804 resultaten.
Plotseling
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
807 Tot tweeduizendnegentien had
ze nog voor geen meter te klagen:
hoe vredig verliepen d'r dagen!
Een hemel op aarde was dat.
Voor haar was dat lang zo gebleven.
Ze voelde geen oorlogsverdriet
en angst voor terreur had ze niet,
maar plots kwam de ramp ven d'r leven.
Ineens bleek d'r wereld een bende.
Ze kwam in een crisis terecht.…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Een vredig droombeeld, het huis dat
staat als een Chinees kamerscherm.
August is zich bij nader inzien
een eeuwigheid aan het omkleden.…
Een avondgroet
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
626 Geniet van kinderlach en dromen,
want ach, de morgen komt weer snel
en dan opnieuw moet je hard werken,
ja, dan komt weer de zorg of pijn,
maar laat je hart nu even rusten
en laat het dankbaar, vredig zijn.…
Waarvoor is het leven bestemd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Als bij rijzen van zonnegloren
over velden parelen zijn gestrooid
toont de wereld mooier dan ooit
dat zij eens voor geluk is geboren
hoe vredig kunnen landerijen zijn
als alles in ochtendlicht is overgoten
aan iedere tak een fonkelende robijn
smaragdgroen van tere jonge loten
maar over de wegen raast verkeer
in niets ontziende haast en…
God, de stilte en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Ik mik nergens op, slik alles wel of niet
maar brengt me telkens thuis,
vredig bij mezelf; liefde en vergeving.
Eigen krachtige beleving: God, stilte, ik.
Neem verder niks.
Heel dichtbij mijn ziel... zodat alles
gaat vervagen en alle lagen
van tijdsbeleving, herinnering en pijn
verdwenen zullen zijn.
Helemaal niks.…
Binnenwereld...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 In dat eeuwigdurend lijkende stil-punt-moment
is dan nog slechts vredige rust mijn deel !…
Waarom de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
423 het soepele
Bewegen belemmert en mij
Liefst met gebogen hoofd
En stramme spieren voort
Doet gaan -
Als ik verwelkomd word
Door het eerste koude
Morgenlicht van deze
Nieuwe dag waarin ook
De pieren die mij omringen
Hoopvol wakker worden en
Mij vriend'lijk verwarmen
Begrijp ik dat ik uit
Aarde geboren ben en er
Ook weer vredig…
Mijn kerstgroep
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
887 ik had een vredige
kerstnacht verwacht
dacht mijn schaapjes
op het droge maar
het zwarte dat ontbrak
we zijn gaan zoeken
op de velden waar
herders hun kudde telden
klopten aan bij stallen
het bleef spoorloos voor allen
heb mijn kerstgroep
toen eens goed bekeken
maria jozef en de beesten
ook daar geen taal of teken
van mijn vermiste…
Tafereel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Het teder hand in hand vertoeven
in de schaduw van een lommerrijke eik,
zwijgzaam in hun vredig dromenrijk,
wordt opgeschrikt door een luidruchtig zoeven.
Een woerd poogt wild een eend te paaien
doch deze gak-gakt er vandoor en noopt,
met een spoor van bladeren onthoopt,
de amant ontgoocheld af te taaien.…
Multi Culti
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 culturen gevonden
Gele mensen, blanke, zwarte, bruine
Die allemaal door zo'n stad struinen
Mannen met een tulband
Vrouwen met een kleintje op hun rug of aan hun hand
Rasta kapsels, Chinezen met een camera
Rode stippen op een voorhoofd, komen uit India
Elke cultuur en bewoners met hun eigen geuren en kleuren
Wat leven hier veel mensen vredig…
Rode waas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 en frustratie rond
een laag gesis
slist giftige tonen
als afwisseling
met het gewone
het zijn blikken
die doden in de
rode waas die over
haar is gekomen
tot buitensporige
hoogte zijn de
emoties opgelopen
naar acute psychose
in extremo
scheuren spieren
pezen van het bot
zij gaat totaal los
zacht droomt ze weg
naar een vredig…
Onwrikbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 waren we weer eigen baas
in oorlog met elkaar
De adjudanten grepen de macht
eerst de randgebieden
daarna het middenland
Alleen achter de bergen blijven
de bewoners zich nog verzetten
verlangend naar een eigen koning
zoals ooit
zijn zwaard blonk
blinkt zijn zwaard
onwrikbaar geklemd
in de ogen van de mensen
die dromen van een vredig…
Cardamine pratensis (ode aan de Pinksterbloem)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
604 pratensis
wat heb je een klankrijke naam
maar treffender nog spreekt jouw lila
waar je groeit, geeft die strofe jou faam
O Pasen-en-Pinksteren-plantje
wat bloei je toch vredig…
Lichtend Licht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 lichtend licht aan ons gegeven
doet de duisternis teniet
opent een weg in het verschiet
waarin ontwaakt het nieuwe leven
het blijft een wonderlijk beleven
als men het plotse ontwaken ziet
lichtend licht aan ons gegeven
