1304 resultaten.
Zijn (voor Levi)
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.286 Hoeveel tapjes gaan er uit een vat?
Hoeveel flesjes uit een krat?
Ach, ik ben het alleen zijn, zo zat.…
Het is tijd om heen te gaan
gedicht
3.1 met 55 stemmen
30.481 Op een culinair congres in Amsterdam zingt een kok weemoedig gestemd door het zien van het Rokin:
'Het is tijd om heen te gaan,
Tijd, ondanks de klokken,
Tijd, ofschoon de kunstenaars
Nog naar Arti sjokken.
Alles gaat voorbij mijn lief,
Niets blijft bij het oude,
Zelfs de liedjes die ik zing,
Zijn je reinste claude.…
kinderjaren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
847 als verwaaide klanken en geuren
van tijdloze jaren
als vergeelde kindertekeningen
in vage tinten vol melancholie…
Later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.310 Het loopt zacht suizend door de kier
tussen sluisdeuren die nooit meer open
gaan. In het water van deze haven lopen
geen schepen meer binnen, zacht wier
wiegt rustig in de hoeken, oude mossen
schilderen het vale hout van de deuren
dieprood en donkergroen, mengkleuren
van de bladeren die rottend oplossen.
Olieachtig drijft een laagje over…
Ontstaan & Vergaan
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
2.152 passie
Nimmer wilde ik jou kwijt
Spanning die we voelden
Elke streling was genoeg
Nachten vol genot samen
En jij me op handen droeg
Vervlogen tedere dromen
Na een ware liefdesstrijd
Warmte stil weggegleden
Zo raakten wij elkaar kwijt
Toch blijf jij in mijn hart
Niet dat het er nog toedoet
Restanten van verlangens
In een ziel vol weemoed…
Twee woordjes
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.039 Met jouw bijna zwarte ogen
kijkt je mij uitdagend aan
zwarte vegen op de wangen
mondhoeken krullend van plezier
Mijn kamer danig op zijn kop
hijs ik me in zevenmijlslaarzen
stap om auto’s en ander speeltuig heen
voorzichtigheid geboden
Aan deze déjà vu taferelen
hangt een vorig leven
waar ook zo’n jochie was
zoals jij, maar net iets…
De kloof der jaren
netgedicht
2.4 met 72 stemmen
7.319 Zoveel verbondenheid
zoveel geluksgevoel
en tegelijk
zoveel weemoed dragen
om de kloof der jaren
de snelheid van de tijd.
Ik ben zestig
jij bent twintig.…
verlangen naar verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
723 1
in dromen van dingen
die ik ooit...
wist ik de toekomst
destijds nog ver
later dacht ik
later...
2
thans denkend aan de dingen
uit mijn jeugd
heb ik het verleden
achter me gelaten
vroeger weet ik
vroeger...…
herfst in mahonie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 herfst kiest zijn kleuren
van een somber palet
waar een schilder van licht
zich juist tegen verzet
een blauwdruk van herfst
met verlies van het blad
en al wat je ooit
aan geluk hebt gehad
de pijn van de herfst
met de kleur van voorbij
de geur van geweest
en het verval van nabij…
Zwart-wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
865 Weemoed als verlossing,
voor een wereld die je niet meer deelt.
Klauwend in de ijle lucht,
verstikt onder een dikke deken.
opgeruimd en liefhebbend het einde tegemoet,
voor je uit alles wit en achter zwart.…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
noot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 in de hoofdstoffen der aarde speelt
een muziekstuk van weemoedige inhoud;
grote overvloed heerst in het huis waar de
ceremoniën met een dood lichaam worden verricht…
Pruisverkimmel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
772 Blauwgeurend, de sparkelgrop
Langs de paden van de groes
Met weemoed denkend aan de wrop
Lang gelee, triestzeurend en batroes
Het leven nu, is een grauwgegroppel
Snaterend in je hoofd, vol kruig
De oren vol met jostverstoppel
De ogen bedekt met frummeltuig
Ik ga terug, snel en met hestenvaars
Achteruitleven, keerom naar de wommel
Met warmtezoekende…
Herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
706 De zee ruist,
bruist.
Golven spatten uiteen,
bedekken mijn gezicht.
De zilte smaak,
van tranen,
van water.
Herinneren mij later,
van wat eens was geweest.…
Voorjaarsvogels
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.068 Vandaag vliegen vogels ver
Vliegensvlug voorjaarsvluchten
Langs lusteloos land en luchten
Lente lonkt en licht is later
Waarom dan woekert winter
Waar jouw warmte wezen wil
Koud mijn kamer, klam en kil
Kent slechts kramp en kater
Daarom dwingen mij dagen
Doemdenken op den duur
Vervelen op een voorjaarsuur
vliegende vogels mij…
Waterland
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
2.735 boven de sloot,
er wordt een nieuwe dag ontward;
de lucht oneindig groot
Een eend vliegt kwakend uit het riet
de vleugels in het licht
ik draag in mij een groot verdriet;
de kerktoren in zicht
Ik buk en pluk wat watermunt
de geur herinnert mij
aan tijden dat het had gekund
wij tweeën zij aan zij
Dit is het land vol levenslust
vol weemoed…
Vertrek
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.103 Bedwelmend rankte de winde
naar zijn gezicht.
Hij ijlde over
welvende zomervelden.
Onbegrijpelijk brandden de tranen
in zijn keel.
