11282 resultaten.
Liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
543 Donkere wolken, zonsverduistering
dagen die geen licht verdragen
in de stilte van de nacht
ruik je zijn adem
proeven lippen zilte zee
fluistering
in de wind
liefde is wijsheid
het geduld van een moeder
een bloem in de knop
een roos die steeds
opnieuw weer openbloeit…
Rauwe rijp
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.123 als rauwe rijp het denken schut
voor kou die ’t hart zou krenken
met een schrapend kille wind
waarin open bijten verstillen
kan bekoeling bloed betijen
worden verijsde gedachten verhoed
en vermeien zich verdriet en pijn
in het ijskleed dat de winter liet…
Droomverlies
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
487 Hoe dikwijls dans jij
rond kwetsbare schoonheid
van innemende natuur
in stromend taalgebied
vraag je mijn woorden
ter overweging
slechts aangetast door vermoeden
en tijd door wind bewogen
tussen weifelende planeten
het zonlicht reeds vergeten
naar het droomverlies van waarheid.…
Ze is nog wakker
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.023 de wijzer van de klok
tikt de middernachtelijke
uren, minuten en secondes weg
langs de wijzerplaat
drupt een traan naar benee
de maan heeft een ironische grijns
over slapen en waken en liefde
en dromen in de nacht
de wind fluistert
het woelen en draaien
van haar alleen
ze is nog wakker…
Aan de andere kant...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
776 nog eenmaal buigen
in de beklijvende avondlucht
de wind verspreid haar kille gedachten
achtergelaten langs de vloedlijn
komt het verlangen in golven
slaat eenzaamheid harder dan de angst
het verleden wringt zich in bochten
haar gezicht in een doodlopende straat
en niemand die zit te wachten……
De tinteltenen van de lente
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 De tinteltenen van de lente,
ze maken me zo blij,
ze maken me zo vrolijk;
ze dansen zelfs met mij;
De tinteltenen van de lente
verheugen zich zozeer,
ik zie de knoppen groeien,
het licht schijnt meer en meer;
De tinteltenen van de lente,
ze roepen naar elk kind,
ze roepen alle mensen
en zingen in de wind.…
terug aan zee
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
526 wanneer ik eindelijk
na lange jaren
de zee weer proef
haar branding
mij omsluit en
tomeloos geraas
mijn oren splijt
wanneer meeuwen
krijsend kleven aan de wind
snijdend zand een gat slaat
in huid en tijd
dan adem ik weer
oorspronkelijkheid…
In beloftevol zwijgen
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
576 In twee paar donkere kijkers
lag verlangen
lichaamstaal sprak
boekdelen
maar de fluistering
van de wind
liet haar weten
de tijd is nog niet rijp
met een warme glimlach
in beloftevol zwijgen
liet ze hem gaan
wellicht ooit
wellicht nooit
vertelden haar handen…
naar de overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.045 dit strakke land
met akkers stug en stevig
en sloten als een streep
tot aan de horizon
vermoedt het kabbelende water
waar schapen wollig
grazen aan de dijk
zachtmoedig en onwetend
van deze volgepakte veerboot
die 't wolkend eiland meer
en meer in zicht brengt
op de vaart van wind…
Vaders handen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.483 waar zijn zij
de door weer en wind
en hard labeur
vereelte handen
zo hard, zo zacht
voor mijn kleine hand
verweven in de jouwe
geruststellend gevoel
een baken
in de immense mensenzee
de vijandige wereld
kon mij niets
ik mis ze
sinds lange tijd
zij boden mij
rust en bescherming…
Ouder alweer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
600 Verzonken
onder gedachten
over weer een jaar
grijzer bij de dood
als met een vingerhoed
een lekkend dak verhelpen
als je ik
in de weg staat
kom je jezelf
steeds tegen
het einde van het spel
is toch ondoorgrondelijk
belangrijker het alledaagse
de opwinding over niets
nog wind genoeg
om uit te waaien
tegen de storm in
liefde…
Heelal
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.223 Tussen hemel en aarde
Schijnt de zon
De zon met haar schone stralen
De wind met haar schrille fluit
Het heelal is oneindig
Tot nergens, of overal
De tijd staat eeuwig stil
De hemel opent haar poorten
Zegevierend liefde en geluk
Het heelal is eeuwig…
gekleurde tijden
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
656 Gekleurde tijden
Vandaag razen de wolken
Mijn tranen uit over het land
Waar mijn emoties zich
Een weg proberen in te slaan
Morgen voert de wind
Mijn kwaadheid over
Zee met een grote herrie
Van teleurstelling
In de toekomst straalt
De zon mijn lach
Over iedereen die
Zich ongelukkig voelt…
Spinrag
gedicht
3.2 met 21 stemmen
12.183 Maar straks, als wij al weg
zijn en geen weet meer van ons tweeën hebben,
straks rukt wellicht in deze zelfde heg
de wind nog aan dezelfde spinnenwebben.
