Alle inzendingen over wind

11282 resultaten.

Sorteren op:

Liefde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
Donkere wolken, zonsverduistering dagen die geen licht verdragen in de stilte van de nacht ruik je zijn adem proeven lippen zilte zee fluistering in de wind liefde is wijsheid het geduld van een moeder een bloem in de knop een roos die steeds opnieuw weer openbloeit…

Rauwe rijp

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.123
als rauwe rijp het denken schut voor kou die ’t hart zou krenken met een schrapend kille wind waarin open bijten verstillen kan bekoeling bloed betijen worden verijsde gedachten verhoed en vermeien zich verdriet en pijn in het ijskleed dat de winter liet…
Ludy Bührs11 januari 2009Lees meer >

Droomverlies

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
Hoe dikwijls dans jij rond kwetsbare schoonheid van innemende natuur in stromend taalgebied vraag je mijn woorden ter overweging slechts aangetast door vermoeden en tijd door wind bewogen tussen weifelende planeten het zonlicht reeds vergeten naar het droomverlies van waarheid.…
mobar21 februari 2009Lees meer >

Ze is nog wakker

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.023
de wijzer van de klok tikt de middernachtelijke uren, minuten en secondes weg langs de wijzerplaat drupt een traan naar benee de maan heeft een ironische grijns over slapen en waken en liefde en dromen in de nacht de wind fluistert het woelen en draaien van haar alleen ze is nog wakker…
windwhisper28 februari 2009Lees meer >

Aan de andere kant...

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
nog eenmaal buigen in de beklijvende avondlucht de wind verspreid haar kille gedachten achtergelaten langs de vloedlijn komt het verlangen in golven slaat eenzaamheid harder dan de angst het verleden wringt zich in bochten haar gezicht in een doodlopende straat en niemand die zit te wachten……
esteban11 maart 2009Lees meer >

De tinteltenen van de lente

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 716
De tinteltenen van de lente, ze maken me zo blij, ze maken me zo vrolijk; ze dansen zelfs met mij; De tinteltenen van de lente verheugen zich zozeer, ik zie de knoppen groeien, het licht schijnt meer en meer; De tinteltenen van de lente, ze roepen naar elk kind, ze roepen alle mensen en zingen in de wind.…
Adeleyd15 maart 2009Lees meer >

terug aan zee

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 526
wanneer ik eindelijk na lange jaren de zee weer proef haar branding mij omsluit en tomeloos geraas mijn oren splijt wanneer meeuwen krijsend kleven aan de wind snijdend zand een gat slaat in huid en tijd dan adem ik weer oorspronkelijkheid…

In beloftevol zwijgen

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 576
In twee paar donkere kijkers lag verlangen lichaamstaal sprak boekdelen maar de fluistering van de wind liet haar weten de tijd is nog niet rijp met een warme glimlach in beloftevol zwijgen liet ze hem gaan wellicht ooit wellicht nooit vertelden haar handen…

naar de overkant

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.045
dit strakke land met akkers stug en stevig en sloten als een streep tot aan de horizon vermoedt het kabbelende water waar schapen wollig grazen aan de dijk zachtmoedig en onwetend van deze volgepakte veerboot die 't wolkend eiland meer en meer in zicht brengt op de vaart van wind…
annabel18 juli 2009Lees meer >

Vaders handen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.483
waar zijn zij de door weer en wind en hard labeur vereelte handen zo hard, zo zacht voor mijn kleine hand verweven in de jouwe geruststellend gevoel een baken in de immense mensenzee de vijandige wereld kon mij niets ik mis ze sinds lange tijd zij boden mij rust en bescherming…
Hieronymus11 augustus 2009Lees meer >

Ouder alweer

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Verzonken onder gedachten over weer een jaar grijzer bij de dood als met een vingerhoed een lekkend dak verhelpen als je ik in de weg staat kom je jezelf steeds tegen het einde van het spel is toch ondoorgrondelijk belangrijker het alledaagse de opwinding over niets nog wind genoeg om uit te waaien tegen de storm in liefde…
Gerardo5 september 2009Lees meer >

Heelal

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Tussen hemel en aarde Schijnt de zon De zon met haar schone stralen De wind met haar schrille fluit Het heelal is oneindig Tot nergens, of overal De tijd staat eeuwig stil De hemel opent haar poorten Zegevierend liefde en geluk Het heelal is eeuwig…
Rudi14 september 2009Lees meer >

gekleurde tijden

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 656
Gekleurde tijden Vandaag razen de wolken Mijn tranen uit over het land Waar mijn emoties zich Een weg proberen in te slaan Morgen voert de wind Mijn kwaadheid over Zee met een grote herrie Van teleurstelling In de toekomst straalt De zon mijn lach Over iedereen die Zich ongelukkig voelt…
MiTcHeLL4 oktober 2009Lees meer >

Spinrag

gedicht
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 12.183
Maar straks, als wij al weg zijn en geen weet meer van ons tweeën hebben, straks rukt wellicht in deze zelfde heg de wind nog aan dezelfde spinnenwebben. ----------------------------------------------------- uit: 'Wij hebben alles nog te goed', 2001.…

Kind

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Het kind in haar wil rennen ver weg van haar zorgen Het kind in haar wil zijn en niet wegkwijnen in pijn Het kind in haar wil rennen ver weg van haar zorgen het kind in haar wil leven in vandaag maar ook naar morgen Nu wil het kind in haar graag spelen maar zij kan enkel spelen met de wind het kind in haar wil rennen maar Gestorven is haar…
Evelyn27 november 2009Lees meer >

