6818 resultaten.
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 In het nu.
Dan steek ik de sleutel in het slot
van de kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de…
Vrijkaartje.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
673 Waarom ik jou geen kaartje stuur,
of een berichtje
’t is al weer zolang gelee
Ik weet soms zelfs niet meer
of jij nou m’n moeder was
of ik jouw vrijer
als ik zo heerlijk bij je lag
in je armen, op je buik
zo moe, voldaan en heel tevree
’t is al weer zolang gelee
maar een kaartje, een berichtje
nee…
Vers voer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
486 Zo’n avondjurk
met een fantastisch lange rok,
een blote rug, bijna bloot bovenstuk,
dat draag je bijna nooit.
Duur was die bovendien
en koud ook wel een beetje.
Zo’n mustang sport model met open dak,
een zwoele zomeravond
met even stoppen op een open plek
onder de volle maan en wat er dan op volgt,
wanneer je zo alleen bent,
zo saampjes…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij, nog altijd in afwachting
bijna drinkbaar, luister
want geluiden beklijven in
herinnering…
terzijde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het mag geen naam hebben
zodat benoemen geen woorden achterlaat
toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst
evenveel ongeschreven geschiedenis
waar het verleden niet in past en de toekomst nog
niet rijp voor is, dan maar als voetnoot
vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven
zoiets als dovend daglicht
een zijdelingse…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 Ik heb een doosje waar ik alles in bewaar
Aan dingen die hun waarde zijn verloren
Maar die ik toch met goed fatsoen
Niet zomaar even weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die…
In plaats van, slot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 De reactie van Kerima onder mijn sonnetje ~In plaats van, vervolg~
noopte mij tot het schrijven van dit versje.
~Maar tante wat u hier vertelt, is dat nu echt wel waar;
per week toch wel een keer of zes, dat kreeg u voorelkaar?
De melkboer en de kruidenier, de bakker, groenteman,
en dat dag in dag uit, nou zeg, u kon er wel wat van.
Hoe…
De stille passen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Na het springen leer ik
tussen tranen en lach
met vaste partners
de stille passen
Soms huil ik om later
steeds weer om vroeger
en de herhaling ervan
alsof het over moet
Dansend denk ik
ook aan het fijne
dat niet mogelijk is en
waar ik van verlost ben
ofschoon ik het mis
wat ik rijm als ik rust –
door een oude kier
sluipt fantasie…
STROHALM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 De wind die huilde en ik deed mee
op die ene dag waarop jij mij verliet
Waarom je met mij stopte, geen idee
jij strohalm, mijn laatste grasspriet
De maan schreide en ik even droef
op ‘t moment dat ik daar wat stond
Jij, die ons verleden zomaar begroef,
staarde wat schuchter naar de grond
De nacht weende en ik even zacht
mijn wereld werd…
Oude sleutels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Ik heb doosjes (eerste kwaliteit)
met spijkers, een jampot vol
sleutels van onbekende deuren
en een berg koffers bewaard
vonderwerpen uit mama's huis
geheim geworden herinneringen
als onbeschreven museumstukken
schraal op een schap in de schuur
door mij weggezet om later ooit
mijn verleden mee te openen
als de tijd stil gaat staan, en…
Ochtendpost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
840 de letters zijn zo gerangschikt
dat zich woorden vormen
zich zinnen aandienen
op vellen flets papier
een handgeschreven groet,
kruisende, gebogen lijnen
mild, zoekend, vragend,
trillend, doorleefd, troostend
gevouwen tot verbloemde
handen, een stem op afstand
met het vullen van herinnering
als schuiflade van tijdloos verzet…
Eertijds
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 mijn voormalig purperen
gelaat verzoent zich met
het meer, blauwer dan vlak
rusteloos gesmoord
in onbegrensde hemelkleur,
spuigaten van ademvocht
spiegel tegen het hervonden
licht, drijvend op dromen
in vergeten dagdelen, met
nog een vermoeden van tijd
op een bloemenbodem
van steen, oproepbaar, dun…
Jouw dochter mijn nicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 in iedere vlinder zie jij haar
elke wolk is een teken
dat zij bij jou is
ik weet hoeveel je mist
en zoekt
tussen dagelijkse dingen
naar even weer die blik
of geur
herinneringen
ik herken haar soms in jou
die lach
de kleuren van jouw ogen
en leun op de herkenning
van toen zij jonger was…
Relatief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
