5126 resultaten.
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 Licht dat Licht zijt, ongeboren,
oerbegin en bron van Al,
Licht dat vreugde zijt en Liefde,
Licht dat gloeit in het heelal;
Licht dat alles hier doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 Door het open raam
vangen je ogen de blauwe lucht
Nog even genieten
voor je allerlaatste zucht…
Vogels laten zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel…
Leef
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.532 lief kind
Vertel me
Wat voel je
Ben je eenzaam
Heb je angst
Sluit je niet op
Jij lief kind
Mooi ben je
Van binnen
Van buiten
Eerlijk en lief
Spreid je vleugels
Proef het leven
Deins niet terug
Pak mijn hand
Ik voer je mee
Naar momenten
Vol van liefde
Geef je bloot
Vrijheid roept
Jij lief kind
Breek jezelf los
Uit je wereld
En adem…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte
die ik met leegte deelde
ik verfde lucht met dichte deuren
om op illusies te kunnen bouwen
maar het innerlijk getuigde al vroeg
dat ik over de toekomst zou rouwen
ik was geboren om te sterven
te dichten om het donker te verlichten
het ademen…
EEN SCHREEUW OM HULP
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.324 'k Voel de wind door m'n haren
kilte heeft mijn adem weggenomen
wie zal mij voor verder leed bewaren
zodat mijn hart tot rust zal komen?
Langzaam ebt de waanzin weg
het schreeuwen wordt gesmoord
ik weet dat ergens daarboven
mijn schreeuw om hulp wordt gehoord.…
Ingelijst verleden
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
3.040 Van de wijs gebracht door mijn wijsvinger
die zachtjes langs jouw foto glijdt
wil ik heden ademen in verleden
kijken in ogen die alles beloven
maar niets meer willen geven
nog kan ik jouw handen voelen
warmte uitstralend naar mijn rug
daar waar de koude kil opkruipt
naar het weten, het nooit vergeten
willen mijn armen jou bereiken
het…
de wind zong het blauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 ooit was je vrij
ik kende nog niemand
je vloog zonder binding, ik
aarde een zoekplaats voor mij
in steden schiep tijd
ruis van de mensen
hun ziel en de lijven
gestapeld in hoge verblijven
de wind zong het blauw van
de hemel, je wolkte in dromen
een einder voorbij, bleef
tijden onvindbaar voor mij
ik voelde je adem versnellen…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 Kou kruipt langs mijn mouw omhoog
En grijpt me bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k…
De zon brak door
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.909 de flauwe winterzon
heeft zo hoog ze kon
haar rokken opgetrokken
ze flaneert nu langs de lanen
ze spiegelt in het helderblauw
en kleurt het grauwe laken
ze schudt nog even gauw
wat witte vegen van de daken
haar frisse adem blaast
het water van de vaten
die haar goudgeel vocht
met het witte schuim
in kristallen glazen
koel…
lacht in vleugjes lente
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.311 de branding en wat golven
zomaar cadeau, uit
mijn herinnering gedolven
je opent stralend
als ik binnen kom
en lacht in vleugjes lente
je ogen schijnen zon
ik zie geen steen
of grauw beton als ik
mijn armen om je sla
met woorden verder ga
je fluistert kus
als een beginnen
woelt door mijn haar
verleidt me tot beminnen
ik adem…
MAMA
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.361 En ik, die blij ben dat ik adem, dat ik leef,
Was ziende blind voor wat ik in je ogen las.
De wanhoop in je oude ogen zag ik niet.
Natuurlijk, het besef komt pas later,
En de eenzaamheid: Het weegt zwaar.
De dood .. het Witte Licht .. de pijn.
Gebogen onder verdriet, de kater,
Sleep ik mezelf van jaar naar jaar.…
Een voorjaarswandeling 1
gedicht
3.4 met 53 stemmen
22.577 '
Wij stonden stil, hielden onze adem in.
De zon scheen, het was het midden van een dag.
Een beek leek wel te rinkelen, had niet genoeg aan glinsteren.
Toen vielen alle bomen om, bedolven ons.
--------------------------------------
uit: Tirade nr. 300, 1985.…
Daadkracht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.669 Tenlotte blaast
hij blauwe rook en tot besluit
z'n allerlaatste adem uit.
De peuk ligt naast een briefje met:
'Dit is m'n laatste sigaret.'…
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 de zee daalde en steeg als de adem van de maan
rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…
Om jou
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.300 Om jou
waad ik mij ver
door veel te diepe wateren
en volg met schroom
de adem en de kronkelpaden
van je veel te warme bloed.
Om jou
bouw ik kastelen
in de tuinen van mijn dromen
en leef erin met jou
als ik de wereld ooit verlaat.…
Deprimande
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.125 Het is een levenswalging
die ademend wordt versterkt.
Een misselijkheid van de ziel
tollend cirkelend
draaiend malend
onrust zonder gedrevenheid.…
Elke keer weer!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.249 Elke keer weer, eventjes op adem komen
en dan weer die verdomde fout.
Steeds weer & weer.
Iets wat me elke keer weer
wil laten leren van m'n fouten
maar wat niet lukt.
Vallen en weer omhoog krabbelen.