Maar zo gelaten

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Zo maar gelaten kamer, gordijnen dicht, strepen zon in een leegte waar jouw beeld en motieven in verbleken, een door- schenen put, wind uitgeput de laatste adem tegen ramen baart, aan de halsband rukt van bekentenissen die we vermeden in een monoloog van pijn.…
pama18 februari 2010Lees meer >

Dat lijnt de cirkel rond

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Met de handen in de aarde de wind in de haren, de beide voeten aan de grond Met de zon aan de hemel de vogels aan het front Met de geur van groei, de smaak van het frisse prikkelend in de mond Met op z'n tijd het natje, een droogje als een pleister op de wond Dat is dan geluk, dat lijnt de cirkel rond.…

Ei ei ei bijna mei

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
heel verlegen in de bloesemregen rukjes wind spelend met lokkende krullen ogen die smullen lentekriebels die harten doen smelten voeten doen dansen mensen doen flirten vogels doen sjansen en daar staat hij de mooiste boom hij is haar droom doet elke wens van haar vervullen…

zeezicht

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
ik zit graag op het duin helm beschermend, uit de wind ik volg de zon weerkaatsend de ondergang is kleurrijk gezwind dan wordt het langzaam donker en doe ik mijn ogen even dicht dat moment zie ik de zee het water, de golven, het wad ik draai om naar de lichten van de stad…
Fred22 april 2010Lees meer >

Drachtig

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 837
Een doornig veld, veel geel en bruin droge wind als vanuit de woestijn traag beweegt zich een geit in dit door mensen verlaten land Er hangt een bel aan haar nek klingelt als zij het laatste groene blad van een armetierige struik berooft de dag wordt zo systematisch opgekauwd…

Mijn lief

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
en daar sta je voor me in me bruist het in volle kracht het mag….ik mag van je houden en de wind fluistert mijn woorden door de bladeren van de bomen die met hun kruintjes het jonge broedsel wiegen vogelnestjes vol en op de grond bloeit het meizoentje stralender dan ooit vangt het ’t zonlicht in haar kroon…

Vrijheid

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 916
Mijn winterjas hangt in de kast ik draag weer bonte kleuren vogels sluiten kwetterend een pact om met hun zang mij op te beuren wind en wolkjes spelen saam de bomen baren bloesems zee blaast briesje aan waar schelpje me komt groeten…
Tessy26 april 2010Lees meer >

Zonnebloemen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Zij staan met hun armen in de wind omhelzen zo de warme zonnestralen. Naar de hemel zullen ze gaan groeien de goudgele bloemen van de zon. Ik mag naar de zonnebloem kijken tot ze jou in de hemel zullen bereiken.…

schemergedicht

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
nog in het vroege langzaam kleurend uur gedompeld wacht ik geduldig op wind en vuur bij wat onzegbaar blijft haast tastbaar in mijn schoot geworpen wat zich schoorvoetend baren laat louter in schemerige woorden schuilen wil in zachte geluiden nog wazige beelden geborgen…

Waar is?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 817
Verwaaid door de wind, toch is er nog veel bewaard. Beelden van het verleden, vol van warmte en tederheid. Die ze heel goed zal bewaren, heel diep binnen in haar hart.…

Herfstmelodie

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 579
de kleur van je ogen 't dwarrelendblad de blos op mijn wangen stormachtig de wind vurig je hart op klaarlichte dag was daar ons ontmoeten jouw schaduw raakte de mijne ik kuste die van jou hoor je het ruisen tussen guirlandes van wolkenpracht de fluistering van onze herfstmelodie…
windwhisper25 september 2010Lees meer >

Dementie

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
Ik heb de wind voelen komen vanwaar de zon ondergaat en waar de nacht begint. Hij heeft mij herinneringen ontnomen. Wat aan mijn voeten lag gekluwend met najaarsdraden verwaait, verstrooid, weggedragen naar onbereikbare oorden. Geen verleden, geen toekomst meer het heden onbepaald onbewust van tijd en eind .…
Hugo De Laet16 november 2010Lees meer >

Altijd maar weg

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
Zo zou het eenvoudig worden brandstof voor vuur te zijn zich met de lucht verbinden Weg zweven met de wind opgewekt door een verschil tussen warm en koud Dan nog je verwonderd afvragen hoe het zou zijn met vleugels nieuwe landen te ontdekken als een albatros gemaakt voor zweven of hoger gegrepen een engel met harp zonder geslacht…

Onopgemerkt

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 619
ze hebben de brug verschoven van het heden naar het verleden bladeren zijn als vermist opgegeven die zo even nog daar waren kruisen zij allang het pad niet meer verdrinkt schoonheid gestaag in beek waarin zonderlingen zich schuil houden vallen vogels uit de lucht die eens pirouetten draaiden blaffen wolken de wind aan…
LadyLove16 februari 2011Lees meer >

In jaren

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Spreek zacht tegen de nachtvogel plak een veer op het hoofd om lust te voelen van zeventien jaren in het oude lichaam transparante huizen hebben geen blinden meer tussen twee onzichtbare muren van de kosmos rust de wind in het aardse vuur wij blijven wakkeren.…
Hein Pierik18 februari 2011Lees meer >