35704 resultaten.
Dronken sonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 De avond wankelde om mij heen
ik praatte en liep uiteen
viel om mijn eigen as
en wist hoe ver het was
Blauw en groen waren de kleuren
ik ging door kamers en deuren
plots zag ik mij voor een spiegel staan
rechtlopend ben ik weggegaan
Zo kwam ik tot bedaren
er was een trap
zelfs de laatste stap
Lukte en ik ging voorbij
pilaren die nuchter…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Baai van Rapello (naar Nietzsche)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 zomerlang heb ik gezongen
minnestreelde liefde als be-leven
woorden aan Zuiderwind gegeven
weemoed ver verdrongen
mijn longen vol gezogen
met bossen en wild geurende weide
de drang die me leidde
naar volmaakt vertogen
op mijn doelloos dolen
dingen gekoesterd en beluisterd
achter tonen van violen verscholen
duizend namen heb ik gefluisterd…
Zorgenkind
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.830 Nu zij aan tafel, herfst onder haar
ogen, merk ik, ver weg van de leuning
van de stoel van de man, dat ik
plotseling liplezen kan. Ze zegt
ik zal blij zijn de dag dat ik mijn ogen sluit
en jij hebt dat zo gemaakt,
lezen wij erachteraan de man en ik.
Wij zeggen dat niet.…
Die de oorlog overleefden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
580 met
Je vriendin -
Gewoon op de stoep
In een waterig
Oorlogszonnetje,
Jij kijkt met
Vrolijke kinderogen
De toekomst in
Terwijl je een
Van je glazen
Knikkers naar je
Beste vriendinnetje
Rolt - zij heeft
De waanzin die oorlog
Heet overleefd, net
Als jouw blik met
Knikkers van glas
En leem
Maar jij bent
Verdwenen, ver…
Waterstaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Onbewoond slingert het pad
langs hoeves van weleer
de mat ligt verwaterd
niemand veegt voeten
van ver komt het daglicht
dat sporen snijdt in de waterspiegel
kruinen verankeren dieper
dan de wortels
herfstbladeren brengen accenten aan
in roemloos gestorven regen
ik mis de branie van vroeger
het kind in mij wil het beeld breken
maar…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
Lichamelijke pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 Het zou zo bijzonder zijn
Leven zonder pijn
De energie is ver te zoeken
Ik vaal als vrouw oma en moeke
Mijn gevoelens slingeren heen en weer
Lichaam je doet mij zo zeer
Ik wil mijn tranen niet laten gaan
Maar emotioneel kan ik het niet meer aan
Mijn keel zit dicht
Ach, achter de horizon schijnt weer het vrolijke licht
Daar denk ik…
het zoeken van mijn stem
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
598 huis, een stad
ogen die kleuren wegspoelen
het gedruppel van de wind
er is geen zoeken meer
en antwoorden kennen enkel een laatste regel
in een mond zonder belofte
maar hier hoor ik alles gaan
het water dat geen morgen kent
wolken, verzilt met de geur van zomer
hier kan ik dromen, samenwonen
met de golven in mijn hoofd
hier kan ik ver-gaan…
Tussen piek en kruis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 groen zijn zinnen
woorden geuren
vleugjes dennenboom
strofen kleuren
in licht onderscheid
de kerstfeestdroom
tussen piek en kruis
huist nog de nostalgie
van vroeger dagen
ooit bracht een ster
het licht van ver
met vrede en het kind
maar de stal
is al lang opgeruimd
herders met de schapen klaar
kerst kan beginnen
maar diep…
natuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 met haar jong
duizenden kilometers
door de oceanen aflegt
op weg naar voedsel
en dat het jong
het dan net niet redt
en de moeder
zoveel moeder
zal teruggaan en
opnieuw een jong dragen
onze camera's zien dat
terwijl we er niets aan doen
natuurlijk niet
maar walvis omarm ons
want wij zijn
op onze toeristenbootjes
zo ver…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 ik heb
in mijn leven nooit
echte vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend…
Diep
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
747 Ik wens dat ik even weg kon zijn
Naar een plek ver weg van ellende en pijn
Vol met verdriet diep van binnen trek ik een lach
Met een beetje hoop verlang ik steeds naar een betere dag
Weet niet hoelang ik het volhoud, het doet zo'n zeer
Soms wil ik ermee stoppen en wil ik niet meer
In mijn hart heb ik een wond waar ik voor vrees
Dat het nooit…
Sinterklaasfeest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.317 Het kinderfeest uit mijn jeugd
moet er nu aan geloven
Zwarte Piet bracht me zo veel vreugd
dat vuur laat ik niet doven
We moeten mee in iedere bocht
ik laat dat niet gebeuren
het is toch ver gezocht
we moeten Zwarte Piet nu anders kleuren
Zwart blijft zwart
concessies doe ik niet
ik roep het met heel mijn hart
zwart blijft zwart bij mijn…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…
Witte bedjes - 'Het zieke kind'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 Witte bedjes ver van huis.
Voor het eigen bestwil
naar het ziekenhuis.
