1295 resultaten.
wie is morgen nog mijn lief
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.434 het was alleen vandaag dat telde
de dag was open en nog vrij
het patroon brak ik in stukken
de uren waren dan voor mij
want morgen was zo ongewis
die tijden kon je niet vertrouwen
ik had me al te vaak vergist
ging luchtkastelen bouwen
zo dacht ik maar de
toekomst heeft me ingehaald
vandaag is veel te klein voor
wat morgen te gebeuren…
Rust in vrede.
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
3.749 Hij vloog tegen het raam,
Brak zijn nek en het was met hem gedaan.
Kees heeft nu een mooi plekje onder het gras,
Toch zag ik graag dat hij nog in leven was.
Voor hem houden we onze pet voor de buik,
En staan even stil voor een kuiltje bij een struik.
Dag Kees, bij leven nog koolmees!…
Ik hoor nog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.227 die donkere klank
ik hoor het nog
het zuigt zich vast
en herhaalt zich
herhaalt zich
je riep nogmaals
een paar passen liep
ik richting jou
een paar passen
verwijderd van voorbij
golven overspoelen
heldere gedachten
je zoog levendig leven
brak reeds gebroken
weerstand verdreef waan
ik hoor het nog
ik hoor het
ik hoor
ik…
In pigmenten van hopen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
733 ik heb jouw pigmenten
niet gewonnen uit
de stenen der wijzen
zag jouw kiezels
langs de wegen die
ik had te gaan
raapte met hartstocht
verschillende kleuren
voelde met handen je geuren
brak je en vijzelde fijn
streelde met olie restanten
die je niet wilde zijn
jij bloeide open
in pigmenten van hopen
mag ik je schilderen met pijn…
Valide cognitie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
936 Ik schoffeerde het wierrook
terwijl ik de goden
gunstig wou stemmen
om mij het eten te laten smaken
De tijd inhaleerde mijn adem
en strekte zich uit
zoals een valide cognitie de waarheid
is in een hart vol liefde
maar het bekomen
van de maal brak mijn
maag in tweeën en steunend
op de pilaren van het wantrouwen
verliet de meester…
eens komen tranen
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.570 waar zoveel liefde was
rest enkel nog verlangen
ooit als droom ontstaan
tot nachtmerrie vergaan
samen één geheel
brak in duizend scherven
diep gesneden wonden
bitter is het leed
maar eens komen tranen
verdriet laat zich gaan
de liefde ooit gekend
zal in dromen zacht vergaan…
firmament geen nieuwe sterren
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
664 je draait je om
ik om je heen en
vang de lach van maan
voor jou de zon alleen
je ogen lezen
onbegrip kijken door
mijn transparante ik
in ongekende verten
je lach brak af
ik zag dat jij
een ander nu je
warme aandacht gaf
ik firmament geen
nieuwe sterren in
het zicht en dwaal donker
rond zonder jouw licht…
Alle remmen los
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
847 je balanceerde
op de top
wereld aan je voeten
alle remmen los
reikte verder
naar de hemel
maar het aardse
brak je op
verloor evenwicht
de tijd uit zicht
stortte als lawine
in het diepste dal
zag de hel
brandde vingers
aan het vuur tot
in het laatste uur
balancerend op de rand
krabbel je omhoog
op weg maar nu
naar de andere…
Bobo 1
gedicht
2.6 met 9 stemmen
6.235 .
-----------------------------------------
uit: 'De Brakke Hond', Jaargang 11, 1994.…
Loopje
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
744 ineens was er een grijns
en een glinster in zijn ogen
de zon brak even in hem door
hij deed een bombastisch loopje
uit het niets
overviel mij de drang mijn passen te vergroten
zo deed mijn vader dat
omdat hij daar zomaar zin in had
antwoordde hij
op de verbazing in mijn ogen
de grijns trok weg
en hij ging gebogen
zijn rug om niets…
Mijn bijzondere Valentijn
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
973 ‘t Was in de nacht
van Valentijn
dat de vliezen braken
jouw komst
ons deed ontwaken.
We hadden je zo vroeg
nog niet verwacht,
reden in de stilte
beschenen door de maan
naar waar je ‘t levenslicht
aanschouwen zou.
Pas aan het einde van
die lange dag,
de moed bijna verloren
werd jij, mijn Valentijn
intens gewenst
geboren.…
Valentijnsdag 14 februari 2012
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.416 Voor een hart
dat ik brak
toen ik niet meer
over onze liefde sprak.
Voor een hart dat breekt
telkens als mijn mond
zich verspreekt.
Voor een hart dat dwarrelt,
zoekt en vindt ...
een hart van een volwassen man,
een hart van een beschadigd kind.
