Alle inzendingen over schouder

1857 resultaten.

Sorteren op:

jouw voetstap en verder

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Je hebt een voetstap gezet maar zand is teruggevloeid, zo spoorloos aanwezig ben je en van je handen om mijn schouder rest warmte die zich haastig terugtrekt in mijn kleren, zo geruisloos streel je.…

Hoe liefde vergeet....

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.514
De vrees der Goden onbemind verdriet verscheurd slecht gezind Niemand geen arm, geen schouder verlaten, donker met de dag... ouder Je gezicht vegeten, onherkenbaar niets rest alles wordt te zwaar De tunnel lonkt aan het einde licht een laatste zucht voor de dood gezwicht…

Ik zoek

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
Ik kijk met kleuren zon naar schuimende golven ik voel zand en zout niet genezen wonden warmte en zon verbloemen en helen alsof er niets gebroken is doch woorden winnen niet niet van mijn gevoelens ik wandel hoofd en schouders rechtop ik zoek een mens van mens gemaakt…
Nadine10 oktober 2005Lees meer >

luctor et emergo

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.147
hangend tussen de schouders dient haar hoofd als uithangbord om iets te verkopen of asgrauwe bleekscheten te vertonen? het blijkt een belse ongesteldheid te zijn vol van schielijke darmdemonen zo een na trappist of zure wijn een die de vorige dag verlengt tot aan de kots nog voor het toilet en de realiteit hardhandig neerzet…

vader

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.385
vergeten bladzij uit een boek vergeeld na zoveel jaren droog de hand die mee de woorden leest dode ogen gevangen in voorbije verten mijn hand voorzichtig aan de schouder 'dag pap,hier ben ik weer' 'dag kind' het is mijn stem die antwoord geeft.…

Slechts deze letters

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 909
waarom hang je de woorden niet over mijn schouders je draait ze toch om je draait mij om vindt me mooier wanneer ik ga neem je rug mee zeg jij de graten al mager weggevreten door het hierna maal ik heb je toe gesproken trouw gediend - veel liefs - heb je nog nooit verzonnen…

Mama’s handen

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.980
Het is enkel raden naar de zwaarte van 't gewicht dat je schouders neerwaarts drukt maar als je moe bent rust dan wij zullen stuwend zorgen zoals jij vroeger deed dus mama zeg niet meer dat je tot last bent want jij streelt ons leven met je handen…
sacrajewa9 februari 2007Lees meer >

Gambade

netgedicht
3.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 985
nee, ik schep niets ook geen afstand schik mijn veren slechts wat warmer onafhankelijk van toevallig beschikbare schouders onder plooigezichten van meelevend marmer deze zomer is te verbleekt om de ondergaande zon nog onder zijn vleugels te nemen nee, ik schep geen afstand maar een volle wintertooi om weer aaibaar te zijn…
Nina Laverona5 september 2007Lees meer >

Heldendans

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
En als de Eeuwige Rechter zijn arm om je schouder legt Dans met hem mee! Ik weet niet of zijn arm zacht is Ik weet ook niet of hij hard is Maar dans met hem mee!…

Vlinder

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.740
Als je naar me lacht, Gaat m’n hart open Als een soort klokje dat slaat, Maar dan beetje harder Als je naar me kijkt, Voel ik je warme blik Als een soort vlinder die landt, Vlak op m’n schouder En terwijl je lacht en kijkt Hoop ik dat je in me ogen leest Wat ik denk..…
Kelly w26 februari 2009Lees meer >

Stilte

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Stilte Gesproken Kilte Gebroken Kraagje recht Staan wij Iemand zegt “Ligt er mooi bij” Voeten komen en gaan Bloemenpracht ’t Is gedaan Eenzame nacht Uit het raam gekeken Alleen wordt hij ouder Geef hem een teken Blijf op zijn schouder…

mocht het even niet meer gaan.

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Een schouder om te huilen, mijn armen die ik om je Heen kan slaan. Woorden om te troosten, als je het ff niet meer aan kan. Mocht je heel gelukkig zijn of wil je graag iets anders Kwijt, dan zal ik naar je luisteren samen lachen, Samen huilen. Ik ben er voor je, altijd!!…
kayleigh8 augustus 2010Lees meer >

model

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 514
de subtiele trekken van een indruk geschapen uit de houding van wie je kan zijn vrouw, man, mens de wens gezien te worden door de ogen van verwondering, tijdloos kijkend langs plooien van nu en van wat verleden was morgen kijkt de wereld anders morgen valt een oude jas van nieuwe schouders…

wacht

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 891
vergeten wangen schouders een verlaten rug alleen wie wil nog terug naar verlangen als armen zijn wat ze niet zijn en de pijn van het alleen zijn niet vervagen wat wacht nog in de nacht als de tijd sneller gaat dan een hart openstaat voor nog meer dan het antwoord geeft zichzelf als het zonlicht het water de…
i24 januari 2012Lees meer >

De laatste strohalmen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.595
een dag waar uren loom van mijn schouders glijden, wolken zorgeloos voorbijgaan, oude bomen langzaam groeien langs velden waar halmen van goud hun ruige stoppels laten staan.…

