628 resultaten.
Zwartsneppers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
678 Steeds vaker domineert het krassen
over de werkelijke vogelzang,
waaruit ik spijtig opmaak dat
de populatie kraaien dichter wordt.…
Het schermpje en ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 de brood en spelen carrousel
draait weer op volle toeren
omdat leegloop en verveling
op alle hoeken staan te loeren
het massaal vermaak
heeft platvloerse attitudes
rivaliteit en bendevorming
hebben het helemaal gemaakt
waar geld en macht victorie kraaien
is er het gewetenloze graaien
spelen voor de eer halen zij neer
op hun eindeloze…
Het kleine paradijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
706 In deze gewelddadige tijd
van terreur van de straat
is een paradijselijke plaats
in ‘t land van zwarte kraaien
zeldzaam als een witte raaf
Ik leef in ’n klein paradijs
in genen geschreven driften
bron van het aardse kwaad
met het verstand beheert
reikt ze mij haar slanke hand
die geen mens ooit bezeert
Simpel is de gouden graal:…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
Denkwerk (1 )
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
584 niet zou sterven
maar veilig wist te slapen in een sterrenbos
genesteld onder een zacht bedje mos
hoe vaak toch opende zich het rozenhart
sloten de blaadjes zich vol tederheid
in een pose vol vertrouwen
wist zich elke plooi glad te vouwen
doch door de jaren heen groeit er
een schaduwblad in de frisse groene boom
krast er een kraai…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 En daarboven, zwart op witte lucht,
fladderen de doodsbrieven, die kraaien
blijken te zijn, zo slordig vliegen ze:
god laat z'n correspondentie maar waaien.
-----------------------------------------
Uit: De hectaren van het geheugen', 1985.…
stil de wil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
609 is van willen het begin
de spin heeft haar web gesponnen
en zit er doodstil middenin
het grote wachten is begonnen
mij schiet nu even niets te binnen
we wachten wel de spin en ik
zij op haar prooi en ik op zinnen
wij vangen duur in ogenblik
een zwerm zwaluwen in het zwerk
zwiert rond de toren van de kerk
mij prikt een mug,er krassen kraaien…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 (ik zag kraaien witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze…
Hanen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 onder en boven
een achterhaald bestaan leiden
de zwierige zuidenwind
ongekende luchtstreken meevoert
en de vale zon tinten tovert
de IJssel meandert langs
zware en ijle dijken
het grijze water graast oeverloos
wil het vuur beteugelen
op frêle vleugels aangebracht
een uithijgende ranke twijg
als een kunstig dansend koord
in de verte kraaien…
Ook zo is de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.008 Eerbiedig sta ik
bij de plaats
waar u ligt
innerlijk verscheurd
bij het afscheid
aan uw vleselijke resten
Eén voor één
hebben uw vezels
uit huldebetoon
uw vlees laten kraaien
uw laatste ademtocht geleid
Nu zwijgen de lippen
Stilte heerst straks ook
als uw onderkaak
-als was het in een verlaat afgrijzen
voor de aanschijn des doods…
Er is iets...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
616 de deemster schrijft het verhaal
rust legt zich op een vervlogen dag
tijd waarin alles voorhanden was
maar ook niets
het hart zocht naar iets…
naar het befaamde lied
toewijding van een verenpracht
ik hoorde enkel een kraai
ze scherpte wat in haar nest:
“Blijf jij maar ver van mij vandaan”
straks komt de nacht
zullen de bomen zwijgen…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 alles sterft
ja, ik weet het wel
de vogel, een bloem
het hart, een mens
mag ik missen…
mag ik huilen…
als kraaien in
zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei…
Op een snoeshaan
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
1.023 Een snoeshaan veinsde: “ik ben geen janhen”
en bauwde stug: “ik kraai omdat ik ben”.
Met grote snavel voelde hij zich sterk,
onkwetsbaar zelfs bij ‘t haan-de-voorstewerk.
Zijn kippen tokten: “doe niet zo gewichtig,
er heerst een ziekte hier, dus doe voorzichtig!”
Door die bemoeiing werd hij kukelkwaad
en schimpte: “fake!…
aangebrand België
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
628 met hun haven
of met hun voetbalploeg
unicum in het land:
"de vervuilinglast"
een absurde geweven taks
die oudere auto's moeten weghouden
uit het centrum van Antwerpen
wanneer hun dieseluitlaat te hoog uitvalt
discriminatie eerste klas
want fabrieken rondom de stad
mogen gerust vuile rook blijven blazen
de haantjes horen we niet kraaien…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
522 Kraaien de boodschappers zijn
van de zwarte pest.
Die Magere Heyn stuurt op
zijn laatste ronde en
de mens doet terugkeren
tot aardse mest.
het kwade met een oog
loenst over de dodenakker.
Waar niet meer voor een
levenslot kan worden geloot.
