1130 resultaten.
LAIS CXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Want haar voelen kent geen mededogen,
is hete gloed die het van het ontdoet,
en ’t vuur verhevigt tot een blauwe vloed.
En in oneindig zwart gaat schel dan aan
het ene git dat het verblinden moet,
opdat het ziende in haar niets kan staan.…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe
ik was
een schaduw
zonder zon
een stroom
zonder bedding
en toch
in het niets
een naam
als gloed…
Gevlochten sporen
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.585 Het snel kloppende wolvenhart versmelt
met de diffuse gloed van boven
huilend kan hij enkel vleiend loven
als hij zijn liefde aan haar vertelt.…
Waar bleef de zwaan?
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.529 Geen waatren blussen
Haar minnevier.
’t Lust haar te nestlen op de vloed,
Zij kweekt de gloed,
Zij kweekt de gloed
Met hare vrolijke wederga,
En kipt hare eiers,
en acht geen schreiers,
Noch vreest geen scha.
Vliegende jongen zwemmen mee
Door stroom en zee,
Door stroom en zee.…
Alweer telefoon
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
13.995 Liefdelevolle handelingen onder het wol
niets is ons te dol
We gaan nog even door
nu meer als ooit te voor
Zweet vloeit in overvloed
en op je gezicht verschijnt een rode gloed
Verhit door hartstocht
vliegen we steeds vaker uit de bocht
Als dan de morgen zich meldt
en ik door mijn baas uit bed word gebeld
Weet ik dat het tussen ons wel…
verwarring
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.301 verwarring
als een donkere gloed
dat ik zachtjes inadem
en wat langzaam mijn ogen vult
verwarring
wat mijn mond instroomd
mijn tong laat spreken zonder taal
taal die vol leegte is
verwarring
als een benauwde warmte
wat lichamen laat zweten
dat dorst laat drinken
drinken zonder verkoeling
verwarring
als een dichte mist
waarin te…
Ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
3.332 De dageraad, het licht, de zon
Een warme zachte gloed
Een slimme hand, een gulle lach
die weer bewegen doet
Een lome aai langs mijn gezicht
Je hete zware lijf
Lanzaam rollen in het licht
vanuit ons nachtverblijf
Een druppel zweet, zo honingzoet
Je krullen op mijn borst
We hebben elkaar net ontmoet
Gelest is onze dorst…
Top flop
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.366 Het oude zandpad lopen wij af
over de heide bij de oude beek en kreek
stilstaan en denken naar ik meen
aan dit leven te been
dromen overgeven
zij overmeestert mijn geest
schrijf
en herleef
het verhaal tussen engelmensenbeest
rode gloed op haar wangen
zij is gevangen
een gevallen engel vangt haar op
en samen vliegen wij terug
naar de top…
dragers van licht
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
582 intens rode donkerblauwe en gouden
stralen in de wolken als duisternis en
licht elkaar omarmen
in haar ogen twinkelen vrolijke leeuweriken
passie rebellie gloed hoop en verdriet
minnaar en geliefde ontstijgen tijd en ruimte
mythische vogels worden van binnenuit verlicht
voelen de stralende omarming van de zon
het lied van duizend vogels…
Hemels lijnenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
663 Het licht
te fel om in te kijken
straalt warme gloed.
Een straaljager
doorbreekt
het hemels blauw met witte strepen.
Opeens verschijnt een tweede die hem kruist.
Heer
dit is geen toeval meer.…
Zon Zand en Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Heerlijk in de zon
Voeten in het warme zand
Mijn blik gericht op zee
Neem brood en koffie mee
Zalig zachte zonnestralen
Geven zand een gouden gloed
Zeebries streelt mijn huid
Meeuwen krijsen herkenbaar luid
Bijzondere schelpen
Op zandbanken gespoeld
Vanuit de golven uit de zee
Neem ik deze dag weer mee!…
Leesadem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Zoals de wind soms
mijn buik tekent
in de stof van mijn jurk
lees ik met de adem
van mijn ziel de jouwe
ontdekt mijn hartstocht
de jouwe, wie jij bent
en de jongen die je was
lees ik jouw verlangens
en jouw liefde voor mij
af aan de golvende gloed
over jouw kloppende lichaam
in het geurig broeiende bed
van herfstbladeren waarin jij…
Aards
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.507 Aarden in het hemelse
geeft ons vurige gloed.
Wij zijn in de volheid van de maan.
