31783 resultaten.
Vriend van het hart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.540 geen eiland
waar je mij aanraakt
de wereld is weidser
dan in mijn meidendroom
naast het tuinpad
van onze
zoekgemaakte illusies
groeien wurgplanten
voor ons, teder synchroon
en in de nadagen
van het bevrijden
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik oude, grijze spiegels
en geef ik jouw spiegelbeeld
terug aan de talentvolle natuur…
Brandhout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Natuurlijk, ik slaap niet alleen,
alleen die ene keer was ik erg onder de indruk.
Zeker, het mollige meisje
aan de rand van de vijver met wie
zoals altijd de dagen voorbij gaan
zou boos moeten zijn.
Maar wat wilt u van mij?
Dacht u dat ik meer dan ditjes en datjes weet
dat de ijskoude winters in een mum van tijd ontstaan?…
Koude
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Ik voel de zachtheid van deze winter
waarin de natuur zich vroeg ontpopt.
Het is niet te koud voor Jan Splinter,
de groei is eigenlijk niet gestopt.
Bij het snoeien van hoge bomen
wordt veel rottigheid geconstateerd.
Maar de rivieren blijven stromen,
niets bevroren, geen tij gekeerd.…
Roze bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Warme natuurlijke schoonheid versterken.
De contouren verklappen jouw schoonheid.
Het avondlicht zet jou in de schijnwerpers.
Door een roze zonnebril observeer ik alleen.
Met lege gedachten of herinneringen van jou.
Warmte voelbaar als ik stilstaand water bekijk.
Stil gefocust op vis aan de oever zoals reigers.…
Dat nog geen vleugels had
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in…
Handenvol zomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 heb handenvol zomer geplukt
uit bloemen die in het wild
hun kleur wilden bekennen
onstuimig vitaal
bloeiden zij dwars door elkaar
hun knoppen op zoek naar de zon
wat ongeordend leek
bleek een proces waarbij ieder
op de juiste plaats in bloei werd gezet
ook hier in dit onbekend paradijs
geeft natuur zijn schepping
en schitterend geheim…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 breken zal
haar tere lichaam
is toe aan een wandeling
al weet ze niet waar naar toe
er hangen donkerrode gordijnen
van plafond tot de grond
zij heeft ze te vaak gezien
ze doen haar denken aan bloed
haar lichaam trilt
ze zet haar frêle stapjes
omzichtig kijkt ze om zich heen
alsof ze iemand verwacht
daar, ja daar
maar het is natuurlijk…
Onbekende wegen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de
loop van mijn fossiele natuur
herschikken de scherven in
het spiegelbeeld in mozaïek
van…
OVERSTEEK....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 De rivier
willen we oversteken
met het veer
Hier
aan de stoep
gaat ie heen en weer
Dwars
op de stroom
met volle kracht
Het is
de veerman
die op ons wacht
De motor
komt voor ons
even tot zwijgen
Het is
alleen de rivier
die -als de derde- lacht
Ze liefhebbert
in
een natuurlijke stilte
Een reiger
stelt
het opvliegen…
Het mystieke
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 ik ben geen
sprookjesverteller
van huis uit
ik kies de stilte
droom mijn wereld
die binnenin ontluikt
natuurlijk tuig ik
de kastelen op met koning
en wat prinsen aan het hof
maar hun gebakken lucht
slaat aan en laat het
mystieke voor altijd gaan
ik wil spelen
de ergste confrontaties
tussen groepen liefdevol helen
in een wereld…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 proef
en niet hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik niet kan plaatsen
Natuurlijk…
vijftigers (bij een foto)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 natuurlijk komt er aan alles een einde
daarom blijf ik hangen aan de laatste zin
van zijn gedicht
'wij zullen achterblijven en ons
geduldig sterven voortzetten'…
Opus dei*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Honger opnieuw
Parels van Afrika
droog door de grillen
nukken van natuur
Immer opnieuw
die Afrikaanse landen
zonder consequent
maar zeker doortastend bestuur
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen
met een zinloos bloedvergieten
geen zinvólle aanwas
Groei die ontbeert door droogte
wordt gemist als tijd
toen nog Gods water
over…
Eerste winterstriemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als
stille nevels boven het stiltedomein,
waarin schaduwen als zwarte monniken
het beeldsnijwerk voorbij schuifelen,
een sterfzee van handgeschept bladpapier,
met ontblote ruggen moedig wachtend
op de eerste zweepse…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Waarom zou ik ongelukkig zijn
Of zelfs ook ontevreden
Zolang ik kan genieten van zonneschijn
En de vrije natuur kan betreden
Iedere ochtend wordt langs de horizon
Het geluk mij aangedragen
Het wonder van het licht als levensbron
Dan mag ik echt niet meer vragen.…
Mijn kleine biotoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 het schrijnt
vervaagt in kleur
verdwijnt uit vorm
lost op zonder geur
nog zoemen bijen
boven de bloemenwei
maar hun oogst is schraal
door afnemende diversiteit
mijn kleine biotoop
sterft een langzame dood
imkers rouwen omdat zij hun
volkeren niet kunnen houden
monocultuur is het unieke
verkwanselen in de natuur
kijk naar kuddes…
schaken
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.172 Mijn kleinzoons willen schaken
Heb eigenlijk geen zin, dat kan ik niet maken
Ik heb het ze geleerd ze spelen het graag
Dus regelmatig komt die vraag
Opa wil je een potje schaken met mij
Natuurlijk jongen graag, dat gaan we doen allebei
Ze willen graag winnen, dat begrijp ik wel
Soms mogen ze winnen niet altijd, zo is het spel
Want win…
Het leven vraagt om keuzes.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
445 Maar natuurlijk ook niet te licht.
Het leven vraagt om keuzes om voor
jezelf in te kunnen staan.
