1418 resultaten.
Witgevlokt.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
762 elk dak mocht voelen
hoe de kou binnendrong.
elk dier en elk mens
mocht weten van de wattenlaag.
en ohja, zelfs ik
voelde de prikkels
van elke windvlaag
langs mijn oren
zo guur, zo fris
zo december.…
herfstprelude
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.092 als de donder
bijna
op de bliksem valt
de wind nijdig
raaskalt
onder de luifel
de regen
tegen het rolluik
slaat
geen vogel
nog een poot zet
op het dak
de herfst
de eerste lansen
werpt
zal ik
luisteren
naar de babbelzieke regen
tegen welke prijs
hij samen met de wind
dit hels geweld
bekokstoofd
heeft…
suites voor Annemieke LVII -pakhuisstraat-
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 een spinnenangst
en krokodillentranen
geperst uit woorden
ze bakte voor mij
het genot van scharretjes
om in te schuilen
mijn hete penne
korreltjes gerookte zalm
koelen snel af
over rougette
lijnen die samen komen
-frans in duitsland
van vroeger op school
de dorische kroon op dak
bijna flessenhals…
alleen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
739 nee, ga niet weg
nu mijn vel nog tintelt
van ons afscheid
je weet hoe de regen
hier zal binnenstromen
het dak begeeft
muizen, spinnen en wespen
mij belagen
het wordt al donker
de honden huilen
de melken maan vol
hallowenen
geraamten voor het raam
blijf nog even
verdrijf met mij
de duivels uit mijn huid…
THUIS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 De werkers dekken
het dak, ruimen de rommel,
wij wanen ons rijk.
Ondanks de waanzin
van vele personages
dromen we hemel.
Mijn god is groter
dan ik hem kan voorstellen,
want god is alles.
De ledematen zijn deel
van grenzenloze puurheid.…
Middengasthuis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
748 Loom luierend in de
Late voorjaarszon
Beschut genietend
Onder het dak van
Spinnend lover
Merk jij mij op
En terwijl verderop
Het geroezemoes klinkt
Van stamgasten die bij de
Minnaar het leven vieren
Geef jij mij snorrend
Wat kopjes, en leg ik
Vol vertrouwen mijn
Hand op jouw kop…
oktober
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en zoveel meer
er drupt een traantje
in mijn thee
ik sta onthand
en kijk gedwee
naar dwarrelend blad
het valt niet mee
oktober is een harde noot
en nauwelijks te kraken
doch barstensvol melancholie
dat neerdaalt op de daken
oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en dat doet zeer…
WEERSPIEGELING....
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 Amsterdam
weerspiegelt in het water
van gracht en vaart
van het IJ
van Herengracht
Ik zing
zacht en fluister
met Ramses mee:
'het is stil
in Amsterdam'
Ik denk
WIJ hebben gedacht
dat water
spiegel is
van bouwlust en
bouwnijverheid
de tijd spint
zijn cocon
en wij schuilen
als onder een dak
weerspiegeling wordt afspiegeling…
Suites voor Bloem X - achtergronden 1874
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 in de lentetuinen
dienstmeisjes zonder broekje
- l'histoire d'o
ergens in die tuin
sluimert achter het lusthof
de achttiende eeuw
het kinderwetje
en heel het verzuilde land
viert vijftien jaar
vier zuilen
ondersteunen het dak
een stoa met shoah
evenredig
vertegenwoordigd -
arbeid en adel…
Zonnespel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 witte december
morgen
zondag zonder
zorgen
de straten
onbeschrijflijk
vredig ingeslapen
kom mee
en zie
hoe schittert
toch
dit witte
pak
als diamant
op ‘t rode dak
en ‘k
weet dan
wel in
‘t hel gestraal
dat ‘t werk
is
van ‘t
zonnespel…
Lente (haiku's # 2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Het dak lekt
tranen van god
op mijn bordje.
Stilte, ik luister
de zee zingt
een bruisend lied.
Het is lente, de natuur
voedt de aarde
het werk is nooit af.…
De tand des tijds
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.056 Het dak is bijna kaal.
Er is niet veel meer over
van het rijke dak van weleer.
Ook dat heeft zijn eigen verhaal.
Scheef hangen twee luiken,
maar de ramen zijn nog helder.
De deur gaat vriendelijk open
en ik kan het eten ruiken.
