862 resultaten.
waterketting
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
908 waar de planten hun dorst lessen en
de zonnestralen de waterparels
als diamanten doen schitteren.
De mens, die het als een schouwspel
ervaart en tot rust komt.
Het moet niet veel zijn,
om gelukkig te zijn.…
Carnavalskraker
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
3.524 de maskers grijnzen dubbel ziend
gemaakte lol van binnen bezweet
narren treden buiten zichzelf
voeren grollen door gevulde keet
ze dolen van het innerlijk bevrijd
tussen licht beneveld en zwaar vermist
eentonig klinken ze de rijen
door hoempa papa pa opgehitst
wetend hoe de dorst te lessen
vergetend van het goed fatsoen
duister in de hoeken…
Thee
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.019 Een biscuittje bij de thee
korrel blijft in stil verlangen
aan d`r volle lippen hangen
lispelt dorsten met haar mee
lepel wordt afwezig roer
in de goudgelige stromen
die warm in het kopje dromen
zilver wervelt parelmoer
Porselein ginnegapt breekbaar
terug met vlaag melancholiek
tuimelt zwervend in bouquet
Kruimel zandt in het verzet…
Duiven
gedicht
2.4 met 19 stemmen
9.616 Hier neergestreken in een hevig licht
en nodeloos alert voor elk gerucht
of staande in een wankel evenwicht
de dorst verdrinkend na de laatste vlucht.…
het verre eiland
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
627 tijd
met verweerde bewoners
als verkromde olijfbomen
er middenin staan
óf hoe het land zich kussen laat
door de kalme zee, Aphrodite
naar haar hand laat dingen
de geheimen nog niet prijsgegeven
alle raadsels komen laten
zoekend verdwalen tussen de verhalen
van een verdwenen stad
de bergen achtergelaten
opnieuw als een spons
mijn dorst…
Als het kleed van eucalypta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
459 Boven de bergen
zijn de
wateren diep en zwart
als het
kleed van eucalypta
die zich
vasthoud aan de heksenbezem
op de vlucht haast ze zich
weg
voor de donder
en het brullen van de leeuw
vloeien bronnen naar
beken midden in
de bergen
lessen wilde ezels
hun dorst
nachtegalen zingen
in bomen…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 de iris schaaft droog
van dorst en honger ontdaan
aan haar kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed…
Dood en begraven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.415 te snel en als altoos
ontmoet een mens de dood
die zet het sein op rood
breekt alle botten broos
het eindelijk gelaat
dat schedelt scherp en strak
de levenswil nog zwak
bij laatste ademstaat
onzichtbaar voor de rest
begint finaal de reis
bij't snijden van de zeis
wordt doodman’s dorst gelest
wat achter blijft is leed
soms ironie in…
Oase
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.017 Doolde jarenlang
Over dorre wegen
Verkoolde gronden
Verschroeide aarde
Met de drang
Naar een zegen
Die boeide
Warmte baarde
Zonder te verzengen
Die groeide
Als goede wijn
Zonder die met water
Aan te hoeven lengen
Les mijn dorst
Druk me aan je borst
Deze tocht
Door de woestijn
Met te weinig vocht
Deed pijn
Ben mijn oase
Der dwaze…
Liedje
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.238 Wen w´in levens angst en pijn
naar vertroosting dorsten,
geef ons liefde, geef ons wijn!
O, dan zijn wij vorsten!…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 pas als de woestijn
zijn vlammen uitstoot
oases in de zinderende
hitte trillend breken
kom ik spelen met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten…
Nog even
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
547 nog even dan
spreken mijn ogen
nog niet in staat
tot rusten te neigen
ze staart mij immers aan
zou ze mij mogen
met mij willen slapen gaan
ze zal zeker ruiken
naar late herfstrozen
en haar borsten
willen een lentebloesem tonen
het zijn mijn lippen
die naar tederheid dorsten,
kon ze maar in mij wonen
zo draagt mijn grijs…
- plooien -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 onvermijdelijk
er zitten geen plooien
waar ze horen
de stof is glad en strak
het zwart duwt zonder vrezen
de leemte ruw naar voren
dof gemis beklopt mij wee van binnen
mijn hand omsluit het strak en wit
maar dat wat komen moet is onvermijdelijk
we hebben niets omklemd
en weten niet waarom
de tijd van daar was rozerood
en zwanger van het dorsten…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 Ik ben de angel
het pijnlijke (ge)weten
het blinde oog dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* *…
Voor geen koning wil ik wijken
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.763 Voor geen koning wil ik wijken,
Voor geen prins of rijke vorst,
Ik wil tonen, ik wil bereiken,
Ik, die vroeger nimmer dorst.
