798 resultaten.
Warme accenten vallen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 onder de hemel
in open luchtstromen
woorden reizen omhoog
als sluimerende schatten
voor het hart
teder groeit het licht
onverstoorbaar, wonderlijk
op vleugels van passie
de schoonheid ligt vrij
met mijn schaduw
van de vrouw-ziel
warme accenten vallen
de dageraad groeit met visie
dat waakt over de stappen
gekleurd, op levendige manier…
Trouwe kameraad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.020 Ben ik de tuin door jou ontworpen
laat me dan niet verloren liggen
overwoekerd door het onkruid
we hadden geschillen
daar kunnen we niet over liegen
maar de dageraad belooft geluk
ik ben de zee
nu je schrijft over oceanen
zitten we samen in een zeilboot
een eiland roept ons
we zien de rotsen daar
en gooien onze wanhoop
voor anker…
Landschapspapier van de nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 Iedere schemering in jouw gedachten
brengt lichte verkleuring tot stand
op het landschapspapier van blauwe nachten
ben ik als tekenaar jouw oude klant
ik beschrijf dromen
waar niemand kan komen
beleef nieuwe kansen
door met jou te sjansen
ik dans tot een nieuwe dageraad
mijn trouwe potlood verstilt
niet de tekening of ik zelf
maar jij…
Doem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Elke nieuwe dageraad,
brengt slechts duister voort.
Gebries en vuig gebral,
is alles wat men hoort.
Halsstarrig wendt men af,
het trotse, harde hoofd.
Een komend hemels godsgericht?
Daar wordt niet in geloofd.
Er was en is geen spijt,
voor al het zinloos kwaad.
Zelfs al zou dat wel zo zijn,
dan nog is het te laat.…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…
Sneeuwklokjes in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 De nachten nog kil
druppels in de dageraad
waar het kroost ontwaakt
onder een oranje bol
waar verlichting openbaart.
Tijd blijft relatief
met gedachte gebogen
geïllustreerd met
naar ieder unieke tuin
waar ik de middag naar staar.…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad
als weerschijn die de ganse nacht optilt,
een rode sluier die in ’t wit vergaat
Aurora die het wildste hart verstilt.…
lentezang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 na maanden van grauwe nattigheid
de lucht nog zwaar van wintertijd
meldt zich gevleugeld het voorjaar
nog voor de dag krieken kan
klinkt uit keeltjes, glad en zacht
een vrolijk makend lied
merels zingen met hun zang
door sneeuwklokjes begeleidt
mens en natuur tot ontwaken
ritmisch hiphoppen koolmeesjes
tussen de takken in het blauw…
angst in het ontwaken
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
985 waar maanlicht mij laat dromen
sterren zacht bekoren
het duister niet laat schrikken
de nacht verlossing brengt
ligt er angst in het ontwaken
schenkt de morgen weinig hoop
kan de zon dit hart niet raken
bloeien wensen langzaam dood
van een wereld zonder pijn
dageraad in dromen
waar ontwaken uit de nacht
verlossing naar mij bracht…
Herfstweide
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 De scharlaken avondlucht
omfloerst de laatste zwaluw
zuidwaarts gericht in volle vlucht
verdwijnt ze vleugelend in de schaduw
Alleen de nevel kan verhalen
waar haar gezang verstomt
waar ze zwijgt in alle talen
totdat de dageraad weer komt
Het paard hervat het grazen
al te donker voor galop.…
Rouw
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.381 Om de stilte van zacht daglicht heen
vinden vogels jouw ziel
hun vlucht maakt dat ik lach en ween
daar, waar de stilte viel
De zon gaat waar de tijd dat wil,
ik kijk naar wat beweegt
zo draait jouw schaduw om mijn spil
als de dag zich langzaam leegt
De dageraad ben ik voorbij,
doch alles is me na
als in vogelvlucht jouw ziel in mij
maakt…
Wakker
gedicht
2.8 met 19 stemmen
18.443 ik sta
buiten, waar ik mij verwar
met een rozenstruik in de
regen. het plafond prikt reeds
met blauwe naalden de
dageraad in mijn blote rug
zoals mijn voeten zoeken
naar je fundamenten. ik wil
nog even schuilen, maar
gefluister doorbreekt je
huid niet en vingers
vingers blijken te zacht
voor je gezicht
--------------------…
tranen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.437 zilte tranen
op mijn wang
het is donker
ik ben bang
ze blijven komen
uren lang
ik krijg mezelf
niet in bedwang
steeds weer denken
aan jou en mij
dat het over is
en voorbij
verdoofd door pijn
de weg nu kwijt
vervaagd van
de realiteit
droog ik triest
mijn gelaat
kijkend naar
de dageraad
een nieuwe dag
breekt weer aan
ik strek mijn…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
2.363 ontmoeting, oude liefde
Die vonk in je ogen
Van vergeten verlangen
Toch is er dat vlammetje, onbewogen
Warmte en wederzijdse liefde
Dat vlammetje flikkert
Als sintel van die liefde
’s Nachts lig ik wakker, onmacht
Voel me alleen
Herinneringen zijn verdwenen
Geen arm om me heen
Als verloren sterren in de nacht
Het zoete licht van de dageraad…
Tanden
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
601 het is niet aan te bevelen
in de avondstond
bij dronkenschap
een nieuw lief te beminnen
het oog is minder scherp
de finesse wordt
geweld aangedaan
het beslisproces verruwt
beloften regenen onbeperkt
de dageraad
slaat schril en ongenadig toe
met ongewassen tanden
onbeschadigde terugkeer
naar het dagelijks leven
wordt ernstig bemoeilijkt…
De S van Sirius
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
586 De onmacht gade slaan
in toestand van versplintering
wanneer zij moed bijeenraapt
na de beet van de varaan
Met diep ontzag ontgift zij zich
door zachtheid in herinnering
tot de Dood haar achtervolgt
en de Hemel laat vergaan
Zij fluistert haar verwoesting
-bij dageraad ontbonden-
met kracht in het gelaat
van de man die haar bemint
In…
Met woorden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 's Avonds laat rijmt op dageraad
maar is een ander universum.
