6208 resultaten.
La vie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 In het museum staan we stil
bij de suppoosten: een gangster
een strandmeisje met slaapogen
en een net niet omvallende man
die opschrikt en weghinkt
naar de zaal met glazen grafstenen
We zien mensen somber
wachten, op het einde nog
genieten van een sigaar
de ramp lachend verdringen
aan de piano, bij hun man
schreeuwend hun gelijk halen…
Jiddische rapsodie & Hellemuziek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
417 weemoedig zong hij
zijn Jiddische rapsodie
hongerend gerijmd
dezelfde verzen
vierdelig en indringend
een lied zonder eind
over het leven
van alledag in het kamp
de pijn het gemis
Hellemuziek (3)
honderden malen
wordt elke maatslag een stap
buiten in de mist
van en naar het werk
hypnotiserend ritme
woordeloos stappen
denken…
Nieuwe haiku's #5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Waarheid als een haiku
de cirkel is rond
zonder eind of begin.
-----------------------------
Ik ben klaar om te komen
maar niet om te gaan
ik heb nog zoveel dromen
laat het licht nog even aan.…
Zeven Zegels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 best het vege lijf
te redden, dat je juist vergaat
van een helse folterpijn
omdat de tijd ineens vertraagt
tot een eeuwigheid terwijl
op de slagen van het laatste
uur de hemel sterrenloos
zwart wordt van een nieuwe zon
die aanzwelt tot verlossend niets
Vergeet dit liever, leef alsof
zeven zegels je beschermen
Vergeet dat er een einde…
De straten van Toronto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Waterval van klatergoud
surrealistische dromen
steeds dezelfde muziek
en de eindeloze stad
Mijl na mijl aan grimmig asfalt
rolt langs mijn oude wielen
ik en mijn Cadillac
wij zweven rustig verder
Een hand op het stuur
de zon raakt de einder
werpt zijn gouden licht
dit is de wijd open wereld
Mijn reis gaat verder
geen eind is in zicht…
Tijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
502 Tijd is een relatief begrip,
een punt aan het einde van een regel, ’n stip.…
Zon-ne-tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Dat een einde...
De tijd...
...
ii
Bankjes voor het palazzo,
denkend aan de elf geboden,
tellend één twee drie vier...
Check check check...
Ik ontken alles, veeg het zweet
van mijn neus, aas op uit
de goudleren bladeren die
de zon bedekken
en verveel me dood, een
ploeteren; dat spaart me
het aardse ritueel.…
Op de loer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 Hoe onontkoombaar is het einde
De mens is constant op de vlucht
Voor de gevreesde laatste zucht
En al het leed op handen zijnde
De mensen lukt het om te duiken
Zij snorkelen In klatergoud
Maar toch is het best waterkoud
In uitgezette koopjesfuiken
De mens wordt flink gehersenspoeld
Zijn eindigheid gaat kopje onder
In zeeën vol…
De gesel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 blauwdrukken
uitgegeven als
geschiedschrijving
ja dat van de
apocalyps met
het menselijke als
leidraad eet
of wordt gegeten
van micro
naar macro
waarbij de grote
soorten al
verdwenen zijn
en het grut
listigheid in
virale en bacteriële
vorm op de mens
heeft losgelaten
het misbruik
van de natuur is
het nog kloppend
hart van het
einde…
Dubbelgevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 komt goed
Hoewel ik man ben, voel ik mij soms meer vrouw
Niet overal geaccepteerd dit dubbelgevoel
Liegen over dit gebeurd vaak in dominante culturen
Ze zeggen dat het woke is maar ik denk dat het al eeuwen speelt
Wie zijn zei om te bepalen hoe ik mij voel en wie ik ben
mijn brede manier van denken is met open armen en voor iedereen tot het eind…
jou alleen wil ik
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
471 ik wil geen diamanten
geen ring van goud
ik wil alleen jou alleen
jouw verhaal vertellen