830 De herinnering is
als het ontwaken
uit een dagdroom
Fijn, verdrietig, mooi
vaak alleen maar vaag
De realiteit onze kooi
de droom het verleden
vrijheid soms relatief…
Ik weet niet hoe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik heb geen toespraak, ook niet deze
en geen vaarwels die jou omarmen
je nog een laatste keer verwarmen
ik ken de boeken die je hebt gelezen
en weet wel wat je zoal dwars zat
naar welke films je keek en wat je at
toch heb ik jou niet goed genoeg gekend
om echt te kunnen zeggen wie jij bent
mijn toespraak over jou is daarom deze:
jouw eigen…
Wilg
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
640 in eiken, getuigend
van de rechte weg, nimmer uit het lood
het herinnert aan de tijd van licht
waarin de grens wordt verlegd
buiten het beeld van toezicht
en wildgroei de hemel beklimt
ik was nimmer verveeld, werd vaak
bemind, niets hoefde te worden
uitgelegd, echte daden werden verricht
in de tijd van gebloemde horden
die wilg, de herinnering…
Zoet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
539 De herinnering
aan jou
streelt nog immer
zacht mijn huid
Krult mijn lippen
in een glimlach
Warm en hemels
zoet
proeft nog je stem…
[ Beits, zeep, appels, stof ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Beits, zeep, appels, stof:
ik houd van zoldergeuren –
maar ik nies ze weg.…
tenslotte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 waar we heen zouden gaan
waren we bij aankomst al vergeten
op de plek waarvan we dachten
al eens eerder te zijn geweest
meenden we ons te herinneren
afscheid te moeten nemen
van ons lichaam dat hier ooit sliep
de ademtocht die hier stilviel
in theewater op een vooravond
of bij schemer in een bruin bierflesje
bij sommige dingen stonden…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
Herinneringsbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 zij klom
op zijn
schoot/vader
las voor
uit de
krant
enwel Spekkie
en Blekkie
niet meer
charmant
dat even
terzijde de
herinnering blijft
al was
de stem
monotoom
voorlezen zozo
wordt zeer
aanbevolen vroeger
was het
gewoon
dit alles
speelde zich
af in
de Haagsche
Vreeswijkstraat
het gejuig
vanuit het
Zuiderpark Ado…
leeftijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 is er een goed moment
voor zintuiglijk vergeten
pijnloos liefhebben of
lijfelijk herschikken
zit er vertraging in elk ogenblik
zoals mos op de bast
naarmate dagen verkorten
als er geen vragen meer zijn
kunnen we verder, we waren al laat
we versliepen ons in eindeloos tijdsbestek
dronken zielsveel van ons hemelwater
deelden ooit één…
moeder-meisje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 ze staat tussen tafel
en keukendeur
hij komt de
kamer binnen
onverhoeds tilt
hij zijn fragiele
moeder op
zwiert haar
rond en rond
haar parelende
lach klinkt als
het meisje dat
ze ooit moet
zijn geweest…
buitelbeeld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
455 het tuinpad is een springplank
hoe zij naar binnen buitelt
zo schots en scheef en uit model
de deur, de jas, het haar
ik neem de natte laarzen
en voel een appelwang
ik zie haar ogenlichtjes dansen
en hoor de klaterlach
dit is zo’n beeltenis
waarvan ik er een aantal
heb verzameld
op afroep zeg maar
en deze is mij
het allerliefst…
Wat je achterlaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Wat je achterlaat
fluistert in het verleden
Wees stil en luister…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
Zoals een blad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Toen je dreigde weg te gaan
maakte ik foto's van blaad'ren
die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen
en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou
zo nam ik het blad nog één laatste keer,
voordat het afvallen zou
En nu dat je lichaam verteert,
zoals ook het blad is verdwenen
er nieuwe lentes en zomers verschenen
zo dienden zich…
om de tuin geleid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 opnieuw valt er sneeuw
mijn hoofd lijkt
doorzichtig als glas
alles is zo helder
en toch
denk ik aan niks
herinneringen
wat zijn dat eigenlijk
zijn ze echt?
als alles wit is
vallen de
verschillen weg…
rafels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 verborgen in cellen
diep in ons brein
wachten oude ontembare
herinneringen op nieuwe kansen
de heimelijk stekende bij
ratelende cicades een fladderende
nachtvlinder die het licht zoekt
maar naar duisternis verlangt
gezeefd en opgeslagen
in diepe kasten op zolders
in kelders de onuitwisbare
bron van wie we zijn
levendig verwarmd…