15538 resultaten.
Podium voor de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Podium voor de wereld
Voor het podium stond de mensheid
Ze waren er allemaal
Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken
Zomaar
Zonder reden
Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren
De violist begon te spelen
Alsof zijn leven ervan afhing
Ook al was dat niet zo
De blauwe aarde verdween snel en volledig…
Dronken sonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 De avond wankelde om mij heen
ik praatte en liep uiteen
viel om mijn eigen as
en wist hoe ver het was
Blauw en groen waren de kleuren
ik ging door kamers en deuren
plots zag ik mij voor een spiegel staan
rechtlopend ben ik weggegaan
Zo kwam ik tot bedaren
er was een trap
zelfs de laatste stap
Lukte en ik ging voorbij
pilaren die nuchter…
Tijd...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 Zwaarmoedige wolken drijven voorbij
gepaardgaande harde regen en wind
Troosteloze blikken
van een natgeregend kind
Waar is de tijd gebleven
van blauwe luchten en een bloemenveld
Op je rug in het gras
alle kleine wolkjes geteld
Niet alleen het jaargetij verdwenen
ook dat kind is niet meer
Net als de onbezorgdheden
weg...de tijd van weleer…
vogelvrij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 Laat me vliegen in vrijheid
open de kooi waarin ik kwijnen moet
geef me ruimte wijd en zijd
waar ik blauwe lucht begroet.
Zingen wil ik in bomen
bij het krieken van de dag
zangen uit nachtelijke dromen
genieten van elke vleugelslag.…
Machteloos.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Machteloos kijk ik naar een wolk
die steeds verder weg drijft
in een hemel waarvan je het blauw
niet meer ziet.
Als een vogel met een gebroken
vleugel die op wil stijgen, maar
hij kan het niet.
Vleugellam is het met ogen bezaaide
monster Argus, hij waakt, kijkt toe...
machteloos.…
Golvende stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 Ik zie je
Ver van hier
Voel de adem
Langs de wang
Is het geluk
Dat ik vier
Of drijf ik op dromen
Die bij voortduring komen
Aan mijn wimpers voorbijgaan
Als mijn ogen, blauw getint,
Wagenwijd openstaan
En de zee haar zilte
Met mijn hoop baart
In golvende stilte
Als kussen wordt aangereikt
Tot wederkerigheid geneigd…
Wind in koele tint
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 het licht
is langzaamaan
de volle kleur gaan dragen
vloeit trager uit
in bezwangerd zijn met
vrucht en rijpend fruit
streelt met warme hand
het graan tot goud
na lange zomerdagen
speelt transparant
met wind in koele tint
als de forel weer springt
tijd ontlaadt het licht
en klaart in strakkend blauw
de eerste komst van ijle kou…
Verhoren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Kan niet voldoen
Aan de eisen die
Jullie aan mij
Stellen - had er
Niet moeten zijn
Zegt mama vaak
Tegen mij - en
Papa die mij
Twee keer in
De week opsluit
In de kelderkast
En mama's boosheid
Met klappen en
Schoppen onderstreept -
En zijn het niet de
Blauwe plekken die
Ik wekelijks krijg,
Maar de slopende
Verhoren…
Paviljoen aan zee
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
812 langs zonnig venster
scheert gracieus
de meeuw omhoog naar
Lokkende lonkende luchten
uitgestrekt en eindeloos
ontsluit zich een zee
dobberend blauw
wiegt zij wattige hemel
en in 't brandpunt van het deelbare
vallen zij heel even samen
het kind in de vrouw
en het kind in de man
pannenkoek met appel
en rozijntjes zegt de man…
Weet jij wat er speelt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Is Nederland net reclame
En schept dat dan een typisch beeld
Want
Weet jij wel
Wat
Er echt speelt
Soms moet ik erkennen
Dat ik liever
Met gedachtes blijf rennen
Maar in dit land
Is er een verband
Maar
Wat is er nou
Eigenlijk echt aan de hand
Want niet elke Man
Of elke Vrouw
Is wit of blauw
Maar ook niet Krom of Recht
Heb ik dan…
ik haal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik haal
de kasten leeg
en schouw naar binnen
ik wieg
met het ritme van zachte woorden
en zing me terug in de tijd
ik schakel
tussen slapend verlangen
en verbeeldende dwaalsporen
ik breng
mijn lofzang op het leven
en de licht aangeslagen toets
ik pluk
blauw-warme watten
en schuif de wolken weg
ik loop
hand in hand met onwetendheid…
Zolder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 vergeelde prenten
groeten van de costa, lekker eten, veel zon
een buizenradio, lange golf, hilversum, stavanger
mijn geheugen is nog zielsbekwaam
het gefilterde licht is de buitenwereld
door het bescheten kantelraam
hoezeer ik ook mijn kasten heb doorzocht
er blijven altijd verre palmenstranden
eucalyptusbossen en visioenen
van blauwe…
Een nieuwe fiets voor Stijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Zijn broer staat
rechts van de wazige hand
met dromerig-jaloerse blik
naar het blauwe vehikel
te kijken.