Slechts een handdruk wordt
nog afgegeven door Pierlala's
engelen des doods.…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Wervelend zwerven boven de wegen,
kraaien voor de nacht begint.
Zie die verre torenbroeders,
't lustig landschap nog de hoeders,
weerhaan weer die zwoele wind!…
roert diep in hun schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.052 hoor ze kakelen
hun oude vetes
weer oprakelen
ze snavelen macht
krabben aan normen
pronken met pracht
een glimpje bloot
roert diep in de schoot
kwijlt al bij voorbaat hormonen
ze eisen hun deel
van het genetisch geluk
willen een vrouwelijk stuk
ze kraaien plezier als
haar lach hen iets geeft
zijn bezig met eigen vertier
zij…
ze nodigden me bloedrood uit
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.179 je ademde verlangen
mijn liefde kuste huid
ik streelde zacht je lippen
ze nodigden me bloedrood uit
ik zocht nacht en vond
in het lichter worden
van de morgen de huivering
van passionele kracht
we lieten sterren vallen
wasten samen met de maan
we versmolten teder na het
kraaien van de eerste haan
ik moet je weer zien lopen
je bent…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
tot de hand zingt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
648 op het doek blauw en grijs dát is Parijs
zoals geel en rood Spanje zijn
schilderen tot de hand zingt
een indringende krassende groet van
de kraai aan een vlucht woordvogels
en hun terugkeer naar het paradijs
altijd zwerft ergens muziek zonder
voeten aan de grond niet gehecht
tussen aarde en hemel in
door de poëzie zweeft een oneindige…
bitterkruid en stinkende gouwe
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.727 pas later kon je lachen om het rouwen
na jaren vol van mateloos verdriet
de kraaien krasten ongestoord hun lied
de liefde bleek met bitterkruid gebrouwen
je nam een gulle slok, verloor subiet
(het werk van stinkende en helse gouwe)
jij was de pop, zij speelde met de touwen
als onvoorspelbaar kruidje-roer-mij-niet
je wist je van de touwen…
Gevleugelde gevoelens?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.330 Kan een kraai verliefd zijn
met zijn hoofd in de wolken?
En kan een duif ook boos zijn
als mensen het plein bevolken?
Pleegt een zwaluw zelfmoord
als hij niet meer leven wil?
En als een pauw plots schrikt
slaakt hij dan een gil?
Als een meeuw gaat slapen
droomt hij dan wel eens?
En kan een reiger gapen?
We weten het geeneens.…
Kleurige kruin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
682 Een kraai strijkt er op neer
zit daar als een echte heer.
Kleurig met dit mooie zwart
maakt mijn boom heel apart.
Ik hoor geritsel in de boom
door het kijken word ik loom.
Dan vliegt een vogel mij voorbij
verschrikt doe ik een stap opzij.
Langzaam loop ik door de tuin
kijk steeds weer naar die kruin.…
Reclames in landschap
gedicht
3.2 met 76 stemmen
4.424 Zo kom je ertoe je af te vragen
wat kost de kraai boven het bietenveld
wat is de trage fietser waard
die nadert op de polderweg
tussen de laagstam appelbomen.
Zo kom je ertoe te denken over
de prijs van zijn bril, zijn schoenen,
het ruiten hemd, korting en koersen
waarvan hij wie weet wakker ligt.…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
De Leidse visser en het Haarlemmer meer in 1852
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.130 Haast hoort men hier alom
Het kraaien, tokken, kakelen
Van 't bonte hoenderdom -
En nog wil Caubes schakelen.
Och Caubes! 't Is gedaan;
De hekken zijn verhangen!
Daar is in 't Meer voortaan
Voor u slechts slib te vangen.…
Suikerspinnen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
2.165 Zeg me waar we zullen zingen
in falsetten zullen zwaaien
spiegelhuizen laten lachen
om een Juttekop met haar
orgelmannen met een rietje
centenbakken laten graaien
kinderogen aangestoven
witte spoken laten kraaien
Zeg me waar we zullen dansen
vliedend middelpunten draaien
in dit reuzenrad vol liefde
zuurstokroze met gitaar
waar we samen…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
CONNEXXION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
482 Hij reed de lanen met de fiere bomen,
beluisterde het kraaien van een haan,
-die net als hij ook vroeg was opgestaan-
druk doende om zijn kippen in te tomen.
Maar bij de kruising liep het uit de hand.…
Daar kraait geen haan naar ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 heb ik mij telkens
weer verkeken, wel
de grenzen opgezocht,
die bleken in waarheid
flexibel te verschillen,
te verbleken in onze
zandloper loopt het
zand in de richting van
de hand hem plaatst, we
kunnen hem blijven draaien
aan de ons aangemeten
nieuws en tijd, daarin zijn
we snel de richting kwijt, daar
zal geen haan naar kraaien…