Onderhoud wordt moeizaam
en kost ook steeds meer tijd.…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Maar dra komen ze met velen
doelbewuster, vastberaden
om van bossen, velden, daken
onze dromen, ons ontwaken
van ons denken, onze daden
een breughelschilderij te maken.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen.…
KOM VAN DAT DAK AF, WAARSCHUW NIET MEER!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 2025 wordt het jaar van
de verontmenselijking van 't Nederlands individu
maar dan zijn Syrische toestanden denkbaar
dan gaan de Staatspaleizen er aan
Ik ben geen doemdenker, maar een do-mens
een mens die ertoe doet en ertoe wil doen
laat dit dan ook een waarschuwing zijn
aan de regerende overheid, u bent gewaarschuwd
Kom van dat 'DAK…
in de wolken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.275 een hemelbed
met open dak
bevrijde vogels zweven
op zachte wind
van zomerzee
mijn adem om te leven
een carillon
het hart een bron
het ruisen van de halmen
compleet geheel
het links en rechts
van handen in mijn palmen
waar liefde daalt
de duif verdwaalt
daar tortelt thuis voor eeuwig…
Nieuwe spraak
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
600 Ik gebruik niet meer genieten
maar ga nu uit mijn dak
ook het woordje leuk
wordt gaaf voor het gemak.
Misschien maak ik wel foutjes
en lukt het niet zo goed
zodat ik van mijn kinderen
weer praten leren moet.…
Degene...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.170 Karin…
Degene die mij waar kon maken,
Degene die mij volmaakt zou maken,
Degene waar ik verliefd op ben gaan raken,
Degene wiens naam ik nu wel kan schreeuwen over de daken,
Waarom konden we er niets geweldigs van maken,
Waarom heb je mij alleen in mijn droomwereld achtergelaten?
Ik zou je m’n hart hebben nagelaten……
Bij het graf
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.552 Het is de gelijke regen
die ruist over eendere daken.
Het is het oude verlangen
dat geen overkant vindt.
Snel gaan regen en wind
voor eeuwig over ons beider
namen. Ze vervagen. Ik wil je
weer begraven onder
bloemen eer niemand, niemand
ons meer vindt.…
Beeld in Salamanca
gedicht
2.7 met 33 stemmen
10.658 Was het uit hout gesneden of uit steen gekapt,
het beeldhouwwerk op het dak?
Als riep het alleen vragen op: In welke eeuw
hadden de bouwers van de stad de ooievaar
een plaats als heilige waard geacht?…
onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 weilanden, ze twijfelen
zich groen en geel
laag bij de grondse daken
knikken hoofs
tussen roodachtig roest
op de velden
bolle wolkjes
toeven boven de kust,
wachten met tuiten huilen
moeiteloos loopt een pad
de dijk op,
een vogel staat te wankelen
even uitwaaien…
Hoe het begon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 Toen besefte ik pas
hoe het begon:
het ontwaken
van vader en zoon
en de ijle schreeuw
boven de daken
kwamen
uit dezelfde bron
die er altijd al was…
de wens van de vader
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.105 de wens van de vader
en dat het uit het kind de dood is
het was waar huizen en treden de treden
ladders en daken ontstonden
de wegen hier te vinden de geluiden
het gefluister van gestorvenen
je hoort engelen zingen
de vlinder lauwert in een nachtmerrie
neemt kennis en vliegt dan weg
om je op sterven na
haar voortgang…
Gestolen ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 ' t Valt me rauw
Op mijn dak vandaag
Nu ik vaststel
Dat ik mijn
Eigen zelf niet
Meer ben -
Digi-D gejat
En een dief
Die kans zag
De onmogelijkste
Zaken op mijn naam
En adres te zetten,
En de betaling aan mij
Overliet in ruil voor mijn
Gestolen identiteit -
' t Heeft mij bij voorbaat
Al berouwd, mijn eigen ik
En…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn…
Populier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 in het park staat hij
met zijn hoofd boven het dak
het opgroeien zag ik
en de wildgroei van de stad
's winters was er weinig uitzicht
de sneeuw bedekte het gras
en het blad
je zag soms een kind op een slee
wat mist over de vijver
en tussen het riet
de ochtenden waren mooi
totdat hij zijn bladeren gaf…
Kamer in de hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Zonder de lasten
ervan willen leven
in de stad, boven
de schoorstenen, schoon
schommelen in oma's stoel
voor het erkerraam
de sluimerende monden
van de pokdalige daken
te zien ontwaken zonder hun gif
te hoeven ruiken en het dan
ook nog eens in te ademen
uit solidariteit met ieder
die snel moet leven
in de stenen wereld
waar alles…
Een rijk verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Het vervallen schuurtje ademt
een sfeer van geborgenheid
door de jaren heen
nog vaak rusten de huismussen
overgebleven uit mijn jeugd
op haar scheefgezakte dak
passend bij een ‘rijk’ verleden
lang uit het straatbeeld verdwenen
de rijtuigen en paardenhoeven
hoe vertrouwd ze klonken
ook de mensen in het zweet
met hun ijverige handen…
Sint en Piet
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
499 Sint kwam zachtjes door de nacht,
met Piet die op de daken lacht.
Een zak vol lekkers, goed verstopt,
tot in elke schoen gedropt.
Geen drukte, geen groot vertoon,
gewoon twee makkers, eeuwen gewoon.
Ze brengen warmte, jaar na jaar—
een kleine glimlach, wonderbaar.…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…