6020 resultaten.
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke tijdloosheid
ze droomt, zegt ze
ze is de ziel van jouw stilte
ik vang het vruchtwater op
met wilde…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 welke droom hebt u
vroeg de dichter
en hij verdeed zijn ziel
toen hij dagen en weken en jaren
in het graf van zijn woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk…
Uitgespeeld
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.097 Was het een politiek spelletje of niet
Waar Ronald Plasterk en Maxime Verhagen
Zich aan een spelletje wilden gaan wagen
Tsja… het is maar wat je op dat moment ziet
Ik doe niet meer mee, ik vind het welletjes
In Den Haag zijn ze té goed in spelletjes
------------------------------------------------------------
… De ministers Maxime Verhagen…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 De witte vleugels, ze wilden slagen
vormden vereniging
ze vochten tegen onschatbare afgrond en dood,
als engelen hun eeuwige levens waagden
ontsloten... wat eindigheid bood.…
eenvoudig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
589 ik wilde weer ademen zo-
als vroeger ik dat deed,
vrij als een kind in de zomer
al kies ik liever voor de lente.
ik wil niet voor me zelf spreken,
maak het wat algemener.
ik ben goed in verbloemen,
de warme inborst klopt
doods in mij, als ik mag
zeggen dit zo.…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor volwassenen een rivier
wild stromend, vol met toekomstdromen
waarop zij als bootjes van papier
rusteloos worden meegenomen.
Tijd is voor ouderen een beekje
dat rustig maar gestaag blijft vloeien
waarlangs aanvaarding en berusting
als de mooiste bloemen bloeien.…
Vraag geklapt uit beraad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 bewogen
omdat ze elke vorm van bewegen
zouden duidden als iets minder tegen
om te garen tot gedogen
Met een luilebol face to face
die de hele nacht chips aan het malen
u uitputtend trachtte over te halen
tot zijn point of view on his case
Ging dat ook via schieten en opbouwen
naar of u - soldaat al - vol vertrouwen
er nog wel echt voor wilde…
Casco zonder afbouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 ben op de wereld gezet
met handen vol idealen
en wat restjes gebed
heb de muren geslecht
voelde hun pijn maar wilde het
casco zonder afbouw weer zijn
vrij in ruimte en tijd
het eind van de avond
brengt zeker mijn bed
opstaan wassen en plassen
aan het begin van de morgen
op een vrije etage gezet
eten gebeurt op de geur
de trek van…
Hoogste graad?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
581 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Herinneringen aan Wateringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Doordrenkt drijven mijn gedachten terug
naar een plek als Wateringen
Naar een dag van herinneringen aan
flirt en vertier
waarbij de liedjes ons als muziek
in de oren klonken
en het bier in het vochtige gras
vergoten vloeide en de massa naar
testosteron en transpiratie stonk
Ik verloor geenszins mijn wilde haren
met krakersgloed en hanenkam…
- Neoromantiek -
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.708 De wilde plakkerige lentekersenbloesem
fluistert utopische landschappen.
Mijn verwaaid gelaat,
voelt frisheid, duizelingwekkend.
De jonge strakke wind
op vollere nadenkende rode lippen,
de verse sappige kersensmaak
in de herkenningslijn terug,
als perfecte kunstzinnige liefde....…
De smaak van geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
549 de wereld die eerst zo kleurloos leek
veranderde voor haar ogen
zilver en goud weerspiegelde zich golvend
toen sprak de wind
geluk proeft als een zacht gekookt eitje
op een knapperig vers broodje
en de vrouw kon niets anders dan beamen
hemels…… fluisterde
een warme blos kleurde haar wangen
want ze begreep
wat haar vriend de wind
haar wilde…
afscheid van van mijn zus (2)
hartenkreet
1.7 met 15 stemmen
2.637 Ik wilde je even doen vergeten
je angsten en je pijn
even praten over andere dingen
even lachen, samen zijn...
Ik vond het fijn met je te praten
over de loop van het proces
over het leven dat je achter liet
dat je zag als een les...…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 jij wees
naar de hoge kerselaar
vannacht nog
toen hij zijn wilde vruchten
vallen liet
glimlachte je
‘kom je terug morgen’
en zie nu hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas…
na het weten en wat volgt
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
863 in de ochtend
lig je rustig naast me;
de terugkeer naar waarheid
waarop wit gesteven lakens
jou niet anders zien dan je bent
ook in wat je nimmer hebt gezegd
of in dat wat mijn ogen nooit zagen
en zich nu tot namen wuiven
als waterdruppels in steeds
weer andere vormen van leugens
ik wilde jou dromen
mijn stem laten horen vanuit…
Bibliotheek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
664 Ik werd verliefd op de mensen
die in jouw heiligdommen werkten,
wilde net als hen zijn, maar ik
was meer een nummer in hun rekken.
Ik ben geen lid meer, omdat ik nu
een eigen bibliotheek bezit, die
zich kan meten met de besten.…
Fabeldier
hartenkreet
1.0 met 7 stemmen
1.312 Ooit spuugde ik vuur, ik wilde vliegen,
maar ik faalde keer op keer.