Dat vraagt om iemand van formaat die
in zijn eigen schoenen kan staan.
Je kwaad maken helpt vaak geen
zier. Dat is een neurose die gaat
over het roken. Zelfstandig zijn gaat
voor vertier.…
In tijdloze liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
581 ik hoef de edelstenen
van je schitterende
talenten niet te poetsen
jouw goud en zilver
hebben hun hoogwaardige
glans al van nature
in het kristal van
je stem smelten warme
tonen tot strelende melodie
met de bekroning
van een stel stralende ogen
komt eeuwige schoonheid boven
ik weet je volmaakt
in tijdloze liefde geschapen
jouw…
DE LANDMINNAAR
poëzie
1.4 met 33 stemmen
6.541 Natuur wil heil u geven;
neem het uit haar hand!…
Vol nieuwsgierigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 het is niet
een paard dat
hij zo bewondert
zij is zijn vriendin
met een warme huid
ogen die hem altijd
volgen in een hoofd
vol nieuwsgierigheid
die ieder keer weer
tegensputtert bij
het sturen waardoor
bochten langer duren
zijn kameraad
die rotsvast naast hem
staat in hem gelooft
ondanks zijn stoere taal
natuurlijk verstaan…
Voorzichtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 zo’n eerste dag
op mijn terras
een voorzichtig zonnetje
aan het proefdraaien
net als ik
ik hoor gekreun gesteun
het ontwaken van natuur
alles heel voorzichtig
op zoek naar hoe het
ook alweer was
het is maar even van korte duur
en alles loopt weer
zoals gebruikelijk in de pas
alles zo teder zo voorzichtig
overdenk ik terwijl ik
loom…
Seneca
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
672 Verdraag elke gesteldheid
En wandel zonder bonte smuk
Tevreden met pech of geluk
Zoals de natuur je vond
Er zit een wijsheid in jezelf
Die je op de levensweg begeleidt
Richtte de vals betichte filosoof
Welke een stoïcijnse leer voorstond
Nu doodbloedend in zijn geloof
Deze woorden tot zijn vrouw
De slagaderen kalm opengesneden
Zodat…
Met voeten getreden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 De sporen van de zolen
staan gegrift in zijn hoofd en hart
want zoveel onbenulligheid
wordt natuurlijk wel afgestraft!
En zo zei hij: het is nu klaar
je mag trappen, alsook slaan
maar ik laat dus echt niet toe
dat je op mijn hart gaat staan:
Dus adieu!…
Opspattend wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 kusten
vol begrip
geen felle
confrontaties
in opspattend wit
een rustig weten
op een bodem
zonder vergeten
stromend
meanderen zonder
direct te veranderen
in opgaande
vloed langs de
weidsheid van strand
tot daar waar
herinneringsbanden
terabytes kleuren in zand
zo voedt database aarde
de kwantumcomputer die
ons als natuur…
Een Belgische wit blauw...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
503 verstomd staan gapen
met die ogen zo treurig
die wit blauw geschapen
op een heide zo fleurig
het gras laat je smaken
een stukje wilde natuur
geen harde noten te kraken
op deze wei, vol passie elk uur
ik slenterde verder... wat doelloos
langs die bomen en heide
geen rook en geen auto's,
alleen... een koe op de weide!…
In liefdesdrift overvallen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
419 Zoals ooit de zee deed, toen ik een jongen was
liederlijk in de eenvoudige vorm van weidsheid
zo overval je mij met jouw intense liefde
het is de herkenning die projectie veroorzaakt
oude tijden herleven bij de aanblik van jouw naaktheid
we komen in dit dromenveld door daden
samen zijn we nu met de belofte van de natuur
geëmotioneerd in mijn…
Ontembaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 zij die dachten de golven te kunnen temmen
trokken gezamenlijk naar het strand
met hun windsurfboard onder hun arm
klaar om de strijd met Moeder natuur aan te gaan
in pakken gehesen, gingen ze vol adrenaline
de schuimkoppen tegemoet
golven bleken huizen hoog
het schuim te onverbiddelijk, en zo verloren
vijf jonge mannen de krachtmeting…
Vogels verliezen nooit hun taal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal
terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden
natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd
in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier…
Gun me, gun me maar even
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
450 Gun me, gun me maar even
na te denken over je vraag
natuurlijk ga ik antwoorden
maar nog niet meteen, nog niet
ik wil er even over nadenken
gun me, gun me maar even
en antwoord niet op de door
jezelf gestelde vraag voor mij
ik ben jij niet, jij ben ik niet
mag ik er even over nadenken
gun me, gun me maar even
bespaar me je spreektemperament…