31060 resultaten.
golfbreker
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
591 , zand
dode strand
waar
ik mezelf heb gejut…
verre liefde.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.194 Waar slaapt hij als hij wakker is?
In de armen van nevelen en koude oorden?
Toe neem me nog één keer mee
naar warme steden en lieve stranden.
Waar licht in ons op zal bloeien
door gouden straten en stralende zeeën.
Verlos me van alle pijn in de verte,
door jou, door de liefde die vergankelijk bleek.…
Wakker
gedicht
2.8 met 19 stemmen
18.443 waar ben je nu je gesloten huis
het geschuif aan de andere kant
van het laken verraadt?…
Dit zien
gedicht
3.2 met 26 stemmen
11.458 Dit zien toont zich als het trijpen
hooiland waar de pink zich snijdt
aan de kruin van de dijk; is zonder:
'Kijk eens zwanen en jonge zwanen.'
In natgrijze grond met leverblad,
met koeienstront in het herbarium,
waar de duim in de sloot blijft steken,
leeft dit zien van de handopen palm.…
Langzamer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 De weg is de tijd die begint en voorbij gaat
waar ik jou volg en weet dat
we elkaar weer zullen
zien met de vragende ogen die
bij onverwachte ontmoetingen
horen.…
Jij
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.546 Ze verbergen mysteries,
waar ik enkel over kan dromen.
Ze verbergen een waarheid,
een diepte vol verlangen.
Die zich opent,
waar geluk je hart betreedt.
Ze stralen als een zonnestraal,
verdwaald in het duister,
zoekend naar een hart,
om te vervullen van geluk.
Maar wie ben jij?
Verstopt achter je ogen
laat je met dromen.…
angst in het ontwaken
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
985 waar maanlicht mij laat dromen
sterren zacht bekoren
het duister niet laat schrikken
de nacht verlossing brengt
ligt er angst in het ontwaken
schenkt de morgen weinig hoop
kan de zon dit hart niet raken
bloeien wensen langzaam dood
van een wereld zonder pijn
dageraad in dromen
waar ontwaken uit de nacht
verlossing naar mij bracht…
Verloren stiltes, verloren woorden
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.662 Van het wachten zo moe
dringt het sterven door
in mijn smalle handen,
waar een witte kaars
mijn zuurstof doet opbranden.
Zonder te weten wat ik doe
grijp ik naar mijn adem
in mijn laatste zwerven,
waar ik een tere traan op
mijn wangen zal kerven.
In mijn onleesbare geest
beweegt nog een verloren woord.…
in de bloementuin
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.385 zuiver
en gracieus
waar voel ik nog iets
van haar pracht
ik zoek haar
heb geen keus…
werelden
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.020 armoede is een slechte adem
een versleten loper
op de steile trap
waar een lucht hangt
uit vreemde keukens
om daar boven te wachten
een koude stille kamer
in niets dan eenzaamheid
rijkdom is gelijkvloers
hoogpolig tapijt vol
blote kindervoetjes
de geur van vers brood
en giechelgrapjes uit de
warme keuken
daar waar zoete kusjes…
aan wal gedragen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
779 ik laat mijn vogels vrij
gisteren en vandaag
onbeweeglijk zwart
in diepte, zee en velden
schaduwen verliezen naakt
de oevers aan mijn zij
waar ik mijn stem laat spreken
ik kan nooit meer zijn
laat me daarom varen
naar uw spiegelken
van lichte dromen
waar gij me zuiver
laat rusten in
de cadans van
lieflijke woorden
---------…
krokant gebakken
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
858 krokant gebakken schrijf ik mijn woorden
in een ouderwetse elegantie
op de tafels langstelige rozen
de wijnkaart leest als een gedicht
met mooie flessen rode bordeaux
de kaart hedendaags werelds
maar ook gerechten in perfecte eenvoud
koks als ware kookregisseurs
bedrijvig gastvrije serveersters
in een entourage
waar…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Zaal vol stilte
maar voelbare aanwezigheid
waar de zee ruist
en de golven breken
en waar het brood
als sprekend teken
de band is die alles vereent.
Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.…
Trappen met woorden
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.797 Toch is het woordenloze gehijg
het enige wat ik hoor wanneer ik mij
de zoveelste verdieping op jaag
om ergens op een onbekende afdeling
te stranden, belanden met handen
in het haar want waar ben ik dan?
