936 resultaten.
Bewogen kerktorens
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
694 de horizon
streepte tussen
zwart en licht
waar zon ontbrak
lichtte zwart
nadrukkelijk op
er was geen
rust in die
afwisseling
de wolkenrij die
boven de aarde hing
trilde beweging
in dichterbij
kwam snel de
intense hitte vrij
bewogen kerktorens
in het ritmisch laten
horen van gebeden…
avond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
425 van heel ver
de zachte zang
van een merel
opgaand in z’n
dagafsluiting
een zuchtje wind
het zachte sidderen
van een esdoornblad
de hemel open
en zo helder als
een bergkristal
en een mens
soms zo iel
aangevreten
door de hitte
soms zo krachtig
gemeten naar
de eeuwigheid
niet meer dan
een korreltje zand
achtergebleven…
zegge en schrijve
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 doorbreek stilte met verstommen
belijd een voorwerp
start als laatste en win
ook al staat het zwart op wit
het gedicht legt het af
tegen uitleg, tegen beter weten
het gedicht ontkent grenzen
herhaalt redelijkerwijs
maar tart alle logica
er is geen zin zonder woord
-suiker, hitte, karamel
zegt het voort…
Oud vlees
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
973 De nachten kouder worden
in de omslag van het jaargetij
De hitte waarover we morden
kwam, ging, en is voorbij
Met jou bestijg ik steile treden
zonder jou had ik die gemeden
wij dragen elkaar met ons mee
in een cirkel zonder doorsnee
Bij het klimmen van de jaren
lijkt het lichter van bestaan
het lichaam meer een last
die ons beweegt…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.677 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal en
Het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met jou…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal
En het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met…
Naar huis
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
979 Phuket 100 kilometer,
de zon is een brandend wiel,
hitte druppelt als was.
Parelende handen sturen de auto
over rivieren uit teer,
de blik stuit op rubberbomen.
Terwijl de verte nadert
weet ik een glimp van koelte
om de volgende bocht.
Sproeiers en magnolia,
gin-tonic en een bries,
een stoel op de veranda.…
AMORA MORGANA
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Wentel mij
in de weelde van je dauw
teken mij
in het tasten van je leden
tondel mij
met de warmte van je blik
zegen mij
in de volte van je gloed
rooster mij
in de hitte van je kracht
balsem mij
met de mirre uit jouw kelk
stijg met mij
naar het hoogtij van je vuur
droom met mij
in de holten van je rust
gloor met mij…
Voor daarna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Iets wil je overhouden
van een dag, bijvoorbeeld van vandaag
van schroeiende hitte
die niet wijken wil
nog flirt met de late uren
die schemerend blozend
glijden naar de nacht
Iets
van wat is geweest
van dat voorbije
wil je overhouden
iets gewoon, gering
als herinnering
zoals verschaalde wijn in een glas
avondwarmte die nog kleeft
tegen…
nauwelijk verhuld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 schalen bloemen
bloeien zomer
manden fruit
verrijpen geel
maar ik ben kil
bevroren
door de winter
ijskoud stil
de rode morgen
parelt dauw
hitte trillend
op het lijf van jou
je verdween
in stormen schuld
je naaktheid
nauwelijks verhuld
ik schreeuwde
je nog terug
de hemel was verloren
je had me op mijn rug…
Afwijzing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Verschroeiend is mijn hitte.
Je bent niet bestand
tegen mijn watermassa’s.
Vruchteloos kan ik worden
als zandwoestijn.
Nee, raak mij niet aan.
Nader mij niet.…
de twaalfde dode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 die vroege ochtend werd zilvergrijs als geheugen
de ladderwagen had te dicht bij het vuur gestaan
geschroeid door de hitte, flashover, kansloos
de centralist van de Eindhovense brandweer
zou te laat alarm hebben geslagen
hij benam zich later van het leven
een dag na zijn vervroegd pensioen
wat rijmt op twaalf
en wat op dood
wie verstikte…
binnenin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
646 onder wolken van lood
tekende ik sporen in het zand
in smeltende hitte schreef ik
een goddelijk woord
ik vluchtte voor beelden
van de krokodil
doofde de vlam
verbrandde mijn ziel
vouwde een zingende
vogel van papier
fluisterde mijn
traagste gedicht
ik spelde mijn naam
op de schutting
uit de binnenste muren
kwam geen enkel geluid…
kleur hitte rood in uren die gloeien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
985 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrandt als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toen je mij alles gaf…
stromen in vijf zeven vijf
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
370 tussen de woorden
zweeft een onbeschreven tijd
in ruimtelijkheid
zwanen op het meer
poëzie zonder dichter
een statig zwijgen
vastgevroren leed
op ijsvelden van de dood
lege antwoorden
een oplaaiend vuur
de lucht likt haar hitte op
de horizon slinkt
het dansend water
wast het grijze basalt rein
een schoon ritueel…
wonderlijke reizen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.589 de hitte deert me niet,
het oorverdovende lawaai ook niet, en
evenmin het oogverblindende licht;
ik ben alleen getuige van dit huwelijk der atomen.…
- De vlammen slaan hoog -
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
862 Hete vuurzee overal, de vlammen slaan hoog
zie het joelvuur laaiend meters de lucht invliegen,
rond mij, gloeiende as die hitte oplevert,
palmt mijn hart haast in op het vlammende rood.
