535 resultaten.
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 Rijen, ondenkbaar
lange rijen
heilige koeien wachtend
tot aan de einder staan.
En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.
De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.…
eens zal de Betuwe in bloei weer staan
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.013 mijn moeder zong dat lied
ik weet het nog van vroeger
zoiets vergeet je niet
terwijl ik hier geniet
van het weidse vergezicht
de omgeploegde velden
het taluud met wilde bloemen
de koeien in de wei
moet ik daar weer aan denken
echt ik voel me blij
mijn blik is op het water gericht
het water van de Lek en de Linge
rijdend over de dijk…
Boer zoekt vrouw
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 de arme boer, hij ploegde eenzaam voort
zijn zaad liet slechts verstilde akkers bloeien
de liefde was alleen besteed aan koeien
die zeiden ‘boe’, doch nooit een innig woord
door geiten werd hij vaak geringeloord
geen nageslacht zou op zijn erf volgroeien
hij kon het zware celibaat verfoeien
de trage trekker leek in veen ontspoord
maar zie…
Beestenpraat.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
715 Koeien loeien,
mensen verfoeien.
Poezen miauwen,
mensen klauwen.
Beren brullen,
mensen zijn
vaak onbenullen.
Wij mensen leren niets van de dieren,
wij mensen moorden al eeuwen,
nog steeds met plezier de stieren.
Mensen vermoorden mensen, ook al eeuwen.…
Tuinfantasie - 2e tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Er grazen paarden noch hooglander koeien
en ganzen speur ik slechts hoog in de lucht.
Ik hoor hier nog niet eens een kalfje loeien,
de scholver zie ik enkel in zijn vlucht.
Toch voel ik me op ’t kleine aantal meters
een koning en een gluurder tegelijk.
Voor mij bestaat er absoluut niets beters,
dan wat ik hier zo dagelijks bekijk.…
zonder titel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
326 Uit: ‘O, die wijze koeien’, Chris de Valk Uitgeverij Abraxas/ Zuider-Amstel…
Het dier
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
769 met dat papier
op hen, het helpt geen zier
op andere partijen, het is geklier
maar hier op het dier,
kwetsbaar, maar ook fier,
trouw, onschuldig als een mier,
stem op een dier
wij hebben elkaar nodig
niet persé om op te eten,
dat is overbodig
maar voor het systeem waarin we leven
van insecten, bijen, vogels, katten
van honden, varkens, koeien…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Lopend over uitgestrekte velden
Gedachten waaiend in de wind
Denk ik aan wie mij vertelden
Waar ik het schone Holland vind
Koeien grazend in de weiden
Vogels zingend boven goudgeel graan
Zinsontgoochelend bevrijden
Zo nu en dan blijf ik even staan.…
als een oase
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
668 zomerse dagen lopen op hun laatste benen
evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien
grazend onder een late zon die het boerenland
nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt
aan de einder schildert van Gogh een handvol
kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren
waar verzonken boerderijen en een verre toren
in ijle nevels geruisloos…
Vrij land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Lopend over uitgestrekte velden
Gedachten waaiend in de wind
Denk ik aan wie mij vertelden
Waar ik het schone Holland vind
Koeien grazend in de weiden
Vogels zingend boven goudgeel graan
Zin ontgoochelend bevrijden
Zo nu en dan blijf ik even staan.…
PHARMACEUTICA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Iedere ochtend glimmend op een rij,
gelijk te melken koeien in de wei.
Pil 1 : voor de juiste bloeddruk,
Pil 2 : maakt eventuele jicht stuk
Pil 3 : hierdoor wordt je lijf een open riool,
het frequente toilet bezoek is geen apenkool.
Pil 4 : heeft een anti bloemenveiling effect,
je gordel wordt niet met rozen bedekt.…
Thuis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
431 Ook werelden die we niet hebben
en niet eens hebben meegemaakt
kunnen we koesteren, schaatsers
op de sloten van de elf steden en
op de grachten van Amsterdam
We kennen het van foto's en
schilderijen, mode uit oma's tijd
farao's, indianen en dinosaurussen
de pracht van micro-organismen
en het blauwe ijs van gletsjers
waar nu koeien grazen…
Daar Is Ze Weer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
449 het zijn de vogels die zingen
de bloemen die volop gaan bloeien
de koeien en het jongvee
die dartelen in de wei
bomen die al bloesem bloeiend
ontwaken uit hun dromen
het ongeschoren gras toont
nog even z’n bloementapijt
het licht dat steeds meer
tijd weet te winnen
de vogel die z’n kroost
de toekomst in begeleidt
en de vele…
De drijvende stallen van Rotterdam
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
774 De Pyramide is de laatste schakel,
want ieder ander wereldwonder is
helaas voorgoed naar de verdoemenis.
Dus is het tijd voor Rotterdams spektakel:
Een boer heeft daar een waterstal voor ogen.
Zo krijgt hij al zijn koetjes op het droge.…
Een dolescent
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
5.816 Onder mijn laarzen
ligt Hollands weiland altijd vlak en groen
met koeien die het nog veel vlakker grazen
of traag en treurig hun behoefte doen.
Later bij het ontbijt krijg ik een visioen:
het melkpak draagt van Willy Vandersteen
Suske en Wiske zó vrolijk dat ik daarheen
wil, de school moet het nu maar eens zónder mij doen.…
Geluk zit in de kleine dingen.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.140 In de koeien, in de wei.
In de bladeren, in de bomen.
