6857 resultaten.
Als bomen huilen
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
722 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die hersft huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt…
Als tranen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.011 Mijn voetstappen straks sporen
zullen achterlaten zodat je niet
zal vergeten dat ik hier bij je was
en waar dan alleen nog herinnering
hangt van onze mooie dagen samen
die daar werden overschaduwd door
mijn verdriet maar waar de vogels
toch weer vrolijk zullen gaan zingen
zodat ze met hun lied mijn vriendschap
en warmte naar je toe zullen…
in memoriam
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
766 groot waren zij, bonkig,
oprecht en puur
hun verweerde gezichten
vertelden van de natuur
ze waren niet van praten
ze grommelden maar wat
lopend, licht gebogen
langs veld en wallenkant
wisten ze van vogels, vissen
en van de gewassen op het land
met hun knuisten grof en groot
zetten zij het verdwaalde
eendenjong terug in de sloot
in eenvoud…
de mooiste
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.064 papa
zie ik nog
jouw stappen in mijn hart
het kleed van rood en goud
in waardige warmte
en de staf leunde uren weg
in gewillige handen
die dienstbaarheid verlieten uit respect
grote trots beroert alsnog
mijn kinderhart
waar ik naast je liep in kleine handen
die jou droegen, naar omhoog...
daar glinstert eeuwig in mijn…
Dagen van sneeuw
netgedicht
4.5 met 59 stemmen
1.522 toen stilte schreeuwde
en licht dat over de jaren lag
van een leven... samen, later
als droom verdronk
tussen weilanden van
wind en water waar ik jou
de laatste rozen bracht
zie ik de reflectie van een
glimlach in de lucht ,volg een vogel
op zijn verre vlucht
zijn vleugels dragen
de droom terug
naar een eiland waar enkel
herinnering…
Als ik
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
561 Draag mijn herinnering aan
hen dan verder met me mee.…
Achtertuin van herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Laat gedachten het verleden erven.
Al wat op een onbekende plaats huist,
verborgen in de gangen van een doolhof,
heeft het pad van het geheugen gekruist.
Het zijn her en der verstrooide scherven,
onttrokken aan wat het verleden betrof.…
zomerfoto's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 gerangschikt volgens tellingen
loopt
een jaargang vol vertier
licht en luchtig, in heuplange haren
vergaarden wangen haar lachende jeugd en
immer roze meisjesblos
in doorzondagen vol sjeu
fietste onze rugtas mee, geladen met
de joligheid van mooie zomers
op haar stalen ros hield ze het wel uit
hij steigerde niet maar liet
zijn trappers…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om het heengaan van een geliefde
die we gedenken
in liefdevolle herinnering…
Ruis
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
774 Wij zijn nu niet meer
dan dat wat verdween
een laatste kus
van zout op steen
Mijn voeten vinden
weer vaste grond
toch hoor ik soms
het heimwee ruisen
in het hart van een schelp
die jij voor mij vond
dan spreekt de tijd
zo licht als vlinders
keren woorden terug
naar hun fluistertaal
vertel mij nog één keer
een oud verhaal
van…
Thans
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
825 morgen zal zich
spiegelen aan vandaag
maar het heden nog aan gister
zo komt het
dat ik thans een herinnering draag
waarop ik teer;
een dunne laag
zo licht als een veer
maar wel met een gouden rand;
handjes vol geluk
wil voor even gedragen worden
in geborgen gedachten
die zichzelf zalig aaneenrijgen
en niet op uitstel willen wachten…
Wedertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Het heeft geen zin nog langer te zwijgen,
het is tijd om van de daken te schreeuwen,
nu gevallen herinneringen zich aaneenrijgen
in een strijd om vast te houden voor eeuwen.
Iets onbeschrevens blijft hardhoofdig volharden,
zoekend naar een lijn in alle tegenstrijdigheden.…
Ritme van de regen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
738 wijl herinneringen
dromen fluisteren
dragen wolken
regendruppels aan
ze tikken
op het zolderraam
een eigen melodie…
Spiegelende beelden
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.088 het regende
toen ik afdaalde
langs ons pad
met ingesleten treden
het was al lang geleden
dat wij hier waren
heb het lang gemeden
ik was het zelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
met zoemende muggen
maar hoor ook de kwetsbare
stilte tussen ons beiden
je sprak in
sprankelende blikken
over jouw luchtige…
Beelden uit een ver verleden.
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
960 Ik wil ze verwijderen,
die oude mails.
Het zijn nagels aan mijn kist,
die loze beloftes van jou,
de ik-hou-van-jou-tjes.
