1370 resultaten.
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Liggend op mijn rug in mijn warme bed
Turend in het donker luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…
Geur glipt weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Haar vertrouwde geur deint langzaam weg uit het huis. Hun huis.
Er mag geen vleugje aroma ontsnappen. Niemand of niks mag dit heiligdom nog betreden en bezoedelen.
Hij stopt met timmeren.
Hij gaat naar boven, trekt de kleerkast open en valt in een diepe slaap tussen haar kleren.…
Golfslag
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.783 Witte tegels spiegelen
de druppelwals, knipogen
minieme pareltjes
en tussendoor klinken
de vertrouwde hiklachjes.
Ik reik naar de handdoek
maar zij
grijpt mij onverbiddelijk terug.…
IK BEN UW KIND WEER
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 Het is vertrouwd en eigen
Ik ben gelukkig Uw kind weer.
Klaas van Eijbergen…
Schitteren voor God
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
774 Maak ons als bergkristal
helder en doorzichtig,
onze liefde als robijn,
gekleurd en diep als karmozijn,
vertrouwd en evenwichtig.
Maak ons sterk als diamant,
weerkaatsende facetten
geslepen door Uw hand-
het licht dat van U komt,
genadig en barmhartig.…
Mijn beeld
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.012 Van jou wilde ik houden
vanaf de allereerste dag
jouw heldere oogopslag
jij, die op mij vertrouwde
ik keek je vragend aan
zag in een flits jouw leven
maar mocht niets geven
ik moest je laten gaan
nog eenmaal kijk ik om
wil jou als beeld houwen
geen afgietsel van geluk
maar gewoon blind vertrouwen…
Engelbewaarder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.024 En toch is het me zo vertrouwd...
Er is geen angst in mij...
Dat ik er niet alleen voor sta,
maakt mij ontzettend blij...
Wie ben ik, dat ik dit ervaar
dat engelen met mij gaan,
vanaf mijn allervroegste jeugd
tot het eind van mijn bestaan.…
Nachtwacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Droom tenslotte,
uit jouw denkraam
verzenman van de droomdans
in het zwijgen toegeluisterd
begrijp de billen van de dames
en fluister hen een droom toe,
voor het ontwaken in de ochtend
waar enkel schoonheid
met de vraag wankelt
tussen toedienen en niet te verstaan
slapen de nachten, bloemen
aan wilde zee, vertrouwde walmen.…
tweetakt
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
795 jij hebt het nooit geweten
de eenacter, opgevoerde brommer
ik nam de wijk en week uit
stond schuin tegenover jouw kamer
vreemd vertrouwd met een onbekende omgeving
maar jij gaf nimmer thuis
ik stond buiten de werkelijkheid
gordijnen kierden niet
onverrichterzake keerde ik weer
naar wat eens was, mijn huis…
je woorden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
898 veel moeite niet
om binnen in je tekst te komen
je taal is helder en je zinnen
leunen stevig in hun fundament
je beeld is helder
zie ik door de pas gewassen ramen
het houdbaar heden
is vertrouwd, zoals jij bent
toch maakt verleden je
tot wat ik graag leer kennen
woorden van nu
beklijven even niet
ze rijpen op het end…
Vreemde stilte
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
606 Het argument van stilte
en het verstillende paard
geef ik terug aan de mist
en eenzame beeldkunstenaars
van ochtendzonden, reik ik
een spiegel zonder achterbeeld
ik keer weer ontboden terug
naar het vertrouwde begin
toen niemand het waard was
om de beginselen te vertrouwen
ik spreek weer met die vreemde
die nog niets over mij wist…
Ik gooi wat blokken op het vuur
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
616 Angèle heet ze, Angèle
Haar wijze witte haren
geven haar een aureool
van onoverwinnelijkheid
Als de avond de ruimte vult
met stilte en verwachting,
krult de kat haar rug
tot een boog
en vlijt ze zich bij het haardvuur
Dan sluit ik de gordijnen
en breek abrupt de dag af
De stilte voelt vertrouwd
Ik gooi wat blokken op het vuur……
Op grote hoogte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 jij hebt
de kracht
om alleen te groeien
te bloeien
op de richel
van een steile rots
wilt geen kleur en geur
met anderen delen
daarvoor ben jij te trots
maar in het vergezicht
van eenzaamheid
zijn de nachten koud
erbij horen
geeft aan het bestaan
toch iets vertrouwds
het is de prijs
die jij betaalt
als je op grote hoogte…
illusie
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
849 verbeelding was het
als een vleug van heimwee
een plotselinge glimp
van een nieuw lief
tenslotte weet ik nu
zo machtig is illusie
betoverend, als overgave aan muziek
troostend
maar ook terug bij het verlangen
tot aan de laatste toon
die opgaat in het niets
dan, tegen beter weten in
speel ik opnieuw
tegen het silhouet van samen
de mij vertrouwde…
"Niets Meer Te Wensen"
hartenkreet
2.3 met 56 stemmen
5.002 Vertrouwd straatbeeld
om me heen,
ziel ontdooiend
minder alleen.
Langzaam vind ik
weer mijzelf
door liefde van
mijn wederhelft.
Al mijn wensen
uitgekomen,
een plek
om oud te worden
met de man
van mijn dromen!…
rondom 't volmaakte
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
731 het doet er niet toe
maar het klinkt als water
zei je
toen je mijn gedicht vasthield
jouw vingers lispelden golven over me heen
reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd
en op dat moment
terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels
dreven we mee
naar het land dat in ons was
buiten adem, in alles wat er wel toe doet
.…
Ensemble
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 In het grijze niet bij machte
te schilderen hoe wonderbaar,
als volmaakt het meest vertrouwde,
ons ensemble zich ontvouwde.