Schommelstoel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
Je hoofd nu tegen mijn schouders gelegd niets hoeft verzwegen en niets meer gezegd. Verborgen akkoorden als uit een instrument zijn ons alle woorden bij voorbaat bekend. Wat wij nog verzinnen is ledig gepraat dat ook niets van binnen naar buiten verraadt.…
H.J.Breuren19 augustus 2013Lees meer >

Te zwaar, en dus te licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
Last die de kracht Ver te boven gaat Alle evenwicht verdwenen, Gewicht dat onophoudelijk Op mijn schouders drukt En niet meer te dragen is - Ik word licht in mijn hoofd En kom zonder dat ik ook Maar ergens op reken Mijn eindoordeel tegen, Ik word te licht bevonden, En ga dus nu voorgoed Op weg naar het licht…

Javaanse jongens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Die nooit ouder werden Jong als de dag van toen Beeld van verlangen Naar later, Naar nu, Tijd die stolde, Beweging die tot Stilstand kwam - En dan word ik Zonder ze op te merken Wakker geschud door Een zacht tikje op mijn Schouder, op mijn rug, Ze zijn er nog, Ze zijn er weer, En brengen me even Weer bij mijn oude…

fluister verder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
woorden sprekend lippen die zich vormen naar klinkers en consonanten in een onbekende taal ogen weerspiegelen de betekenis van vorm en staven stem totdat de woorden vallen in een zilveren schaal het is alleen maar een droom met haar hoofd tegen zijn schouder luisterend naar het geluid van verre trommels…

Woorden waren sprakeloos

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
je schreeuwde stilte mijn woorden waren sprakeloos alleen mijn handen konden je bedaren in ervaren van verdriet maar ik was er niet beeld en woorden konden je niet aarden je was alleen miste schouder en die warme arm om je heen toch ben ik gekomen in de onrust van je nacht we bevochten samen al je dromen…

Kerststress

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
ik zie ze lopen in de straat ogen staan dof monden zijn verbeten ze lopen en regelen verdwaasd door kerstsleur die zwaar op schouders drukt lijstjes worden afgevinkt moeder wordt geparkeerd in het rouleersysteem appjes zijn goedkoper schelen tijd en zegels geef mij maar boerenkool…
Marion Spronk16 december 2016Lees meer >

Negen levens

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Schouders zakken in, ik stort in elkaar Na elke huilbui is zij daar, troost in haar aanwezigheid. Sterkte halen uit mijn eeuwigdurende hoop Ooit zal het beter gaan Verandering zal komen Ondanks alles, heb ik net zoals zij: negen levens.…
MG.18 mei 2018Lees meer >

Taoïstisch gedicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Het geluid dat het licht in de hoek maakte Overschreeuwde mijn avondgemoed Reeds bevind ik mij in het iets donkerder Als aan een muziekversterker draai ik aan de knoppen Om mij af te stemmen op de Weg Draaien, regelen, tot je samenvalt Verstrooiing is een gehavende vijand Die je een arm om de schouder slaat Om er een mee te worden Vrede…

tenentrapper

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 757
Ze slaat haar omslagdoek om haar schouders loopt door het schouwspel van goud en geur denkend dat niemand haar ziet terwijl ze ontdeugend op je tenen stapt.…

jij bent

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.788
jij bent mijn straaltje zon in mn donkere bestaan jij bent mijn ster bij een heldere maan jij bent mijn schouder om op te huilen jij bent mijn thuis om in te schuilen jij bent mijn steun mijn toeverlaat jij bent mijn vriend mijn kameraad…
Ilse30 maart 2004Lees meer >

Diafragma

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
Lijdend Verwevend leiden Aaneen geklonken Wijdgesperd diafragma Helse draad Smeltende kern Zwalkend dronken Afdruk pijnigend Maat Geprest ritueel Uitglijdend in kind Tijd Nacht der dag Rust geen deel Piekend Schouderend tranend Veel…
clabamsk13 december 2012Lees meer >

Ten toon

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Foto van een gezicht dat men straks in het openbaar niet herkent waaraan voorbijgelopen wordt Op de markt waait het doek van een kraam op zonder reden de marktman kijkt bevreesd maakt een gebaar en haalt omhoogkijkend zijn schouders op Geloof is een mooie zaak en afstand een lijn tussen twee punten…

nageslacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
zwaar, het slijk van aneengeklit mensdom rottigheid, een immense brei van kwaad hij schoof er zijn schouders onder en droeg droeg door de dood striemen in zijn gezicht gruwelijk, onmenselijk van aanblik stootte door tot het licht trok uit zondig slib een nageslacht vrij zij aan wie niets is verteld zien kennen…

Tuin in het voorjaar

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
Dat we door de tuin lopen Dat we er hand in hand lopen Dat bloemen ons verbaasd aankijken De voorjaarszon op onze schouders gloeit Wij weten van geen wijken Het is aan lente wennen Willen het pad terug naar de tuindeur niet kennen Knopen het zingen van merels in ons oor.…

Zij loechen

poëzie
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.043
Zij loechen en staken hun schouders op omdat ik hun klapte van Vlaanderen. Zij loechen en zeiden: Van anders wat en horen wij u nimmer klappen, Wel neen! neen! Mijn Vlaanderen is mijn ziel, mijn leven, het doel van mijn streven: mijn leven voor Vlaanderen en Vlaanderen voor God, o mocht ik dat winnende sneven!…