8651 resultaten.
De zoete lentegeur
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
884 in het witte rijpen
van de bomen
zag ik je komen
je winterde het
warme sap dat nog de
afdronk van een herfst had
weg is de wind
het ritselen van bladeren
alsof het leven is verstild
toch zie ik kleur in
vogelduiken hun fluiten
heeft de zoete lentegeur
van nieuw ontdekken
geeft de dagen weer wat
fine fleur in langer rekken…
golven liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.275 blik voor blik het zien gedicht als golf
op lichaamsflank wit schuim en op de ribben
lippenbloemen, het laken ligt gespannen
en ons in zijn omarming; kreten springen over
spierenroes en bonzend ‘t bloed in jou
in mij het ongewisse van het ritme
jouw lijf, opengevouwen
gewelfd in adem
trekt deinend huid naar huid.…
Lam geslagen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
873 Uit hun jas geholpen onschuld
tot munt geslagen leven
teruggegeven aan de eeuwigheid
de sneeuw kleurt
anders dan het schreeuwend wit
in de wijn brandt één lumen licht
dieprood en zo vol liefde
dat ik tot stilte besluit
om de haat niet te voeden
die poogt te ontkiemen
ik hef de kelk
wat een afdronk
welk een smart…
Pappa's meisje
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
2.501 Witte zachte bloemen
bloeien op je graf
en naast
je kleine steentje
de teddy
die ik je nog gaf
Ach, mijn lief klein meisje
dagen gaan voorbij
maar in
de zware nachten
dan huil
ik je weer bij mij
Dus kuis ik nu de plek
waar jij zachtjes rust
en wacht
in mijn gedachten
tot jij
mij eens wakker kust…
Een bed van wolken
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 De goede God jaagt adembenemend hoog
De winden boven het sop der zee
Spelend met de zon
Schudt hij de wolken op
Tot schuimende witte kussens
Boven een strak blauw overtrek
Met hoofden opgeheven zagen wij benee
Dat het goed was
En leerden lief te hebben
Genietend van het spel
Der hemelse natuur…
Komische ambities...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.523 een warenhuis
barstte van de ambities
op de directiestoel voelde hij zich thuis
genoot van leidersposities
Dus beende hij naar kantoor
vanaf nu geen gezeur
General Manager daar ging hij voor
en plaatste daar een voet tussen
de deur
De Directie, thans niet gezwicht
baalde van zijn verhalen
knalde de kantoordeuren dicht
en liet hem een wit…
Vluchtelingen
gedicht
3.3 met 43 stemmen
26.066 .
-------------------------------------------
uit: 'Een middag wit als melk', 2001.…
Sonnet voor vrouwen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.245 Vrouwen, nixen
roepend uit stille vijvers,
de lelies van hun ogen
blinden blinkend wit.
Vrouwen, elfen
zingend doorheen loverruisen,
duizelen me zoetelings
ten val.
Verwarring,
speelbal van de hete zomer.…
Coverstory
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 Op de omslag van het magazine
een meisje van een jaar of zes
misschien oogverblindend wit
jurkje blote schone voetjes
handjes zonder zwarte nagel-
randjes een idylle
Stevig in de zandbak staan
twee onbedekte beentjes
teentjes die bewegen modde-
rige vingertjes vol leven
echt een plaatje…
Griekenland
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.553 tussen sokkels en gebroken zuilen
die klagen in de wind
stoeien witte vlinders
op de handen van een kind
marmer glanst koelbloedig
onkruid groeit gezwind
een geur van wilde tijm
bloost op de wangen van het kind
naar een land om van te dromen
ben ik amoureus teruggekomen
om tussen druiven en olijven
ook wat weemoed te verdrijven.…
was cipressenstress ontvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
779 je bloeit in varens
vrucht al in olijven
ik was cipressenstress ontvlucht
wilde jou in paradijzen
je bougainvillet in
paars bij eerst ontmoeten
oléanders in de wilde tuin
komen ons in wit en rood begroeten
je strakt in kale rots
maar onweerstaanbaar is de Spaanse
trots tot overleven, onze cactus
heeft haar eerste bloem gegeven…
ZOMERMAAND
poëzie
3.3 met 20 stemmen
10.862 Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen;
Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot:
Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot,
En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’.
Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok:
Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…
Lente
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.190 Bloesem
Bomen met een koningskroon
Weg is de koude winter
Donderslag
Stormwind strooit bloemblaadjes
Een enkele hagelbui
Boterbloemen
Witte madeliefjes in de berm
Stuifmeel in de lucht
Zonneschijn
Wolken drijven langzaam voort
De lente is gekomen
Vriendelijkheid
Een groet, een hand omhoog
Mensen lachen weer…
Vluchtelingen
gedicht
3.8 met 25 stemmen
15.621 .
