345 resultaten.
Veni vidi vici
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
991 verlangen om te gaan
Ik ben er klaar voor, meer dan dat ik ooit zal zijn
De weg terug is geen issue meer, de reis is begonnen
Wie wil er bier roept de barman en ik ben los
Iedereen beleeft het moment met mij
De ontlading, de zucht, de golf,
geremd door de branding tegen de poolbar
Ik zit als eerste op de onderwaterkruk
Ik hef een ijs en ijskoud…
Winters strandgenoegen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
962 ijskoud zeewater van de brandingsgolven beroerd mijn enkels
harde wind doet fijn zand in wolken opstuiven
schelpen op de vloedlijn knarsen onder mijn voetstappen en
schuren de huid van mijn onbeschermde voeten open
ik ben niet de enige die vandaag aan het strand loopt
achter mij ontwaar ik ook enkele dik aangeklede figuren
die met de rug tegen…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Een eenzaam bootje
dobbert, gevangen in ijskoude omhelzing, verloren in vaarrichting,
het noorden uit het zicht; een eiland verschijnt als een vage schim in de verte.
Winter heeft zijn greep stevig om ons
heen, de nacht is eindeloos, ongenadig, waar wachten
of stoppen geen betekenis meer dragen.…
De buitenste duisternis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 Subtitel: 5 liter
'Weet je'
zei ik opnieuw
'jouw flamoes is mijn verlang
jouw daad zeker die van mij
gezamenlijk de onze
in opgesomde tijd van nooit
meer samen'
Hermans' NOOIT MEER SLAPEN is er
praktisch niets bij
gevoerde oorlog met
terroristische muggen
die zoemen, steken
slechts belemmeren
en irriteren, opzoek
naar meteoriet
IJskoud…
KON IK WANDELEN BOVEN DE STERREN
hartenkreet
4.8 met 24 stemmen
1.073 terwijl ik onder het maanlicht met God zat te dineren
is mijn rijstpap met gouden lepel, er ijskoud blijven staan.…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Stille werkelijk betovernde vlinder
meesterlijk gehuld in wit satijn,
jouw ijskoude vleugels bewegen niet.
Met grillige willekeur
laat de zon vrijheid achter zich
vult het morgen met nooit meer vlinder zijn?…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Dit zout grieft mijn ziel en wonden,
in deze ijskoude doortocht heb ik rijkdom niet gevonden,
maar gestrand in dit afschuwelijk mooie sneeuwblinde land,
waar het warme denken van onze harten,
al bloedend in onze matrozen en stuurlui is gestold,
in een duister zonder einder,
waar slechts de angst voor ijsberen het land heerwaarts heeft verbrand…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 En geen zomerluchtzwoelte
en geen avondwindkoelte
vermag iets op de aard
van het ijskoud gevaart’
waar zich bloemen noch bladen mosgroen op tonen,
en geen plant wordt gezien,
om des kruidkenners vlijt met een schat te belonen,
of de zeemeeuw een nest voor zijn jongen te biên!
Sombre steenrots!…
HET ZIEKE KNAAPJE
poëzie
3.5 met 15 stemmen
2.972 Maar ijskoud was zijn aangezicht,
Zijn vriendlijke oogjes bleven dicht,
Zijn lipjes waren blauw als lood....
Het arme kind was dood.
Toen vlocht men hem uit rozenblaân
Een kransje om het haar;
En deed hem sneeuwwit linnen aan,
En leî hem op de baar.…
dromen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.510 Ga lekker op een terrasje zitten, met een ijskoud biertje
in warmte lente stralen die je huid doen tintelen.
En zie de mensen voorbij lopen, en kijk hoeveel
verschillende mensen er zijn met hun eigen
gekke, leuke, grappige uiterlijk.…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Een stem echoot van koud en eenzaam recht:
het leven is een wilde, rauwe strijd,
de aarde is een ijskoude woestenij.
Daar in het gras, zo nat en lijkwaden-grijs,
verrotten dromen die eens glanzend waren,
naast het lege glas dat haar dof aanstaart.…
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
406 Jij stond naast me,
maar je ogen waren ijskoud.
In die ijskoude omgeving
ontmoette ik juist mezelf, mevrouw.
De kamer is rommelig,
de gedichten gaan over alles
wat ik mijn alles noem.
Dit is alles wat ik je vannacht kan geven,
alles wat ik je altijd al wilde afstaan.…
RUWRIJM
poëzie
4.3 met 15 stemmen
3.586 "‘t En zal," zei de Winter,
"‘t en zal," en zo zaan
is houtwaards hij ijskoud
aan ‘t asemen gegaan.
Het hout wordt te bloeien
en ‘t blinkt, zo medeen,
vol heerlijke blommen,
vol edel gesteen.
Geen takske, geen tuitje,
geen spinnekopnet,
of dikke is ‘t met baarden
en borstels bezet.…
Bertha's Brief
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.097 –
Maar ijskoud klonk van moeders bleke lippen
Het kort bevel: “Ga spelen in de tuin!” -
Doch stil! Wat wil dat ruisend wiekgeklep?
Wat wil dat klagend, smekend duifgekoer?…
Mária Lécina
poëzie
3.7 met 114 stemmen
39.522 Nabij de haven is een bron water
daar put men koud, op de hete ka
Daar dronk hij diep het ijskoud water,
Mária Pepita Lécina
¿Porqué, Mária?
Er liep een zeeman langs de kade
's Nachts was hij in het paradijs
en 's morgens liep hij de trap van de hel af
en hij lag in zijn kooi als in het graf.
¿Porqué, Mária?…