Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

Arme dichter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Het fluïde van de aangeboren eenzaamheid houd je hermetisch afgesloten van het beminde leven, geen mens kent de warboel in jouw hoofd, er loopt ongedierte rondom jou en iedereen slikt liever de tedere bedwelming van het vette westen, zelfs zij die jou betrappen (denken zij) op jouw prachtige ondeugden (die sluimeren in alle hoofden) noem mij…

Complete stilte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Het huwelijkssprookje is een illusie en zit alleen in mijn verbeeldingskracht, al voelt het net zo echt als de warmte van mijn bloed, kan het ook over een eerdere incarnatie gaan of een volgende, zo je wilt, maar nu is mijn lichaam in een volstrekt eenzame afzondering, is de fata morgana kapotgeklapt en glijden de tranen als bittere lavastromen…

Treurnis,

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Ontwaakte dag, Met droeve ogen en voeten in de kou. De tijd gaat onmeedogend Van helder weer naar grauw. Onmetelijk ben ik alleen Met droefheid om me heen. Waarom is alles grijs Zelfs dit aardse paradijs?…

Dromend van mijn leven in de stad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Het is drijfzand, lastig maar er zijn geen beesten die mijn ogen uitsteken om me levend te verscheuren ook is er geen getij geen vloed die me verdrinkt ik zit alleen maar vast als in beton, het zand is hard geworden, ja als er toeristen waren zou ik naar ze zwaaien op hun foto’s, maar er is niemand ik voel niet eens meer hoe koud…
Zywa4 mei 2019Lees meer >

Stil huilen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Soms verlaten vergeefs roepend na een enge droom stil liggen huilen onwetend of ik hard genoeg roep mijn stem niet gesmoord in stil liggen huilen Het is een stempel van verlangen naar geborgenheid in een veilige schoot een stempel in mijn ziel, mijn fado zonder weemoed…
Zywa23 mei 2019Lees meer >

achter glas

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
ik heb de lente meegebracht de tulpen aan je deur gehangen achter je winterse raam heb je ze in een vaas gedaan “kijk eens hoe mooi” dat zag ik aan je lippen ik heb de liefde meegebracht als we zwaaien huil je zacht was het maar zomer…

Het stille is niet leeg

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
Zijn woorden droegen liefde boven alle pijn en zon verwarmde de wegen het denken vloeide in samenzijn woorden bleven stil waar ik enkel liefde kreeg hoorde ze als een melodie op het ritme van mijn hartslag nog voelt het als volheid van het zijn want het stille tussen ons is nog steeds niet leeg…

ONGRIJPBAAR

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
kunnen tellen Wat zijn nu de effecten, ontredderde mensen wereldwijd Zoeken wanhopig naar oplossingen En zien wat wij in onze consumptiemaatschappij verkeerd deden Proberen wanhopig te herstellen, wat nu direct noodzakelijk is Gaan rigoreus omschakelen om hier weer uit te komen Gaan meer aan elkaar denken Gaan contacten opnemen met eenzamen…

In Uw Hand gegraveerd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Ik was me er niet van bewust toen ik werd geboren, en mijn leven op aarde begon. Ik heb het niet gemerkt, toen ik opgroeide en me ontwikkelde als kind. Ik wist niet beter, toen de pubertijd mij parten speelde en mijn opstandigheid groter werd. Ik leerde de wereld kennen in al haar aspecten en raakte in verwarring door mijn fouten.…

Nachtlicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Starend in het nachtlicht dat aantrekt als een magneet word je soms ouder voor je het weet…

ONTWAKEN IN HET DONKER

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
In het holst van die vreselijke nacht klopte het noodlot ruw op mijn deur Zijn melding ontnam mij alle kracht uit mijn gezicht vluchtte al de kleur Woorden gelijk kiezelsteen zo hard werden grof voor mij neergesmeten Had het noodlot dan echt geen hart? ook nu kan ik ‘t maar niet vergeten Ze spraken van de opkomende zon mijn blik zag enkel…
Ton Rijkers10 oktober 2020Lees meer >

Juist die pijn

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 413
het kijken is anders geworden een intens begrijpen maar dan zonder woorden waar begrip altijd de lach kleurde is nu de blik het nieuwe gebeuren wij zijn terug kunnen niet meer over de brug komen om samen te dromen het afstand houden raakt ons tot in het diepst van onze ziel daar waar ieder zijn essenties heeft geborgen tegen…
wil melker2 november 2020Lees meer >

Corona_Kerst

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 533
kon ik je maar vangen mijn lieve droomprinses je immer rode wangen geen huis of thuisadres ik lig hier maar te draaien te woelen maar 'k wil slapen mijn geest blijft twijfel zaaien dus tel ik dan maar schapen de ochtend valt me zwaar en Jezus werd geboren geen feest tesaam dit jaar want 't leven werd bevroren!…
Jonhy Donovan25 december 2020Lees meer >

traliedeur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
ik wil deze zei de vrouw en ik dacht het gaat over de kooi naast mij want ik heb in drijfzand vastgezeten en voor dood in grachten gedreven ik heb in huizen gewoond waar ik niets te zoeken had over eenzame paadjes geslopen gesnuffeld langs kanalen gezworven over pleinen en gebalanceerd in hoge goten ik ben bespot en weggejaagd en eens heb…

