464 resultaten.
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 Ik zet mij onder de eiken
Op ’t zwellend oevermos,
Geen zorg kan mij bereiken
Hier in dit zalig bos.
Ik zie door 't windj' u strelen,
Het krult uw oppervlak,
'k Hoor 't in de takjes spelen
Van ’t groene schomm’lend dak.…
Misschien gedroomd?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.168 In de verte, plots de melodie
van een panfluit, een vreemde figuur
komt dichterbij, en vleit zich neer
in het hoge gras, bij de oude eik.
Het water verrimpelt en daar
verschijnen enkele waternimfen, die
met hun hoofd op hun handen, tussen
het riet gaan zitten, om te luisteren.…
'K hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
poëzie
3.8 met 14 stemmen
2.106 'K hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
Onhoorbaar zegt, terwijl ik sta te kijken:
Ik hang in 't niets, zelf niets dan schijn van eiken,
Van weiden en van wolken, zee en hei;
Brahman's gedachte heeft bereikt in mij,
Wat in uw werklijkheid hij wou bereiken.…
Dolly
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 Een boom , om het even eik of weke waaiboom
voeten in de grond , kil verdronken of dor gestraald
woekeren , onbewust kleven aan rotting en einde
niets te doen dan staan en ondergaan
De oceaan , willoos onder het gescheur van warm en koud
verlangen naar de maan en sterven op het strand
kieuw en vin , tentakel en schub , koraal en wier
fluim…
Het hele landschap heeft de zon vertaald
poëzie
3.9 met 17 stemmen
2.319 Het hele landschap heeft de zon vertaald:
'T aardappelveld in niet hoog artistiek,
Maar deg'lijk proza; kleurige lyriek
Geef 't koornland in een stijl, die vlamt en straalt;
Episch in vorm, in kleur, in klank, verhaalt
De eik van zijn zonneheros in epiek;
De populieren zoeken 't in tragiek,
Hoe op 't geen hoogstreeft, 't noodlot bliksemstraalt…
Idealen
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.693 " spreekt de eik. "Genéucht,
Te zien geslachten na geslachten sneven,
En eenzaam, boven lot en dood verheven,
Te staan in statige, eeuwig-kalme vreugd." -
En 't kroos der poel: "Waar dwazen al naar talen!…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 De kleinste bloem
is daar als de hoogste eik.
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees voor het licht maar niet zo bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen,
na een heel levenlang.
En waar jij gaat
daar is geen haat of pijn.
Het grootste vuur
wordt daar als dat van een kaars zo klein.…
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar sterven
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
even hoor ik weer haar oude stem
droom lustig in schetsen van verbazing
laat ik haar los om te dwalen in de bossen
waar haar kinderavonturen tot leven kwamen
daar ligt nu haar as begraven onder het mos
tussen groene varens, beschaduwd door eiken…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 opgestoken, voortgaand in vlagen
zuigt zij mij mee vandaag, doorheen
de witte abelen, de ratelpopulieren
langs kerktorens en haantjes
grijpbaar boven het malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind…
schouwburg.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
684 ging ik zitten
naast het net geklede gezelschap
op een houten stoel in de halfronde
zaal, de muziek begon:
het leek alsof ik door een vloedgolf werd
geraakt, ik kon nog net op tijd mijn benen
schrap op de grond zetten, mijn handen
versteend op mijn knieën, jammer
ik werd toch weggeblazen de ruimte in
en onder mij bewogen de sparren de eiken…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ach, laat ik niet zeuren laat de rozen bloeien
en de seringen, de tulpen, de moerbeiboom,
de platanen de beuken en de eiken…
Droom verbaasde bomen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 Hij voelde zich een houthakker
in een land vol droom verbaasde bomen
liep hij met een bijl in zijn handen
om tot een oordeel snel te komen
maar geen boom in dit land beviel hem
geen beslissing kon hem bekoren
hij hoorde zijn hart, een lieve stem
zoveel natuur was er reeds verloren
totdat hij zag, een oude eik
stam zo dik, kon hij niet…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 Ik zoek mijn paradijs, waar niets zal dreigen:
Eiken vol huiselijke schemer neigen
over een beek, die klinkt als eeuwige snaar
van jong elfenorkest. Pluk hier almaar,
eet bessen om wijze liefde te krijgen.
Vergeefs speuren... Bestaat dit schone oord?
Ach, verdwaalde vlekken avondrood kleven
troostend, met nieuwe hoop, aan de bomen.…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 Ik heb gewandeld, in gedachten, in het bos
door de uitgestrekte paden tussen bomen
machtige eik of beuk en dichte hoge dennen
genoten van de vogelzang als schone koren
het fluisteren van de wind in hoge kruinen
ontmoeting met een ree op de rand van de hei.…
Sonnet
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.519 Krachtige balsemgeur uit kreupelhout
Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veren
Doorstrepen 't reine luchtblauw en vermeren
Tot één wolk, die de zon gevangen houdt.…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 Hoe de slaper zich wiegt
tussen hemel en aarde, het bladspel
van een verborgen eik in dromen
en in de armen van een nieuwe liefde.
Hoe de eenzaamheid zich losrukt
uit het hoefgetrappel van het nachtpaard
de stem die uit muren klinkt en het hart
laat schitteren als de zwaluw, pijlsnel
langs de eeuwigheden van de dageraad.…
Niet-fragiel fragmentje uit een leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 Ik wou echt dat ik met jullie ogen nog kon kijken,
zo vol verwondering: bloemen, huis en eiken.