Voor een behandelen omwille
van de amandelen. Of door
een acuut alarm vanwege
de blindedarm. Het steekt
een kind zijn huis te moeten
verlaten; door een operatie
iets uit zijn lichaam in het
ziekenhuis te moeten achterlaten.…
Andere nachten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Waarom klimt de maan
ver van de hartstocht steeds weer
tot triestheid neigend?
Waarom treurt een wilg
zoals die nimmer heeft gedaan,
geknakt en gebogen dreigend?
Het antwoord waarom
is niet zomaar te geven,
moeilijk verkrijgend.
Het antwoord waarom
hapert bij melk wit maanlicht
in bittere tegenstrijd.…
In een vreemde lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 ik voelde hoe
de tijd verschoof
hoorde paarden
rook de geur van
omgeploegde aarde
in het schimmige
voorbijgaan proefde
ik hun angst en pijn
zag de aftocht in het
bloedige verslagen zijn
vanuit mijn ooghoek
werd het langzaam stil
het zonlicht straalde
helder als voorheen
ik was moederziel alleen
maar de sporen
waren warm en vers…
Chopin.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
535 Dagje niets omhanden zo van niets moet en alles mag
Pedalen los en de ver van mijn bed show imiterend
Wat maakt het ook uit, who cares?
Pyamadagje, der F.Chopin op gesmeten ook nog weggesmolten
Voltreffer voor herhaling vatbaar
Aanbeland in de Achtste Hemel.…
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…
Eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
639 Eenzaamheid
maakt van een gezond mens een wrak
eenzaamheid
maakt van een jongeman een ouwe zak
eenzaamheid
verandert een mooie vrouw
in een kleurloos exemplaar
eenzaamheid
verandert een vers gebakje in een zure taart
eenzaamheid
is een zuigende modderpoel
eenzaamheid
is een hol leeg gevoel
eenzaamheid
keert je ziel binnenste buiten
eenzaamheid…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 Hoe ver
het oog reikt:
een bak met zand
niet ommuurd, geen strand
Wel een zee
van zand...
door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...…
weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
543 jij gleed toen diep weg
ik wilde jou beschermen
maar kon dat toen niet
nu ben je ver weg, ergens
waar ik niet bij kan zijn
altijd als ik dan droom
pak ik jou op tijd vast
maar ik ben je kwijt
op een dag zal ik zijn
waar jij nu alleen bent
en zul je niet meer lijden
want jij bent de persoon
waar ik van leerde en
je dankbaar voor ben
dat…
ingezonden brief
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
503 vol gedachten
maar ik krijg geen woord op papier
er overvalt mij een kalibratie van
afgestorven denkbeelden
een herhaalde verlating, op niet
aangetroffen zee, noodweer indachtig
kennismaking met onvoltooide,
toekomende, ontbrekende geliefden
dit okeromlijnde van diepblauw,
van schemerwater in het volle licht
ondiepe aarde, niet ver…
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoord ver van bomen valt
een tafel, een stoel, een beetje…
Jouw schoot
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.402 Het was jouw
fluweelzachte schoot
zij was ‘t die mij heeft gevangen
die geen ontsnappingsmogelijkheid bood
ze omklemde mijn verlangen
met dat wat leven schenkt of dood
Toen uit elkaar gegaan
na mij nogmaals te hebben
omarmd en ontvangen
ging je weg ver bij mij vandaan
waarom waarom
wat zie ik niet
ben ik zo naïef zo dom
ik zal eeuwig…
Ik leg wel bloemen op je graf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
623 Ik leg wel bloemen op je graf
als je dood bent, overleden
bij leven wil ik geen contact meer
omdat we elkaar niet liggen
met die realisitische woorden
‘omdat we elkaar niet lagen’
leg ik het mooiste boeket neer
en buig mijn hoofd diep voorover
en mocht je worden gecremeerd
dan koop ik verse rode rozen
pluk honderden rozenblaadjes die…
Parle plus bas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 We eten vers gevangen krab
en zitten in de ondergaande zon
van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen
net als in mijn moeders oude boeken
jij zegt ik vind oude boeken wel goed
Nog wat wortels en een grap
om de onvermijdelijke afscheidszoen
steeds weer even uit te stellen
elkaar nu niet meer op te zoeken
ik weet echt niet wat ik zeggen…
Tormentil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
545 hoe kun je iets woordenloos vertellen,
diepgeworteld in oude grond
zonder het hart te kwellen
door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt
ergens ver weg vangt een maaltijd
aan met linzensoep
wist je dat zonlicht
er acht minuten over doet om de aarde te bereiken
dat getallen een verzameling zijn van gedachten,
netjes op een rij…
Hoopvolle Kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 woorden
naar mijn taal
en de mijne naar
de jouwe
zo verstaan we
elkaars echte verhaal
en ontstaat er
een basis
van vertrouwen
vormt zich een hecht verbond
als ware het een regenboog
een teken van hoop
dat ons telkens weer
opnieuw doet boeien
maar als zo vaak
met een regenboog
dat zo prachtige hemelse teken
helaas zo hoog zo ver…