3973 resultaten.
Ter ere van Valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 geboren ben ik en opgegroeid aan zee
ik zou niet lang zonder haar kunnen
jij bent als de zee voor mij
afwisselend rustig, speels en wild
meester van het kind in mij
meegesleurd door je stromingen
ben ik het zand van je liefde
maak je mij tot vrouw…
Ter nagedachtenis van een kind
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.673 Het was een engeltje uit Gods tuin,
Dat hier kwam neergevlogen,
Met zoet gelaat en kroeselhaar,
En hemelglans in de ogen.
En de oudren juichten om dat kind,
Het enig hun gegeven ;
Zijn lach, zijn kus, zijn schaterend spel,
Zijn liefde was hun leven.
Zij drukten 't aan hun kloppend hart,
Zij wilden 't hier behouden.
Zij zeiden, dat zij…
Ebbenhout ter aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.533 in verlies
weerkaatsen schakeringen als lichtreflectie
schitteren de eigen aard
de dag, hij slaapt steeds lichter
en helder creëert verdriet de wand
in een onnatuurlijke poging
kleurt leven gedrenkt in unieke momenten
goudgele perzikrand
contrasteert roodachtige tinten
waar mirre, goud en ivoor
het ebbenhout aanraakten
ebbenhout ter…
bewust ter zijde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 op de tafel
met het blad nog onbesmet,
rust de bijbel van zijn alledag
in een eeuwenoud verlet, waarin
het Woord geen aambeeld zag
om ooit gelijk te krijgen
ach, de hamer en het staal
ze slaan er zonder omhaal, of respijt
het één nog harder dan het ander
als in weerwil van elkander
reeds de oudste steen zich splijt
de barst begaat in…
Shechinah ter wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
816 De drang ons voort te planten blijft
Al worden wij door brand geteisterd
Wat is het dat daartoe ons drijft?
Het fascineert, boeit en verbijstert
Ja in Europa zit je goed
Zo zijn er nog wel wat contreien
In Afrika vloeit heel wat bloed
En hoor je hete tranen schreien.
De mens ontvlucht zijn eigen land
Wanneer dat knoeit met mensenrechten…
Libelle met je tere vleugeltjes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 Mooie
Kleine
Libelle
Vanuit
de lucht
Je vrije
vlucht
Zit
Je nu
met je
Wonderlijk
mooie tere
Vleugeltjes
op mijn huid
Even landen
bij mij
met mij…
HOE GAAN TERE BLAADJES?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
369 Een warme stem spreekt
met blijde galmen over
bloeiende tonen.
Corry Konings zingt
volk sterke wil, aangaande
die geliefde bloem.
Als fijne geuren
verlaten klanken de mond
van de zangeres.
Reuk der muzen zwerft
langs en naar alle mensen,
treft begrijpend oor.
De tonen brengen
opbeuring aan een ieder,
die zwaarmoedig is.
Simpele…
KRACHT OMHULT HET TERE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
289 De hoorns van de koe ogen soms
als angstwekkende wapens
die steeds gereed zijn
tot keiharde strijd
deze strenge speren
herbergen het beheer over
warmte binnen haar lichaam
bewaren in zich bouwsteentjes
voor goede gezondheid
helpen mee met al wat
het runderlijf inwendig doet
tevens beslissen
die gekromde sieraden
van de koeienkop…
Mei.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Voor mijn venster bloeit de blauwe regen,
De tere trossen wiegen zachtjes in de wind.
Hoe mooi die tere bloemen,
Zo prachtig en zo blauw.
Iedere morgen moet ik kijken,
Een vreugde ied're dag.
Hoe goed doet dit bewond'ren,
Hoe fijn dat ik bewond'ren mag.…
Gordon over de vloer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
694 De grootste kerstboom ter wereld staat er weer
Gordon wilde in Lopik aanwezig zijn
Zo alleen kan hij best aanstekelijk zijn
Hij ontstak de kerstverlichting, zonder Geer
Het contact met Gerard heeft hij verbroken
Die was door hem al in woede ontstoken
...De grootste kerstboom ter wereld brandt weer.…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 Zwijgzaam plukt zij
prille klokjes uit haar tuin,
wiens ongereptheid teer
belofte van de lente luiden.
Ze vlijt de bloempjes neer
tegen mat glanzende woorden
en hoort de stilte galmen
in de klanken van zijn naam.…
Toonkunstkoor Aalsmeer opgeheven!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 Als het moet dan mot het maar
het ontkronen van een niet
mis te verstaan Aalsmeers Koor
ze laten ons nog eenmaal kronen
om elkander lof toe te zingen
ter ere van Hem:
die onuitsprekelijke Goddelijke kracht
en ter ere van hen:
de heren en dames concertbezoekers
dan mag de stekker eruit
maar in het donker klinken
nog mooier,helderder, lichter…
Een pril geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.115 De sierkers
bloeit ragfijn
alweer
een pril geluk
als sneeuw
zo teer
het maakt mij
vredig
keer op keer…
Rozen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
606 Zo rood als een roos,
Maar ook zo broos,
Met tere bladeren,
En stekelige doornen,
Zo ben jij.
