6828 resultaten.
Zorgt voor rode oren
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de straat vertelt verhalen
van hinkelen en knikkeren
het donker met lantaarnpalen
laat sprookjes schitteren
het gele licht spant
samen met wat duisternis
en zorgt voor rode oren
want de grote ogen horen
de kleintjes zijn naar bed
en knorren vele dromen
over water en wat zand
de snoepjes die nog komen
een straat waarin het leven…
doordraven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
756 Nou vooruit,
laat ik het hier maar proberen,
maar het is donker en vochtig hier
en de woorden die boven nog a-
demden, die ontbreken hier.
Mompelend probeer ik poëzie te
praten, maar die houdt z'n klep.
Goed. In de kelder dan?-…
Herlevend
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
712 in verkilde stilte afgedaald
opgehaald uit donkere spelonken
teloorgegane vrolijkheid
hoe blaas ik warme gloed
naar ingeprente beelden
penseel ik kleuren van plezier
in simpel samenzijn
het was zo fijn te fantaseren toen
de wijde wereld openlag
dromen konden echt bestaan
in de koude maan van deze dag
graaf ik een geuzengat
en haal…
Hermetisch licht,
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
460 Voor de donkere dag opkomt,
het vale licht nog nat van lang -
gerekte nachten, verraaien zich
in aanjagend geluid, massale
zwermen, niet één gelijk, blijven
het onvoorspelbare kraaien,
verwensen zij zich de morgen toe,
met snavels die in het duister zijn
geslepen, als heren van een laatste
stoet, begroet de kleren waarin het
hermetisch…
verleidingsaanzoek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
713 een weldadige dikke boom
keek door het donker raam heen.
op het nachtkastje scheen
warm licht van het ogenblik.
gevel en comfort riepen :
rep je voor het elan,
want met koele, korte golfslag
komt de dagzijde in flessenpost
aangespoeld met een nachtpauwoog.…
Vrouwenbillen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
793 Zij aan zij,
gedragen door
de woorden
van een kunstenaarscollectief
dat de weg kwijt is,
laten daar
twee mannen,
met handen vol donkere haren,
de billen
van jonge vrouwen
rij aan rij
passeren.
Afgedrukt als wassenbeelden
gaan zij weer
twee deuren door
de straat op
en de sneeuw in.…
Eenzame nachten
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.228 De nachten zijn vaak zo eenzaam
zodat ik mijn eigen adem hoor
net of ik alleen op de wereld ben
met soms het treingeluid op het spoor
En dan opnieuw is het weer donker
lijkt het of de dag niet komen wil
dan kijk ik even naar alle foto's
en nog steeds is het stiller dan stil
De eenzaamheid, soms niet te harden
het maakt me moe en vaak…
Onvoltooid verleden tijd
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.214 Schouder aan schouder
Stonden wij
In de zon
In de regen
In de zomer
In de winter
Schouder aan schouder
Stonden wij
Als de herfststorm
Ons omver
Trachtte te blazen
Schouder aan schouder
Stonden wij
Op uitgestrekte stranden
Op hoge kale bergtoppen
In diepe donkere dalen
Schouder aan schouder
Stonden wij
En we wisten
Dat…
Stof van duizend jaren vroom
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
568 donker klinken
bassen in gewelven
een bariton licht op
raakt namen van
de graven in muren
van spelonken verderop
alten mengen
zonlicht met gebeden
kleuren glas in lood
een enkele sopraan
klimt toon voor toon
langs bogen en pilaren
veegt stof van
duizend jaren vroom
in een ijle solo schoon
ik ben een bas
er is gereserveerd…
"Leve de Toekomst"
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
922 Kunnen we schuifelend
ons onttrekken
aan dit donkere gat ,
ogen niet meer dicht ?
Is er dan tóch
aan het eind
van dit verhaal
een "happy end" ?
Kunnen we schoorvoetend
elkaar toegeven :
"Ik heb zolang mezélf
niet echt herkend ."
Ik verloor niet alleen jou
maar ook mezelf
uit het oog
in deze "strijd" ...…
De zonde gaat vooraf aan de wonde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Zijn stukgeslagen hand
knijpt de katjes in het donker
Toch blijkt hij niet somber
onder het toeziend oog
Zijn zacht gezalfde wond
is als een verre pijn die kronkelt
Toch springt de gewonde man
bij laag en bij hoog
te trotseren waar hij eerst bang
voor was
“De zonde gaat vooraf aan de wonde!”…
In het magisch realisme
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
649 waar mystiek
met torens openlijk
naar de hemel wijst
zoekt magie
het donker op en eist in
onverklaarbaarheid haar macht
wierrook kaarsen en gebeden
brengen geesten uit het heden
in contact met het verleden
aarde weet zijn wetten wel
maar in het magisch realisme
kent één speler slechts het spel
lichaam en geest zijn
onderscheiden…
Strelen met mijn ogen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
596 Strelen met mijn ogen
Al in de schemer donker
start in stilte het lied van mijn hart
op deze eerste vakantiedag.
Mijn hart heeft de sterren enthousiast
uitgewuifd met het morgenlicht.
