7704 resultaten.
Grijs.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
864 wetend dat alles anders wordt
aan het einde voor een nieuw begin
denkend dat veel verloren gaat
uit de verzameling tussen ons in
wachtend op een nieuwe liefde
in het witte schijnsel van verlangen
die het zwart van onverlichte passie
in een grijze kleur laat behangen
de neerslachtigheid beklemt
de lust van hartstocht ontwent
toch zal de…
Ceremonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Ik voelde mij als een maan
die zichtbaar werd door het
beschijnen van de zon mijn
ware leven ontwaakte sereen
waar zoete melodieën weerklinken
vervlogen op de adem van de wind
jij hebt de fundamenten weggeslagen
het zwarte tot puin geslagen
voel mij gelukkig gegijzeld door
hartstocht een versmelting van
ons beiden en ben blij…
Aan de natuur
gedicht
2.6 met 9 stemmen
5.049 Hier raken alle windstreken de aarde
land ingelijst door verre dorpen
knipperlicht tussen zinkwit schuim
kaatst zwarte vegen dansend over de weiden
wegen totdat het erbij neervalt
in regenbogen eerst
dan zakt het doek in beken stromen
ach, de natuur behoeft geen woorden
-----------------------------------
uit: 'Het depressionisme', 1988…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net…
Dag van de Stilte - Triptiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Stilte 's nachts is zwart
zuivert zinnen van hun tuig
vrij spel voor dromen
---
Stilte is aarde
waar klank op bloeit en ver sterft
zie al dat onkruid ...
---
Stilte is er steeds
overdag hoor je haar niet
vandaag stil genoeg?
----------------------
haiku triptiek
28 oktober 2012
dag van de Stilte…
Scheiden valt hard
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 Mijn lieve, laat u troosten:
al is de nacht vervaarlijk zwart,
eens licht het Oosten…
Van hart tot hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 Als mijn woorden jou verstillen
je raken diep van binnen
in zinnen die beroeren
met gevoelens heel intens
Als ik je even vasthoud
met een pakkende emotie
in een innige omhelzing
dan voel jij mijn stille wens
Als mijn bedoeling overkomt
in klare taal die niet verward
dan vind jij in mijn zwarte inkt
dat ik schrijf van hart tot hart…
cyclus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hij las
een leven lang
het purperen boek der kennis
het groot geheim
gespiegeld
in het zwart van zijn pupillen
hij zocht
het brandpunt
in het pentagram der wijzen
de tekens spellend die de maat zijn
van het onbegrensde niets
het antwoord
vond hij in de dood:
wisseling van worden en vergaan
van iele leegte
en steeds herbeginnen…
Het tweede gezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 ik heb je
als schaduw begeleid
in pijn en onzekerheid
vaak was ik
je kwijt omdat jij
jezelf niet kon vinden
dan hinderde het licht
was ik te zichtbaar
in het tweede gezicht
wij zijn verweven geraakt
hebben na lang zwart en wit
heel schuchter kleur bekend
bij de eerste stappen
in het volle licht vielen
eindelijk ook onze namen samen…
één
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Soms maak je me wit
en kleur je mij
alles binnen de lijnen – zacht
Soms maak je me zwart
en kras je scherp
alles buiten de lijnen – hard
Soms schets jij me als schaduw
en licht alles in mij op
wanneer mijn stem – zingt
de hokjes verdwijnen
totdat er geen rechte lijn meer bestaat
dan enkel jij – ik – wij – samen – zijn…
Gevulde Ziel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 Men neme een
Lege ziel
En voede
Haar verraad
De dalen zo
Hongerig
Buikschuiverig platwalsend
En loos van gedachten
Het ontstaan
Van verliefd wantrouwen
Van bewuste onwetendheid
Van roze glazen en
Van eufemismen
Schandalig
De kant op kijken
Alleen wij
Alles moet
Alles zal
De neerslag en
De haan
Bepalen de finale
Zwart of wit…
De hemel van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
521 in de schaduw
van de walkant
spiegelt het water
dreigend en zwart
in contrast met
het herfstige groen
een golflijntje verder
weer de hemel van toen
zag lijken al drijven
in vele levens vergaard
heb de crisis ontweken
ben tot heden gespaard
maar iedere keer
als het licht wordt gespleten
komen schaduwen dreigen
tot mijn angsten weer…
Het nodeloze tegendraads
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 mijn tijd
met feeën en kabouters
is nog niet voorbij
nu pas
rijpen mijn dromen
komen wonderschoon langszij
zang dans en muziek
krijgen eindelijk hun
erudiet in vorm en plaats
het is jou gelukt
mijn wereld vrij te maken
van het nodeloze tegendraads
het zwarte schaap
te laten leven naast de kudde
zonder oeverloos geblaat…
hier en daar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ze vlogen binnen wolken
schaduwspreeuwen voor de zon
zo ver het blikveld kon bestrijken
werd het kijken, naar een gapend zwart gelag
vanuit die onbestemde sfeer
ging elk keeltje zwaar tekeer
blue monday
krijste hard en zwaar: misbaar
tot op het juk
althans
zo leek het me, maar hier
hier schommelden gedachten
op het wit van dit…
Geen tijd voor de dood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
781 De man die bij mijn hek staat, naast de berk
Is oud en mager, bleek en zwart gejast
Een eender pak draag ik, naar ik bemerk
Ik schrik. Ik schouw en vind het ongepast
Net nu het droef geschuifel naar de kerk
Versterft en dan, de dood bij mij te gast?