Voor altijd.…
vlinder
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
487 je fladdert
vrij en
elegant
in pracht van kleuren
je kust
de bloemen
op de hei
in al hun geuren
je vliegt
gezwind
doorheen de wijde
blauwe lucht
je gaat
voor bijna alles
wat niet stil is
op de vlucht
je spreidt
je vleugels en
begint sensueel
te zweven
je laat me
dromen en
mooie momenten
beleven…
DE VROUW AAN HET VENSTER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.976 't Raam is zo hoog
Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte:
De stroom omarmt het bos in blauwe boog;
Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten.
Niets weet zij van het levensspel daartussen;
Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
In verbinden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 mag ik zacht
met jouw hand
langs ons
bestaan gaan
in verbinden
bloemen kleuren
samen de mêlee
van geuren
keuren in hun
heerlijke diversiteit
met onze ogen
wolken schouwen
luchtkastelen bouwen
in het speelse wit
tegen oneindig blauw
daar waar
onze handen raken
stroomt fysieke energie
die onze liefde
eindeloos op zal laden…
Zeeuws koolzaadveld
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
633 Blauwe lucht erboven voorspelt
een veelbelovend buitenland.
De ruimte hier nabij de duinen
grossiert in wolken, in duizenden beloften.
Opnieuw doordringt je
een geelwitte essence:
Anijs, Kamille? Een tikje machtig...
Duidelijk een idylle voor komende zomer
met voldoende valuta op je bankpas.…
Herenigd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 In het blauwe uur
galmt geluid van de kerkklok
door verlaten stad
samen met mijn lege brein
komt de slag als souvenir.
De vochtige straat
illustreren het gevoel
waar harmonie viert
gevangen door mijn hartslag
leef jij op in mijn vizier.…
Mijn Landschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
576 In de leegte van het eigen hart
in dat mooie landschap
is ruimte genoeg
om het verdriet te laten wegvloeien
waar tranen als een blauw bergmeer
worden weerspiegeld
de grauwheid verhullen
want ook liefde die er nog altijd is
kan er groeien en bloeien
vanuit hemel en aarde samen gekomen
een vlechtwerk als verbintenis
waar bloemen en lieflijke…
gronden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 zoveel gronden
om te liggen
in een veld van
lavendel op
een pindakaasvloer
of op een tapijt
van porseleinen
zonnebloempitten
neerstrijken op
vloeiende vloeren
van blauw roze
en perzik of
op het witte tapijt
lig je graag op
een met zout
bestrooide vloer
of land je liever op
gebroken vensterglas
het is een kunst
om de…
mijn ogen dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Ik zit onder wolken van een linde,
De lucht is blauw, geen wolk te vinden,
De koe uit mijn jeugd ben ik verloren,
Alleen een weerzien zou mij bekoren,
Ik ben nu oud met dezelfde ogen,
Zelfs een kalfje maakt mij opgetogen,
Maar niets voor zover mijn ogen reiken,
Niets doet op een wollig kalfje lijken,
Mijn benen kunnen niet op de knieën,…
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Je bent zo mooi Odonata
Je zwarte kaarsrechte ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
met maagdelijk witte bloempjes
zodat je onderdeel zou…
dromen in wit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
525 de zon was zich vergeten
er was niet één zuchtje wind
wolken hingen in files
boven, in't blauwe gebint
ik kon altijd tekenen
met wolken drijvend op een vlaag
een figuur of wat ik wilde
maar vandaag was alles vaag
het uur hield halt, de dag stond stil
de lucht kon zo niet blijven
tot ineens het grijs wit kleurde
en jouw beeld boven kwam…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
553 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren
Ja ‘t zwijgt…
Droombestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
515 en in de luwte jouw stem
weer herinnert aan de heimwee
door jaren in de wildernis
Even flakkert de emotie op
van nachten samen in bed
je vraagt me teder
naar mijn droombestaan
dankbaar voor wat geweest is
gereed voor wat er gaat komen
Er is geen antwoord nodig
je woont in een schilderij
van een eenvoudige schilder
die de blauwe…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
Spek en bonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 keuken
van Karel Frank Wachter
geboren hier in de stad
en vorige winter overleden
We boenen het aanrecht
gemaakt van zijn grafplaat
Er zit nog geen krasje op
De kist waarin hij lag
hebben we geruild
voor spek en bonen
De tijden veranderen
maar ongelijkheid niet
hoeveel marsen we ook lopen
naar het Grote Gouden, het
Witte Roze of Blauwe…
ik bijt een dier uit de muur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 ik bijt een dier uit de muur
zijn poten zijn kromme lepels
zijn bek vol knopen
hij zegt niks
maar spuugt geel
ik lik blauw van het plafond
de lucht smaakt naar ijzer
iemand heeft ogen
geschilderd op mijn knieën
ze huilen zwart
ik schreeuw een boom in rood
geen wortels, alleen
vingers die grijpen
naar mijn oor
en alles beweegt…