687 resultaten.
Gespot als stel
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
497 altijd als
ik jou zag
pakte ik wat
schaduw van je af
een lieve groet
of oogopslag jij
lichtte op als een
ander jou aandacht gaf
waar jij ook
kwam sprong
het licht over naar
een warmere vlam
dus waar jij schaduw
gaf wist ik dat te
maskeren door eigen
licht te projecteren
wij zijn nooit
gespot als stel
maar ons samenzijn…
Deel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.044 Langzaam maar zeker
zijn wij bezig
om terug te keren
huiswaarts zonder herinnering,
Van donker naar langer licht
vanuit open ruimtes gevlogen
een horizon wijst de weg
met op onze rug
een windroos geschilderd,
Zouden wij niet liever vergeten
en verder dwalen zonder diepe verhalenstof
met een dagelijks zweven langs maskers
die ons van alles…
Gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 woorden
vullen de ruimte
pijn snijdt
door ons heen
daar
waar wij
alle maskers
laten zakken
treffen
onze zielen
elkaar naakter
dan ooit
zien
met andere ogen
het lichaam
spreekt
voelen ons alleen
lijden verlaten
dragen tezamen
delen affectie
krijgen respons
op vragen
die wij
niet hadden
vuisten gebald
het leven gevierd…
Mummie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Jij pakte er een briefje bij
wilde weten van jouw
piramide van ingewikkeldheden
basisstenen, topstenen
alles daar tussenin
Ik deed jouw masker af
wikkelde het linnen op
nog te gebruiken voor het maken
van Oud-Hollandsch geschept papier
waarop ik eens zou schrijven:
Je hebt een mooie huid
een uitnodiging om…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Gekromde schouders
Op slot gedraaide rug
Stramme spieren
Die je beweeglijkheid
Gevangen houden in een
Traliewerk ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet…
Het evenwicht in balans
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
746 De tong spreekt de taal van de waarheid,
geen masker van valsheid verzwaart zijn dans.
Met trots triomfeert hij in euforie
en koestert hij het evenwicht in zijn balans
Velen vallen waar hij staat,
met antwoord op vele vragen.
Om het onbekende lief te kunnen hebben,
moet je met demonen durven slapen.…
Ik begrijp je, niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Ik begrijp je niet
Je hoort je altijd spreken
Alsof je de wereld anders ziet
En wat vroeger is gebleken,
Niemand die het zag
Je masker was een lach
Geen woord tekort over het beeld
Verklaringen voor wat er scheelt
Heb jij recht op wat er speelt?…
Vlokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 Zo rond het nul begint het
de hoop op hemelse plaatjes
Dan die speelsheid van de eerste worp, of duik
een engel vormt zich op de vloer van het dorp
Hongerig loop ik met open mond door de straten
happend naar het eerste vlokje van mijn jeugd
Een volwassen masker draag ik door de dagen
die afvalt wanneer ik hier floreer van vreugde
Want…
De vleesgeworden wanhoop
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.050 Niets dan pijn is wat ik voel
Niets wat ik kan doven
Alle lichten zijn al uit
Ben het droevig masker gebleken
Van de zwarte gal zijn bruid
Huilend strijk ik glad de deken
Dom te hopen op de dag
Klein om niets te willen voelen
Nu ik zie wat ik toen zag
Steek ik niets meer onder stoelen
Ik ben de vleesgeworden wanhoop
Ik ben het lege…
Zo moe...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.140 Vervlogen herinneringen
bewaarde graven
achter elke lach
bevuilde tranen
Ik heb er vele
met je gedeeld
maskers heb
ik gedragen
Ik heb hardop geweend
ben te moe
de dagen braken
glazen jaren
Foto's zijn genomen
ontwortelde beelden
mijn ogen gesloten
Machteloos verstild
mijn tranen zijn gebeiteld
mijn vleugels versteend
Ik…
Mijn nummer één
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.545 Jij bent voor mij de beste
jij bent mijn nummer één
jij bent mijn ware liefde
kijkt door mijn masker heen
Jij bent voor mij de beste
jij bent mijn zonneschijn
jij bent voor mij de enige
laat mij mezelf weer zijn
Jij bent voor mij de beste
jij bent mijn nummer één
jij bent mijn mooiste lied
liefde fluistert heel sereen…
Prins
gedicht
3.1 met 36 stemmen
14.567 Wat ik had weg te snoeien was ik,
dit koude, dienstdoende masker
dat liefde bewijst, zonder rust,
dit dode hart, bang van je lippen,
dat nooit is wakker gekust.
-------------------------------------
uit: 'Naar de aarde', 1998.…
Adem warmte in woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 ik heb gewikt
en gewogen
kijkend van
beneden naar boven
nog maskeer ik
mijn onzekerheid
adem warmte in woorden
die niemand wil horen
kleur zinnen
die ego’s nooit
zullen beminnen ondanks
hun bekende edelmoedigheid
heb vaak op
op lange tenen getrapt
in het spoor bijster zijn
maar zonder opzettelijk venijn
open treed ik naar buiten…
"Op zoek"
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
1.694 dat ik mezelf zie,
m'n masker af kan zetten
en tòch tevreden ben.