Of iets liefs dat iemand zei.
Geluk zit in de kleine dingen.
In je vingers door je haar.
In de schittering op het water.
Of in een vriendelijk gebaar.
Geluk zit in alle dingen.
In herinneringen, in gedachten.…
Laaghangende bewolking
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.591 wereld in twee
mijn benen zijn plotseling kwijt
en de hond, die was ook mee
vreemde dingen onder die deken
ik zie ze niet maar voel ze wel
hoor het kraken en breken
krijg zomaar een ander onderstel
laat dit onheil snel vervagen
dan ga ik vragen in het rond
misschien vind ik in geen dagen
mijn eigen benen en de hond
nooit zal ik nog koeien…
de fundamentalist
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.559 hij klieft het hout en schikt het op het vuur
waarvoor zijn zoon de dure tijd verspilt
de varkens krijsen in het kot om kriel
en op de deel rammelen de koeien
de gaskous suist gestaag haar helle wit
en weer gaat schallend door zijn hoofd:
gij zult uw enige zoals gij hebt
beloofd ten offer brengen aan uw heer
hij strekt zijn hand uit neemt…
Winter o6.2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 vertigo bloedt de
Kiem die ooit als
Eenzame springbalsemien openbarstte
Condens wordt rijp
Rusteloos ligt de mist op 't weiland
Argeloos trekt de zon erover
Bizar, zo'n oplosbare natuur
Staand, roerloos, temidden van
Tijdloze monumenten, een
Ik-persoon, omringd door meta-versies
Consensus toetsend, concluderend:
Kraanvogels dansen, koeien…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 Zou het de zon
van de zomer zijn
of je lieve lach,
die me doet luisteren
naar de muziek
van bloeiende violen
en dansende koeien
in een weide- bed
van klavertjes vier?
De ochtendmist
versluierend als een burka
de benevelde schoonheid buiten
en de wind licht
de sluimer- sluier op
om de zon
het land te laten kussen.…
Ben zo moe
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
841 Ben zo moe van al dat gezemel
Van dat prijzen onderling rechtstreeks tot aan de hemel
Dat volgevreten lummelen in de blauwe stoeltjes
Schijnheilig opkomen voor al die hongerige smoeltjes
Nee, de belangen van kippen en koeien zijn te groot
Uiteraard mee eens, geen debat over kinderen in nood
Agressieve defensieve bemoeienissen kosten ongekend…
een zomer bij huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.120 de rail ligt er nog
de spijkers die we zochten
onder bomen met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in…
zondagsrust
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
922 naburige
dorpje Biggekerke
enkel een versteende Walcherse boerin
staarde onbewogen langs me heen terwijl
ik ‘n eenzaam rondje om de kerk reed
leek in de verwaaide geur van een oude
smederij en bakkerij bij het zogeheten
‘klokhuus’ de tijd voorgoed verzonken
daar waar geen mens of kraai zich horen
liet of zien en zelfs de schapen en koeien…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 Paarse vogels
Zweven boven het rode gras
Dat zich verzet tegen de wind
Maar desondanks diep
Buigen moet voor
De hemelse aanwezigheid
Dronken schapen
Achtervolgen koeien die
Niet meer schrikken als een
Soortgenoot plotseling
‘boe’ roept maar kirren als
Baby’s die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt…
zomer bij huis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
588 de rails ligt er nog
de spijkers die we zochten
onder bomen met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in…
De lage hoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
536 ontsnappen uit de zondag
die de hele winter duurde
Verlang naar ‘t ritme der dagen
wandel over het schelpenpad
langs de ringsloot van de polder
waai uit op het boogbruggetje
luister er naar de stilte
ruik er het drassige groen
Een eend die voor mij waggelt
houdt me met moeite op afstand
beetje dom als je kan vliegen
traag komen koeien…
Bij het ouder worden
gedicht
2.5 met 21 stemmen
8.317 zo broos jonge baksteen
in een wei vol ervaring, zo
leeg nog de ramen, de koeien
keken daar dwars doorheen
vader, jouw huis is gaan leven
toen de veestapel verdween
en het gras
zo wit is het nu, zo rood
de rozen, met plukjes vacht nog
aan het prikkeldraad
soms vind je tussen de struiken
een poppenarm, een lekke bal
of 't ruikt er…
GODS SCHEPPING
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 We lopen hand in hand
het bos is dicht en donker
door de bomen zien we de zon
het weiland sappig groen
de koeien dampen in de warmte
een paard hinnikt en rent
onze hond blaft en springt
een patrijs vliegt op
de geur van het dennenbos
gaat met ons mee
we gaan zitten en genieten
samen van de stilte
een paddenstoel kleurt zijn omgeving…
Voeren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 Er waren koeien in glooiende weiden,
bloemenweelde en maretakken.
Er was regen, wind en zon
en zelfs een donderslag.
Kortom, een heerlijke dag
en nog een, nog een,
waarin wij stapten,
amper besef van tijd,
wel van eeuwigheid.
Geluk kon niet op.
Maar stilte overheerste,
vol van branieachtige energie
en nabijheid zonder woorden.…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 In een weiland koeien die hem na staren.
Terwijl in de verte een boer zojuist
met zijn hond in een praam aan komt varen.
Even later meert hij af, de hond blaft
luidkeels en het in stilte gehulde
mistroostige landschap wordt oorverdovend
verstoord.
Daarna is er weer de serene stilte, de boer
en zijn hond verdwijnen uit het zicht.…