Als jij zonder God,
Door het leven gaat!…
Ora et Labora
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
930 ondanks het bidden en werken
de zondagse gang ter kerke
vrezen zij op de lange duur
het knetteren van het vagevuur…
Hoe schoone
poëzie
3.3 met 10 stemmen
5.416 Hoe schone is Moeders tranenlach,
wanneer het kindje teer
haar zoent en stamelt: “Moeder!” ach,
de aldereerste keer!…
Nageslacht, ik waarschuw je!
poëzie
2.3 met 9 stemmen
4.106 Alles saamgenomen,
Hoort er 'n brutale courage toe, na mij ter wereld te komen.…
Hagel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
464 Wat een droefenis
hagel striemt het tere groen
lammetjes kreunen
de rododendrons hangen
het witte bruidskleed halfstok…
Door het venster
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Hoe wonderbaarlijk
rozen om ter roodst het licht
verschalken willen
je moet ze door het venster in
een kille zomer rillen zien…
Over worteltrekken.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
719 Met tandpijn
en op het punt te vertrekken
Consulteerde ik de tandarts ter plekke
Haar reactie
Was een extractie
Ze kon enkel de wortel nog trekken.…
een vreemde vogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 hij zet zich op een
al te tere tak en voelt
dat hij heel diep buigt
niet wetend dat hij
ondanks zijn zang geen vleugels
van een vogel heeft…
Inval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Het was begin mei
de korte broek kon al aan
ter provocatie.…
zachte woordenwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 mijn glimlach
voedt verdorde wortels
welke lang
het licht moesten
ontberen
ik vroeg me af
komt er nog zicht
op leven
uit droge grond
als het slechts
op tranen kon teren
ik koester de nog
schuchtere scheuten
blaas een zachte
woordenwind
langs het tere groen
ik weet het zeker
niets weerhoudt nog
de langzame weg
naar…
Vijfenzestig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 65 is een gouden jaar
zeker in het weten
dat eerst met 66 jaar
het echte leven begint
nog niet eens gestart
ben ik dan al bepakt
met ervaring van liefde
de oogst ook daarvan
die rijker maakt dan rijk
met wijsheid van ervaring
die zich verankerd weet
in het opstaan na vallen
over de struikelsteentjes
die het vindpad plaveien
waarop…
De horizon ligt inmiddels achter hem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 In een vlaag van
Verstandsverbijstering
Doodde hij op een
Kwade dag zijn
Ex, zijn zoon,
En schoonmama -
In wanhoop vluchtend
Op weg naar het
Eemskanaal waarin hij
Zijn eigen leven nemen zou
En toen dit laatste
Niet lukte - vanwege de kou -
Werd hem maanden later
Levenslang opgelegd
En liet hij de horizon
Van zijn leven…
Bemoedigingsmomentje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Bent u moedeloos en uitgeput
Niet meer blij met een nieuwe dag
Die u weer aanschouwen mag?
Denkt u: Het heeft toch geen nut?
Weet dan dat God u nabij wil zijn
Hij zal u weer moed en kracht geven
Zo staat het in de Bijbel beschreven
Hij is bekend met uw verdriet en pijn.
“Wees maar niet bang” zegt de Heer
“Want Ik zal er zijn, Ik ben met…
vrijheid weet je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 vrijheid weet je
die neem je niet
je krijgt of geeft hem
van of aan de ander
om dat te zeggen
wat je meent
zonder onderscheid
te zijn wie je bent
vrijheid weet je
is de mogelijkheid
je echte zelf te zijn
zonder grenzen
van geloof hoop of liefde
te doen en te laten
lichamelijk en geestelijk
wat jou bewegen laat
vrijheid weet je…
lief lieven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
936 het kwikzilver van toen
nog maar een jaar gelee
laat als opmaat naar het robijn
kleurrijk als het leven
dun en bijna doorzichtig
in crêpe nu zich sieren
met elkaar beleven wij
doorheen die jaren
het goede en het kwade
dat droog, zonnig en zomers
dan wel nat, guur en winters
ons het leven brengt
in het eigen familiebos
als kroon op de…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?
vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog…
vrijgevig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 zelfs als ze er eigenlijk niet is
maken zij tijd voor een gesprek
met hun altijd vrijgevende hart
luisteren zij met open oog en oor
naar jong en oud om hen heen
bij wie het even niet meer gaat
zijn zij de stille helden in het leven
als zij ‘zomaar even’ aanwippen
als goede vriend of een fijne buur
zijn zij de vrijgevige toeverlaat
zij…