4903 resultaten.
FRANCOISE D’AUBIGNÉ
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 vader iemand had vermoord
De dochter van de wacht had hem bekoord
Hij kwam vrij toen ik tien was, nam de stap
Naar Martinique te gaan, want hij zat krap
Maakte fortuin, gokte,’t was ongehoord
Tante Villette nam mij weer aan boord
Dat deed ze eerder, maar ik kreeg een klap
Toen ik weg- want verhuizen- moest
Naar Madame de Neuillant, van moeders…
Oidipous
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
852 September doorsteekt mijn ogen met gouden messen,
die scherp geslepen stralen van de Zonnegod,
en zij bekleedt al wat groen is, met donker brons,
een totaal mislukte Oidipous, zo voel ik me,
die eerst de Zomer, mijn van god gegeven vader,
heeft dood geslagen op een onmenselijke tweesprong,
en vervolgens slaapt met de Herfst, mijn moeder,…
PUBERMEISJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 ze lachte was dit voor de schijn
de vele tranen kon ze niet verklaren
Opstandig zoals ze meestal kon zijn
wist ze waarachtig alles altijd beter
Dertien jaar, dat was toch niet klein,
dacht ze pulkend aan haar mee-eter
Aanhankelijk zoals ze nog kon zijn
kroop ze nog bij haar ma op schoot
Dan even was zij weer lief en klein
wanneer zij moeders…
rivier
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
733 bomen vol donkere vogels
ik loop langs de rivier
alle kinderen huilen troebele tranen
vandaag, die lange, lange dag
hier, langs de eindeloosheid
doorwaad ik hun levens
waar zijn de groene weiden vol wit leven
de gele koppen van paardenbloemen
die beloofd werden aan hen
waarom zwijgt de merel
vandaag
die lange, lange dag
waarop moeders…
Gimli 2005-2013
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Lief Hondje
Trouw Hondje
Kittenhondje
Moederhondje
Blafhondje
Vrolijk Hondje
Gemakkelijk Hondje
Zwiebelstaart Hondje
Onze mooie Gimli/Gimpy
met je sprekende ogen
Te kort mocht je bij ons zijn
Maar de pijn in je ogen
van de laatste weken
gaven aan
dat het jouw tijd was
We geven je nu terug aan Moeder Aarde
zodat je kunt gaan naar…
God
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 God
't is niet hij, 't is niet zij
't is gewoonweg God voor mij
een beetje vader, een beetje kind
een beetje moeder en heel veel vrind
't is hulp, 't is raad
't is troost, 't is daad
mijn meester, mijn raadsman
mijn praatpaal, mijn gehoor
mijn lijden, mijn liefde
en ga zo maar door
zonder lichaam, gezicht
zonder lengte, gewicht
…
De jongen wachtte
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.914 Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder
bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten.
Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.…
Gebroken wit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Onaantastbaar, de strijd in elk
seizoen met schmink bestreden
tegen de bederf van hun tijd
gesponnen, een moeder met haar
dochter niet uit hun baan te drijven.
Als zij de passen willen vervolmaken
om het wit opnieuw te vinden in de
tomeloze revelatie van hun lijven,
blijft de waarheid ondeelbaar,
het vervolg blijft speculatie.…
Weeskind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
716 Een dik boek is vandaag gesloten
Ik voel me vreemd en verlaten
door een wolk van verdriet overgoten
en niet in staat om er over te praten
die laatste uurtjes waren te pijnlijk
een gevecht tot de laatste snik
toch leek het mij zeer waarschijnlijk
dat er een rust kwam in haar blik
de vrede die mijn moeder heeft gevonden
stelt mij amper in…
Samenhorig
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.744 de handschoen mist de hand niet meer,
de zakdoek hoeft geen jammernis,
en zelfs de sjaal taalt niet naar warmte
van kindermeiden en van moeders.
- al wat verloren is, is samenhorig.
maar tederheid die overbodig werd,
het kippenvel dat blijven wou,
de eerste natte droom, het domste lief,
het speelgoed van een kind dat stierf.…
Ik ben de blauwbilgorgel.
gedicht
4.6 met 168 stemmen
81.596 Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind'ren van.
Raban! Raban! Raban!
Ik ben een blauwbilgorgel
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!…
De Parvenu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Zijn schamel wiegje was een houten kratje,
hij kreeg van huis-uit nog geen stuiver mee
Zijn moeder had niet eens een port’monnee
en vaak ontbeerde hij zijn droog en natje.
Hij groeide op tot man en wist van wanten,
het zaken doen dat lukte hem voor twee
en alles liep gesmeerd wat hij ook dee;
zijn saldi groeiden aan, van alle kanten.…
Palmolive
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.053 Schuimbelletjes, half weggegleden,
dat was je moeder of je vader.
Kleine tongen, wit of groen,
steeds dunner, met een scherpe rand,
zo doodmoe in hun plastic bakjes:
niets voor een inventarislijst.
Zeep, soms met barstjes, erf je niet,
daar branden ovens voor.
---------------------------------
uit: 'Een huis verlaten', 2012.…
Nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
752 haar hele ziel en zaligheid
verbonden was
met een andere wereld,
en die helemaal in deze wereld niet wilde zijn
Die zich verzetten zou
om te leven en geboren te worden
Die haar weg niet zou weten te vinden
in een wereld die de hare niet was
Opeens bleek ze toch niet zwanger te zijn
De Godin zij dank
En toch was ze graag moeder…
Aan de hand van een woord (I)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
898 Even was het je moeder.
'Your mother', zegt de Brit.
Een portie troost. Dat is het.…
Ons bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
866 Het donzen kussen is mijn moeder.
Haar koesterende liefde voel ik weer.
Heerlijk gaap ik en strek mijn lichaam uit.