ik wil geen beloftes
geen wonderen ook
ik wil alleen jou alleen
van nu tot het einde
ik wil geen rijkdom
geen volle schatkist
Ik wil alleen jou alleen
altijd bij mij weten
jij bent voor mij
ogen in donker duister
een rivier in de woestijn
de…
DE RIT SCHENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De wijze voerder
van de kleine boemeltrein
rijdt elke dag hetzelfde eind
tussen twee steden
langs enige dorpen
een boszoom en wat weiden
maar
maakt steeds and're reizen
kijkt naar het spel des levens
dat zich dagelijks vertoont
in stille of drukke straten
op wijde groene vlaktes
bij mensen en dieren
altijd zorgt voor
verrassende…
Verslaving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
569 Toch blijft hij aan de letter verslaaft
en schrijft zo menig vers groot of klein
hier wordt wat gelijmd daar weer geschaafd
denkt aan 't eind: “Zo zal 't moeten zijn.”…
Na Ons
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
516 Belangrijk is het niet
of wij in God geloven
Vast staat immers toch
dat Eeuwigheid bestaat
Wat maakt het ook maar uit
wat mensen steeds bedenken
Want zeker is dat men bij dood
deez’ aardkloot echt verlaat
Veel verder dan de maan
is nog geen mens gekomen
En nu we met z’n allen naar
de Filistijnen gaan
Is plots het eind’ der…
Aflossing
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
215 De wanden kruipen samen
het dal is diep en steil
het einde van de reis
schuift steeds meer voor hem uit
Draad op hoge poten die zich
spannend in de hoogte die hem
meenam naar de verte
waar alles anders was
Trok sporen door de steden
sneed vlakken in de velden
zag wat de mensen deden
hij heeft genoeg gezien
Laatste letters wasem…
Doodstil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
364 Starend naar een verte zonder eind.
Vergetend gekomen was, is geweest,
zonder hoop, zonder te weten nog komt.
De stilte aan de einder is hoorbaar,
jouw stem klinkt in mij luid en klaar.
Je warmte voel ik binnen nog alleen,
zonder iets te zeggen. Jij verdween.…
Devoon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
437 welke weg kent geen vertakkingen
het pad, het spoor is van einde ontdaan
adem stokt en verstijft als hemelgewas
precies zoals eerder beschreven
er gloort een tijd met vissen op het droge
hun land uit mist gehouwen
dit staat naast een woord, zij aan zij
te betreden met een tijdperk als voorjaar
vrij van orde en toestand
om aldus het…
Anders mooi
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.176 ik vond schoonheid
in kleine dingen
in regenlicht langs
oude steen
waar anderen voorbij
bleven lopen
voelde iets vertrouwd
om mij heen
ik hield van wind
door open straten
van stilte aan
het eind van de dag
waar de één slechts
eenvoud zag
lag voor mij wat
blijven mag
misschien bestaat
geen mooi of lelijk
geen waarheid die…
Je van Het
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
212 of Het
geen doorsnee type androïde
dan wel mensaap is
behaard van kruin tot daar waar zich
Het schaamhaar boven 't kraakbeen van Het heiligbeen bevindt
Het valt niet mee, derhalve teken ik bezwaar tegen je Het
als lidwoord komt Het meer te pas
als worst van boeren met
patat en mayonaise in een potje
hete vet
komt er geen eind…
Nabij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
136 het onbenoemde
waar het alledaagse
zich even onttrok aan
woorden om het bijeen
te houden
herinneringen
zonder aanleiding
verlies dat langzaam
verschoof
alles stond een ogenblik
naast zichzelf
los van nut, van causaliteit
een dieper soort aandacht
waarin aanwezigheid
zich vormde, zonder begin
dat zich liet aanwijzen
of einde…
Toen en nu
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
111 Mijn herinneringen drijven ver weg
Op de eeuwig deinende golven
Van de oceaan van mijn gedachten,
Zonder einde in het verschiet.
