744 resultaten.
Krishna
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
480 gouden banden om zijn armen
Heeft de mensheid inzicht gegeven
Waar gelukszoekers zich aan warmen
Vroeger zag men hem in de wolken zweven
Afgebeeld met een witte koe
Als symbool van wijsheid en het leven
Het spelen op zijn fluit nooit moe
Zijn allerhoogste persoonlijkheid
Liet legers eeuwen terug stilvallen
Bij de aanblik van zijn bekoorlijkheid…
ik zeg geen liefste
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 hartstocht die ik voel, het
is woordeloos die brij aan
letters die ik wil kneden
om een liefdesuiting aan
jou te forceren
ze rijmen niet maar haken
als gespleten ganzenveren
in een zweem van reeds
in oudheid gestelde snedes
ik noem je nimmer liefste, maar
roem je wereld waarin jij als
mijn muze jouw wonderen ontwijkt
om simpelweg mij te bekoren…
Afscheidsvers voor Mary
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 nooit meer jouw lieve stem te horen
nooit meer jouw lieve lach
nooit meer de kans om jou te bekoren
nooit meer te horen ‘hallo’ of ‘dag’
nu jij jouw ogen voorgoed hebt gesloten
is dat een groot gemis
met zijn allen zullen wij rond Michael blijven staan,
de lief van jouw leven
nu is het moment daar, om jou,
aan Moeder aarde terug te geven…
Uit veilig geborgen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
421 je lacht en
je stem fluistert
zachte tonen
terwijl woorden
zich op liefdevolle
wijze schikken
in de melodie
van de muziek
die je uitstraalt
in je lach
wordt het refrein
geboren dat steeds
weet te bekoren
door de subtiele
wisseling van
akkoorden die
de nieuwe conceptie
verrassend ontsluiten
nog magistreren
je ogen de kleuren…
Scheve schaets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 .
__________________________________
Mijn ik was in de ban van
haer fysiek
de zachtheid van haer macht
en haer bekoring
zij wilde mij beheersen
zonder storing
maer 't grote misverstand
maekte mij ziek
Haer scheve schaets leek
een imperatief
zij danste om mij heen
diagonael
haer lach gleed in een wak horizontael
toch had ik…
BRONZEN MEMO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Onhoorbaar haast de roep van klokken
In stadsdeel, kern en buitenwijk
Die van Schiedam zijn onverschrokken
Zij hebben een enorm bereik
Ik stop mijn vingers in mijn oren
't Is zaterdag rond etenstijd
Dit beieren kan niet bekoren
Terwijl het ergens ook verblijdt
Waarschuwend dreunen en vibreren
We zijn op ons paasbest gekleed
Om het theater…
Gods lot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
229 Zijn woorden waren voor dovemans oren,
wijl ze de mens niet konden bekoren!
Hel en verdoemenis is niet aan hen besteed,
het was voor hen niet meer dan een kreet
om aandacht, wat men Hem toen verweet
en daarom helemaal niemand die iets deed.
Weinigen aanbidden nog de Here God.…
Overdenking....
hartenkreet
4.2 met 56 stemmen
1.382 Is het je stem, die
ik maar blijf horen,
is het je lach die
blijf zien,
zijn het je woorden
die mij bekoren,
ben jij meer
dan ik verdien....…
De belofte...
hartenkreet
4.8 met 92 stemmen
2.623 ik streel je zacht,raak je
nét aan,
genoeg om te
bekoren.
vertrouw me maar, laat me
begaan,
ik voel me in jou
verloren...
Ik verken je lijf, met
zachte handen,
weet, wat je grenzen zijn,
voel je lichaam hevig
branden,
bruist mijn hart als een
fontein...…
de akker
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.192 Ik liep langs akkers van verlatenheid
Door dorre droogten vol met onbegrip
Gegroeid in jaren tijd
Ik zag geen kleur meer
Die mijn onrust kon verstoren
Slechts het grauw
Moest mij bekoren
En de strijd
De eigen innerlijke kracht
En soms façade
Waren broeders
Teer, hard en dan weer uiterst zacht
Die hielpen bij de ommekeer
Waar plotseling…
nieuwe wereld
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
845 het moederland in de steek gelaten,waar
in bekoring het leven hermetisch dicht valt
er heerst diepe rust
de verfraaide kerkjes zijn
onbewogen in de late ochtend
op de terrassen gonst het goede leven
heildronk in strakke voetstappen
vreugdevol gelach
in het land waar de poëzie
aan zijn lot word overgelaten
zijn veel dichters
die zichzelf…
het is een nacht...