Hij droomde van
wouden en wolken.
Vanwaar de wind en
zou de zon zo purper elders schijnen,
blikten zijn ogen langs het waaien der bomen.
Hij huilde en hij legde zich
op de bloemen om de vogels niet te…
Herfstimpressies
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
727 zomer
Van een lange winter proeft
Als de wind en de regen
De held're luchten vervagen
Van hemelhoog juichend
Naar dodelijk bedroefd
Als Wilde Wingerdbladen
Wijnrood verkleuren
De dagen ras verkorten
Daar de zon vroeger ondergaat
Dan word ik gedragen
Door schone herfstimpressies
Laaf ik mij aan de warme indrukken
Eer 't najaar weemoed…
Hereniging
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
888 Het is nog licht
als de oude man zijn dag
verlaat
en zij
voorbij de dood
in sluimerend beeld
ontwaakt
Daar
in de geur van zilte avond
slaat het grote missen toe
kan hij weemoed slechts
herhalen in het ritme
van doodmoe
en leest hij toekomst
in ‘t program van morgen
waar hereniging in
dageraad geschreven
staat…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 De weemoed naar Thailand
kan soms als scharlaken zijde
op me neer dwarrelen.
Ik zweef dan opeens, gesluierd, door de
schemerige wereld van hier noch daar
en alles draagt het zegel van het Oosten.
Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?…
Afscheidscadeau
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.615 Het kleine muzikale
meesterwerk hangt nu
te drogen in mijn oren
't is een geschenk ik
schat het zeer op waarde
toch zijn het jouw
gedachten die mij inder-
tijd het meest mochten
bekoren
en elk present dat ik
ontving vanuit jouw gave
bevestigt wat ik heb verloren…
le train d'antan
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.399 teloorgang is de laatste wagon
op voorheen de spoorlijn
van Uzes naar Nimes
destijds van de rails gelicht
en neergezet als schuilplek
voor schapen tegen het onweer
zo krijgt de tijd telkens vaker
vat op wat de mens ooit maakte
doch wat nog blijft is louter heimwee
naar het treintje dat nooit meer komt…
Dalida
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
849 rendez-vous
met een droombeeld
in levend wit
ter herinnering
aan een stem
vol melancholie...
een blikvanger in de
achtiende divisie
van begraafplaats Montmartre
als een vorm
van ontkenning
staat zij daar
'herrezen'
uit een zee van bloemen
die tot jaren
na haar dood
nog dagelijks
door bewonderaars
worden bijgezet…
Een gouden zon
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.136 Al vallen ook de bladeren,
een gouden zon is er toch ook;
zo gaan de mensen vaak
in weemoed verder.
Ze moeten wel, want leven dringt tot vreugde,
al er zoveel leed
en stilte veel te groot soms;
Laat er geen bitterheid
gaan groeien in de harten,
nu de oogst er is,
de aarde
die haar vruchten heeft gegeven,
ten leven.…
De vogels der vergankelijkheid
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
762 Een onbestemde weemoed
volgt me heel de avond
en brengt een verre herinnering
weer heel intens nabij.
De vogels der vergankelijkheid
vliegen nu en dan
tot laat in de avond
en melden dat er niets
voorgoed verloren is,
geen traan, geen zucht,
geen liefde of nabijheid.…
THUIS...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
662 Je er thuis
te voelen
stoel en leuning
te kennen
Haar zitting
stof of leer
het aantal poten
het evenwicht
Niet te hoeven
wennen
aan bed of bank
kussen of deken
Niet bang voor
behang of
schilderijen
uit een donker verleden
Je nauwelijks
los kunnen weken
uit je favoriete hoek
waarin louter licht
Geen hoofdpijn
weltschmerz…
Mont Ventoux
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
924 Uitgedoofd
Wacht mij de kale berg
Door bomen verlaten
Brandt ginds de barre maan
Tachtig maal malen pedalen
Twee keer meer mijn hart
Omringd door tijdgenoten
Vlucht ik de toekomst in
Verwonderd dat met zovelen
Het eenzaamheid is die verbindt…
Memento
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
995 hoe groot toch het verlangen
naar zomernachten van weleer
toen wij ons onbevangen
laafden aan het boezemmeer
waar ik aan knoopjes prutste
jouw zoete geur opsnoof
zweet van onze lijven gutste
speelde een bloesje met het loof
een minnelied zo warm van kleur
dat in weemoed aan komt waaien
door de openstaande deur
wil ik lezen in het avondlicht…
Met jou wil ik dansen
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.234 In het park,onze blote voeten in het gras
Weet je nog die avond ?
Duizenden kleine sterren, die dansten
met ons mee. Ik zag ze in je ogen als je
naar me keek
Ik ben je niet vergeten Al is het voorbij.
De zomernachten brachten we door op
het balkon. Wat voelden we ons vrij.
Waar de sterren plaats hadden gekregen
van de zon.…
enveloppe met inhoud
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.506 Mijn broer kwam langs en vlak voor hij zou
gaan, gaf hij me een envelop.
Ik zei nog: niet jarig en tòch een enveloppe
met inhoud. Waarop mijn broer beweerde
'èn onbetaalbaar'!
Maak maar open als ik weg ben …..En zo
gebeurde. Tranen rolden over mijn wangen
toen ik in het gezicht van een vierjarig kind
keek…een meisje met donkere krullen…