Ik voel mij als een uitgeslapen beer.
Het leven kan ik ook vandaag weer aan,
wetend dat mijn bed, waar ook ter wereld,
trouw op me blijft wachten.
Dat warme hol waarin ik mij geborgen voel.…
Oopjen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 oog in oog met de Mona Lisa
van de Lage Landen
onder de zwarte sluier
behoeder van het kroezend kapsel
de melancholieke blik van Oopjen
vrouw en moeder
een mouche op de linkerslaap
hoe licht is haar huid
net onder de zijden zomerjapon
steekt haar voetje uit
het ongeboren leven in de bollende buik
de Gouden Eeuw aan haar voeten…
Ambivalent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
725 (Moeder Teresa; Agnes Gonxha Bojaxhiu)
Tegenstrijdig
echter slechts in detail
klein van postuur, groot in daden
met hart zo
patri-
cisch, zeker met goud omrand
voor de minderbe-
deelden
binnen 13* jaar zowel zalig-
als heilig
echt verklaard door twee pausen
geïnformeerd, op de hoog-
te van...**
Albania, Tirana, september…
Emilie Claeys (1855-1943)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 De Papen schaarden haar onder de sletten
Dat deed ook de door hen aanbeden God
Men vloog zijn vijandin dus naar de strot
Alras wist men haar buitenspel te zetten
Ze maakten met zo’n schepsel korte metten
Een ongehuwde moeder was verrot
Al pieste juist haar minnaar naast de pot
Veel rooie rakkers bleken marionetten
Een katholieke krant deed…
Opgegeven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Als moeder van twee kinderen zag jouw
toekomst er florissant uit en dacht
men alle tegenslagen weg. Zeker dat
meest ongewenste en definitieve.
Toch strandde je onherroepelijk in
jouw zwaar getormenteerde hoofd en
hart en sloeg je de hand aan jezelf
in jouw ouderlijke huis te Marlow.…
Bloemetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Voor zijn moeder, zijn liefje?
Hoe zouden zij zich voelen?
Hoe voelt dat ook alweer?
Verliefd zijn tot in de toppen van uw tenen.
Hoe voelt het alweer?
Hand in hand over straat lopen?
Door elkaars haren strelen in het park.
Ik wil ook wel eens dat mijn wederhelft
mij verrast met een boeket.
Een keer om zijn liefde te tonen.…
geest en machine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 dat hij dichter
bij de geesten kan
vertoeven
aan een magische
machine met klepjes
en buisjes zit een
tube die nauwkeurig
hemelse lucht in
je longen blaast
we varen rond jou
in een witte zee van
louter zoute druppels
we zoeken krachtige
kruiden om je boven
aardse pijn te helen
hoe mysterieus is de
pomp die jou als een moeder…
De eeuwige rust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 De eeuwige rust
voorbij dat drukke leven
wat was zij hier aan toe
het leven met haar ziektes omgeven
Als dan ook je liefste is heengegaan
denk ik dat overblijft te zeggen
ik wil naar hem toe
dan kan ik het leven erbij neerleggen
Een leven lang zorgen voor het gezin
als vrouw, moeder en oma, altijd daar
met haar eigen persoonlijkheid en karakter
speelde…
M.Vasalis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Haar hele leven bleef het aan haar knagen
Dat ze te weinig tijd had om te schrijven
Ze moest ook arts en echtgenote blijven
Een moeder en vriendin met lange dagen
Even alleen was ze helaas hoogst zelden
Ziek kind, te druk, te moe, teveel problemen
Om voor het dichten tijd te kunnen nemen
De kunstenaar in haar moest het ontgelden
Zo schiep…
mijn opa en ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 ik hoef u verder niets uit te leggen
van hem heb ik mijn zwijgzame kant
(van moeders kant)…
Het perfecte plaatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 ik koester een romantisch beeld
van zoete kindjes, moegespeeld
die 's avonds netjes slapen gaan
en pas weer naast hun bedje staan
wanneer de wekker is gegaan
er wordt niet aan mijn hoofd gezeurd
het plaatje perfect ingekleurd
zonder schreeuwen, zonder slaan
worden schoenen aangedaan
en kunnen wij de deur uitgaan
vermoeide moeders snap ik niet
zie…
Earthrise
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 Na een rücksichtsloos vooruitstreven
Zag men haar in het luchtledige staan
Zij die geboorte aan ons had gegeven
De blauwe planeet vanaf de maan
Eenzaam zweefde Moeder tussen de sterren
Een astronaut zag het aan van verre
En op kwam in hem een gloednieuw gebed
Dat hij bij thuiskomst op papier heeft gezet:
O, laten we ons eensgezind bezinnen…
Denken kan niet meer
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
548 vergane glorie
vele diersoorten sterven spoedig uit
en we voelen het in onszelf in iedere porie
vervuiling vraagt verdwaasd zijn tol
de consumptie slaat op hol
zelfs in de ruimte zwerft het rond
veel te groot is onze mond
denken kan niet meer, voor huilen te laat
het intellect verkeert in een spagaat
en niemand weet, het is te laat
voor moeder…
Gaia (3)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 De oceanen
zijn niet alleen de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven geboren wordt
maar ook
de buik
in ieder van ons
waar onze aderen
als rivieren
onze vitale organen voeden
in verbinding met
ons hart
dat als een regenwoud
het ritme van ons leven regelt
aangestuurd door
ons brein
dat als de korstlagen van…
Inval-avond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 In het OV, met kapjes voor
strompelen ze huiswaarts naar
moeder de vrouw en kids.
Als dan de avond valt, kinderen nog even buiten zijn
de zon langzaam verdwijnt achter de horizon
lampen aangaan horen we uit ieder huis:
Binnen komen, lampen zijn aan dus je komt nu thuis!…