De rijzende zon heeft zich vrolijk
aangekondigd aan de hemel
met zijn vele kleuren van de regenboog.…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
hoe jij honing schraapte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
517 de smalle gang herleeft nu een nieuw
jaargetijde zich kleedt naar de wens
van de natuur, zo ook is het handvest
dat door jou geschreven mijn kraag
kreukelt zodra het donker
bij het avondeten aanschuift
het licht op een zacht pitje, het bleekje
ondergewaardeerd toont toch de trots
waarop ik heb gelegen en ik ken mijn weg
in het duister…
Gebed in de kerstnacht
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.022 In onze donkere nacht
bidden wij U om schijnsel.
Verlicht ons met Uw Geest
om hier vannacht
Uw Wonder te aanschouwen.
Ontwindt de touwen
wanneer een nog gebonden mensenkind
zich stil in Hem hervindt!…
geen toegang
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.009 hoe je die avond een deken om me heen legde
je fiets stond niet op slot en je zei de gangen staan te vol
in de tuin liep je van de ene kant naar de andere
en de buitenmensen keken met argusogen toe
pikten het groen weg uit onze vingers
we staarden ze donker hun huizen weer binnen
dat zwart wit denken het is de wereld maar
je rolde het…
In wierook verpakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 zij hebben kaarsen gebrand
gebeden in wierook verpakt
langs pilaren omhoog laten kringelen
geknield en in deemoed
hun ziel laten zien in het
donker van leven naar licht
maar de devotie is weg
het is een gebouw getooid
met de luister van vroeger
voelt nooit meer als thuis
waar het warm was van zonden
in het lijden aan pijn en emoties…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 In het donkere jou
omhels ik de stilte
in haar mooiste vormen.
Zo roerloos, rimpelloos lijk je mij te spiegelen,
terwijl de diepte van mijn Ziele-zijn
verborgen ligt in de eeuwige beweeglijkheid
van jouw bodem.…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Meer dan duizend sterren
in de donkere avond kou
teveel om nog te tellen
te verscheiden om indruk
te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen…
Zaad van lange dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
534 wij hebben
het samen gezaaid
ons zaad van lange dagen
op vruchtbare grond
die de oogst
in liefde zou dragen
maar naast bloemen
schoot ook onkruid
veel te snel op
tussen weelderig groen
hadden wij dat
te laat in de gaten
het verstikte
de vruchten met
taaiheid en kracht
maakte
van lange dagen
een donkere nacht
de grond…
Inpoldering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
583 het Wad
trachten te temmen in een veelvoud van handen
het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen
die de ruimte kleineerden om de passen
die ze schreed te haken op wat nu een
groen begrazen veld lijkt te wezen
geen toekomst in de wolken of
vertrouwen in het land. het loof
heeft te lang gestaan en doolt
zachtaardig terug naar de donkere…
Slotakkoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
801 Als muziek in een donkere kamer
zwerft hij door de stad,
niet denkend aan gisteren,
het leven dat hij had.
Geschopt, vernederd, geslagen.
‘t Doet ‘m allemaal geen reet.
Nu is alles beter,
gezien het leven dat hij leed.
Hij lacht zijn verdroogde lippen kapot,
denkt niet meer aan de pijn.…
Ergens
gedicht
2.7 met 70 stemmen
22.124 Ergens waar een kamer
gevangen is in zijn eigen ruimte
Waar het donker is
En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren
Waar de muren vechten om de ruimte
Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is
Daar ergens,
waar het licht al lang geleden is gedoofd
Ligt een verloren briefje
Zwarte letters op wit papier
De woorden zeggen:
‘…
Warmte, een woonplaats
gedicht
2.4 met 28 stemmen
22.734 Liefde en het besef
van liefde daartussen bouwen
mensen een warmende woonplaats
en sprekende zeggen ze: liefste
open je ogen nu langzaam en eet
ik heb het licht voor je aangesneden
of: open je ogen niet drink nu het donker
ik heb de nacht voor je omgekocht
want liefde en het besef
van liefde daaraan ontsteken
ogen en stemmen hun licht…
Verschil van winter- en zomerpassie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
798 Zachte woorden wil ik spreken
in het holst van donkere nacht
strelen jouw blozende wangen
komen wanneer je mij verwacht
in mijn armen zal ik je sluiten
beminnen hartstochtelijk verliefd
zullen we wachten tot buiten
licht weer door het duister klieft
ach als straks de dagen lengen
worden nachten zo licht en kort
menig tranen zullen we…
sleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
966 Een rotwoord dat sleur
een gevoel niks meer leuk te vinden
altijd maar weer binnen door dezelfde deur
slapend in bed waar we elkaar ooit beminden
werken, eten en slapen daar blijft het bij
af en toe een ruzie opgelost met weg te lopen
de enorme drang laat me los ik wil vrij
op geluk en plezier hopen
een rotwoord dat sleur
alles donker…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 adembenemende kou
in zilveren glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje, zet me
buiten winterspel en verloren in mijn
donker…
Als alles liefde zijn zou... .
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.123 Donker en licht liggen in elkaars verlengde
alsof het zo bestemd is.
Ze vallen elk pas op, juist
door elkaars aanwezigheid.
Zo is alles in beweging en stroomt verder,
maar komt tegelijk tot stilstand en rust.…