6661 resultaten.
draag mijn liefde voort
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.762 ze vloeiden uit je ogen
alle kracht van lucht
was uit je lichaam weggezogen
geen schaduw rondom jou
in het licht ben je gegaan
met liefde in je ogen
kracht vanuit een traan
"laat mijn liefde in jou leven
en draag mijn liefde voort"
de woorden uit je ogen
ik heb ze allemaal gehoord
nu bouw ik nieuwe wegen
sterk de mens in zijn bestaan…
Ontkennen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.720 Een ononderbroken lijn van leugens
ontkent de waarde van jouw bestaan.
Je hebt jouw leven uitgeleend,
jouw ogen hebben al die jaren getraand.…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend bestaan…
Raar leven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
757 Dat het goed zou gaan,
had ik nooit verwacht,
dat ik nog zou bestaan,
had ik niet gedacht.
Het leven blijft me verrassen,
eerst met die ellende en pijn,
me helemaal onder krassen,
er niet eens meer willen zijn.
En toen die omkeer,
naar het licht vanuit de duisternis,
geluk ken ik weer,
en ik ben blij dat het leven er is.…
Ego
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Het begint vaak met vier
omdat een mens twee armen heeft
twee benen, twee ogen en oren
en dan twee gezichten als zon en maan
die opkomen en ondergaan, op en neer
het lijkt wel evenwicht in bestaan
Twee gezichten dromen zichzelf te zijn
lezen een boek, voelen zich een ander
van vlees en bloed even maar en dan
veranderen zij in beestjes op…
Vervlogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Omvleugeld door jouw tederheid
blaas ik het dons van de toekomst
pen ik veren in een tooi van hunker
naar de vrijheid van jouw bestaan
Zachtjes open ik mijn handen
teder strijk jij beide vleugels
als laatste groet over mijn huid
waar de pluisjes van ons leven
verwaaien in de wind
Wolken wenen weemoedig
walend moet ik jou laten gaan
gevangen…
Schaduw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.061 Alles is zwart in mijn hoofd
Het laatste lichtje uitgedoofd
De moed zakt weg
en trekt de energie mee
Onvermogen, onmacht en zelfhaat
beheersen nu mijn bestaan
Ik sta voor de keuze:
Verdwijnen in de schaduw
of toch nog verdergaan
De onderste steen van de muur
heb ik in eigen hand
Durf ik hem eruit te halen
zodat het licht naar binnen…
Eindejaarsvlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.978 De nachtegaal trilt het winterwit
uit het vroege morgenkleed
in een waas berijpt en strakke snit
vleugelt hij zorgenbreed
door een asgrauwe dageraad
door breekbaar grijs en olmenlaan
tot aan de rand van het bestaan
waar de tijd geen tijd beslaat
Daar verdampt zijn verenjas
buigt zijn vlucht naar nooit meer terug
het koele ijs en het geknakte…
Bestaansgrond
gedicht
3.4 met 52 stemmen
15.276 het geeft me zo'n gevoel van niets te wezen
van hier verloren lopen, ik blijf staan
om in het glas mijn eigen ik te lezen
maar 'k zie mijzelf alleen beslagen aan
als er niet meer was dan dit moede denken
niets beters dan de dag van mijn bestaan
geen hand van ver mijn hoofd omhoog zou wenken
hoe kon ik verder dan... en hier vandaan.
---…
de smaak van passie
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.649 je cirkelt in mijn mond
waarom is rond uitdagender
dan hoekig of kaarsrecht
ik volg je lijnen van
alpha naar de omega
geen plaats om te verdwijnen
daar waar het leven snijdt
zijn cirkelgang vermijdt
zal ons bestaan gaan botsen
het kruisen hoekt met
schaduwen van pijn, wie
laat de ander meerdere zijn
je cirkelt in mijn mond
je zachtheid…
Solipsist *
gedicht
2.8 met 12 stemmen
7.664 uiterste hoeken
zodat ik op deze bladzijde
mijn leven verder zal leven
met mijn woning als noordelijk halfrond
en mijn ziel als 60-watt-lamp
trouw aan het plafond
-------------------------------------------------------------
solipsisme [van het Latijnse solus-alleen en ipse -zelf]:
leer dat alleen ons eigen ik en zijn bewustzijnsdaden bestaan…
Geen onruststoker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Tevreden zijn
is uitgeteld
de slotsom weten
van het bestaan.
Handen op je buik
vergenoegd en verzadigd
zwanger van
vele jaren samen
doen en laten leven.