----------------------------------------------
uit: 'Een middag wit als melk', 2002.…
in alle weligheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.925 het water
dat uit de fonteinen gutst
snatert welgemutst
gulpt als zilver
in het blauw gerimpel
er stoeien aan de hemel
witte wolken
de wind
huivert voorbij
palmen wuiven
sinds vanmorgen
dadelloos
in alle weligheid
boven mij
weet je nog
wat ik je gisteren zei
er hangt iets vrouwelijks
in de lucht
net als jij.…
de mijmeraar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
700 wat is mijmeren
anders dan soezen
met neuzen
boven laag water
weemoedig verzonken
in spetters
met spleten en splonken
adders en grassen
muizen die plassen
vogels die fluiten
kikkers die kwaken
pauwen met staarten die slepen
de havik hakt wilde patrijsjes
als wij witte radijsjes
nu nog de poedelpoes
en het is uit met de roes…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
719 Druppels glinsteren als
ijskristal
schaduwen van
zwarte waaiers
metgezel op reis
een bevroren rivier
die wacht op zon
voorbij naakte bomen
met witte uitgestrekte armen
in de wind
met slechts de liefde
in kleuren - klanken
in een onstuimige zee
droom ik jou
zoete kussen
sap van mango's en papaja's…
Dooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
659 Het dooit vandaag
De zon zoent wijkend ijs
Leven keert terug
na dagen van witte,
trotse vorst waarin
de tijd leek stil te staan,
alles bij het oude bleef
en vandaag weer even vroeger was
Dooi doet leven
maar klinkt als dood
De vergankelijkheid
van smeltend ijs…
Zelden is er blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 je blaast nog
altijd toekomstwind
tracht de wolken
om te vormen
die eeuwig aan
je horizon verschijnen
nooit verdwijnen omdat
jij ze aardig vindt
zelden is er blauw
in het strak van
heldere hemel wit je
soms wat tintjes grauw
in het zwarte van nacht
rond je zacht je dromen af
want morgen blaas je
weer de toekomstwind…
diving
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
732 opgedweept in golven
bruisend meebewegen
intens verzwolgen
in eenheid kozen
in het witte schuim
niet in ‘t zand bijten
alleen het duiken
en verfrissend
boven zee komen
opkijken naar ’t goede.
verder vooruitzicht
in zichzelf brengt
hen als kinderen
in de hoogste hemel
tot buiten de aarde.…
kwam mezelf tegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het moest er van komen,
richting winkelcentrum,
sokken en theedoeken,
afdruiprek
wit gemoffeld draadstaal,
meer is het niet, slechts
drie euro vijfennegentig
het regent, ik zoek
de luifel op en draai
een sigaretje, haal diep adem
en inhaleer de rook
geslachtsdelend schuift
het publiek voorbij,
ik moet ze niet,
die drift is niet voor…
het verzenkind (II)
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
704 het lijkt nog nacht
en het kind weet: ze gaan weer
komen
de woorden
en de schaduwwachters
die door de deur naar binnen sluipen
een onherstelbare droom vullen
met vermommingen en beeld na
beeld
leugen na eeuwigheid
na leugen
luid
eeuwig
in een te klein kasteel
van witte lakens, wollen beesten
en onderaardse, dichtgestopte…
Spiraalde zwart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 we wolkten
op de wind in
vederlichte lagen
nog voerde wit
wollig gekruld
de boventoon
maar de thermiek
spiraalde zwart
de onschuld binnen
het buien
kon beginnen met
een eerste bliksemflits
maar in ontlading
verregende het zwart
de wind nam langzaam af
wij wolkten
weer geboortewit na
de laatste donderklap…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…
zij aait water
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
920 zij aait water
vingerkes
hoofdje vol dromen
springvloed kent ze niet
onweer nadert
blikken machines razen
de woekerwolf wacht
lacht
want zij zal welkom zijn
klemmende kaken
de schaduw valt reeds
over haar veldje
haar plekje op de wereld
wit en schoon en nieuw
aan het zoute water
hoofdje vol dromen…
Woordblindheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
558 Zinnen, geef mij je woorden
terug, als gelooide huid over
vel en been, als een lege
slaapzak op mijn rug, om
inzichtelijk te worden
opgeslagen blijven witte
bladen blanco als voorheen,
blindheid van het woord, het
wordt je aangepraat misschien,
dat ik de inhoud nog niet
zie en ik me op de private
tekst verlaat, in de maat
der poëzie…
Inspiratie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.194 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht in de zon, van
links naar rechts, dan hoog en weer laag en
vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend
soms peinzend zoekend naar een anker
dan weer soepel glijdend op het wit
van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte
als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad,
mijn trawant.…
Kerstwens
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
2.279 aan allen die dit lezen
of ze nu wel of niet een God vrezen
zijn het plezierig gekke Vlamingezen
of noordelijke prettig gestoorde Jankezen
ofwel een prettig
ofwel een zalig
ofwel een vrolijk
ofwel een wit
ofwel een ingetogen
maar vooral
een liefdevol
Kerstfeest
toegewenst van ‘den dezen’
Hieronymus
24 december 2009…
Winter
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
709 Zo lang, zo koud en ied’re keer weer van die witte bende.
Wat was ik 't zat. Och man wat een ellende.
Dit hoop ik echt niet nog een keer weer mee te maken!
Dus mensen toe, probeer nou toch het tij te keren,
door steeds maar meer aan broeikasgas te produceren.…
Alleen stilte
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
828 De leegte voelt eenzaam
zonder jouw droomwereld
de liefde van jouw tranen
maar ik hou mijn smart vast
als er een ander komt
en ik jou niet wil vergeten
misschien is het verstandig
het moedigste voor mijn hart
om stilte te blijven koesteren
nu het zwart op wit vast staat
dat je echt dood bent, en gestorven
in het diepst van mijn verlangen…