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.138 zonder echt na te denken
weet ik dat het echt zo is
jij kan mij zo bekoren
dat het haast schampachtig is
het fluweel van je huid
laat mij zweven op je benen
de vrijheid die je mij geeft
laat mij genieten als een wees
heerlijk snoepen van al dat zoets
ik geniet volop zoals je voelt
kijk even in je ogen
want ook jij moet genot uitkreunen…
In de liefde verraden
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.342 Een liefdeloze blik
In haar roodgekleurde ogen
De trilling in haar stem
Haar hoofd verslagen gebogen
Het leven heeft zijn nut verloren
Nooit meer in haar leven
Zal zij iemand bekoren
De liefde in haar is eeuwig verdreven
Een stenen muur om haar gebroken hart
Door geen mens te doorbreken
Geen wezen op deze aarde
Zal haar hart nog doen…
de koele stilte van toen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 in de schaduwzijde
van mijn leven kwam
ik je eindelijk tegen
je bent een nieuwe zon
jouw licht verwarmt me
omdat een ander dat niet kon
je laat me dansen en spelen
met woorden die in een vorig
leven niemand konden bekoren
geef maar je liefde die
verder reikend is dan
de koele stilte van toen
waarin niemand wist
van…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
987 Als 's morgens in de vroegte
de nevel nog boven de landerijen ligt
en ik mijn eigen adem zie
m'n warme handen tegen mijn gezicht
dan voel ik weer het leven stromen
begint het warm in mij te gloeien
de frisse geuren van het buiten
doen mij als mens steeds meer groeien
zo'n dag vol frisheid, winterweer
dat kan en mag een mens bekoren
walmende…
VERLIEFD...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.074 Wij waren zo verliefd
verliefd waren wij
alleen oog voor elkaar
rest uit het oog verloren
De paadjes
breed of smal
weggetjes achteraf
ze konden ons bekoren
Maar vooral
de bankjes bij
zon en maan
maan en zon
Het is daarmee
dat het allemaal begon:
het spel van handen
van vingers die zochten
Het wringen...…
Rothenburg ob der Tauber
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 Onder aandrift van de kniel
welke door het groene kweelt
terugkaatsend in echo’s
waar ik week door vlieg
wallen schoren rode ziel
welke de mijne streelt
scharnieren knarsen weergaloos
openen de toegangspoort
Zie hoe jij bekoorlijk ligt
in middeleeuwse tijd
begerenswaardig oord
de zon beschijnt jouw schone zicht
welk eeuwig in mijn…
Aangeschoten door het licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 in het grauw en grijs
van mist en regenbui
nieuwjaar
geeft zich nog niet prijs
tussen verschraalde drank
en peukenstank
de kamer lijkt een kroeg
waar gasten van de nacht
hun biezen net hebben gepakt
aangeschoten door het licht
toch straalt er al
een sprankje zon
uit heldere ogen
in je wakkere gezicht
moge deze woorden
jou bekoren…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 laat mij genieten
van de ijskristallen
op de wuivende takken
van de bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 een vrouw die lijkt te zijn geboren
louter en alleen om te bekoren :
de wind de rok de dij .. -
zo soeverein zo waarlijk vrij
dat niemand haar zou storen ..…
Kluizenaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
657 eenzaamheid gezworen
was in mijn eentje gestrand
wist niemand te bekoren
mijn hart aan de stilte verpand
verbonden aan vrijheid
verknocht aan de rust
niet gehecht aan tijd
geen behoefte aan lust
zo leefde ik voort
mijn leven onachtzaam
door niets of niemand gestoord
ik werd zeer bekwaam
bekwaam in de wijsheid
ik beschouwde mijzelf…
Uitzien naar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Nederlands kroonprins
verlangt naar iemand
voor heel het leven
vele meisjes begeren hem
hij verstaat de kunst
van vrouwen bekoren
maar de goede vriendinnen
schuwen de lichtstralen
die koninklijk bestaan
doorpriemen met een glans
vol harde verkenningsdrift
zij verkiezen
de zachte zoele schaduw
binnen de dichte struiken
van minder…
September
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
599 September hoe lang nog uw bekoren,
rustig kloppend hart, dat niet verstilt.
Mijn liefde die nooit verkilt.
De naam die ik steeds wil horen,
schrijdt in volle pracht over oktobertreden.
Beladen schoonheid verbergt de droefnis
Van de eerste novemberbeden
overschaduwt het eeuwig gemis
van hen die streden,
afwezigen aan de feestdis…
Omkijkend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 ongehinderd in de geest
zeggen dat we dromen
praten vaak met anderen
die naar ons komen
omkijkend zien we
de lach die het nu ontspannen
lichaam vult met kracht
wij lijken zorgeloos
de werelden te omspannen die in
ons deel van het universum hangen
nog is er niet het gevoel
van er helemaal bij te horen in
een antwoord dat ons zal bekoren…
Paradijselijk verwilderen
netgedicht
4.0 met 126 stemmen
421 heb de noten
laten horen van
de muziek die
ik geschilderd heb
in een vluchtig
bekoren stuurde
jij mij woorden
zonder pigment
in die muziek
existeerden vorm
en melodie zonder
vloekende dissonant
zij contrasteerden
waar normaal harmonie
te ijken is aan wat
gewoon vergelijkbaar vindt
waar nu nieuw
welluidend klinkt
in geluid…
een mooie dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht
omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee
betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht
onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee
het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon
de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven
erkentelijk…
Lichtzinnig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 bekoor me en verwoord me
en beschrijf me je gedachten
(als mijn woorden kunnen wachten)
laten we beneveld en beschonken
van de liefdesbron gedronken
naar een mooie plek gaan, schatje
waar we sprakeloos en oeverloos
alleen in nevelen gehuld zijn, schatje
op de betastzin in het donker
spraakwaterval ik in je armen
raken we samen buiten…
Ironia
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
640 uit regenbogen spaar ik kleuren
om zwarte gaten te verlossen
uit hun donkerte
het blijft een dingetje
op mijn bucketlist
met snaartheorieën
hemelse klanken componeren
zou een waardige tweede zijn
muziek als zoete bekoring
donzig neerdalen op aarde
wordt een moeilijke oefening
hier moet ik de wind verzwijgen
en alles wat op mijn ziel…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
328 Je waant jezelf een sombere clown
in mist van een verloren landschap
wat je met jouw hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid…
oud geluk,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
249 Geluk voelt als fluweel zo zacht,
Voel je in heel je lijf,
Geluk geeft je reuzen kracht,
Geluk gaat nooit verloren,
Blijft bij je, je hele leven lang,
Blijft je altijd bekoren.…