1227 resultaten.
Doen denken in een luister
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
673 ik vlocht herinneringen
in woorden
zocht een bron
zonder erin te verdrinken
ik zag dat de zon zich keerde
naar de verlatenheid
een glans
tekende zich een lange tijd
op een kerkraam
hoe kleurig toch weerkaatste dat glas
en ik voelde en wist
dat dit liefde was
een missen
is niet uit te wissen
gedachten zullen in strofes…
zachtpaars
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 in de bevroren grond
rust nog het gewicht van
koude winter
sterfte handhaaft al de slaperige
glans van oude sloten, opgeschoond nu
na de vorst
in mijn borst klopt mijn gegeven
hoopvol als het blije kind dat ik ooit was
je weet me nog, mijn moeder
weet je ook
dat elders, in een vorig leven
pinksterbloemen bleker zonlicht vingen
in…
Licht van boven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 ogen in een
rotsvast geloven
wierook aan je handen
de zon brandde
met licht van boven
door het glas in lood
zelfs de dood
roerde zich in de
tochtige gewelven
op de pilaren
keken heiligen minzaam
naar de mensenschare
zagen hoe de ringen
om de vingers gleden
in de glans van vertrouwen
maar in het klokkenluiden
vormden zich…
Ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.079 De regen valt in vlagen uiteen
waar de liefde smacht naar meer,
rust een glans over de gebutste straten.…
ZWART IS HET DUISTER
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.456 Maar 't diepe duister
Van 's hemels trans
Geeft aan de sterren
Meer gloed en glans.
Wanneer de ellend' bij ons zich vest,
Dan kent men onze ziel het best.…
Toonloos vertellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ogen waarin de glans
Ontbreekt, haren
Dof van eenzaamheid
Sprankeling die al
Lang verloren ging aan
Oceanen van verdriet
Open blik die levens
Lang gesloten is
Leven gesloten ingericht
En stem die alle
Leven kwijt is
En als hij iets
Te zeggen heeft komt
Hij niet verder dan
Toonloos vertellen -
Toon van oneindige
Vergankelijkheid…
het geluid van glas
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
504 in de stil gebleven lucht bewoog iets
niet vanzelf, niet zonder kleine voortgezette
trillingen door tijd
en de glans van weergaloze weerschijn
uit kortstondig licht gevangen,
kleurrijk
tussen bladeren en een oud gebaar
aangeraakt door zachte adem gleed
een klein kristal tot aan een ander, tikte
tinkelend
en daar
opende geluid een…
MET STILLE TROM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Eens het donker is en koud
doet de stilte mij vaak pijn
Dan voel ik mij ineens oud
te moe om eenzaam te zijn
Als er stilte rond mij glijdt
lijkt de aarde zonder glans
In mij woedt dan een strijd
dan ziet de dood zijn kans
Eens ‘t eind voor mij staat
dan zie ik nog eenmaal om
Naar het goed en ’t kwaad
om te gaan met stille trom…
Leeggeplukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Waar mensenhand zich gewetensvol
Strekt naar het oppervlak,
Graankorrels groeien
Gesteund door milde regen
En ochtenddauw,
Vogels hun portie nemen
Zonder de mens te kort te doen -
Is het land nu rijkelijk leeggeplukt,
Oogst voorspoedig binnengehaald
Drie weken eerder dan ooit
Werd waargenomen, en zendt de zon
Een goudgele glans…
uit er waarde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 in het koude licht van een zonloze dag
verraadt de vaart toch glans
geen vogel, die de lucht verplaatst
slechts een zuchtje oude wind dat niet
verjongt, maar korte windsels spint
rond ’t vroegste en
het laatste
maar aan de waterkant vergroeit
het riet met onze metaforen, van
te voren al gespiegeld aan een blauw
vergeet-me-niet
van…
Belijd ik liefde
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
826 in stromen zweet
belijd ik liefde
nee geen sex
het was wel heet
je onderkoelde
in verzachten
mijn drift om jou nu
eindeloos te pakken
zag de glans
van chaos in je ogen
je hebt het roer
op tijd weer omgebogen
in naadloos raken
van elkaar kwam
lieve lust in harmonie
met verder leven klaar…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 Hun glans verloren
Steeds meer vallen
ze uit elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
635 Dansende bloesems
eerste zon streelt zacht hun glans
tijd vervliegt in geur
Een jonge zon
streelt rode knopjes van kerspruim
bloeit helemaal op
Lentewind waait zacht
bloesems dwarrelen neer als
fluisterende sneeuw
Lentezoet ontwaakt
bleke bloesems in de wind
vallend als een droom…
droom-auto
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.313 ik droomde dat ik auto was
en dat jij mij ging poetsen
je zette mij zacht in de was
opdat ik niet ging roesten
je opende vol vlijt mijn deur
en schoof jezelf naar binnen
je wreef mijn ex- en int’rieur
zodat ik stond te glimmen
jij spiegelde je in mijn glans
en mocht mij trots bezitten
ik bleef altijd je eerstehands
nog vele verre ritten…
ster
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.778 zonder sterren zijn ze nergens
en hebben ze ook geen publiek
Zonder ster is een oester oe
een heester alleen maar hee
En waren ontdekkingsreizigers
nog steeds verdwaald op zee
Zonder sterren hebben we geen glans
geen lichtjes om in te verdwalen
geen horoscoop om in te geloven
en hebben de bladen geen schandalen
De wereld ziet sterretjes…
Opa wacht dus
netgedicht
