5616 resultaten.
Trein van ogenblikken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 En ik reis in de trein
van ogenblikken
beschilderd
met een hemels blauw.
En overal
waarheen ik kijk
vind ik geen enkel einde.
alleen een nieuw begin…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Een gat in de wolken lijkt een blauw meer,
omringd door fjorden.
Warme lucht dekt ons als een deken.
Zacht ligt het gemaaide gras op de dijk,
maar rechtop nog staat fluitenkruid,
te kijken!…
De Witte Nete
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Of heb ik alleen maar oog
voor het schitterende
blauw en oranje-rood,
-exotisch mooi-
terwijl hij wegsnort
laag over
het snelstromende water
van de Witte Nete,
voorgoed?…
Toch zijn dit gezegende dagen...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Toch zijn dit gezegende dagen; een intens
bewustzijn van de hitte, de blauwe lucht en
zoveel redenen om dankbaarheid te voelen. Niets is
voorgoed verloren, al zijn er jaren voorbijgegaan
met gemiste kansen, met haast en drukte
waardoor het belangrijkste niet belangrijker
lijkt dan het alledaagse.…
Waarover zal ik zingen
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.265 Waarover zal ik zingen
over regenjassen over het lover van geboomte
of zal ik van de liefde zingen
Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen…
Habar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 het sneeuwlicht neemt
aarzelend afscheid
als de lente losbarst
het hart breekt open
het wrikt zich los
uit de omklemming
van roestige vleugels
oude woorden verdwijnen
een voor een
het buigzame hart geeft zich over
aan het blauwe uur van de ochtend
het wil glanzend leven
en opgaan in de tijd
totdat het geel-oranje
verdwijnt…
Het lieve gemis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Of zou je me verrassen bij het zoenen
me zeggen "in jouw favoriete kleur
blauw speciaal voor jou, een knop
waardoor jij je een vreemde voelt"
Jij hebt mijn hart gestolen
en mijn ziel blijft ongerept
Wij zijn en het groeit in mij
hemelhoog en duivels diep…
Koorts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Toen moeizaam de ochtend kwam
verkilde gestoomd nachtelijk zweet
huiverend, rillend ijskleed,
dat het gloeien overnam
het glazen geluk beademd
waarachter het bleke doodslicht
wacht op ratels van een klaaggedicht
denken in rood geremd
opnieuw ontbrandt het vuur
getooid in duistere waas
tollend hoofd naarmate het late uur
blauwe diva’…
Keerzijde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Hemel blauw dan weer grijs en wat is
wijsheid nog wanneer men lijdt?
Iedere dag een nieuw begin en een nieuw
eind.
Zon en maan wisselen elkaar af, licht
en donker bestieren het bestaan.
Een komen en gaan van goed en kwaad in
een leven waarin men lief heeft, maar
elkaar ook na het leven staat.…
Marleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.170 Ik keek omhoog de lucht was blauw
en in mijn gezicht scheen de zon fel.
Gedachtes gingen door mijn hoofd.
Door een ongeluk ben je niet meer hier..
What the hell!
Nooit meer die lieve lach,
nooit meer chillen in de avond
of een praatje overdag.
Die lieve meid ik altijd zag met een lach,
zo ineens weg zonder gedag.…
Een ander palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ineens geeft buiten
een ander palet
de subtiele verschillen
die ik altijd al wilde
komen na aan mijn bed
streekjes wit
lichten het grijs
uit donkere tinten
hemel schrijft helder
met diep blauwe inkten
wind vlaagt zacht
in een warmend vleugje
het onbekende verbaast
en vertedert het neusje
van een stralend gezicht
het kind danst ontwaken…
Heb je schaduw gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 jouw lichtval
inspireerde me
jij mijn godin van glas
in het koele blauw
van zelfverzekerdheid
met roodwarme handen
die in subtiele strelingen
mijn koude huid
s-nachts deed branden
heb je schaduw gedragen
zonder te vragen
mezelf gekoesterd aan jou
tot de kleuren verschoven
jouw verborgen diepte
langzaam naar boven kwam
en ik…
Sonnet nog twee uur in Calais
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 wij slenterden door een verloren dag
Calais teleurstellend opengesteld
het had iets bijzonders is er verteld
de havenmond was evenzo van slag
vooraf over doorgetrapte paden
dwars door het groen en gele koolzaadland
waar de zee zwaaide met blauw vaste hand
zo volmaakt dat er niets bleef te raden
bleek dan toch nog een onvolmaakte dag
met…
Maalstroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.571 Een blauwe lucht doorsneden door de haast
om met achterlating van condensstrepen
de tijd voor te blijven die als een deken
ijle ambities verstikkend voortraast.