Voor een hart, waarvan ik houd
een hart dat ergens op mij voortbouwt ...…
Schone schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
880 weer brak
een stukje
van haar wereld af
het dunne glas
was uiterst transparant
zodat nu iedereen haar zag
nooit heeft zij geklaagd
of daarover kunnen praten
die stilte moet zij nu verlaten
het bestaan was
lang slechts schone schijn
armoe deed haar te veel pijn
maar haar hoofd blijft
trots geheven ook met scherven
kan zij nog…
hoe alles weer werd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 de bomen keken toe
hoe je stenen brak
toen je in het landschap
een slaapplaats maakte
ze zagen hoe de afdruk
van je lichaam achterbleef
totdat stromend water
je schaduwbeeld wiste
jij zag hoe bomen
weerspiegelden in
het water hoe ze
zichzelf eenmaal zagen
hoe de wind hen beroerde
het blad meevoerde met
de stroom hoe alles…
Verslavends
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 De deur had ik open
want wilde hem nog iets vergetens mee geven
Toen kwam hij met een halve koek
van de winkel en stopte ‘t me toe
Ik brak er de helft van, want verslavend en zoet
Dan nog een zoen die we twee nachten lang hadden gegeven
Gevaarlijk, ons experiment
had ik gezegd
want nooit weet je hoeveel
je je daarna aan elkaar hecht…
Dobber
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Er braken forellen uit
toen een visser uit Oud-Zuid
zijn harde dobber las
alsof het was
dat een leesbaars hem vroeg:
schuilt er in de reet
die ik door jou in ademnood
beet in het zand
ginder aan de waterkant
van deze sloot
uit de lap van Zijn Laars
wat leeswaars
toen ik daar en passant
ook nog een vlinder sloeg
of is…
Gebroken zon
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
481 ’t Is mei maar in mijn hart nog steeds december
De tuinen daar ontberen elke groei
Mijn zomertijd die eindigde in november
Toen brak de zon: jij kapte alle bloei
’t Is mei maar in mijn hart heerst nog de winter
Alleen de ijsbloem komt daar nu nog op
De wortelstok bevroor in elke flinter:
De rozen komen niet meer in de knop…
onbeschreven reis
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
180 ontsnapt aan hemels sirenen-gezang
eenogige reuzen verslagen
zo nu en dan de handen gebrand
soms te hoog naar de zon gevlogen
zij leerden het vallen kennen
bleke tijden te doorstaan
bufferden zich tegen de felheid
van tegenslag en pijn
toen zij veranderd waren
niets meer hetzelfde was
brak de thuisreis naar binnen aan
de odyssee hun…
Drie kleine Vogels…
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
15 Het eerste brak de schaal
hapte eenmaal naar lucht
een nat hoopje vlees
stierf zonder stoot of zucht
Het tweede staarde verloren
naar 't ongegraven graf
het weigerde voer
en kwijnde langzaam af
Het derde keek niet om
hij koos voor het leven
sloeg zijn vleugels uit
hoog boven de bomen verheven……
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Zij brak zichzelf in twee: lichaam en geest.
Ze brak haar hart, haar ziel voor doelen
veel verder weg dan mensen met hun 'ratio'
hadden kunnen bedoelen.
Ze doorbrak de stille stilte van doden;
ging over verboden velden!
Jeanne stond recht overeind
in het heetst van de strijd.…
ook zonder vijgenblad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
784 ik zag het paradijs
tussen Eufraat en de Tigris
en brak het ijs dat
Mesopotamië ons naliet
ik schaam me niet
ook zonder vijgenblad
heb ik de wereld lief
als jij mijn Eva bent
ik weet dat je
bent voorbestemd om
mij de appel aan te reiken
want macht gaat over lijken
maar ik herken de slang
alweer eonen lang
er is geen God die het…
Somber
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 op de tafel stond een asbak
vol sigarettenpeuken
met korte grijze stompjes
ik had het gevoel of mijn handen
van iemand anders waren
net als mijn stem
je richtte je ogen op mij
alsof het de loop
van een geweer betrof
in de verte bonkte het
klonk het gekraak
van woeste golven
die braken
op statige rotsen
het maakte me somber…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 het werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met…
Heimwee naar Indië?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.051 Kassian
Gaat het ooit voorbij
tjitjaks vangen
de staartjes braken af
ongrijpbaar groeiden
nieuwe aan
de jeugdherinnering
het ritmisch klappen
van pa`s zwepend
ceintuurgeluid
katjong luisterde niet
vandaar de striemen
op zijn ziel
door heimwee overmand
verhing hij compassie
aan de was-lijn
Indië als baboe
de bakermat van…
Een handje woorden
gedicht
2.3 met 57 stemmen
15.746 Vandalen braken vannacht
in bij een kleindierenvereniging.
Ze verschaften zich toegang
door de deur te forceren.
Verminkten vervolgens vijftien
parkieten door hun de pootjes
af de draaien, knepen dertien
kanariepieten tot moes en smeten
tweeëntwintig eieren van zeldzame
volièrevogels stuk tegen de wand
van het hok.…
Totdat ik haar aanraakte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.215 Mijn dankbare ziel
brak onverwachts
de wolken open
met verse druppels
over mijn wangen.
Bloemen van dankbaarheid
gaf ik aan mijn lieve moeder
die met zachte stem en
een mooie glimlach
vol van vrede mij aankijkt.
Haar liefde
zat al die tijd
in me opgesloten
totdat ik haar
aanraakte…
Het Beloofde Land
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
736 Toen handen mij sloegen
werden mijn wonden verzorgd
Toen liefde mij brak
werd mij hoop gegeven
Toen woorden mij kwetsten
werden mijn tranen gedroogd
Toen de dood mij riep
werd ik gevuld met leven
Oneindige kracht
Onzichtbare Vriend
Al wat U mij bracht
Waar heb ik dit aan verdiend?…
Aangenaam
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
795 Ik bracht een bezoek aan de dood
een uitzaaiend tumor, een ernstig samenzijn
hij sprak als een geleerde tot mij, die leeg was
herinneringen verzuimde als een idioot
die niets deed met zijn noodlot
de woorden terug vormden een zin
leken alfabetisch op een antwoord
maar braken mij af, in een achterbuurt
waar lage letteren brutaal brulden
en…
Je ligt er zo stil
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.228 je ligt er zo stil
een glans op je gelaat
lijntjes, fijntjes
kunstig besnaard
de handen rank en wit
rustend op je tooi
je oogt zo vredig
verheven mooi
en och,
ik kan het niet beredeneren
waarom een leven
een fonkelend kristallen glas
brak in talloze scherven
de schaduw zijn best deed
zich deze zonneplek op aarde
te verwerven…