Ik zie mezelf toch graag nog zonder zerk
En leid hem om de tuin, een duivels werk!…
Verzwegen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
470 voorzien van een afscheidswoord
ik vergat de morgen
hoorde de adem van een kind
we brachten haar naar de stenen
waar ze speelde bij wat wind
het gezicht plooide
voor een vreemdeling
van bloemen hield ze
en het huis
dat voorzien was
van haar handtekening
ik las een roman
kende de reuk en vertwijfeling
rood stond beter
dan het zwart…
inktzwam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
620 tussen gras onder berk verscholen
ontluikend de witte hoed, zachte schubben
boven de licht gekleurde tepel
de gesloten onderkant draagt mysterie
zwarte magie voor later...nog twee dagen...?
jonge hoeden voorzichtig gesneden
knoflookboter in de pan, zacht beroerd
met inkt het recept geschreven..…
'Spielerei"
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Dichten
is vluchten
soms verzuchten
je hart luchten
je op iets
richten
weg van
dat wat is
of was
soms met
je hoofd
dan weer
met je hart
wit-zwart
of juist met
grijzen
jezelf,
de ander,
iemand, iets
de hemel
in prijzen.…
zwerver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 de dag is vaal
en de steen van stuurloos water
net zoals ik heeft hij
nog veel te ontvangen
maar net zoals ik
leeft hij van oude gedachten
ik kijk naar hem
en naar de tegenspraak
hij zwerft al een eeuwigheid
het is een lang verhaal
maar op een of andere manier
kom ik tot rust
flinterdun valt het zwarte zand
in het ijle
hij…
Zeulen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Aard vervormt mijn wandel
wisselvallig van zwart naar wit
als lastpak der seizoenen
dwarrelen is aangemeten
het creëren van dribbelangst
uitglijden in pijnlijke val
doormodderen in nattig rijmen
als een warme kant ontstaat
doch keer ik terug naar later
soms afgezwakt en loom
ondanks komende lente
tors ik de naam van 'winter'.…
heers en verdeel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 waar schone schijn spiegelt
kooit roddels zaaiend
heerszuchtig de leider
waarheid pikkend
bedriegt hij leugenend
de een met de ander
hooghartig en zwart
speelt hij zijn mensen
op tegen en uit elkaar
zo touwtjes trekkend
speelt koning heers
het marionet verdeel
waar zijn succes kraait
nestelt dit koekoeksjong
zich met andermans…
een bewogen beeld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
420 we moesten opletten
hielden camera's en iPhones klaar
het duurt maar even
voor je 't weet is het moment daar
een prachtig uitzicht
gouden bergen, eeuwig leven
wisten wij veel
we waren pas halverwege
nu is het te laat
alles verdwenen uit het zicht
de herinnering vervlogen
soms zwart, meestal overbelicht…
Poes versus vogel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
626 Haar bekkie klappert en kwijlt
als zij tijgert over spriet,
dichter bij haar prooi,
maar dan verraden door
haar zwiepende staart,
de kauw plots tergend kraait,
gestoord in zijn goot diner,
zwart met vleugels wiekt
en zo aan haar graaiende
klauw ontgaat.…
Dicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 De zon schijnt
Maar ik voel zwart
Iedereen lacht
Maar ik word getart
Getart
Door verdriet
Langs buiten
Zie je het niet
Het is mijn masker
Ik zoek de kracht
Ik lig ervan wakker
In de nacht
De nacht
Duurt lang
Het zoeken naar woorden
maakt me bang
Ik zoek licht
Tevergeefs
Want vanbinnen
Zit ik dicht…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
op je schouder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 de zoektocht
naar een vader
is een lange
weg die langs
ravijnen scheert
de reis is een
mengsel van
wervelende
verlangens en
onvervulde vragen
de dooltocht door
een landschap van
zwarte gaten waarin
tijd en ruimte
verzwelgen
het is de queeste
naar een brug
die verbindt met
de afwezige
het gemiste
hoe vindt men een…
schaduwdansen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
489 schaduwdansen met de maan
verkennen wel mijn zwarte muren
de nacht vergeet voor één keer mijn naam
ik ben echt niet meer bij te sturen
nooit zal ik het nog beleven
dat zwoele in mijn dromen
wie ben je en wat kun je me geven
een gevallen engel aangekomen...…
jonge spreeuwen (voor K.D.)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 bedelroepen tsjier
tsjier tsjier achterelkaar door
de zwarte specht lacht
tsjier tsjier tsjier tsjier tsjier
onophoudelijk wormen
en zaden tsjier prurrp
onder dakpannen
van het huis jonge spreeuwen
einde van een droom
zaden en wormen
meer tsjier tsjier tsjier moord en brand
in de holle boom…
tussen kraters en sterren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 met je voeten in inktzwarte
kraters en je hoofd
tussen sterren wringt de
tijd een diepe barst
hoe lang blijven voeten in
een gif-zwarte mengkom staan
hunkeren harten naar lonkende
dieptes van het heelal
leg hart en ziel op de sterrenkaart
neem de stipjes over
luister met volharding
voel hoe je in de tijd verdwijnt…
LAIS CLXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Want het had geboorte zien gebeuren,
zwarte kern van de immense brand:
einde dat het einde doet gebeuren.…