Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
de zee daalde en steeg als de adem van de maan rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde zij koesterde en had mij lief en er was geen duister haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…

Om jou

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.300
Om jou waad ik mij ver door veel te diepe wateren en volg met schroom de adem en de kronkelpaden van je veel te warme bloed. Om jou bouw ik kastelen in de tuinen van mijn dromen en leef erin met jou als ik de wereld ooit verlaat.…
Annie Tanghe17 februari 2006Lees meer >

Deprimande

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.125
Het is een levenswalging die ademend wordt versterkt. Een misselijkheid van de ziel tollend cirkelend draaiend malend onrust zonder gedrevenheid.…

verhaallijn

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.067
ik laat de regen mij doorweken, storm verwart me veegt met koude vingers het haar uit mijn gezicht in mijn adem woont de rust van voorbije dagen onzichtbaar, omdat de ramen niet beslaan vandaag ogen wijd open en gedachten gespitst op de verte de nacht versloeg mij niet, ze is een bondgenoot gaat niet voorbij want schemerhanden strelen nog heel…

Elke keer weer!!

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Elke keer weer, eventjes op adem komen en dan weer die verdomde fout. Steeds weer & weer. Iets wat me elke keer weer wil laten leren van m'n fouten maar wat niet lukt. Vallen en weer omhoog krabbelen. Elke keer weer, nooit even rechtop blijven lopen altijd 2 stappen en vallen elke keer weer.…
Femke,L24 september 2008Lees meer >

Als je kijkt

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Net na het morgen gloren bij het kraaien van de haan ogen pas ontloken kijk je me aan In het kaarslicht, gisteren heeft hartstocht je bevlogen maar nu heeft mij dan toch het morgenlicht bedrogen je kijkt en ach wat zou ik nu graag willen een hele strakke buik en idem dito billen een adem die nog - na deze lange nacht- geurt als…

Nat uur

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
Wij samen alleen tegen kou Een uur overdag, een avonduur, een uur nat, een uur droog maakt je vrij, opent wegen Geen grens, deur of muur De akker glanst in gloed van avondrood en zomerzwoel Schemer door reebok begroet We weten: straks is het koel De lucht buiten zacht of guur, blauw of grijs de hemelboog Avontuur in zon en regen adem…

Langs de highway

gedicht
3.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 10.013
Als ik je nu de oceaan liet zien, verdwaald en buiten adem, één groot geratel. Sommigen erlangs in dunne kleren, geliefden, glimmend, argeloos in de ijle lucht een weg op die zij kennen.…
Frans Budé13 november 2019Lees meer >

ongeboren

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 907
In windstilte was een kind geboren haar naam sprak onbestaand het net van leven trok de kosmos strak voor even adem stokte ongemerkt voor een stonde geen mens zou weten van vruchten die niet vruchten in aaibaar water dat was iets voor oudere Goden om het vergeten te bedekken * maar het moest nog gezegd worden om het opgaan…

Grote haast

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.040
De plotselinge dood pronkt met het middaguur en prevelt volle zinnen moeder lonkt met de nieuwe buur en wil alvast met hem iets gaan beginnen vader blaast zijn laatste adem tegen de neus van tante Griet moeder zegt wat snedig je broer is dood, zie je ’t niet vader wordt begraven na ’t middagmaal en de revue op het kerkhof wat verhalen…
elze18 mei 2009Lees meer >

Onder het groene dak

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 728
Je hoopt voor eeuwig in deze ‘groene long’ te mogen ademen.…

Langs meander-gang

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 634
gedachten doorkruisen bijna kozend flamboyant de heldere feeërieke maannacht in een milde licht-gele straling die je adem vervoert rijp en volwassen schrijf ik cirkels door gelenigd licht zonder woorden langs meander-gang jouw schoot rondom de kelk van zoetheid zacht waaiig roei jij in mijn ether zweef ik over beelden die tot bloei…
Quicksilver12 augustus 2009Lees meer >

Koord

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
water, veels te diep Om ooit nog boven te komen Rechts is het prettig Kabbelend water, te ondiep Om in weg te zinken of te verdrinken Een wind waait naar links, Zoeft langs me heen, trekt me mee Ik struikel, wankel en val Zwemmend vecht ik me naar rechts Door de kolkende donkere golven Zonder hout om vast te houden Hap naar adem…
Niyoosha22 augustus 2009Lees meer >

Vroege herfst

gedicht
2.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 14.043
De wind haalt nog maar adem, maar die zucht voorspelt de gang van kan niet op naar sober. 's Ochtends nog september, 's avonds diep oktober trekt in augustus al het najaar door de lucht. Of 't blad nu is verzameld aan de voet of zich als dichte kroon verheft, voorgoed blijven de takken zichtbaar in de bomen.…

Als late liefde

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
Is het zo dat jij mijn verslaving bent en ik tracht te minderen maar het steeds meer wordt dat het mijn huid naar binnentrekt bloed doet branden gevangen in een vreemd verlangen als een bij rond honingraad en is het zo dat er geen feitelijke reden is waarom jij mijn adem beneemt en in alle onbekendheid zo bekend in mijn gedachten…
Chloë29 maart 2010Lees meer >

- Vissen -

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 948
Vissen, ze zwemmen soms saai in het water..zoals de doornhaai soms kleurrijk en soms onopgemerkt zonder zwemles, halen ze adem met hun kieuwen Vissen, ze kauwen en kijken raar als ze slapen of ze zijn blind in het water ..ze slijten hun leven als gewervelde dieren zijn groter, trotser en interessanter als mieren Ze geloven niet in…

