4810 resultaten.
ik koester haar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 ik zal
mijn angst wiegen in mijn armen
het koesteren zoals ik haar koester,
mijn god uw smaak van humor
heeft alle vertrouwen geslonken
tot het jaar nul, toen alle
flauwekul begon
alles is vreemd nu mijn
voeten uitgeput haar stappen
volgen en de geur van chemo
mijn geest bedwelmd zoals
ik oliebollen vermijd
het leven is mij in haar…
nog wil ik schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 zoals de hemel zielen verzamelt
aai ik doornen tot kleine
stekeligheden, voor wie me kent
was mijn schrijven de inhalatie
het vermogen dat nu
onbekend mijn krachten remt
het toetsen van mijn vaardigheden
is als smog aanwezig in de
latente geest die alle scherpte
heeft verbannen in de schranderheid
zoals het eens was geweest
moge ik…
Als haat regeert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 Als haat in naam van een idee regeert
veranderen velen in brullende beesten
waar werkelijkheid woedend wordt verteerd
en waarheid draait in gestoorde geesten
in harteloze haat voedende berichten
waarin gewelddadigheden worden vereerd
ventileren ze verwarde vergezichten
op zoek naar hun gillend schrille gelijk
wanneer haatmail regeert over…
Alleen de tijd als onderkomen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
402 Ten laatste raakte ik verstrikt
in aderen van zuiver bloed, een
belevingsstuwing diep in het hart,
soms te groot, de geest te nauw, of
verkrampt en vergrijsd in eigen taal,
mijn plaats verkrampt in scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als opwaartse druk
van zwaartekracht als ik de teugels
in een laatste…
In hernemen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
466 lichte
schaduw op
stilte en rust
achterlaat
onopzettelijk
of juist gemaakt
ik zie je
vingers stillen
tussen restanten
die langzaam
uiteenvallend
dansen en hun
kleuren verliezen
in het shinen van
hoogwaardig politoer
in hernemen
verdiept zich je lach
verontschuldigend
voor wat ik net zag
een obstakel maar
niet voor jouw geest…
Schuldvergeving
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 Met mijn armoedige geest.
Alleen zo kom ik in geestelijke genaaktheid.
Zelfs bij de dood.
En als ik de dood heb aanvaardt.
Bid ik God om herleving.
En om bevrijding van het kwaad.
Want als ik om vergeving bid
Vraag ik om een zuivering.
Maar tot op die dag.
Vergeeft God onze schulden naarmate wij
onze schuldenaren vergeven.…
Golvende grenzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 in hoeverre kan men een eigen weg verkiezen
en die vertalen in unieke kleuren van het bestaan
die in geest en lijf zweven van wens naar grens
en als gedreven door de ziel
het zoekend pad begaan…
Dromenvanger
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 is
Verliggen, tot rust komen
en dagdromen over betere tijden
In bed is alles een droom
mijn leven een droom
mijn bewustzijn een dromenvanger
Er huizen schimmen in
de knopen van het spinsel
met onverteerde resten hier en daar
Ergens in het web
word ik wakker, begint een verhaal
zijn warrige verloop, ik zak weg
in de gaten van mijn geest…
Buitenbeentjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 De wezenlijkste bijzaak van het leven
Van cruciaal belang voor vlees en geest
Dit kleinigheidje telt voor jou het meest
Je wilt daarvoor de hele mikmak geven
Een uit de hand gelopen hobby is
Belangrijker dan serieuze zaken
Het leven, ach, je moet er iets van maken
Je schrijft je eigen zijnsgeschiedenis
Je stelt jezelf een doel en laat de…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van vastgesnoerde vuisten
wit zijn gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken in de leegte die mijn
hart vervulden met fantasieën, al
ontlokte een enkele snaar
een hapering bijtijds een valse
noot om mij dan tóch het geluk
te ontnemen dewelke ik
net had gezaaid op de harde
bodem die mijn geest…
JA KAN HET GELOVEN OF NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 buitenkant van de gestorvene
Hij, zij was een heel gelovig mens
een Christen, Cristin, heel erg christelijk
Hij, zij wandelde met Christus
Hij, zij leefde voor God, voor God alleen
Maar dan gaan de kasten open
en de laden met boekjes van plezier
Dan wordt de computer gekraakt
veel gegoogeld, maar niet naar God
God, Jezus, Heilige Geest…
KERST
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
687 moge Gods Zoon nu eindelijk komen
ons verlangen is sterk naar Het Kind gegroeid
nu de kerstster in de winter bloeit
Kunnen wij van vernieuwde aarde dromen
Zijn Geest kwam een jonge maagd bewonen
met die boodschap had de engel Maria begroet
moge Gods Zoon nu eindelijk komen
ons verlangen is sterk naar Het Kind gegroeid
Zijn liefde komt onze…
UITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Afbeelding en klank mogen blij wonen
in vele geesten, die het als schone taak
doorgeven aan wetenschap en vermaak.
Zal sterke trots bij kunstenaars tronen?
