451 resultaten.
muziek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
842 In zijn leven was hij ongrijpbaar.
Excentriek en onvoorspelbaar.
In zijn metamorfoses liep je verloren,
bij zijn teksten raakte je de weg kwijt.
Bowie mikte op het hoofd.
Met let’s dance op de benen,
maar nooit op het hart.
Weinig was uit het leven gegrepen.
Het herkenbare liet hij over aan anderen.…
in natura
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 het verkeer vrij vertaalt met spreekwoordelijke
beloftes, is des zins van een beloning gelinkt aan
geldelijke behoeftes
de drang van de vlucht naar het excentrieke
warmt het vlees als lippen blijven haken
aan het woord van dank en genitaliën zich
kruisen aan de beweging van het spel
de fantasie is als een drone in de vlucht
naar het ongrijpbare…
Latent tot de lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Latent tot de lente
Verschuilen zich wezens
Als entiteiten zonder id-
Verbreken niet langer
Te dimmen hun ketens
Ongrijpbare zwevende geesten
Ontsnapt uit de fles
Doorkruisen de schimmen
Lichtjaren ruimte
Spottend met wetten
Van ratio en tijd
Onverhoeds kruipend
Bij nacht en bij ontij
In aders van duivelsgebroed
Maar tonen op…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…
DE DOOD REGEERT IN DE VS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 De dood regeert in 'America'
Biden die gaat spoedig slapen
die sluit z'n beider oogjes toe
Een natuurlijke rustige dood
afschrikwekkend op de vele onnatuurlijke
Trump die blijft nog gespaard
verdient door de grote ongrijpbare God
In Biden's begrafenisstoet loopt voorop
de 1ste vrouwelijke president van de VS
Mevrouw Harris nog…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 Een droom die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten…
de fotograaf van hengelo
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.265 beweging
door zijn sluiter de mist in
de afstelling is de kunst in het fotograferen
kijk mijn hoofd maar op foto's vol tekens van brand
schilfertjes van vorige week uit hoek van holland
het gebeurde echt wel dat haarfijne registreren
podiumdieren vallen vaak vloeiend buiten beeld
en ik ben er één zoals een liefhebster me mailt
deze quasi ongrijpbare…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
Voorbij de jaren
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
782 wie zal het zeggen;
zij is immers ongrijpbaar
en bovennatuurlijk sterk
of wist ik, als mens en
betrekkelijk van aard
in de vergane jaren,
door navolging opgespaard,
de waarheid niet meer
te toetsen op zuiver goud
niemand zal het weten
wel leek het al jaren
uitzichtloos koud…
Badwater
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Met de hond op pad naar zijn
favoriete plas met mijn ongrijpbare
ideeën vooruit en ik werp ze in
het meer, mijn trouwgezel springt
ze na, terwijl ik in de blubber sta.…
De kleine kamer, altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Ongrijpbaar voor wie dan ook of wat dan ook,
hoog contact met eigen ziel: nog altijd dichtbij
eigen liefde en stille vrede.
Onomstreden.
Mijn kleine kamer verdroeg mijn angst, zorgen
en haat vanuit onmacht.
Ze bewerkstelligde veiligheid en eigenheid.…
Heldere kijk op de zandbak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
716 schepping maar
Maar zijn kan - tot er
In het overvloedige zonlicht
De schaduw van een kindervoet
In laars gehuld het vers
Geschapen gebouw overschaduwt
En in één klap met de zandbak
Gelijk maakt - tranen en hoongelach
Zoals het hele verdere leven zijn zal
Voor 't niets vermoedend spelende
Kind - hij betaalt zijn leven lang
Een ongrijpbaar…
ontmoeting aan de stamtafel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 oorsprong kunnen manifesteren, wij
daalden beurtelings af langs zijn uitgeworpen
ladder en kneden zijn tegenzin tot
humoristische stompjes appelgebak
een oude man die zijn honger stilt
draagt in zijn open foedraal de woede
van zijn leven, ‘k zou willen schrijven
van zijn lange grijze haar maar ergens
zie ik in hem het kind, meedogenloos en ongrijpbaar…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 Diep van binnen
komen
zoveel sterke krachten
uit een oneindige zee
van gedachten en gevoelens
in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen…
Wederkerigheid?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
508 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het
avondrood zijn luiken openslaat.…
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 In de mistlaag vlak boven de grond
dwarrelt een ongrijpbaar alfabet,
de letters zoeken een woord, een beeld
dat past in de lege plekken van het huis
waarin ik woonde. De stem van mijn vader
ebt weg over vijvers. De leegte zoekt verder.…
Paradijsvogels geloven in hemels geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Alle levens achter
zich latend op weg naar waar de geest
van een bevrijde vogel niets meer hoeft
voor de schijn; dan in ongrijpbaarheid
en onkwetsbaarheid opnieuw gelukkig
te zijn.
