7969 resultaten.
De bossen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Ik stond daar, met lichaam en ziel
tegen de boom der bomen.
Slechts aanschouwde ik, leunend,
de gang van zaken, op aarde,
in bossen der vroeger tijden.
Niks en niets scheen mij te bevrijden.
Alleen en nergens,
met hart en geest
vol betrokkenheid in het menselijk lot...
zo machteloos!
Totdat ik losliet, wegging,
om terug te keren...…
Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Vandaag was weer zo'n dag
als elke dag zo gewoon en
toch weer anders de maan
verloor het gevecht van de
rijzende zon aan de verre kim
het lijkt op een ziel met
meerdere verlangens
mijn koude lichaam wil
graag bij jou zijn
het geeft mij een veilige
haven, een oase van rust
liefde heelt alle wonden
die je alleen kunt verwerken…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Ik vlocht netten
voor een ziel van vlees en bloed.
Genadig zond het lot mij spoken
voor mijn rokken. Mijn dames
waren schepen. ik sneed zeilen
voor hun mast. Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven.…
Wolkenogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 Even denk ik aan jou,
zoete regen
in de tuin van mijn ziel...
Ik luister
naar de tedere klanken
van de dageraad
wachtend op je naam...
En je schaduw wordt licht
Harten ontvouwen zich
Zalig is de eenheid
het verzinken
in wolkenogen...…
Jouw intieme hart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
771 Je bent meer dan jouw problemen
ik zie de ontwikkeling van jouw ziel
in de balans van licht en zwaarte
door plotselinge momenten zonder vooroordelen
is jouw lichaamstaal vol van volledig begrijpen
je brengt iets waarop het levensboek kan leunen
daar is alles tezamen
in universele spiritualiteit
herken ik jouw gevoelsleven
nu de avond…
Lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 ze kerft namen in haar ziel
die niets is wat 't lijkt
ergens sijpelt bloed uit 'n hart
dat onomkeerbaar schijnt
de stenen weg omhoog ligt er
verlaten bij evenals zij
wiens lot bezegeld lijkt
ontrafelt ze raadselen uit de hemel
onontgonnen gedachten
spreken zeker tot de verbeelding
die 'n sinister spoor achterlaat
gelijk de kruistochten…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een mens van weinig
Woorden was je -
Stil vergeleken
Bij anderen die
Zo luid te horen waren -
Maar toch zo aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel…
Met volle passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Schoot ons vuur door onze ziel.
Zoals het moment op de eerste dag.
Met volle passie dat ik voor je viel.…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…
Tot driemaal toe
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Daarna laat het lichaam de ziel achter
alvorens zij opstijgt, alwaar ze hoort
behoort en vooral: toebehoort aan degene,
die altijd voor en om mij zorg droeg: God!
Mijn erkenning en herkenning
waarin ik weet te bestaan, is mijn lot.…
Hart op de goede plek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 goudgeel graan,
Gehaald van land bezaaid
Met menselijk mededogen,
Bemest met onvoorwaardelijke
Liefde voor land en plant;
Basis voor het allerfijnste deeg,
Met vaardige hand flinterdun gekneed
Voor de ontelbare laagjes
In 's lands lekkerste croissant
Die hier onweerstaanbaar
Voor je op tafel ligt,
Korrel met een hart,
Met een ziel…
Die kleuren weeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 ik zie vlammen
voel hun warmte
maar mis het vuur
hoor vogels
wiegend zwermen in
het volgen der natuur
het zijn observaties
koele redenaties
uit een humeurig uur
ik mis jouw glans
de stralen in het
dagelijks gebeuren
je lach die altijd
kleuren weeft tussen
woorden die nog zeuren
jij bent de ziel
het hart van mijn bestaan…
Aardse vriend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Onze universele vriendschap is normaal
niet aan leeftijd of geslacht gebonden
maar de nacht is zwart
nabij jouw zwervend gezicht
en je gaat me niet veranderen
door jouw geloof blijf ik mezelf
nuchter naast dwalende rivieren
in een wereld vol armoede
bereik ik mijn ziel
naast jouw eenvoud
verbonden met de aarde
ontwaar ik de waarheid…
Jij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.056 Jij legde woorden
op mijn ogen
blinddoekte mijn ziel
in zaligheid
wij lieten ons gaan
en waar de zee zich terugtrok
omarmden wij
de welving van de nacht
lepeltje lepeltje
jouw armen gevouwen
om de mijne
speelde je mijn vingers
een voor een
open en weer dicht
één sloop
waarin twee kussens
er was werkelijk
geen speld
tussen…
Geven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 geven heeft weer
iets aparts gekregen
wordt vaak afgemeten
aan het soort cadeau
de flonkering van edelsteen
het glinsteren van kristal
goud en zilver zie je overal
hebbedingetjes voor iedereen
ik geef vaak een hand
met in de ogen kijken
probeer ik dan voorzichtig
naar iemands ziel te reiken
soms ook nog een kus
maar die heeft veel…
Uit de as die ik achterlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
479 ik wilde ooit
het magistrale in mezelf
naar boven halen
iets met sculpturen
fantasierijk en speels
maar ook cultureels
gedragen door zuilen
van grieks origine die
tijdloze schoonheid hebben gezien
schouwde integer het
fundament van mijn leven
ontvouwde mijn ziel
wist dat ik alles zou geven voor
het monument van mijn dromen
tot…
hersenkramp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 haar denken samen
verduisterde het namen
die zij niet vergeten mocht
ongevraagd en vrijelijk
liet zij woorden open
die ongewenst verzopen
In klotsend hersenvocht
klauwend naar houvast
in heldere ogenblikken
wat tijd niet kon verwrikken
en haar geen soelaas bood
werd zij een vreemde gast
in haar ouder wordend lichaam
waarin een ziel…
Herfstige overpeinzing
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
590 Het jaar
en zijn getijden
elk seizoen
weet mij te
verleiden
tot overpeinzing
en verrukking
die beurtelings
strijden
om de vreugde
in mijn ziel
dit volledig
te ondergáán
ónder gaan
in dat palet van kleuren
en geuren,
in die
seizoenen
van koude, lauwte,…
Fantoom
gedicht
3.2 met 8 stemmen
7.261 Het is een naam
voor wat zich voordoet in de zestien
meter van de ziel: een spookbeeld snelt
de doelmond in en doet alle verlies
teniet, maakt alles goed.