Mijn aandacht voor jullie zal niet verminderen.
Jullie kijken mij bevestigend en onbevangen aan,
met ogen die glinsteren, zonder oordeel.
Zo te leven heeft wel degelijk zijn voordeel.
Een mens die een kind kan zijn, is liefde en spontaan.…
De juiste toon te vangen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
583 Zelfs als je luchtledig hangt
tussen wanhoop en verlangen
is uiteindelijk de juiste toon te vangen
het ritselend herfsttapijt
voert vandaag de boventoon
de beuk klinkt hoger dan de eik
beukennootjes knappen met regelmaat
op het geïmproviseerde pad
dat je maakt dwars door het bos
als je stilstaat is er stilte
tot de solo van een lijster…
PIJNLIJKE KERST
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.259 Sprookjeslandschap
vol besneeuwde sparren
ofwel trieste kale eiken
om een verlaten weiland
beeldhouwen steeds het denken
aan 't welbekende decemberfeest
zie eens hoe men dit viert
in een bloeiende tuin bij de Evenaar
waar daarnet een spa zich vergiste
domweg een sierlijke plant los stak
zij ligt daar door mensen vergeten
haar wortels…
Prelude op een Pastorale Elegie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 De oude man betreedt begraven jaren
in de crypte van een dorpsidylle.
’t Noodlot zit hem dichter op de hielen,
dáár waar giftige adders glibberend paren,
met de schimmen van verwrongen eiken
en de contouren van de kromste bomen.
Die als stille wakers ’t dorp omzomen
waar huisjes onder ’t juk van tijd bezwijken.…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 Het beukenbos is bruin als oud-geroest ijzer
en er staat een eik vol gouden munt,
de bewaasde vijver ligt vol puin van blâren
gelijk in mijn hart 't verdriet van de dag.
En er zit een mus eenzaam op een tak
zoals ik-zelf woon in dit land.
O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet,
en mijn bloed verouderd in mijn lijf...…
Plooi in het tafelkleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 In woorden gevangen
is het zandopduiking, tange
akkers er omheen geploegd
een bosje eiken
met grillige stammen.
Midden in de cultuur
uitstulpende natuur
maak jezelf wijs
dit is de ingang
naar het paradijs.
Glooi in het land
plooi in het tafelkleed
boven mijn verstand
langs de akkerrand
loop ik erheen.…
Voor Adriaan
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
788 Toverheksen in het bos rond paddenstoelenkringen
Hoorden bij de eik een zware, droeve tijding zingen
Van bladeren die fluisterden met 't ritme van de wind
Dat Adriaan de Tovenaar zich hier niet meer bevindt
De vogels in de bomen staakten voor die dag hun lied
De egel droeg sonnetten voor die hij ons achterliet
En in een pot gemaakt van…
Schuldig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 overleden
een man naar mijn hart
hij had kanker
had ik hem toch nog maar opgezocht
een voormalig schoolvriend is uit het leven gestapt
las de advertentie even oud als ik
de schrik is het ergste
de herinnering een paar keer slikken en het is verleden tijd
Josje heeft het niet gered
mijn eerste liefje is niet meer
het was ook zo glad en de eik…
Fantaserend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Ik heb gewandeld, in gedachten, in het bos
door de uitgestrekte paden tussen bomen
machtige eik of beuk en dichte hoge dennen
genoten van de vogelzang als schone koren
het fluisteren van de wind in hoge kruinen
ontmoeting met een ree op de rand van de hei.…
WILDGROEI EN BOUW
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
280 Over het fietspad blaast een oude eik
nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet
binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed
met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk.…
WUIT IN DE NESTEN
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
2.006 weer zag den uitgepuilde Hammenaar
vol ergernis overal den wuit
hij sprak die eierdief vliegt maar
met eikels achter bolle wangen
van verre komen ze me straks stangen
wat heb ik buiten veelvraat misdaan
dat er zo met mij wordt omgegaan
aanstonds moet ik weer amechtig lijden
zeggen ze amai heer van het volle pond
wanneer stopt gij ter bewaar…
land van me
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.826 paarden
en Heck-runderen
bij steppeachtig aangevreten struiken
hooiberg zag ik graag
en de dorsers schuiven,
het rieten dak gedekt, de luiken kleurig,
linden verstrengeld
wortels duwen m’n pad omhoog
maar m’n hitte
verkoelen bladeren
molen, oude molen
op plek als de straaltoren
lila, oranje, roze nieuwbouw
tegen donkergroen van eiken…
Die Alte Mühle
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
672 Naast de oude eiken vlonder
koelt de wijn, weiss und tröcken
wachtend tot hij straks mag klokken
na de jaren in ‘t vooronder ...…
Kier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.007 stap na stap ieder gevoel
voor werkelijkheid, de tijd nog
steeds aan zijn zij loopt door
alleen hij loopt niet meer mee,
de kolenkit naast de zwarte
potkachel staat uitdagend
te lonken naar vurige warmte
zijn blik lijkt wel vastgezogen
aan die ene muur, waarnaast hij
net een glimp op kan vangen van
wijdgeopende armen van de oude eik…