Die avond en die roze
of water en wind en wapengekletter
het scheelt nauwelijks een letter
maar slaat andere toetsen aan.
Van geuren weet je hoe ze werken
en licht snijdt je ooit de adem af
maar woorden, wat vermogen woorden?
Ze zijn als tulle
en onthullen.…
Wedergeboorte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Wie, zoals ooit de wijzen
Getroffen door een licht
Niets anders kan dan reizen
Met steeds dat licht in zicht
Symbool van ’t nieuwe leven
Waar men zo lang op wacht
De som van al ons streven
Die vreest niet meer de nacht
Ze ziet al glans en kleuren
Vanuit de dageraad
Die alles op gaat fleuren
En opstaat tegen haat
Haar pijn geeft pit en zin…
LAIS CCX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Het broeien in zijn haarden van verzet
werd zij, virus dat in hem haar groei bereikt,
stuwing die doorheen woorden groeit tot wet,
zwart die zij aan de universa eikt,
en stof met haar fataal festijn verrijkt:
een zuchten dat hen mond aan mond ontgaat,
het git dat zich ontplooit tot dageraad.…
Haiku: boom
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
603 Hoog in de boom
zingt een vroege vogel
de dageraad bijeen.
Boom -
onbeschreven blad
fris en groen.
In de herfst
telt de oude boom zijn
jaarringen.
Schud de boom
wacht niet op plukkers
- appel op je hoofd.
De oogst is binnen
appels en peren leken
weer niet op elkaar.…
Ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
3.332 De dageraad, het licht, de zon
Een warme zachte gloed
Een slimme hand, een gulle lach
die weer bewegen doet
Een lome aai langs mijn gezicht
Je hete zware lijf
Lanzaam rollen in het licht
vanuit ons nachtverblijf
Een druppel zweet, zo honingzoet
Je krullen op mijn borst
We hebben elkaar net ontmoet
Gelest is onze dorst…
Bitter
netgedicht
4.2 met 50 stemmen
1.748 Hoor nu, luister
Schenk je aandacht
Geheel aan mij
Alleen deze nacht
Morgen is nieuw
Dageraad is vrij
Lopend in zonlicht
Voel jij je blij
Zoutig mijn tranen
Bitter mijn verdriet
Je sliep naast mij
Maar je zag 't niet…
Eenvoud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
999 Ik heb de eenvoud van het leven lief
het wuivend riet langs de waterkant
slierten ochtendnevel over het land
een nieuwe dageraad breekt aan
's avonds als de zon ter kimme neigt
de schemering met zijn zachtheid
de scherpe kantjes verhuld
voelt het leven aan als bevrijd
de nacht is als een schilderij
gekleed in zwart fluweel
laat ik de…
zoals de zon groeit
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.349 je slaapt niet
wanneer de zon jou doet bewegen
en mij sprakeloos op de achtergrond zet
ver hier vandaan
de zomer sluit bloemen
in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies
stilzwijgend
je huid doen verbranden
en sporen achterlaten, licht en donker,
open voor de dageraad
zal ik je ooit vinden
in de schaduwen van de aarde
waar elk…
o jee
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.168 het is fris bij dageraad
mijn voeten, nog vrij
van sokken en schoenen
voelen nog de warmte
van gister, enigszins verlaat,
dat wel,
stel
het is vandaag nog als voorheen
was er niets nieuws
onder het firmament
dan teer je op herinnering
zonder dat je op een
verrassing wordt verwend
dat wel
stel
het is als de dag ervoor…
Droomstilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
582 Het is bijna de droomstilte
die je woordgebarend hebt gebracht
met dat tasten van dageraad
de vroege dauw, een lenteochtend
het is al bijna die avond
en dat afscheid in de kou
hoor de diepe adem
in jouw woord fluisteren
de maanschemer scheel
flinterdun door de emoties
een schat in jouw sterke handen
die woorden stileren
als niet te…
In één enkele melodie
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
661 in de rozengaard
naar de glans van jouw dageraad
waarin een mens leeft
zweven dromen om je heen
elke dag opnieuw
laat het verlangen niet los
om het mysterie
van de liefde te ontraadselen
in één enkele melodie
die het hart verstaat
aanschouw dan de schoonheid
voor het aangezicht
die in één hart kunnen wonen
maak liefde tot de grootste…
Lichtmuziek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
719 Het is mooi dat helmgras op de duinen
als het door de dag heen
verkleurt van groen naar blauw
om kwart voor zeven begint de vloed al te bedaren
de dageraad te dagen, alsook de dauw
en lijkt ook de samenspraak
van scholeksters over de zandbanken
het meest op Mozart, in zijn vroege jaren.…
Ik lief je
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
623 lief je in de morgen
lief je tot midden in de nacht
(on)geduldig wachtend tot dageraad
tot bij het ontwaken, jij tegen mij lacht
ontmoeten wij elkaar in zonnestralen
als 't regent op ons gezicht
middels de wind strelend door onze haren
in het vroege ochtendlicht
lief je mij in het ochtendgloren
lief je mij tot de maan en terug
genietend…
Wolkenogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 Ik luister
naar de tedere klanken
van de dageraad
wachtend op je naam...
En je schaduw wordt licht
Harten ontvouwen zich
Zalig is de eenheid
het verzinken
in wolkenogen...…