Paradijsvogels, zij zweven tussen hemel
en aarde. Als een kleine zwarte stip, hoog
in de lucht, naar de einder met een eeuwige
nieuwe waarde.…
fladderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 proeven
van het elkaar ontmoeten
dat ontsnapt aan het virus
de zo gehoopte toegift is
met opgeheven vuisten
zwaaiend naar het monster
omarmen wij elkaar denkbeeldig
gewaarschuwd als wij zijn
voor het onzichtbaar venijn
dat daar flikkerend opvlamt
waar lippen zich kussen laten
of handen worden geschud
dus fladderen wij als vlinders
ongrijpbaar…
ik geloof nog in jou
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
568 sterven
in deze dagen van isolement
des te meer we gedachten erven
van een duivelse dreigement
fiere bomen vallen aldoor om
kwetsbare blaren waaien weg
vooral oud maar ook nog zo jong
ze verworden tot as of zo men verkiest
laten we ze achter bij
de twee engelen met heg
ik voel zelf ook een vrees van binnen
wat is zekerheid toch zo ongrijpbaar…
Energetisch gat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
356 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel van de toekomst
er morgen uitziet, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het avondrood
zijn luiken openslaat, zichtbare
heerlijkheid van het groenste gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
toen het leven…
Vloeiende vlam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 verborgen woorden
dansen
achter mijn zinnen
a-ritmisch
als in een staat van
sint vitus;
beeldend,
vervagend
vuur,
ongrijpbare vlam
die niet verteert,
maar omlijnt
wat ik nog niet vatten kan -
zou het dat
ik misschien laten moet,
mezelf in het beeld
mag draaien, dansen
buiten adem,
geen lucht meer,
maar niet opgebrand,…
We noemen hem Kees VII; ‘melancholia’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
343 van zelfvervreemding verworden
tot steen verfrommeld in één
groengele achtergrond (op tv)
manifesteert zich oud zeer
de verdichtingen
de bewijslastfoto
de schrijfwratten
de vuilnisbrieven
die bewuste eindpositie
keer op keer weer
dat ongrijpbare dossier
in Morpheus’ strijdklare
bezwerende klauwen
dit gejeremieer
over ingekorte…
Consensus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 soms is het moeilijk te duiden,
als de wind zich richt op mystieke zaken
of anderszins ongrijpbaar is voor mijn verstand
het gevoel weet ten einde en vrijelijk
een zekere beleefbare consensus te maken…
Tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
974 Als fijn zand ongrijpbaar
glipt elke tik die ik hoor
onbeïnvloedbaar qua snelheid
tussen mijn vingers door
Ook al duurt een feest veel langer
dan een halfuur tandartsstoel
de klok maakt duidelijk onderscheid
door wat ik wezenlijk voel
Wat mij vooral zo opvalt
is dat een gebeurtenis
als dopen of met elkaar trouwen, voelt
alsof dat voor…
Geluk zit in een klein hoekje (zaterdag)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 Voor je er erg in hebt
Heb je het te pakken
Dat ongrijpbare kleine grootse
Het slaat toe wanneer je het niet verwacht
Juist dan is geluk in haar ultieme pracht
Het brengt je van je stuk
Maakt rommel in je lijf
Maar brengt je een gevoel zo mooi
Het vult je hoofd en hart
En de toekomst is deel noch part
Geluk is een zaterdagochtend…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 Heilige nacht,
stille kerst schittering
dwarrelt langs de sterren
ongrijpbaar, 't sluimert zacht
rustgevend het besef
van stille heiligheid,
glanzend, schitterend gelakt
als poëzie met lieve wensen.
Dit jaar voor alle mensen,
in wereldse kleuren.…
Omwentelingen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
439 ze noemt zichzelf een huis
en woont ergens achteraf
niet wetend waar precies
als je haar ziet
tikt ze tegen 't raam
gebruikt haar geest als spiegel
over het stille water
staart ze haar bevroren blikken
ruisend riet doet haar ziel bewegen
in omwentelingen
waar niemand weet van heeft
ongrijpbaar zijn haar gedachten
wie is ze…
Wanneer verlies?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.097 Wanneer de maan
zijn plaats inneemt
moeiteloos,
de zon verdringt
Sta ik stil
in het schijnsel
van mijn schaduw
beweeg ik niet
stokt mijn adem
in de wind
Wanneer de sterren
hun licht doven
en niets nog betekenis heeft
zweef jij
in mijn gedachten
ongrijpbaar
als altijd
Jouw stempel
ligt op de spullen
die jouw aanwezigheid
verhullen…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 in volheid van leegte
vormt een opgerekte schaduw
smalle strakke strepen over zand,
in uiteinden verbonden,
wijzend naar een verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand…
Herboren,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
504 De Poëzie de winst opeist,
het laatste woord verbindt in
stervensweeën van ontroering
en dit als ongrijpbare adem
in het geheugen lijst.…