Tevreden zijn
is het omlaag dwarrelen
van sneeuwvlokken
die een deken kussen.…
UW LIEFDE STRAALT DOOR DOOD EN ZONDEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 Ruig balkhout kruiselings verbonden,
mijn naakte schande opgericht,
mijn zwart bestaan in 't volle licht,
uw liefde straalt door dood en zonden
en heelt het hart van zwaargewonden,
bij balkhout kruiselings verbonden.…
in gedegen stramienen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
753 ik geitenbrei
de wereld slopend
mijn bestaan
geen schroeven en moertjes
wel een miljoen ouwehoertjes
het incest van prietegepraat
kijk ze eens schreeuwen
altijd iets om te peeuwen
als kippen zo opgefokt
eigen inbreng komt niet aan bod
want provoceren en geloven
brengt de waarheid ook niet boven
dichters ambieer uw zelfspot…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.434 bloemen bloeien
ik zag schitterende dahlia’s groeien
Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen
alsof de natuur mij wilde zoenen
mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet
vergeet in al je zorgen het mooie niet
Het mooie in de natuur om je heen
is van een schoonheid, zo sereen
als in elk mensenhart een bloem zou leven
zou de wereld bestaan…
melslief, hou ervan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.069 een scheve grijns in de hoek
geplooid, de spanning nog ongelooid
blijft hij bij zijn leest
de altijd trouwe pen
leest zijn vlottende gedachten
hij stuurt en stuwt
zijn onbestemd ideeëngeweld
door de inkten tijd
van over altijd wereld
op zoek zonder ooit te vinden
naar wat moet en altijd zal geweten
getormenteerd noemt men hem
een bestaan…
Een voet afgezet
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
852 De herfst met zijn wondere luchten,
zijn kortere dagen, zijn vruchten,
hij stemt ons tot inkeer en vrede
en hoedt ons bestaan hier en heden.…
Meditatie aan zee
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 Ik krijg er ideeën over de zin
van 't bestaan, doe inspiratie
op voor m'n beste werk ooit
maar dat zeg ik bij elk gedicht.…
' Untitled '
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
534 van mijn bed,
of komt weer dat vraagteken,
misschien ook verder niets
of slechts een vaag idee en
blijft papier wit als sneeuw,
niet gestart,wordt taal geen teken,
vervliegt de tekst in een geeuw,
laat ik muze herleven
onder een warme deken,
schrijf de poëzie in
de droom van de eeuw, die
reeds lang is geschreven,
over gedichten die al bestaan…
migraine
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.400 Onzichtbaar,
maar pijnlijk voelbaar
chaos en pijn in m'n hoofd
veroorzaakt door het monster
dat migraine heet
die me danig van m'n
bestaan heeft beroofd
en ik dagen niet eet
in duisternis gevangen
rijg ik de dagen aan elkaar
aan bed gebonden
als een kluizenaar
met bizarre gedachten
en slapeloze nachten
Maar dan opeens...…
De dag deelt prima open
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.984 wat jij van mij weg liet
in draaiende seizoenen
van het levenspad
dat verraste mij nog het meest
jij ging weg in stappen verder
voorbij muren/deuren
toch blijven er raakvlakken bestaan
tussen jou en mij
biedt deze ruimte duidelijkheid
is dit niet het einde
het pad loopt alsmaar verder
de dag deelt prima open
als je ‘s morgens wakker…
Tussen de regels door....
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.862 Verdriet dat je niet ziet
Maar voelt
Is verborgen verdriet
Als een zakelijk kort bericht
Zonder enig relaas
Zodat je maar niet hoeft te vertellen
Hoe het werkelijk met je gaat
Verstopt in de drukte van je baan
Verstilt het bestaan,
Laten wij onze emotie niet gaan
Wil de ander niet zeggen hoe het is
Maar weet als geen ander wat de werkelijkheid…
Als nooit tevoren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 Het nog lange bestaan van
de zonden, door ieder begaan
Het zal nog lang gaan duren voordat
de genegenheid zal vergaan..
We zoeken ieders hart,
verwachten teveel en belanden in
de brandende zon die
de duisternis bederft
En anders niets
dan gevaar voor
van alles en nog wat
komen gaat..
Niets teveel gezegt,
niets teveel gevraagt..…
Bezongen bruid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
510 Genoeg geschreven
sonnetten over een
treurig bestaan, genoeg
van de in het stof gebeten
strofen, er is méér voor
keizers boeg.…
Het onvindbare zelf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
651 rij zijn gehonoreerd
omdat simpelweg het rijmen
lange files laat ontstaan
boeken vol gekrast met
wijze woorden, grootdenkers
die de wereld menen en meenden
te kennen zijn nu de pilaren
van wolken waar de hemel op rust
in bange dagen
martelingen en lovende woorden
voor een zelf dat opeens
onvindbaar lijkt te zijn, inherent
aan het bestaan…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier
kan mij het tijdsbestek bezorgen
waarin ik een zal zijn
met vorig heden
voor immer van mij afgesleten
zal straks een wetend wezen
mijn vergetelheid nog erven
als dit oppervlakkige bestaan…
Het desastreuze lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
689 woorden
die ik vond langs de leegte van het pad
de geur is oud en desastreus, het ettert
waar gebeurde momenten uit mijn hand
al strijkt de eer slechts door het omber
dat zacht doorweekt wordt door
woorden van vergiffenis
spreuken die het lijden verlichten
zijn van dien aard dat ik ze lees
in sterren en in voegen
die de puzzel van het bestaan…
soldaat
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.956 zonder die engel
zou er geen leven voor mij bestaan!…
Zijn langzaam verdwijnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.319 zacht gleed
zijn hand uit de mijne
ik voelde de kou
zijn langzaam verdwijnen
verbonden als kind
voel ik nog zijn knuisten
pas later gebruikte hij
soms ook zijn vuisten
maar in de strijd
om bestaan heeft hij zich
nooit laten gaan relativeerde
en blies dan wat pluizen
het laatste gevecht
heeft hij niet kunnen winnen
het onzichtbaar…
PROSPERITEIT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 hemel hangt ontroerd
Boven novemberweide
Ik wijk niet van zijn zijde
De doodsdrift is ontvoerd
Met peperkoek gevoerd
Niemand kwam tussenbeide
Zij kreeg een vrijgeleide
Die knibbel knabbel koert
Ik voel me, hemel, zo content
En kijk u zielsgelukkig aan
Skeletten vol ontbladering
Staan met mij in omkadering
Van grenzen in een nieuw bestaan…