De volkomen symbiose
is de eeuwigheidsprognose
die wij delen dag na nacht –
onverwachtbaar, onbedacht.…
Met andere ogen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 ´k Mis de behoefte om
Te reizen naar verre oorden,
Onbekende vergezichten
Zeggen mij niet zo veel -
Belangrijker vind ik het
Op zoek te gaan naar de
Waarheid die ik in mij draag
Maar zich nog niet altijd
Wil laten zien -
'k Richt me voorlopig
Op bekende vergezichten -
Op 't eerste oog zo vertrouwd,
Maar zij blijken een diepere…
vergetelheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 er is geen houvast
in dit ijle zijn
geen heldere lijn
die ‘t hier en daar markeert
’t gewone zijn
waar vorm met koele hand
nog tastbaar heerst
ligt achter mij
er lijkt beweging in de straten
maar in geblindeerde winkelruiten
zie ik slechts mijn oude zelf
er is geen binnentreden meer
geen bel die rinkelt of
de vertrouwde winkelier…
Het is stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 het is stilte
die ik voel kloppen
in mijn hand
er is veel buiten
maar in mijn hoofd
wordt alles klein
kleuren zijn er wel
maar spreken
minder fel dan voorheen
vormen zijn mij
heel vertrouwd in de
omgeving waar ik van houd
loop nog steeds
niet om ergens heen te gaan
maar voor even op de been
soms denk ik dat ik
er nog ben…
grondwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 hoger dan bodem
verwaaid tot maaiveld
niet aangesproken, nodig
groei uit geboortegrond
altijd statenloos, nooit eender
wel vertrouwd
een weiland met handen geploegd
door zonlicht omzoomd
ook 's nachts maar dan kalm
grind, van zand gescheiden
grensoverschrijdend
door inpandig aanliggen
hemelstormen, allesomvattend
geen eeuwigheidsduur…
thuiskomen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
672 vermoeid
van treinen,
werken en beulen
kom ik aan
op een
vertrouwde plaats…
mijn huisje
de achterdeur
draait open…
een oase van
stilte en rust
begroeten mij
uitbundig,
een warme gloed
omhelst innig
mijn gezicht,
een stille wind
fluistert in mijn oren,
ik kan nog net
haar woordjes horen…
vriend,
wees welkom thuis!…
Verjaarsgedicht voor Esther
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Ik weet dat jij een lang
schiereiland bent dat uitgerekt als een fietspad
in de donkere nacht verdwijnt op zoek
naar het eerste ochtendlicht van de dag
de banden maken sporen en een nat geluid
het frame knarst en piept vertrouwd…
Jouw ogen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Jouw ogen zo eerlijk
oprecht en vertrouwd
vertellen me zachtjes
dat jij echt van mij houdt.…
HUMOR HIERBOVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Men is verwonderd
over de oneindigheid
van het ons omringende heelal
vraagt zich af wat schuil gaat
tussen aarde verste sterren
achter onbekende nevels
al dit dubben zonder antwoord
zien God en Zijn engelen
met schertsend gemoed aan
weten zonder meer hoe binnen
deze eindeloze ruimte
Hun vertrouwde Hemel
bestaat en nóg verder heerst.…
Vriendschap
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
5.130 Geduld mijn goede vriend
Laat mij u ter zijde staan
Uw geliefde die u verdiend
Zal ik beminnen voortaan
Zo u mij blind vertrouwde
Naïef het konkelen liet begaan
Leidde ik haar naar het altaar
Troonde haar ver bij u vandaan
Maar nu ik haar mag bestijgen
Frigide lui fatterig als zij is
Had ik beter kunnen zwijgen
U kunt haar met alle…
Incontinente ogen
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
819 ~~~
meer dan een nachtelijk regenbuitje was het niet
een verfrissend heldere vervaging van het stof dat
al dwarrelend tot breinstorm was aangewakkerd
een herkristallisatie van verlaten omwegen
in- en overzichtelijk in dauw gedrenkt vol
wonderlijk snel opgeloste vertrouwde visies
de verlossende kijk van het incontinente oog
tekent met…
achteraf kijk je
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.023 de koe in de bil
neem mij
toen ik zei
ja ik wil
wij gingen nog onbevangen
over vanuit de verleiding
naar kerkelijke inwijding
verliefd blind van verlangen
je was niet met het idee vertrouwd
dat je niet zozeer elkaar trouwt
meer een compleet erfelijke toestand
wordt liefde met genen een open boek
of is het straks ja nee dank je de…
Vroomheid en gerechtigheid
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
844 Het zo vertrouwde dubbel-denken,
het zet ons op het spoor,
want waar naartoe met als ons pogen
en waar toch gààn we voor?
We bidden en we werken,
ontleden wat er moet,
maar leven is creatie
en wat het er toe doet
als ieder beide dingen
eens echt ter harte nam?
Dan zal geschieden wat we hopen,
dan bloeit de oude stam.…
Neon
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
889 Ik blijf de neonborden als vertrouwd en eeuwig zien
Al zijn verkeerslichten geen bomen,
ze zijn vaak even groen.
De gezichtlozen, dichtgeplakte ramen, de
anonieme koplampen zonder ziel
vormen de bedreiging en beschutting van mijn stad.…