Voor geen machten wil ik zwichten,
Met geheven hoofd steeds voorwaarts treen,
Voor geen strijden, voor geen richten,
Voor niemand deinzen, neen, neen, neen!…
gerookte zalm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
678 naast me
op het zonnig voordek van de mudvolle pont
over het IJ naar de NSDM-werf v/h
zet een middelbaar echtpaar
van ongelijke lengte
de tanden in een rond sesambroodje
gerookte zalm
mayo en
bieslook
daarna lessen man en vrouw hun dorst
via het riet in een beker
milkshake aardbeien
de pont komt aan
knoestige vaders
in flodderoveral…
Leed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 In het Noorden toen geboren
sprak en droomde 'k in het Fries
Rijks-erkend als tweede
taal van ons Nederland
Oorlog doet vluchten uit zeer vele landen
doden ook veroorzaakt door honger en dorst
Echt alle leed van de wereld
kunnen wij niet op ons nemen
Wel het lot van een
tal van deze verschoppelingen
outcast die onz' wereld
zonder…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
Geluk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.556 Omdat ik geen honger, geen dorst lijd,
een huis heb, een baan, een voorbeeldig gezin,
duizend boeken, van Sade tot Grimm,
gezondheid, een trouwe maîtresse, veel tijd
voor kunst en liefde of wat daarop lijkt,
de wereld kan zien, mijn tuin cultiveren,
duizend gedichten opnieuw kan proberen
een God te zijn in het diepste geheim,
daarom is het…
De contente mens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 En de boer hij zaaide in het voorjaar
en maaide in augustus
met zeis en sikkel het goudgeel graan
bond de garven en zette ze op tot schoven
en de boer hij ploegde voort
niets dat hem stoort
als het angelus klepte schafte hij
met zijn makker op de akker
en de boer hij dorste ‘t graan
het kwam bij de molenaar aan
en later bij de bakker…
Naamloos
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
443 ik heb
mijn handen
uitgestoken
vingers gespreid
in ultieme vraag
om hulp maar
er is niemand
die vertraagt
even op of
terzijde kijkt
hun blikken zijn
naar binnen gekeerd
het opdringend
bedelen is men
al vele jaren
grondig verleerd
in een maatschappij
met een bezetter
honger lijden
en een niet te
stillen dorst
is het recht…
Zwarte inkt
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
316 De zee is hongerig
het land heeft dorst
de lucht lekt zwarte inkt
de aarde is vies en stinkt
Heilige zwerfkoeien
romantische straathonden
verweesde kakkerlakken
verdwaalde rioolratten
Hallo dood, ben jij een in het zwart
geklede man die met een zeis zwaait?…
een branding vol met broekjes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.986 een dagje strand
heel vroeg al afgeladen
met cliche's, het zand, de hand
een branding vol met broekjes
nooit wordt vermeld
het ploeteren, het
irritant gescheld, de deo's
zwetend in het lange wachten
het schreeuwen en de voetbal
die de thermoskannen raakt
de koele pils die dorst
alleen maar groter maakt
de hete auto met
de bon achter…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 had
zijn draden
met het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder vluchtte
hem verzuchtte sneller
mee te gaan
honger, dorst…
gedoemd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.243 gedoemd om droevig te leven
is ieder die teveel liefheeft
nog nooit hield mijn hart het tegen
de liefde die te groot verdriet geeft
weer zocht aan jouw borst
mijn gemartelde hart zijn rust
dat wil troost voor de brandende dorst
en wordt niet geslecht door lust
En altijd zal men boeten
voor iedere liefdevolle daad
tot de wellust der laatste…
Bluf en poker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
807 zag de ogen
bluf en poker
jij bleef over
in de vrije val
mocht mijn chuutje
zelf vouwen gespte toch
wat zelfvertrouwen in
een klein reservescherm
tot we losten en er
fermen niet meer dorsten
ieder windigde zijn vrees
maar toch zijn we geweest
heb de chute geopend
toen ik angst zag
in jouw ogen voor het
samen landen na de vrije…
marathon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.122 leger wacht
maar zijn adem weigert
opgejaagd tot korte teugen
ribben veren woest omhoog
bloed haast zich door een holle pomp
aangezwengeld door zichzelf
hij wil leunen aan de toog
een sponzige boom
die zich wijd en vol vertakt
hangt omgekeerd in zijn borst
hij hapt naar laatste woorden
gestoken door de zon
Een pint graag, ik heb dorst…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
heimwee naar morgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
798 weer word aangelijnd
in het zicht van een bloeiende weide
zullen zeker paden worden geslecht
met verwilderde struiken aan weerszijde
wordt ongetwijfeld de tederheid weer echt
die de angst mij zo lang doet vermijden
niemand kan nog nieuwe sloten graven
weet het zeker, morgen, dan zie ik het leven
het zal mij voeden, de oorspronkelijke dorst…
Zussenweekend
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
5.548 Wandelen langs de kust
op terrasjes de dorst gelest
museum Broeker Veiling bezocht
lekker uit eten is een must
in boetiekjes kleren gekocht.
Het was gezellig, dit tiende jaar
ondanks gemis van een zus
hopelijk komen we volgend jaar
gezond weer bij elkaar.…