Geen ontkomen aan, maak wat ik voel echt mee..…
Ik ontwaak
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.185 Niet te blussen hartstocht,
verzonken in mijn gedachten maar verslonden door hitte.
Ik lach je toe,
Verstrengelde lichamen vormen eenheid.
Je kijkt mij aan ogen halfgesloten,
een door hitte beroerde glimlach.
Ik sluit mijn ogen,
de werkelijkheid heeft zijn grip verloren.…
Bron van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 De zon
doet ons energie geven
de zon is bron van alle leven
door hitte
kan metaal en glas
buigen
smelten
door hitte
kunnen explosies ontstaan
zonder de zon
geen licht en duister
in ons bestaan
De zon
de bron
onontdekt hemellichaam
de zon
het verste weg
in warmte
het dichtstbij
wat stralen van de zon
en je voelt je even blij…
Schimmen in de schaduw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Na weer zo’n dag
vol overvloedig licht
kleurt alles rood en raakt in coma
waaruit het wakker schrikt
in weer zo’n dag
waarin de hitte ongenaakbaar opklimt
in het verblekende blauw in het oosten
het laatste groen schroeit bruin
wat lopen kan legt zich in loomheid neer
onzichtbaar voor de zon…
schaduwen dansen een stralend gezicht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
630 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrand als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toe je mij alles gaf…
Riviergezicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 langs het grijs blauwe water
van het uiterwaarden land
spoelt de dag de hitte
naar de overkant, de rand
van de rivier gehuld
in haar zilveren papier
er zijn geen levenden
en geen doden meer
zij zijn voorbij de horizon
op veermans boot gekeerd
de kribben in de levensloop
meanderen langszij
het visserslatijn voorbij
overdrijven in…
Noorderzon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 De lucht trilt boven de geboortegrond,
bezwangerd van dampende hitte.
Er gaat geruisloos een verhaal rond
over de verre hemel van het noorden.
Daarin schijnt altijd een gouden gloed.
Goud- of wellicht rooskleurig
en niemand die nog onheil vermoedt.…
verheffing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 in het vuur ziet een mens
hoe het leven vlam vat
en woedend hitte verteert
in as legt wat gloeiend rood
aan vuisten murw sloeg
en verlangen smeedde
de rook geeft signalen
van rijk vergiste tijden
de geuren verdampen
in de weidse lucht
uitspansel van beloftes
dromen die daden wekken…
niet meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
779 het hoeft niet meer
de hitte van de zomer
voor hem gelukkig nu niet meer
de zusters niet om hem te overreden
dat binnen beter is
dan het genadeloze buiten
de zoute haring, die ik hem nog bracht
vanuit de airco nog een koele hand
op zijn te warme voorhoofd
maar hij zocht steeds
de afgesleten thermometer
en zuchtte dan maar diep
durfde…
voor het eerst zijn in aanzet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 waar de wereld alleen zichzelf omvat
vallen laatste vlokken in kleuren grijs
niet gekend in blauwdruk
maar tinten door de pracht van hitte
driften sissende wolken waar zij koude raakt
broeit zij in haar voegen
en laat een eerste legsel te water
waar de dood haar niet deert
kent zij het later niet
er ontbeert haar niets; zij is…
vurige waanzin
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
796 ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
en loeien door elkaar
het…
Magma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 samen zijn
we afgedaald
langs graniet en
basalt tot wij in
de hitte van magma
hebben gebaad
daar waar
moleculen
en atomen de
bouwstenen worden
van onze dromen
vervloeien wij
komt alle
materie vrij in het
opnieuw spelen
van de schepping
door het lezen
van zijn hand
met eeuwigheid
en oneindig zijn
door onbeperkte
vrijheid…
buitje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
671 Lijnen druppels vallen
als wolken breken en hemels huilen
nat, de wereld
wat buiten is
verkoeling brengend, vuren dovend en
blussend warmte na golven hitte
hhhmm heerlijk vocht
op brandende bruine armen
schouderpartijen
mijn hoofd in de nek
adrenaline stroomt
nieuwe energie
als regen daalt
op mijn gezicht…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Het is die hitte
in mijn beestenkop
die naar ijskoud doet verlangen.
Moe gebeukt door hard metaal
en het ritme van de posse
schreeuwt uitgeput door menskabaal
gesperde bek
een beestverhaal.
Brother, brother, you are going down!…