doet de duisternis teniet
Het komt onze zonden vergeven
die het met Zijn liefde overgiet
een vredig koninkrijk aanbiedt…
Anno 2021
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 dat de aarde niet zo zonnig draait,
dat er genoeg valt te wieden in de velden
omdat er weer eens distels zijn gezaaid
Wat anders is er heden nog te schrijven
dan dat er vuur over de wereld waait,
dat er genoeg valt te blussen in de lijven
omdat er weer een vonk is opgelaaid
Wat anders is er heden nog te wensen
dan dat de bol zijn ronde vredig…
Vuurvogel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Aanleiding tot dit lenteoffer vormden de vredig koerende tortelduifjes van Inge Boulonois (zie het snelsonnet van vandaag).…
De zielen weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Diep verborgen leed
laat geen tijd verstrijken
Laat een getal nietszeggend zijn
heelt wonden, niet de pijn
voor zij die weten
en proberen te vergeten
of in vergetelheid geraken
En dan wij, in tijd die wel verstrijkt
De onvoorstelbaarheid ons niet bereikt
in Godsnaam nooit
in Godsnaam nooit
Als we niets meer kunnen dan
eventjes vredig…
slapeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
983 ’t Is bijna vijf uur in de morgen
Nog dekt het zwart de sluimer zacht
En weet zich in haar veilig geborgen
Die zich liet wiegen door de nacht
Ik sliep de slaap der rustelozen
Niet meer dan enk’le korte uren
Waarin ik even mocht verpozen
Een droom, hoe kort slechts zou zij duren
O, mocht ik toch eens langer blijven
Waar vredig dromen mensen…
de hemeldroom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.461 verstaan
alle grenzen vallen tezaam
was las leefde vandaag korte tijd
in herbergzamende eindigheid
niets dat spijt of lijdt
rust stilte vergeten enigheid
het is een open boek
het hoofd niet gebroken
vragen die vragen oproepen
bestaan niet
wat te doen is een beetje scharrelen
alles is er lucht en ledig
alles is er stil en vredig…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij leeft vijandig tussen het ontluiken
Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw
Zich handhaaft in de schaduw van de struiken.
En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.…
opa
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.097 De herinnering aan jouw geurtje
aan je warmte, je gezicht
doet het donker vaak verdwijnen
schenkt me af en toe wat licht
Ik kan uren naar je foto’s kijken
en steeds weer praten over jou
en één ding is heel zeker
dat ik van je hou
Zo intens rustig zag je er steeds uit
en zo intens tevreden
zo vredig lag jij erbij
toen het leven uit je…
wat ging er toch mis ?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.687 voor altijd mijn hartendief
maar jij besliste anders
je had alweer genoeg van mij
ik moest maar weer eens gaan
ik hoorde niet thuis in jouw vredige bestaan
de eeuwige vraag die altijd zal blijven bestaan..........
wat ging er mis ?
wat heb ik jouw misdaan ?…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 De glimlach, die wij op dingen kunnen zien, die nooit
kúnnen lachen: een boeddhabeeld, de maan,
de oostelijke horizon, zo vredig, dat
ik goddank er zelf niets van begrijp.
------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 1988.…
FANTASEREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.151 Daar wentelen we ons vredig
in het wilde steppegras
staren sprakeloos naar
zoete wolken
en fantaseren samen
een sprookje naar de hemel.
Doezelen
zachtjes in slaap
met natte lippen
gedroogd door de wind
ze prevelen
lieve gebedswoordjes
"Stiller dan de wind"…
Kerstman
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.539 Geloven in een vredige Kerst
hopen op eensgezindheid,
dan raken we onze warme
gevoelens vast en zeker niet kwijt.…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 na zonsopkomst
heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me…
In memoriam
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.720 Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig licht en grondloos diep.
De tijd valt lang voor hen die waken.
Maar God zal samen wakker maken,
die Hij gescheiden tot zich riep.…
Onder de zoden
gedicht
2.9 met 21 stemmen
6.879 ik siepel ik siepel ik holderdebol
verlegen vergetend de oude knol
ik rol over m'n kop
in het groene gras
'k hoor het weer zingen
het lage gewas
het vredige groeisel
dat een deken was:
een wolletje wei
vol zachtheid vol geur
groener dan groen in een ruimte
die blauw wordt van kleur.…
Rust
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
697 Een stille mist daalt neer,
het is beter vredig voort te gaan
in de omarming van een taal
die zelf zijn weg wel zoeken zal.…
Als de zon opkomt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.948 Ze geven de innerlijke, gelukkige en
vredige glimlach... de dag,
dat de zon opkomt.…