In de maalstroom laten ze zich voortslepen
en niemand is er meer die zich verbaast
waar men met deze snelheid nog op aast,
in rijtjes van drie de doelen verkeken.…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
Chromato
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 een onvoltooide zinsnede
dwars door de tijd
door het spectrum binnen het kader
van voorzichtig ademhalen
om eindjes niet te verliezen
in dik hout, planken en koortsachtig
balanceren, op het scherpst
van de rede, de schede
paarsig, tot geinig blauw
of het geel van kamelenpis,
grauw tot het grijszacht van droge mist
gedreven door…
Incrowd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Alles beter dan het lamme niks
Bedenk toch een hype
Om vloeibare jeugd te stollen
Uitgestrekt blauw vast te houden
In stadsblues op te gaan
Erbij te horen, blijven om te zijn
Leegsels te vullen, te omzeilen
Rond wereldkaarten, platte projectie
Maak de weerwolf aan het huilen
Om rond middernacht te cirkelen
Dromen uit beelden te houwen…
de foto
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
558 ( voor mijn broer )
ze zaten precies voor het schilderij
het was ze niet opgevallen
ze kwamen om een drankje te nuttigen
zelfs toen de foto werd gemaakt
zagen ze het later pas
het schilderij op de achtergrond
wuivende klaprozen
in een uitgestrekt veld
een enkele kerstboom
blauwe korenbloemen
het enige wat er aan ontbrak
was de Adelaar…
De branding breekt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Het buldert als de branding breekt
Het zand zuigt waar ik sta
Dan glijdt het water glinsterend weg
De branding achterna
Het blauwe open watervlak
Zo nieuw en toch zo oud
Het ademt golvend op en neer
Is met zichzelf vertrouwd
Ik geef het eb het oude mee
Al mijn versteend getob
En rustig neemt de zee het aan
Het water neemt het op
Ik…
Troost te midden van chaos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 vijfentwintig
de laatste met wit dicht geverfd
Van links naar rechts dwalen
het abstracte laten blijven
in een vierkante hoge ruimte
lijnen verbinden de vormen
Een rugwervel van een schaap
waarmee men vroeger bikkelde
kust wordt op zijn kant gezet
het beeld 90 graden gedraaid
Verloren in een groene droom
ontmoeten zij eindelijk elkaar
twee blauwe…
Oma ruikt naar eau de cologne
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
896 In de blauwe pan
sissen twee pakjes boter.
Wit vlees
puilt uit haar ladder.
Een collectant krijgt
haar oude kranten.
Zuinig hecht ze af
met een stichtelijk woord.
Op mijn koffie
drijft een vel.…
Het bruinverbrande bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 ik zag je in het avondrood
na een dag vol zee en zon
je oogde lief het bruinverbrande bloot
dat contrasteerde met het
fraai oplichtend blond waarin ik
sporen van de golven vond
je kus was koel en zilt
het waterzout vroeg dorsten
lessend om nog meer
je hand speelde met zand
jij blikte met helder blauwe ogen
het genieten van een…
zonnepitten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 breedte van de dag
het mag – er zijn - zei ze
en ik
ik boog en sloot haar woorden
in mijn hart
samen waren we
samen groeiden we en samen
lieten we de tijd
vol kostbaarheid voortdurend
rond de tafel gaan
“zo waait de wind” sprak ik haar aan
en gaf een klein geschenk, de stille wenk
sprak voor zichzelf
toen buiten, aan een blauw…
dichtbij de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 dwars door de dag
onder een korenbloem
blauwe lucht
dichtbij de aarde
fietst het kind
de wind geeft
het vleugels voor
deze wervelende reis
dichtbij de aarde
fietst het kind
de klaterende regen
stort zich met
met overgave neer
dichtbij de aarde
fietst het kind
het vliegensvlugge avontuur
eindigt abrupt in een
schrijnende ontknoping…
Pirouetten
gedicht
2.3 met 3 stemmen
991 Een ribbelstrook zand en zonlicht
schitterde in een geul oude vloed
die ging toen een slingerpad het zicht
op het strand openbrak, de gloed
van de dag jou beetnam, je streelde
met een wind vol kinderstemmen
een kluwen vogels jou verlokte
met hun wit van het blauw breken
dartel als jij die van mij rende
naar de zee die vlokken sneeuwde…
liefdestroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 uit te leggen
zoals na een droom een illusie, vast gebrand in een foetus houding
wilde ik hem vasthouden nooit meer laten gaan
fundamenteel liet ik mijn meeslepen, in een nacht vol zelfvertrouwen
dat de tijd even stil mag staan
verstrengeld als de wortels van een vlinderstruik
waren we aan elkaar verbonden, tot de morgenstond met een
blauwe…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 er speelt winter
in bevroren takken
die wit besneeuwd
naar de hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling…
Doorreis
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.248 Maar hoor, wanneer de blauwe velden
der nacht begroeid van sterren staan,
wat aarde, zee en wind niet telden
en laat geen fluist'ring u ontgaan.…
Stralende momenten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 naam
met beukend water
tegen basalt en graniet
brekende kades en dijken
een terug is er niet
toch kan jij ook
heel zacht en teder het
kleinste bloempje strelen
met de warmte van je hand
lachen je ogen
in stralende momenten
ben je gelukkig met zang en
dans bij gezellige evenementen
uit blikken ken ik
je hemel in het heldere blauw…
De wraak van de kreeft
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
768 Finale aan de muur speelt
Frans blauw tegen een warm rood,
op gelaat en schouders
neem ik de kreeft mee.…