Het zijn vooral beelden zonder tekst,
Zonder geur, met veel gevoel,
Dat in mijn hart weerklank vindt,
Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind.…
Ode aan de Dood
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.736 vol van bekommernis
Ziet gij me treuren; daar ge mijne egâ, rooft;
Haar wegvoert uit mijn liefdes armen,
En ze laat leven in 't bevend harte.
Doch niet meer bevend!.... 'k voel hare onsterflijkheid;
Daar zij me toeroept: scheld deze slaaf toch niet!
Hij paste slechts op Gods bevelen,
Toen hij de kerker mij heeft ontsloten.…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 was ik hier
druppelende stilte
tikt de tijd weg
lucht van vele levens
eeuwenlang onaangestast
vult mijn belaste longen
beelden dringen zich op
flitsen van ogen vol angst
spijt en verscheuring
ervaar ik maar
ook opperste gelukzaligheid
vals aangeleverd
door de verkeerde goeroe
daar doorheen in kleur
schieten pijnlijke
scheuten
van liefdes…
Tenminste houdbaar tot einde: zie datum
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.533 Herinneringen blijven maar hangen
in de kelders van mijn geheugen
als opgeslagen donkere vaten
waar nooit meer uit gedronken wordt
waarop de jaartallen vervagen
en de inhoud vergaat
omdat ze slecht zijn afgesloten
en ik ze zo maar laat.…
Towel in the ring / Eind van de lijn
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
917 Twee topperformers die er niet meer zijn
Bobby (of-ie onder stroom stond, leek het wel
Links- en rechtsom, strak, bezweet en supersnel)
En Coen (ging altijd linksom langs de lijn)
Al zijn beiden niet bij Boney M te horen
Ze zullen in ons hoofd steeds blijven scoren…
Ergens tussen het begin en 't einde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
727 In de lente van je leven
weet je weinig tot niets van beleven,
in de zomer van je leven,
heb je doorgaans kinderen,
die de tijd opslokken.
In de herfst van je leven,
wanneer die precies begint
dat weet ik niet,
krijg je te maken met liefde,
ellende, smart en ook veel verdriet,
want in de herfst van je leven
verdwijnen de vrienden…
Tijd voor een gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.882 tot zwarte gaten
je naam zuur te laten druppelen op zompige straten
De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen
tot je licht verdwaald in het duister verschiet
zoveel mannen geslacht en je gaat door met kielhalen
ja ik denk ook aan jou schat maar nu even niet
Het is tijd om te schrijven over hoe je verzaakte
met korte metten een eind…
Tijd voor een Gedicht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.973 tot zwarte gaten
je naam zuur te laten druppelen op zompige straten
De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen
tot je licht verdwaald in het duister verschiet
zoveel mannen geslacht en je gaat door met kielhalen
ja ik denk ook aan jou schat maar nu even niet
Het is tijd om te schrijven over hoe je verzaakte
met korte metten een eind…
Het wormpje.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.139 Wij zullen ook herleven,
Na 't einde van ons werk,
Dan zijn wij zonder banden,
Dan zijn wij vrij en sterk.
Maar deugd moet ons geleiden
Tot zulk een heerlijk lot,
Vol vreugde, vol verrukking,
Vol ongekend genot.
Dan willen wij naar de aarde,
Hoe lief ons thans, niet weer,
Maar leven zonder einde
Bij onze lieve Heer.…
GROTE LIEFDE
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.147 spitten
zullen valkuilen ontstaan
voor de meesten zullen ze verborgen blijven
ondanks geopende ogen
versperren gapende wonden de weg
die door de duisternis
eigen richting bepalen
er is echter geen gemis
aan sacrale waarde
een sieraad met lichte omknelling
geeft schitterlicht aan al je daden
vaak met moeite te vinden
zal het begin en het einde…