Uiteindelijk kan inzien:
ik ben oké, ik mag er zijn,
en eindelijk mezelf herken.…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 van het Wad liefde,
liefde die broos me omarmde
en die mij bevrijdde van het juk
om steeds maar drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden
vertegenwoordigde in het masker…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
551 kan ik, nog genoeg moeite betogen
in vriendschap vormen
om woorden als de jouwe
achter een spel met maskers
kan ik, nog op zachte toon schrijven
met gedurfde vrijmoedigheid
in blauw/witte draden
die het goed met elkaar vinden
wat het hart kan dragen
aan deugd, meer als een vriend
met al dat kan inspireren
waarin 'hart' en 'gevoel'…
Glimlach uit het avondland (5)
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
581 Hemelse schouwburg,
engelen dragen maskers,
doek valt voor de zon.…
sterker
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.274 Jaren die vergaan
Met een masker op mijn gezicht
Niemand had het ooit gedacht
Ik voelde mij voor iedereen verplicht
Jaren die vergaan
Om het goed te doen in andermans ogen
Mijn ware gevoelens aan de kant zetten
Hoe kom ik aan zo'n vermogen?…
Lance Armstrong
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
579 Om dit te maskeren werd in zijn wielerteam het woord “epo” niet gebruikt, er werd gesproken over “Edgar Allen Poe”, de schrijver van onder andere “Fantastische Vertellingen”.
-------------------------------------------------
Lance Armstrong moet nu achteraf niet klagen,
Al jarenlang belazert hij de kluit
En hangt hij de vermoorde onschuld uit…
Terugkeer in het paradijs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 De lucht is zo licht vanochtend
witte wolken drijven doelloos
zo licht te drijven
en het fictieve gezicht verliezen
en te verdwijnen
in de werveldans
van Stille Diepte
en de anderen
andersloos omhelzen
met een hart van tranen
Masker van gedachten
van smachten
in het vuur van inzicht verbranden
Inzien dat je bent
wat niet verschijnt…
De pijn van vroeger lijden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
606 nooit zal je lach
een gave huid weerspiegelen
of de kleine schaduw komt
maskerend weer in beeld
je eerste oogopslag
toont alle vertes
in een openheid van kleur
die grenzen overschrijdt
je weer verlaat
als zielsdiep is bereikt
waar licht verdonkert en je
gaafheid met littekens is verrijkt
je hebt geen muren opgetrokken
maar je huid…
riposteerde op de kling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 scherp blikt
het staal nog warm
uit het foedraal
als jij me groet
het snijdt de
wind aan flarden
je masker op als
wij en garde gaan
jouw eerst touche
in onbeschermde flank
ik riposteerde op de kling
raakte onverhoeds je hand
je zwaaide groot
in alle houwen de
striemen door mijn vest
koesterde ik in vol vertrouwen
in rood gaf…
onhoorbaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 het mannetje van
de tijd poetst met
ijverige preciesie
de minuten uit
we kruipen door
het oog van de naald
met man en macht
kijken we weg zo
weids mogelijk weg
langs het witte spoor
van kiezelstenen zien we
het zonovergoten kind
het neemt ons bij
de hand naar
het stromende water
op die helverlichte
dag leggen we
de maskers…
maskeerde mijn littekens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
717 ik had geen
masker op bij jou
wat crême maskeerde
mijn littekens, gegevens
uit een vroeger tijd
door niemand meer te lezen
tot jij het grillig wit
weer zichtbaar kuste
en de gehechte wanden
waar agressie rustte
en tot leven bracht
in zachte roze huid
jij heelde wat ik
steeds verborgen hield
was de spiegel die beviel
mij duidelijk…
Zijn wij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Maskers afgezet.
Tot zijn zelfgemaakte ego,
niet meer meurt of ruikt.
Wat na zelfbouw overblijft,
zijn volgens deze dichter,
ons eigen jij en ik.
Ons echte zelf.
Is de liefde.
Zijn wij.…
LAIS CCLXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Van achter het masker, uit de gaten,
aan hun git gebonden zijn de woorden,
slaan een laken rond niets dan hiaten,
verwijzende naar verlaten oorden,
pracht van niets waartoe het nooit behoorde.
Lyriek ontkent net zo haar verwoording,
haar zang gaat dwars doorheen elk woordending,
het perforeert elk 'ik' en de persoon.
…
Als luisteren wegkijken werd
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
474 Want niet gezien worden
door een menigte
die roept
maar niet luistert,
die kijkt
maar niet ziet,
die applaudisseert
voor de maskers
en wegkijkt
van het gezicht daarachter—
dat is een eenzaamheid
die voller klinkt
dan de leegste kamer ooit kon zijn.…
ONDERSCHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
331 vijand
die griezel van een duivel
doodslager of woeste leeuw
klaar voor de aanval
om een ieder af te kraken
dan is hij licht herkenbaar
maar ik vrees veel meer
de Boze zich voordoende
als een stralende engel
omgeven door schone lichtglans
prachtige beloftes brengt
mijn ogen vorsen en priemen
deze vriendelijkheid
snel het masker…
Recalcitrant
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
263 Met spitse maskers stiefelden ze voort
Neusophalend want dat was beschaafd zijn
Zich aanstellend om in de gunst te komen
Betrappen zou hij ze op al hun houdingen
Dwars ingaan tegen hoe het dient te horen
Maar meer nog was het een protesteren
Tegen de burgerlijke braafheid wat hij deed
De duffe slaafsheid die daarachter zat
Wat hij diep…
Liedje van troost
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.044 Liefje kom maar hier
en laat me je lippen strelen
probeer je pijn met mij te delen
je façade van bordpapier
is zo overduidelijk voor mij
dus leg je masker eindelijk neer
anders barst het nog een keer
ik neem je angst er wel bij
De waarheid maakt mij niet bang
want ik ken je goed genoeg
van sterrennacht tot schemervroeg
en wordt het naargelang…