-----------------------------------------------------
uit: 'Wij hebben alles nog te goed', 2001.…
Kind
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.445 Het kind in haar wil rennen
ver weg van haar zorgen
Het kind in haar wil zijn
en niet wegkwijnen in pijn
Het kind in haar wil rennen
ver weg van haar zorgen
het kind in haar wil leven
in vandaag maar ook naar morgen
Nu wil het kind in haar graag spelen
maar zij kan enkel spelen met de wind
het kind in haar wil rennen maar
Gestorven is haar…
Maar zo gelaten
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.357 Zo maar gelaten kamer,
gordijnen dicht, strepen
zon in een leegte waar
jouw beeld en motieven
in verbleken, een door-
schenen put, wind
uitgeput de laatste
adem tegen ramen baart,
aan de halsband rukt
van bekentenissen die
we vermeden in een
monoloog van pijn.…
Dat lijnt de cirkel rond
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 Met de handen in de aarde
de wind in de haren,
de beide voeten aan de grond
Met de zon aan de hemel
de vogels aan het front
Met de geur van groei,
de smaak van het frisse
prikkelend in de mond
Met op z'n tijd het natje,
een droogje
als een pleister op de wond
Dat is dan geluk,
dat lijnt de cirkel rond.…
Ei ei ei bijna mei
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 heel verlegen in de bloesemregen
rukjes wind spelend
met lokkende krullen
ogen die smullen
lentekriebels
die harten doen smelten
voeten doen dansen
mensen doen flirten
vogels doen sjansen
en daar staat hij
de mooiste boom
hij is haar droom
doet elke wens
van haar
vervullen…
zeezicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
494 ik zit graag op het duin
helm beschermend, uit de wind
ik volg de zon weerkaatsend
de ondergang is kleurrijk gezwind
dan wordt het langzaam donker
en doe ik mijn ogen even dicht
dat moment zie ik de zee
het water, de golven, het wad
ik draai om
naar de lichten van de stad…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
837 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…
Mijn lief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 en daar sta je voor me
in me bruist het
in volle kracht
het mag….ik mag van je houden
en de wind fluistert mijn woorden
door de bladeren van de bomen
die met hun kruintjes
het jonge broedsel wiegen
vogelnestjes vol
en op de grond
bloeit het meizoentje
stralender dan ooit
vangt het ’t zonlicht
in haar kroon…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
916 Mijn winterjas hangt in de kast
ik draag weer bonte kleuren
vogels sluiten kwetterend een pact
om met hun zang mij op te beuren
wind en wolkjes spelen saam
de bomen baren bloesems
zee blaast briesje aan
waar schelpje me komt groeten…
Zonnebloemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Zij staan met hun armen in de wind
omhelzen zo de warme zonnestralen.
Naar de hemel zullen ze gaan groeien
de goudgele bloemen van de zon.
Ik mag naar de zonnebloem kijken
tot ze jou in de hemel zullen bereiken.…
schemergedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
608 nog in het vroege langzaam
kleurend uur gedompeld
wacht ik geduldig op wind en
vuur bij wat onzegbaar blijft
haast tastbaar in mijn schoot
geworpen
wat zich schoorvoetend baren
laat
louter in schemerige woorden
schuilen wil
in zachte geluiden nog wazige
beelden geborgen…
Waar is?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
817 Verwaaid door de wind,
toch is er nog veel bewaard.
Beelden van het verleden,
vol van warmte en tederheid.
Die ze heel goed zal bewaren,
heel diep binnen in haar hart.…
Herfstmelodie
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
579 de kleur van je ogen
't dwarrelendblad
de blos
op mijn wangen
stormachtig de wind
vurig
je hart
op klaarlichte dag
was daar
ons
ontmoeten
jouw schaduw
raakte
de mijne
ik kuste die van jou
hoor je het ruisen
tussen
guirlandes
van wolkenpracht
de fluistering
van
onze
herfstmelodie…
Dementie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
687 Ik heb de wind voelen komen
vanwaar de zon ondergaat
en waar de nacht begint.
Hij heeft mij herinneringen ontnomen.
Wat aan mijn voeten lag
gekluwend met najaarsdraden
verwaait, verstrooid, weggedragen
naar onbereikbare oorden.
Geen verleden, geen toekomst meer
het heden onbepaald
onbewust van tijd
en eind
.…
Altijd maar weg
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
703 Zo zou het eenvoudig worden
brandstof voor vuur te zijn
zich met de lucht verbinden
Weg zweven met de wind
opgewekt door een verschil
tussen warm en koud
Dan nog je verwonderd afvragen
hoe het zou zijn met vleugels
nieuwe landen te ontdekken
als een albatros gemaakt voor zweven
of hoger gegrepen een engel
met harp zonder geslacht…
Onopgemerkt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
619 ze hebben de brug verschoven
van het heden naar het verleden
bladeren zijn als vermist
opgegeven die zo even nog
daar waren kruisen zij allang
het pad niet meer
verdrinkt schoonheid gestaag
in beek waarin zonderlingen
zich schuil houden
vallen vogels uit de lucht
die eens pirouetten draaiden
blaffen wolken de wind aan…
In jaren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
677 Spreek zacht tegen de nachtvogel
plak een veer op het hoofd
om lust te voelen van zeventien jaren
in het oude lichaam
transparante huizen hebben geen blinden meer
tussen twee onzichtbare muren van de kosmos
rust de wind in het aardse vuur
wij blijven wakkeren.…