Elke keer weer, nooit even rechtop
blijven lopen
altijd 2 stappen
en vallen elke keer weer.…
verhaallijn
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.067 ik laat de regen mij doorweken, storm verwart me
veegt met koude vingers het haar uit mijn gezicht
in mijn adem woont de rust van voorbije dagen
onzichtbaar, omdat de ramen niet beslaan vandaag
ogen wijd open en gedachten gespitst op de verte
de nacht versloeg mij niet, ze is een bondgenoot
gaat niet voorbij want schemerhanden strelen nog
heel…
Als je kijkt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.176 Net na het morgen gloren
bij het kraaien van de haan
ogen pas ontloken
kijk je me aan
In het kaarslicht, gisteren
heeft hartstocht je bevlogen
maar nu heeft mij dan toch
het morgenlicht bedrogen
je kijkt en ach wat
zou ik nu graag willen
een hele strakke buik
en idem dito billen
een adem die nog
- na deze lange nacht-
geurt als…
Nat uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
466 Wij samen alleen tegen kou
Een uur overdag, een avonduur,
een uur nat, een uur droog
maakt je vrij, opent wegen
Geen grens, deur of muur
De akker glanst in gloed
van avondrood en zomerzwoel
Schemer door reebok begroet
We weten: straks is het koel
De lucht buiten zacht of guur,
blauw of grijs de hemelboog
Avontuur in zon en regen
adem…
Langs de highway
gedicht
3.0 met 40 stemmen
10.013 Als ik je nu de oceaan liet zien, verdwaald
en buiten adem, één groot geratel.
Sommigen erlangs in dunne kleren,
geliefden, glimmend, argeloos
in de ijle lucht een weg op die zij kennen.…
ongeboren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
907 In windstilte
was een kind geboren
haar naam sprak
onbestaand
het net van leven
trok de kosmos
strak voor even
adem stokte
ongemerkt
voor een stonde
geen mens
zou weten
van vruchten
die niet vruchten
in aaibaar water
dat was iets
voor oudere Goden
om het vergeten
te bedekken
*
maar het moest
nog gezegd worden
om het opgaan…
Grote haast
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.040 De plotselinge dood pronkt
met het middaguur en prevelt
volle zinnen moeder lonkt
met de nieuwe buur
en wil alvast met hem
iets gaan beginnen
vader blaast zijn laatste adem
tegen de neus van tante Griet
moeder zegt wat snedig
je broer is dood, zie je ’t niet
vader wordt begraven
na ’t middagmaal en de revue
op het kerkhof wat verhalen…
Onder het groene dak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Je hoopt voor eeuwig in deze ‘groene long’ te mogen ademen.…
Langs meander-gang
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
634 gedachten doorkruisen
bijna kozend flamboyant
de heldere feeërieke maannacht
in een milde licht-gele straling
die je adem vervoert
rijp en volwassen
schrijf ik cirkels door gelenigd licht
zonder woorden
langs meander-gang jouw schoot
rondom de kelk van zoetheid
zacht waaiig roei jij in mijn ether
zweef ik over beelden
die tot bloei…
Koord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
498 water, veels te diep
Om ooit nog boven te komen
Rechts is het prettig
Kabbelend water, te ondiep
Om in weg te zinken of te verdrinken
Een wind waait naar links,
Zoeft langs me heen, trekt me mee
Ik struikel, wankel en val
Zwemmend vecht ik me naar rechts
Door de kolkende donkere golven
Zonder hout om vast te houden
Hap naar adem…
Vroege herfst
gedicht
2.5 met 31 stemmen
14.044 De wind haalt nog maar adem, maar die zucht
voorspelt de gang van kan niet op naar sober.
's Ochtends nog september, 's avonds diep oktober
trekt in augustus al het najaar door de lucht.
Of 't blad nu is verzameld aan de voet
of zich als dichte kroon verheft, voorgoed
blijven de takken zichtbaar in de bomen.…
Als late liefde
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
780 Is het zo
dat jij mijn verslaving bent
en ik tracht te minderen
maar het steeds meer wordt
dat het mijn huid naar binnentrekt
bloed doet branden
gevangen in een vreemd verlangen
als een bij rond honingraad
en is het zo
dat er geen feitelijke reden is
waarom jij mijn adem beneemt
en in alle onbekendheid
zo bekend in mijn gedachten…
- Vissen -
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
948 Vissen,
ze zwemmen
soms saai in het water..zoals de doornhaai
soms kleurrijk en soms onopgemerkt
zonder zwemles,
halen ze adem met hun kieuwen
Vissen,
ze kauwen
en kijken raar als ze slapen
of ze zijn blind in het water
..ze slijten hun leven als gewervelde dieren
zijn groter, trotser en interessanter als mieren
Ze geloven niet in…
Voor de wind
gedicht
2.7 met 26 stemmen
8.694 Mijn adem gaat daar waar zijn handen gaan
en komt tot staan in vastgeklonken ogen.
Daarna is heel mijn evenbeeld bewogen
en raakt me, ook al raakt hij me niet aan.
Ik heb mijn lichaam dikwijls afgedaan
als bron van overmoed en onvermogen
die ik haast onverschillig op liet drogen.
Maar nu wil ik het water weer verstaan.…