Hoe lief ik was en zo.
Maanden lang heb ik gezorgd
dat er elke morgen
een gedichtje voor je was.
Zo kwamen we dan
bij elkaar.
Het was fijn
het was gezellig
Gut, en ik met mijn stomme kop
maar denken
dat het echt…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Mijn geheugen voelt als korreltjes in mijn hoofd.
Zij zijn zo licht dat zij vanzelf gaan zweven
als door aanlandige wind licht verdoofd.
De vrije vlucht duurt nochtans maar even,
want in luwte geleid door kalme hand
dalen zij als stof van zwangere wolken neer.
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Ik voel nog de geknepen hand,
of dein op de schouders mee.
Soms hoor ik het piepen van zijn been.
Zijn gewonnen beker stond op de tv.
De slome zon leunt tegen het raam,
huidplooien kerven zijn gezicht.
Gesloten ogen vragen om stilte,
wat wil ik zeggen in het laatste licht?
Van alle ondenkbare dagen
houdt nu de gevreesde dag halt.
De handdoek…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 In aanwezigheid
van herinnering
lijkt alles kleiner te zijn.
De stroom heeft
de kiezels meegevoerd.
Rond en vlak zijn ze geworden,
ontdaan van breukvlakken
en doorklievende randen
van gespleten aard.
Langs de oever
zijn aangespoelde voetstappen
weer door woelend water gewist.
Wellicht heb ik mij ergens
in de weg vergist.…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.
Omdat stroming voorbij de kromming begint
en geleidelijk aan mildheid wint.
Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
In de krochten van mijn geest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Wat ligt nu nog onaangeboord
In de krochten van mijn geest
Een herinnering die mij bekoort
Waarvoor vrees ik het meest
Wordt daardoor mijn rust verstoord
Of blijf ik onbevreesd
Vroeger heb ik eens gehoord
Was het leven één groot feest.…
Waterpas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 de straat
ter hoogte van de Oude Molenweg
waar nu een of ander yuppenkantoor staat
toen begon de buitenwereld achter de heg
met rechtlijnigheid die in een kind omgaat
zoals het leven ooit wederkeert tot as
is dit een soort terugkeer naar de bron
het is een buurt waar ik lang niet was
waarheen ik wilde maar niet eerder kon
hier lopen herinnering…
Thuiskomen 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
776 In de herinnering
Het natte wasgoed
welk mijn moeder in de woonkamer had opgehangen
op een driedelig houten wasrek
Vlak vóór en om de haard geplaatst
De glimmende, zwarte kolenhaard
met mica ruitjes in de venstertjes
Als ik de beslagen ramen van ons huis
al halverwege de straat kon zien,
als ik uit school kwam,
besloot ik steevast…
Toen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
531 ze raapt schelpen
in gedachten van toen
voelt de ronding
van een vochtige zoen
de tong proeft het zout
dat de wind haar schenkt
ook al is de stroming koud
het is warmte die nog wenkt
de liefde streelt
haar vingers
in wisselende gang
heen en weer
haast opwindend
keer op keer…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 In het nu.
Dan steek ik de sleutel in het slot
van de kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de…
Vrijkaartje.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
673 Waarom ik jou geen kaartje stuur,
of een berichtje
’t is al weer zolang gelee
Ik weet soms zelfs niet meer
of jij nou m’n moeder was
of ik jouw vrijer
als ik zo heerlijk bij je lag
in je armen, op je buik
zo moe, voldaan en heel tevree
’t is al weer zolang gelee
maar een kaartje, een berichtje
nee…
Vers voer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
486 Zo’n avondjurk
met een fantastisch lange rok,
een blote rug, bijna bloot bovenstuk,
dat draag je bijna nooit.
Duur was die bovendien
en koud ook wel een beetje.
Zo’n mustang sport model met open dak,
een zwoele zomeravond
met even stoppen op een open plek
onder de volle maan en wat er dan op volgt,
wanneer je zo alleen bent,
zo saampjes…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij, nog altijd in afwachting
bijna drinkbaar, luister
want geluiden beklijven in
herinnering…
terzijde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het mag geen naam hebben
zodat benoemen geen woorden achterlaat
toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst
evenveel ongeschreven geschiedenis
waar het verleden niet in past en de toekomst nog
niet rijp voor is, dan maar als voetnoot
vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven
zoiets als dovend daglicht
een zijdelingse…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 Ik heb een doosje waar ik alles in bewaar
Aan dingen die hun waarde zijn verloren
Maar die ik toch met goed fatsoen
Niet zomaar even weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die…