5517 resultaten.
Geschapen helderheid
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.709 jij,
die duizend lichten etst aan het heelal
zo, dat bladeren zilver gaan glanzen
in de herfstnatte takkenbomen
op een aarde in rust
mensen rond de volle maan laat dromen
een kunstwerk creëert
van witte sterrenbloemen
in een opkomend mistgordijn
in dichten vertelt, hoe de hemel
soms meehuilt in onbegrepen pijn
het universum met…
De wind maakte zich los
gedicht
2.2 met 63 stemmen
10.241 wind maakte zich los
uit de zee
langs de kust
waar ze een schaduw was
een duin in een jas
wind die spotte
haar aanraakte
tumult maakte vleugels
de regen sloeg over het huis
eerder dan over haar
op het dak en tegen de ramen
weerlicht en de eerste donderslag
het huis zou het verhaal
niet afstaan
niet opensplijten
ze liep weg
in de dichte…
Als duifjes koeren..
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.161 de geur van koffie
sinaasappels vers geperst
jouw gemaakt ontbijt
met liefde bereid
het zondagochtendgevoel
teder in aanloop
wij dicht bij elkaar
eten in geborgenheid
croissants met een kus...…
LEGE HANDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 Als er niets meer
uit je handen komt
laat ze dan maar leeg
laat ze dan maar los
laat ze dan vooral
niet tot vuisten ballen
niet laten gaan
niet laten slaan
Laat ze vooral
elkaar kruisen
je handen vouwen
je ogen dicht
moment voor gebed
gedicht of hartenkreet
Laat je handen
dan schrijven
dan componeren
dan schilderen
met het potlood…
Goya etst de hertogin van Alva met een negerkind
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.132 . -
Een fijne etsnaald schroeit de wond
Weer dicht, bij 't schild'ren toegebracht.…
De oude tuinpoort
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
541 Even zacht en voorzichtig
kraakte ze uiteindelijk in haar oude scharnieren
weer dicht, terug op slot.
De dag verdween bij de avondgong
slechts nog schaduw latend,
begeleid door een melancholische melodie
van de leeuwerik die zijn afscheidslied zong.…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 In de stilte sluimert het geluk
in de stilte sluimert
haar geheim
ze geeft het niet prijs
ze gaat niet open
of geeft zich bloot,
daar, daar in het woud
waar takken en bomen
een dicht gegroeid bos vormen,
daar heerst de stilte,
het evenwicht en de harmonie
van de natuur,
van Moeder Aarde;
ze geeft zich niet prijs,
ze geeft zich niet bloot…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 vanen en het plein
Waar vreemden naar de goudspiralen staren;
De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn;
De egale zon; der schaduwen slagorden,
Die zwart opdoemen, en verwijderd worden;
De stilte, de gebedsroep, en de schijn
Der maan, die als een man met een lantaren
De laatste rondgang doet, en met zijn licht
Het donker oproept en de dood, het dicht…
Vannacht*
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.905 Nog kijk ik naar de bron die twijfels voedt
over Uw goedheid, als U onverwacht
de kloof die ons scheidde, dicht met almacht:
een ster is het die mij U loven doet.
Ik zie licht, een stal. Een zwoegende vrouw
baart Uw zoon, in al zijn vorstelijkheid,
op wie ik in mijn doen en laten bouw.…
- stilstaan -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 brengen niets meer dichterbij
de tijd gaat weg en zwijgt
noemt geen naam of plaats
aanzien moet ik volgens hem
stilstaan met mijn armen open
zegt, hierzijn brengt je dichterbij
de tijd laat mij te wankel achter
ik heb geen houvast aan mezelf
mijn lichaam jankt en roept en reikt
onbeweeglijk snijdt het niet bewegen
en komt nog dichter dicht…
Die ene man...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Die strenge, doch uiterst goede man
met zijn stijl en integere sfeer,
kon en kan mij leren dichten en meer:
geloven in mijn wensen en dromen!
Zijn voortdurende liefde en vrede leven in mij
om te laten voortbestaan in gedachte en gevoel.…
Ik moest mijn lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Ik moest aan jou denken lief
toen de trein allang was vertrokken
jouw geur mij nog omhelsde
Voeten vinden zonder aarzelen hun weg
Met jouw armen nog om mij heen
komt de nacht mij halen
warmte om mij heen
Ik moest mijn lief
Met mijn ogen dicht droom ik over morgen
jouw geur, jouw armen, jouw warmte
Met ogen open in het eenzame duister…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
Amsterdam volgens foppe
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 Nu schrijf ik met een mevrouw uit Amsterdam
en zij kan heel mooi dichten
en daarom schrijf ik nu dit gedicht voor haar.
Amsterdam is heel ver weg maar
een bericht van haar is heel dichtbij.