Voor de wind

gedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.694
Mijn adem gaat daar waar zijn handen gaan en komt tot staan in vastgeklonken ogen. Daarna is heel mijn evenbeeld bewogen en raakt me, ook al raakt hij me niet aan. Ik heb mijn lichaam dikwijls afgedaan als bron van overmoed en onvermogen die ik haast onverschillig op liet drogen. Maar nu wil ik het water weer verstaan.…

Woordenschat

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
Woorden lijken moeiteloos te vallen, teksten van het hart als ik ze drink, ze te ademen, te proeven als ik ze geschreven heb, zoals ze te begrijpen zijn, zinnen in een begrip als nasmaak van een taal, achteraf gelezen waarin een bittere bijsmaak niet te ontkennen valt, maakt de ziel van de wereld wijder, verblijdt hét drinken uit…
pama1 augustus 2010Lees meer >

De hoorn des overvloeds

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Haar parelende ogen kijken de mensheid aan Er is van alles wat zij als schepping biedt en waar haar vol treffende blik de oevers van de ziel langsgaan verdrinken vloeiend alle gevoelens in een immens ademend gebied, van kleurrijke tuinen, afgewaaide kruinen van krom gewaaide bomen in verbintenis met de Aarde en het Leven Ze geeft opnieuw…

Zacht is de nacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 872
Nacht, zacht, alles stil en kalm en vredig Geen heisa of gejoel, enkel mijn adem, erg rustig. Wat een contrast met de avond, ieder onpersoonlijk voor de buis Intriges, geweld, reclame en erg veel gedruis. De vrede omarmt me als een satijnen jasje fijn Maan en sterren omfloersen de soms harde wereld, ragfijn.…
sweetje30 oktober 2010Lees meer >

Acte de Présence

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 657
geacht, daar de ziel dat vraagt, mij aan de werkelijkheid hetzij zoet dan wel zuur doorgaans te laven het is ook raken aan de uiteinden van een regenboog of vertragen in een andante de ogen gedrenkt in vormeloze liefde die de hoop zo aanlengt ik ben geaard in het leven doch ook meedrijvend in de onkenbare stroom dat draagt mijn adem…

Onoverbrugbaar verleden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Voor M. 1961-2010 Als het leven geruisloos loslaat in verborgen leed en geslagen wonden niet meer helen zingt de raaf zijn nachtelijk zwart in verdoofde schelpen overbrugt de te zwakke adem de kloof naar gemiste liefde tevergeefs wanneer het kind van de rekening de belofte overneemt de hoop op grazige weiden voor heilige…

Leven en dood

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Ik blaas m'n laatste adem uit. waarna ik graag m'n ogen sluit. - Niet voor een poosje, maar voorgoed. Wat heerlijk, dat ik niks meer moet!' Ik ben er zometeen niet meer, ook niet bij Onze Lieve Heer, die volgens mij nooit heeft bestaan.' Hij is heel rustig heengegaan. Het levensspoor leidt naar de dood.…
Aubrey2 januari 2011Lees meer >

NÉÈRE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Hij houdt zijn adem in en pijpt niet meer zijn lied; En ’t kind welks prille vlees nog niet leed ’t pijnlijk wonder, Dat in haar onschuld gaat als in een kleed, ook zonder, Gretig een honingkoek van ’t sluw bosgodje neemt, Dat haar in wrange ruil een kus rooft, lang en vreemd.…

Ruisend riet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Aan den blanke waterkant waar kleine bloemkens bloeien daar hoort men het ruisend ranke riet dat daar stil van kleur verschiet door voortdurend schroeien van de warme zonnekant stijlvol is zij hoog geheven uit den koude grond tot dat plots haar heer met zoveel adem meer blaast in het rond en doet haar stengel beven hij slaat haar heen…
Hein Pierik27 augustus 2011Lees meer >

masker afgezet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
plaats voor het gezicht dat ik nog herken van verweerde spiegels achter de bar mijn kamer vijf hoog of later uit je brieven masker had mij taal geleerd taal van woede van berusting liefde woord na woord zo ook zwijgen als ik niets meer teweegbracht masker in zand gelaten maan in plooien van wind of vliegeraars met blinde adem…
kornelis5 november 2011Lees meer >

Zefier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
(Zitje met zeezicht) 't Gewelf groeit mooie kleuren Golven rollen onafgebroken Langzaam maar zeker Dooft de haard Een groot bad, gevuld met zilt Overgeheveld en gereinigd van Oceaan naar Vaste grond d' Immense rots breekt en scheidt Vanaf 't plateau in heus één adem Spetters op de lens Hemels' dauw Schuim grenst de zee van het land…

Ik hoorde klanken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
zoals het koele water wiegt langs het riet op een warme zonnige dag woorden waarin het gevoel het diepste, kostbaarste van de mens lag verscholen rondom statige gewelven bleef het gesproken verlangen in een echo voor even hangen treffend als de adem een streling langs stoelen met zintuigen te voelen een kunstige omarming door…
Hilly Nicolay17 augustus 2012Lees meer >

Blessuretijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Achtenzestig jaar Al speel jij In blessuretijd, Zeg je overtuigd Van je gelijk - Het oorlogsmonster Heeft je leven Voorgoed getekend Zo vaak ben je Al langs de smalste Richel ontsnapt Mensenkind dat van Begin tot eind Zo veel mee Moest maken - Eerst was je kind Daarna vooral jood En werd de adem Je benomen door…

Monet à la minute

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 694
Apollo, doorklieft de atmosfeer en licht het hoofd in een eeuwig later Kroon en loof vleien zich tinten groen en mijmeren stilletjes voor zich uit De geur van kamperfoelie spreidt zijn nevels over een pittoreske landweg waar de liefde hevig bloeit in een bed van rode klaver en de wind er eenzaam stoeit De oude brug krult zijn houten adem…