2.0 met 14 stemmen
2.134 De uren zijn al lang geteld,
staan 'em alledaags voor ogen -
Hij poetst nu druk
zijn glans uit het antiek
en wat geleefd werd ligt tot eenvoud
ingedikt: zijn Gooise stoomtram
en huzaren, 't liefje dattie
trouwen moest. Z'n zwijgen
heeft geen nieuwe naam,
de schemer valt en binnenwaarts breekt
tochtstrip uit clivia's en kieren.…
Mat gepolijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het steen lijkt
de beitel te ontwijken
als ik een stukje dwars
voorzichtig wil splijten
meegaand heb ik
zijn structuren gepolst
aders en lijnen gevolgd
in subtiele verfijning
mat gepolijst
met de glans van
bloed zweet en tranen
ademt schoonheid je schaduw
vol karakter sta je daar
bevallig en profiel
maar met je stukje dwars
ben…
Na ingedronken letters
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
705 tussen vallen en opstaan
kleurt en kruidt poëzie ons leven
zwart-wit bewimpeld
door nevels komt glimp tot glans
vastgezet in geluiden
tussen verwante vingers
na ingedronken letters
aan de hand van het alfabet
ontbreekt soms de juiste melodie
waar klanken niet samensmelten
tot een harmonisch geheel
van woord tot woord…
ik heb ingelogd in jouw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 ik heb ingelogd in jouw bestaan
je geloof veroordeelt aan de beeltenis
uit mijn verleden, de glans in je ogen
gedoofd met zaailingen die ooit
mijn handen hadden geoogst
toch wintert mijn bescheidenheid
in dunne laagjes wit
en lief ik zelfs jouw sporen in de sneeuw
die ik volg terwijl de ijzel
mijn lippen trachten te sluiten
om mijn woorden…
Hart voor de natuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Tussen alle mensen is een stille man
hij wandelt mee in zijn ogen
zie ik een verandering van tijd
bomen die vielen na storm en ontij
bleven destijds echt niet liggen
als bewijs dat de kringloop zijn
oude glans weer wilde hebben
we hoeven nu niets meer te doen
behalve samenkomen met
als prijs dat de wildernis
daar vanzelf wel zal komen.…
Morse
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
751 Haar handen met een ziltige glans,
dansend over de rugzijde als een sensuele dans.
Immer ongeoorloofd en onzeker,
als de regen op mijn dakzijde, als warm water in een gekoelde beker.
Nog even en ze straalt het uit,
het volledige, het totale,
de liefde en het begeren tot de laatste stuit.…
Je ligt er zo stil
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.228 je ligt er zo stil
een glans op je gelaat
lijntjes, fijntjes
kunstig besnaard
de handen rank en wit
rustend op je tooi
je oogt zo vredig
verheven mooi
en och,
ik kan het niet beredeneren
waarom een leven
een fonkelend kristallen glas
brak in talloze scherven
de schaduw zijn best deed
zich deze zonneplek op aarde
te verwerven…
Watervogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 Zo rond het middaguur
trof ik haar in de open hand
van de vroege lente
Rust samen met mij
in de glans van mijn ogen
in de tint van mijn flanken
Ik glimlach en streel
in gedachten haar zetel
tussen de twijgen
We wachten samen op het
openbarsten van de knoppen
en het ruisen van de zee
Ik ken de woeste golven niet
zo hoor…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
Iemand moet de tafel dekken
gedicht
3.9 met 8 stemmen
10.041 Maar ik heb het gisteren al gedaan ik heb
de glans in de glazen gelaten ik heb
het bestek weer eens opgewreven ik heb
gezegd wat er lekker zou worden ik heb
mijn handen gewassen gewassen ik heb
mijn handen gewassen ik heb
etiketten gelezen, ik ken ze, ik heb
me verzet tegen oorlog want dat het
gedaan moest zijn ja, met die onzin,
gehoopt heb…
Spiegel theatraal
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
797 wanneer jouw
stalen plaat
weer kilte praat
de kou met
blauwe lassen
niet te dichten is
open ik witheet
brand warmte in je ziel
omdat ik voor je viel
je roest in veel vergeten
toch schuurt de liefde
altijd weer het samen weten
glans maar staal spiegel
theatraal mijn blauwe lassen
zullen naadloos op jou passen…
Een meervoud van karaten
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
816 soms draagt een
vinger heel de hand
zij schitterde
in ring jouw diamant
kaatste in facetten
liefde die jij nooit
in woorden kon vertalen
las de kleur uit je verhalen
je briljante niet
in setting maar
straalde puur natuur in
een meervoud van karaten
kan jouw glans
nooit meer verlaten
alleen voor mij ben jij
voorlopig nog te…
niets staat vast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 in de woelingen
van een tijd waarin
nog niets vastligt
rijgen we momenten
aaneen tot een bestaan
op zachtmoedige dagen
zoeken we woorden
om te zeggen wat we
misschien bedoelen
niets nog staat vast
de dingen lopen zo
schitterend uit onze handen
zachte briesjes verstoren
de schijnbaar strakke oppervlakte
alles nog doorstaan we met glans…
zonder jou
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 zonder jou ben ik
slechts de wind die
door de achterdeur
kruipt, op zoek
Naar honger en chaos
dat er niets te vinden
valt maakt van redelijkheid
De gezochte twijfel, sluit
de dag en de nacht vult
al mijn leeg gegooide glazen
zonder jou struikel ik over
alle glans die ik ontvang , weet
zelfs deze lente te ontwijken
door de vallende…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun git is glans in ons, een purperring.…