----------------------------------
uit: 'Nieuws van Nergens', 2010.…
Vinden zonder zoeken?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Dolende zielen blijven zoeken naar wegen,
waarlangs geen zoekend mens kan gaan.
Op zoek naar innerlijke rust.
Naar ware liefde en naar vrede.
Rusteloos zoeken en op zoek.
Naar het geheim van ons bestaan.
Bestaat vinden zonder zoeken?…
Wilgen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 Het taaie fluithout, weerbarstig als de wind
geworteld in drassige grond
op de oever waar de dode snoek lag
een droom over jou en mij
en de zwanen, omdat het zwijgen verstilde
in pasteltinten kleurde jouw hart
omdat mijn ziel geen stem had
wie kon ik zijn, zo hier alleen
een lief konijn, een derde been
een beeltenis van serene vrede…
Een klein wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik ben gek
maar heb
alles in de hand
weer klant
in de snelle trein
van borderline
heb geen haast
maar ik wil
sneller dan licht
verdwijnen in
het zwarte gat
van jouw gezicht
in je lijf rondspoken
ziel en zaligheden
bij opbod verkopen
een spiegel
duikt plotseling op
wij breken ik stop
mijn ogen
schichten verschrikt…
Een bewogen leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 hebt mij
je hand gegeven
ik heb strelend
de lijnen gelezen
van hoofdstukken
uit een bewogen leven
in langzaam
ontspannen opende jij
uit de schaduwen
kwamen ook de in
vele jaren verborgen
kleine littekens vrij
jij hebt een bijzonder
sterke overlevingskracht
die smart en pijn
te weinig ruimte gaf
maar nu in liefde deelt
omdat je ziel…
Stoepkrijt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Laatst liep ik wat met mijn zotte ziel
onder mijn ooit gebroken arm en begon
ik 'Heb je even voor mij' van Fransje
Bauer te neuriën. Verschrikt door mijzelf
keek ik angstig om mij heen. Gelukkig, er
was niemand, die mij gesnapt had, want ik
kneep hem behoorlijk.…
Bitterheid
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.573 Het woord, dat mij met kracht omgordde,
En vrede en vreugd gaf,
Is alsem voor mijn mond geworden,
En voor mijn ziel een straf.
De naam, die al mijn onrust stilde...…
Verstilde jeugd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
661 wijzer dan de lach
die even teveel tanden gaf
de dress is wijd in
nonchalant sportief met
hier en daar een gadget
vergeet de dure pinnen niet
zij stralen cool
door gemaakt negeren
bewegen surrealistisch in het
knokig hoekige van deze tijd
nog kapstokken zij
wat hen wordt aangereikt
zij zijn vergeten om hun
outfit affiniteit en ziel…
Het valt 10
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Je bent gevonden, het dogma
Der ziel, strijd, kracht, einde,
Ook ik verwond, ook ik steek,
Ook ik ben verdorven, want
Ik val, maar je strekt je, wankelt
En doet mij opstaan.…
aangifte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 vandaag wendde zich
tot mij, inwendig
van zoeter naar bitter
op een onbeperkt tijdstip
langs brandgangen en
afgesloten binnenwater
met behulp van diverse
kunstgrepen en een
aan mijn waarneming
onttrokken gestalte, want
verdonkeremaand daglicht,
wiens naam mij ontschoten
is aan vereniging van ziel
indachtig vrije toegang en
inzake…
Eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
639 Eenzaamheid
maakt van een gezond mens een wrak
eenzaamheid
maakt van een jongeman een ouwe zak
eenzaamheid
verandert een mooie vrouw
in een kleurloos exemplaar
eenzaamheid
verandert een vers gebakje in een zure taart
eenzaamheid
is een zuigende modderpoel
eenzaamheid
is een hol leeg gevoel
eenzaamheid
keert je ziel binnenste buiten
eenzaamheid…
Saamlichaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Weerzien zonder woorden
eerst zijn flanken aftasten
zijn handen over mijn rug
met gesloten ogen
tegen elkaar gedrukt
wie weet hoe lang
Dan met alle spieren
pratend ons blote zelf
weerspiegeld in de liefde
van elkaars ziel: we zijn
onaantastbaar sterk
(al hebben we onze twijfels)
Over de grondtonen van ademen
en eten zingen we…