De zon heeft nu geen schijn van kans.…
De laatste draak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
971 De gloed, het vuur,
de warmte, het uur
waarop gebeuren moet
door eenzaamheid gevoed
Gebroken, woest en overstuur
werpt hij een grote wolk van vuur
Een hoge gil verstomt terstond
een vrouw ligt zielloos op de grond
Door pijn en woede destructief
maar tevens kinderlijk naïef
drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam
en zoekt en vindt…
Zelfportret
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 De duistere schim is vogelvrij
bestaat bij de gratie van het licht
schaduwen leven weerloos
in het schijnsel van een bron
Gekneveld aan vaste vormen
die traag over vlakken trekken
een wolk lost ze voor even op
totdat de wind ze weer wekt
Grillig lentegras voert mij mee
als een kwetsbare afdruk
en als een vertaling van een gloed
Met…
Storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Storm
Als het buiten stormt
En het binnen donker is
Verstop ik me het liefst
Om de wind niet te voelen
En de regen niet te zien
Mijn handen dichtgeknepen
En met ogen als onweer
Staar ik nergens naar
Om niet te merken
Dat de storm harder raast
Plots verandert het weer
En de donkere wolk breekt
Een lichte warme gloed
Indringend en…
Zeg werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
668 waarom verdrijf je mijn dromen
wis je het handschrift
van de hoopvolle zon
leg je een schaduw
over mijn vlinderminnend voorjaar
mijn schildering
van roze en witte bloesembomen
zeg werkelijkheid
waarom ben je soms zo subiet
zo duidelijk daar, kruis je
mijn gedachten, mijn verwachten
verbreek je zo vaak de betovering
doof je de gloed…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Als mijn vader weg is
hangt zijn sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden…
Gelijk een vuur, dat flonkert
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 Wilde, brandende ogen,
drijvend in ene vloed
van zachtheid en mededogen:
half water en half gloed.
O toverachtig gemengel
van week gevoel en van drift!
O tolken van 't hart van die engel,
brengt gij mij laving of gift?…
DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Wanneer de dagen weer korter raken,
en de donkerte zijn intrede doet,
hoor je me een zucht van verlichting slaken,
ik word betoverd door een warme gloed.
Mijn ogen beginnen te twinkelen,
m'n wintertenen jubelen constant,
in mijn hoofd gaan belletjes rinkelen,
ik bevind me in Winter Wonderland.…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 In haar stille gloed leren wij
dat duisternis geen einde is,
maar een plaats van worden.
Zoals de maan mogen wij rusten,
afnemen, opnieuw beginnen.
Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan—
wachtend op het juiste moment
om op te staan.…
Liefdessymfonie
netgedicht
3.1 met 196 stemmen
60.310 Een gloed maakt mijn lichaam vrij
en ik zweef steeds hoger en hoger.
Wind stuwt me voort
met een enorme kracht.
Ik duikel weer naar beneden
met een toenemende snelheid.…
Ontwrichtend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 zij lachte
innemend
haar warmte
straalde de
gloed naar
anderen uit
als zij las
in een vrolijke
huppel nam
zij de zinnen
zonder hak op
de tak om steeds
inspringend te
kunnen beginnen
zij had de sfeer
van het verhaal
al snel te pakken
geuren en kleur
tekenden bekend
alleen finesses
openden ogen
in hun subtiliteit
raakten…
Avondrood
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
1.540 Als het avondrood de hemel kleurt
zo wonderlijk, zo mooi en puur
lijkt alles zich te koesteren in haar gloed
in dit moois der natuur.
In vroegere tijden, bij het zien van dit wonder
ging men over tot het avondgebed
overdacht men de dag, want men wist
het kan niet lang meer duren, de zon gaat weldra onder.…
een vergulde lans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
864 in het geweten
is vaak het verleden
van ijzige gedachten
opgegeten
het verschraalt
de zachte milde wens
maakt de huid
tot afschermend schild
ziet het verlangen
door een ongeslepen lens
toch straalt, soms heel even
een gloed van zuivere glans
door vermeende muren,
als een vergulde lans
het doet het gevoel
een tel bestormend beven…
Zo graag wil ik....
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
3.417 Maar weet dat in de donk're aarde
een wortel diep naar water reikt
en dat mijn hart zijn gloed bewaarde
en hoopvol naar de morgen kijkt.…
zomerstorm
netgedicht
4.2 met 106 stemmen
49.226 afscheid
wanneer mijn vingers
nog een streling vlechten
doorheen
de hartslag van een dag
de nacht weet niet
hoe
jij mijn ogen vangt
in zachte, stevige handen
wij
elkaar mateloos bestelen
in elke speelse, roze lach
ik wil wachten
dichten
onvertaalbaar
beroeren als een windekind
zomerstormend in je stromen
met de tintelende gloed…
Vogels van de zee
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
941 vertel me niet
hoe ik moet dromen
of hoe de horizon beweegt
jij staat op een rots
en rolt een schaduw uit
over zee
ik zie meeuwen
in de verte
kon ik maar dichter, drijven
waar de wolken wachten, drinken
van de diepe gloed
geen golf raakt jou
of het licht dat tegen je gezicht
de dageraad zoekt
in de verte
vertel me niet…
dromerij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.953 geruisloos kwamen ze weer
te voorschijn, vertrouwde
beelden uit mijn kinderjaren
het huis en de buurt waar ik
ooit woonde, de kerk en
de oude jongensschool
toch zag ik ze nu anders dan
voorheen, was het dorp met
een gouden gloed omhuld
sluimerden straten en bomen
in een stralend, tijdloos licht
de ochtendzon…
zo heel gewoon
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
712 zo heel gewoon
kokend water
een zakje thee
gewoon een glas
dampend hete
rooibos thee
schenkbare liefde
in de eenzame kilte
van een eindeloze nacht
drinkbare bronsrode moed
transparante gouden gloed
in die pikdonkere nacht
sympathiek troostrijk vocht
het niet mogen maken
kan je heel diep raken
gewoon wat thee
door dat ongrijpbare…