Zo brengt de poëzie de mensen toch bij elkaar.…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen
wanneer de eerste zeilen ruisen
tussen schelpen in het zand
niets anders komt zo dichtbij, fluistert
een stem
en dan met de ogen dicht…
Zonnebrand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik had geen idee
al kwam ze van elders
met de ogen dicht douchen
onder een filter van ontvangen
als een harmonisch uitverkoren voelen
van zichzelf
Behalve alles opperbest spannender
zonder diepgang
en elke nummer volgens de regels
van de rest van de wereld
leek het me, dit ook alweer
heerlijk om naar de zon te brullen
Jonge mensen ontsnappen…
Palet dat beslist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Bijna op de grens van zomer en herfst
waarbij gesloten- dan weer open
schoeisel, alleen een zucht, gaat vervangen
slechts om kou te verdrijven
Opgebouwde warmte in ons lichaam
nestelt zich alvast:
de deur van onze huizen
inmiddels alweer vaker dicht
Een zacht briesje wordt alweer wat steviger
Ze lachen nog, de bomen grijnzen zich kaal…
WAPENSCHOUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.014 Langs heel het duin een flikkerende lijn
van lichte lansen, op de omgang, al
in dichte rijen hooggericht en pal:
de helmenbossen, die speerdragers zijn.
Boogschutters anderen; op zijn blanke tel
rijdt hoog de wind en overziet ze er all’,
een knie gebogen, wachtend zijn bevel,
richtend hun zilvren pijlen, spits en smal.…
Eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 De klok tikt dof
en ratelt zacht:
"dit is jouw uur,
dit is jouw nacht"
ook ik besef,
en neem mijn veer
de nieuwe dag
keert nimmer weer
met stramme hand
in flikk'rend licht
een laatste woord
het boek kan dicht.
en dan het Niets, buiten hoop...…
Harde bankjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Planeten en sterren, de nacht en het licht,
ze was er een uur, en ze is er altijd
en de tijd, die tijd slaat altijd maar dicht,
maar harde bankjes zijn goed voor het zicht,
en lichten die uitgaan, gaan ook wel weer aan.…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende zuilen
tijd duwt geduld opzij
hartslag belichaamt het tikken fijnbesnaard
als klopjes op een dichte…
het verlangen naar fado
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 maar fado in ons land
dan kon ik mijn gevoel vertolken
en schrijven over donkere wolken
van opklaring en zonneschijn
maar calvinisten zoals wij kiezen
uit de grijze brij die in
de pappot staat te gisten
bij toeval tref ik soms het woord
waarmee ik duisternis kan breken
dan proef ik blijdschap totdat grijs
mij weer omgeeft als dichte…
Troost te midden van chaos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Met één beginnen en doorgaan
tot het vervelend wordt
een serie van vijfentwintig
de laatste met wit dicht geverfd
Van links naar rechts dwalen
het abstracte laten blijven
in een vierkante hoge ruimte
lijnen verbinden de vormen
Een rugwervel van een schaap
waarmee men vroeger bikkelde
kust wordt op zijn kant gezet
het beeld 90 graden gedraaid…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Vliegen die onrustig zoemen,
in een veel te volle dichte trein.
Langs de hoge kerktoren,
voorbij de boer met overall,
Door de tunnels, over bruggen,
en af en toe een waterval.
Nog maar een paar honderd meter.
Je voet beroert de laatste tree.
Dan verdwijn je in de avondschemer,
en neemt het late zonlicht mee.…
Hallo Benthe
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.022 Van schrik deed jij je oogjes dicht.
Jouw leven is begonnen,
een fantastisch avontuur.
De toekomst zal vaak zonnig zijn,
en soms een beetje zuur.
Lieve Benthe, ik wens je veel geluk.
Wees vooral niet bang.
Je hebt ouders die je steunen,
je mooie leven lang.…
we zijn niet alleen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
610 Voor Alexander H. en de anderen
soms is het begin een
demonstratie waarin pistolen
de stokken verdringen
pistolen veranderen
in machinegeweren
dan komen mortieren en raketten
om het vermorzelende einde in te zetten
altijd is er de geur
van de onomkeerbare dood
de levenloze lichamen
het aangezicht van een gezin
nog altijd dicht bij…
Speciaal voor Adriaan van Dam
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
829 Dus Adriaan,
dicht- vecht- huil- bid- denk - duim
dan doen wij het BEWONDER wel.
STERKTE ADRIAAN WE DENKEN AAN JE…
Kleiner
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
698 ooit zei een wijs man:
'het mooie aan kleine vrouwen
is dat alle leuke dingetjes
zo dicht bij elkaar liggen'.
is toch een waarheid als een kalfje?
zoals voor elk klein verdriet
ergens een zalfje.…
Mijn hulp .......
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
477 Mijn hulp is van de Heer alleen
Zonder Hem kan ik niet leven
Hij wil mij zijn hulp geven
En is altijd dicht om mij heen.
De Heer beschermt mij iedere dag
Overal, waar ik ook heen zal gaan
Blijft Hij mij steeds gadeslaan
Nu en immer, zolang ik leven mag.…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…