Ik zwiepte woedend met mijn staart
voor wat het waard was, het deed zeer.
En nu, bevrijd van steen en ei
kan ik scheppen wat ik wil.
Hier woont juffrouw kikkerbil
en zonlicht, bloesem, adem, tijd.…
vriendin van vroeger
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.723 Woede is wat je ziet
Woede om wat me is ontnomen
Wat erachter ligt is verdriet
Jouw kids ik ben ze kwijt
Om andermans verwijt
De roddels om mij heen
Die voelden intens gemeen
Dit kleintje bracht mijn verdriet weer naar boven
Je wilde MIJ niet geloven
Ik ben je nooit vergeten
En ik laat je opnieuw weten
Ik ben niet wat een ander van…
herrie in de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 het najaar is een feest van gouden kleuren
wilde wolkenluchten en striemende regens
stormen spelend met het vergankelijk blad
en wandelen langs ritselende geurige paden
kijkend naar de tuinen van vele nette lieden
die de ganse herfst al blazend doorbrengen
sjouwend met een enorm stinkend apparaat
geen bladgelazer meer door onze bladblazer…
Dierlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Driften onbewust en fataal
Sluimeren in de nacht
In het donker blijvend
Ongezien
Maar zeker aanwezig
Dierlijk zijn de verlangens
Ongewild en afgestraft
Onnodig maar zo sterk
Het wilde water
Gaat waar het kan
Niet te temmen
Onbesuisd
Zonder ieder woord
Ingehouden woestenijen
Duistere kant
Hoe ontmoet ik jou
Mijn duistere kant…
Hoogtepunt van het feest
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.704 Onmiddellijk wilden ze scheiden.
Die wens leek bijzonder onzinnig.
Beminden z' elkaar dan niet innig?
Betekende dit soms het einde
van 't feest, op z'n hoogtepunt zijnde?
Een vriend van me legde het uit
en zinniger bleek het besluit:
ze waren te lang weliswaar
getrouwd, echter niet met elkaar.…
Zonne-bloem
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.738 Ik wilde dat ik als die bloem
naar 't licht mij wenden kon.
Zij draagt de kleur der vrolijkheid
en richt haar kelk ten allen tijd
naar 't helder licht der zon.…
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 laten komen
in een paarse hemel
knettert de ontlading
rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste vruchten
zijn bevroren omdat stilte
geen excuses wilde…
Flip
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
552 In Monster is een schildpad aangespoeld
Die illegaal ons land in wilde komen
Hij werd direct door Sea Life meegenomen
Voordat hij hier zomaar wat rondkrioelt
Ze mesten hem in Scheveningen vet
Daarna wordt Flip meteen weer uitgezet!…
Paascdeau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Ze wilde tactisch reageren
en daarom zei ze: 'Wees maar blij:
je krijgt een paasgeschenk van mij.
Het is een opblaasolifant.
Je zult tevreden wezen, want
je blaast 'r op zover je wil.
Dan ga je maar met haar van bil.
Ik stuur het in cadeaupapier.
Nu moet ik gaan. Nog veel plezier.'
Ze kwam daarna niet meer terug.…
Getikt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
575 mijn buurvrouw verderop
overgedreven met acteerprestaties
valt me op omdat die slachtoffers
sterk duiden
ene keer zegt ze niks
andere keer lacht ze in het wilde weg
uiterst overdreven
dan heb ik nog niet eens wat gezegd
soms schud ik wel ja en nee
omdat ze de was buiten hangt
tussen de struiken: ze doet wat ze wil
dan boomt ze tegen…
Op de aftiteling
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 ik heb ze allemaal
een hand gegeven in
de rollen van hun leven
zag hun namen
op de aftiteling en wist ineens
waar het eigenlijk om ging
zij speelden mijn bestaan
waarin ik kon staan en gaan
waarheen ik wilde
nooit heeft iemand
het doek laten vallen
mij de echte wereld laten zien
ik was geen acteur
beleefde deze schijnvertoning…
Starende blikken
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.250 Naar het plafond lig ik te staren,
met in mijn hoofd de beelden,
‘k wilde maar dat er andere beelden waren
dan deze, want dit geef je niemand gaarne mee.
Rust zacht!…
De Leidse visser en het Haarlemmer meer in 1852
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.130 Het wilde-andijvie-kruid
Schudt overal zijn stengelen,
En strooit zijn pluizen uit -
En nog wil Caubes hengelen.
Het koolzaad zal eerlang
Hier veld bij velden kleuren;
Het ploegpaard komt te gang -
En nog wil Caubes peuren.…
Muizenvallen {Dizain}
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
881 De jonge grijze muis, een spring in ’t veld
zich van gevaren niet bewust, ging spelen
in ’t hoog gewas, vergat wat was verteld
van 't kwaad der stille jacht of pikhouwelen
ze dolde, woelde, wilde alles delen
met vriendjes even grijs en piep als zij
maar ’t zoet van muisjes ging al snel voorbij
omdat gewiekste rovers 't leven stalen
en groter…