De wonderbare, geschonken gaven
zijn talloze snippers van allerlei aard,
neer zwevend uit één Hemelse haven.…
SLAPEND BESEF
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Er zweeft een verlangde geloofsvraag aan:
"Veel sluimert onder de menselijke geest,
waarvan men zelf misschien niets zal merken,
of verdwijnt snel na vluchtig te zijn geweest.
Moge 's Vaders wil buiten de perken
van het weten spreken, als schoenmakersleest
in ieders onderbewustzijn werken."…
TINEKE ROELÉ
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Haar geest ontvangt ondernemende krachten
van het strijdlustig bloeiende Drachten.
Bestemming roept naar het hart van Nederland.
In een lieflijk dal bij de heuvelrand
van Utrechts grond mag een winkel wachten
op wonderbare toekomst, zal trachten
geneeskracht te scheppen, door sieraad omrand.…
De herfstmelodie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 slagen
die de bundels
langs zijn pad
lijnrecht formeren
verder verschrikken
vogels vliegen op
uit hun verborgen
schaduwplek
op weg naar
verbondenheid
weg uit zon
en het gebrom
van prikkende
en gemeen
stekende insecten
mensen kiezen het
donkergroene loof
dat koel gehouden
wordt met schaduw
voor rust en
lichaam verkwikt
de geest…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van de gebalde vuist
wit de gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die…
gisteren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 ja, ik verloor gisteren in vandaag
toen mijn zicht de wilgentakken
robuust zag dansen op de wind
opeens herinnerde ik me morgen,
de dag die als een decadente
verschijning niets meer dan iets
akeliger verscheen aan mijn
driftige geest, nog moest komen
verloren in tijd, het gezoek
dendert door, terwijl er nimmer
iets herfstiger door het…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
154 Bemoste treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is een koning gestorven
en vergeten, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
En zo gaat het ook, langzaam
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen…
Altijd Jij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.006 Want zolang mijn geest jouw beeld blijft weven,
bij elke stap en elk besluit,
blijf jij verankerd in mijn leven;
ik denk je aan, ik denk je uit.
Het is zo simpel als het ademhalen:
omdat mijn hart steeds naar je vraagt,
moet ik de prijs van liefde zwaar betalen,
die ik nu pijnlijk in mijn gedachten draag.…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 Drijvend,
in vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij
Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Een geest die bliksems helder leest,
te groot voor wat gewoonlijk is geweest.
Met snelle vingers, noten zuiver,
wekt het klanken — zacht en luider.
Een schilderij in felle gloed,
waar elke kleur betekenis voedt.
De schoolbank wordt een smalle ring,
te klein voor deze doorgroeiing.…
in scene gezet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden
daar waar liefde nodeloos zich
aan valse goden had toebedacht
( doch de melaatsen dragen de
onkundigen op hun schouders
om de oversteek naar oorden
die achter de einder liggen te
ontfutselen van goedgezinden
die kwaadaardig van geest…
DE PLUK SPREEKT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 De Heilige Geest in het ooft beraamt
in stilte waarnaar de vrucht mag streven.
Het wachtende, rijpende sap herbergt
ongekende krachten, die door geen tijd
of omringend gedruis worden getergd.
Engelenscharen zijn tot oogsten bereid:
wat God de enkeling toont of verbergt,
sterkt dan de begenadigde mensheid.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.
Ik stelde me voor dat hij in mijn eigen fantasie woonde:
een jongeman nog, argeloos spelend in het rulle zand,
zoals de jeugd zich destijds aan mij toonde.…
De lunch pauze
netgedicht
3.8 met 41 stemmen
6.114 Weeïge drank adem was mijn deel
Passie raasde wulps zonder enig gevoel
Tierde met niet aflatend venijn door jou heen
Pijnlijk besmeurd vernederd werd ik alleen
Ongeremd laat je smerige lusten op mij los
Waar pijn jouw geilheid doet vervoeren
Grenzen steeds gewelddadig verlegd
Mijn geest verstijft kil niet te beroeren
Daar vunzige lust ongemeen…
Allerlaatste golf .....
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.450 Leeg is nu het lichaam
strak kijk ik mij aan
verbeten wil de geest
niet breken, houdt het
weten vast in monddicht,
star strepen lippen loze
lijnen, stom staren ogen
in het verschiet, waar net
boven de laatste golf
ochtendrood verschijnt
zachte stralen klimmen
omhoog, zoeken een licht
spoor, driftig sluit ik beide
ogen, kijk naar…
Titus Brandsma
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.470 hierbij postuum mijn eerbetoon
niet slechts de levens die je redde
de richting die je velen bood
in een op drift geraakte tijd
noch dat wat je ons naliet
als onbedoelde held die
droom aan woord en daad kon paren
ultieme keus om door te gaan
verzet tot in de dood
maar ook het licht
dat jij bij mij ontstak
de gloed in een gekwelde geest…
Dicht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
966 Omarm me liefste met heel je hart
Je nam de weg naar mijn gedachten
Het begin was mooi en vol van groen
Maar nu staat de winter te wachten
Geef de koude in mij geen kans
Fluister woorden sterker dan ijs
Verwarm mij liefste met je ogen
Maak in mijn hoofd jouw paradijs
Omarm me liefste met heel je hart
Je nam de bochten van mijn geest
Ze…