Niet tussen de lakens
waar ik de stilte slik als medicijn
en mij meegeef met de laatste trein.…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 verlangen
je te treffen in je ziel
noem mij
naar de ware die ik ben…
Doorstroming
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
556 waar ik straks op drijven kan…
slaapbeeld.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
454 je keek bewusteloos toe
schuin vanuit je ooghoek
naar waar je wilde kijken,
je keek omhoog naar het
donkere raam, per vergissing
jouw arm afhangend van de
bank. hij herstelde je pose,
deed vaderlijk een deken over
je heen, het leek of je sliep.
vol bewondering zal god
jou naar boven tillen, daar
waar de gloeilamp gloeit.-…
Voor het moment
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
837 Niet weg mogen gaan want
willen dat alles hetzelfde blijft
zoals vandaag op ons moment
in de morgen en de dagen erna
Liever nog met een leugen leven
dan het niet meer kunnen schelen
waar de een en de ander gebleven
dat jij eens echt dood zal zijn
Elke dag steeds aan je denken
een betonnen engel geschilderd
in de kleuren waar jij van houdt…
kompasloos
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
606 Volgens het kompas
is het zuiden het noorden
maar ik kom pas
uit het westen
te lang onderweg
naar het oosten
waar de wijzen wonen
in de ban van al hun goden
die zij denken te kennen
nog beter dan zichzelf
Terug naar de bron
waar het allemaal begon
om te concluderen
dat alles al ergens
moet zitten in jezelf
Leven lijkt de kunst…
De tijdslet in beweging
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
731 De wijzers teruggezet, de tijdslet
in een macaber perspectief
dwalend tussen de getijden
hunkert de geseling naar
het volgend seizoen
zomaar een klok, spinsel
van planning die leidt tot
boosheid waar haat strandt
op het blijven stilstaan van het hart
de ware tijd is zoekende in
een chaos die geordend
door het journaal marcheert
om tenslotte…
leven in die zin
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
521 verhelderend daar waar dood is
is ook het leven in die zin…
Voor het zondagskind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 mag ik in je
landschap dwalen
waar langs zachte heuvels
holle wegen dalen
beukenhagen om
rechtschapenheid vragen
het grint geharkt wordt
voor het zondagskind
waar wind het
klokgelui langs wei en
gaarden draagt de boer
tot rust en eten maant
mag ik bij je zijn
mijn monument van stilte
en natuurlijke geluiden
weg van alle stress…
Braziliaanse
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.241 Door het open raam het geluid
van de vallende regen
een ritme van druppels
op de bladeren dat rustig maakt
Was jij hier dan konden we
samen naakt een eindje stappen
weggaan en terugkomen met
grote spetters op de huid
Elkaar afdrogen en ontdekken
waar het in het lichaam gloeit
Jij blijft het meisje van Brazilië
het land waar jij van houdt…
mystery is the darkness in the night
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
594 diep getroffen
Wordt door de tranen van de dood
Waar de maan zo mystiek
Toch zachtjes over ons waakt
In deze ongekend onzekere tijden…
zwart hart
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
1.836 ze kijkt
en ziet
haar weggegeven hart
dat voorbij vliegt
donkerpaars
bijna zwart
door de overvloed
van verdriet
ze zwaait
dag lief hart
het ga je goed
ik laat je gaan
tot waar de hemel gaat
waar jij
nu staat
laat je zelf binnen
ga dan
ga nu
opnieuw beginnen
herinner mij
zonder smart
en open je
open je hart…
droomveld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
604 dromer, er is meer
steek je hoofd boven het droomveld
waar de levenswind
ogen en oren onophoudelijk vult
met het wonder van het volle leven
het raadsel van de lege dood
dromer, er is meer dan jouw droom
ook al denk je dat die uniek is
als laatste droom zonder einde
waar is het besef
ik wil vechten in het levensveld
leven, want ik…
de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 waar je niet zo veel verwacht.
Een duistere wereld
Waar zomaar iemand word doodgeknuppeld
Het is een tijd om te slapen
En om over je geliefden te waken.
Waarvan je misschien nooit meer van geniet.
Of die je zelfs nooit meer ziet.
Een tijd om te gaan.
En morgen weer op te staan.
Om ’s avonds weer te gaan slapen.…
Aardbeving Japan.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
608 Tsunami met een oerkracht waar
mensen het niet van konden
winnen alles op zijn weg verslond.
Hij bracht chaos en verdriet nam
levens van mensen groot en klein
verwoeste de infrastructuur.
De mensheid huilt zeeën van tranen
door dit natuurgeweld, met een
kracht waar niets tegen was bestand.…
Sporen van mijn ziel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 over de sporen van mijn ziel
terug naar waar ik geboren was.…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 In een groene oase
door sereenheid en rust omgeven
waar het zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om…