HET KLOPPEND BROK STEEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 699
op de vuist jawel hoor, dan genoot ze dus ’t allermeest Jongens te zien lijden was zowaar amusant dan werd haar ijdelheid ‘t meest bevredigd Tegen oprechte liefde leek zij niet bestand; daar tegen had ze reeds dikwijls gezondigd Ze scheen geboren om liefdes pijn te zaaien aan ‘t zaaien was toch een oogst verbonden Haar aard moest op eenzaamheid…

Opgesloten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Eenzaamheid omsluit hem, als in een kast zonder deuren. Met geen spleetje licht. Afgesloten, duister, dicht. Hij trekt zich nog verder terug in een andere wereld. De wereld van zijn gedachtegang. Daar opent hij deuren naar een prachtige zonsondergang.…
Antje7 april 2021Lees meer >

DURF EEN NAAM TE NOEMEN

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Toch hoor ik je naam zo graag nog eens noemen honderden malen zeg ik hem op een dag een naam die mij steeds tot leven blijft roepen in mijn eenzaamheid mijn traan en mijn lach.…

Vervlakking

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Nergens klinkt geluid zo iel als waar geen bomen bergen of muren zijn in eindeloze ruimte van een ziel waaraan elke hoop is ontnomen enkel ontluisterd in pijn. Nergens klinkt geluid zo iel als over verre vlakte waar geen weerstand of strijd overwinning ten offer viel het leven tot de horizon vervlakte elke roep om hulp verzand.…

Eindeloos landschap

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Er ligt een eindeloos landschap tussen jouw lucide droomwereld en haar machtige serene werkelijkheid de donkere nacht maakt harde muren een vreemde wereld zonder deuren van waarheid, stilte kent langdurige minuten in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier een moeder is, de boom een dochter van de zon de golven van de zee geen…

Losmakend alleen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 447
zag de wereld kaal en glad die zonder zichtbaar pad onoverkomelijke obstakels had soms glinsterde in de spiegel van de gladde kant een stukje universum in de belichting van hogerhand ongenaakbaar in een setting van diamant strooiden zij in alle kleuren hun hemelse band een schitterend fenomeen waarvoor ook schaduw moest…

Alleen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 755
Ik moet sterk zijn Het allemaal ondergaan Ik moet sterk zijn Niemand mag het zien Mijn verleden een kras Mijn toekomst een vlek Alles zwart en hart Maar niemand mag het zien…
Kh29 september 2021Lees meer >

EEN BLOEMPJE KLEIN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Ik treurde om dit bloempje schoon ze was heel stil en eiste een gebaar; Ik dacht, ik steel haar toch gewoon en jawel in die nacht plukte ik haar Ik genoot van haar schone pracht vele ranken groeiden uit haar steel Zo eindigt haar zwart grauwe nacht en begon haar dag, zonder krakeel Ik beminde een lief bloempje klein dat heel lang eenzaam…
Ton Rijkers24 oktober 2021Lees meer >

Afgrond

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 615
Ik heb aan de afgrond gestaan, Omlaag kijkend naar een oneindige diepte. Ik keek over mijn schouders, Maar ik zag enkel gestaltes in de verte. Ze liepen zonder omkijken van mij weg.…
Moni3 november 2021Lees meer >

Vertellende stilte

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
Een sereen winterlandschap schilderde je vanaf je hand in verte van een lange winter en het drong niet tot je door dat iemand je op afstand lief had maar door de dood was heengegaan in het koude landschap van de ratio bevroren jouw intieme gedachten hield de radiostilte het zwijgen aan totdat alles verdween in absentie en wat de dood…
mobar9 december 2021Lees meer >

Portret van de avond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Ben jij degene die ik voor ogen heb nu ik het droomportret schilder van de avond met mijn eenzame kwast Kom je in de nacht om de ziel te bevrijden ben jij een man die een kleinood kan verhelpen de bloemengeur van overdag tussen de lakens laat verdwijnen deze avond in mei ben jij een klein beetje van mij.…
mobar30 mei 2022Lees meer >

Je zielsgenoot plotseling zien

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Het is als de enorme stoom uit een snelkookpan loslaten, Het gebeurt onverwachts je hebt het eerst niet in de gaten. Onderdrukt rouwverdriet kan immers letterlijk een hart breken, Vervolgens kan je hart en ziel overlopen van liefde uitbundig preken. Bevrijdend huilen kan dus de rouwcirkel werkelijk doorbreken. Bij het gloren, kun je weer tranen…

Verloren in mijzelf

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Verloren in mijzelf zinkend verdrinkend er is geen nu geen verleden de tijd heeft geen besef zout op mijn lippen de zee is nabij vogels schreeuwen voorbij schaduwland grillig gevormde vingers grijpen gedachten wachtend op het licht van dageraad Zilver breekt haren in duizend broze tinten van licht aan de horizon tijd verroert…

Afzender onbekend

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Tijdens het nog prille begin van jouw moedige jeugdige bestaan hadden jouw onbestemde verlangens zelden glanzende vleugels en nog geen weet van ironie of de teloorgang van het noodlot je liet mij alleen achter tussen de bomen met steeds maar weer die dwaze dromen achter iedere boom afzender onbekend alsof de natuur door een vreemde god…

De Hand van het verleden

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
het was een zonnige herfstdag de lange schaduw liep voor me uit naar mijn oude woonstek daar kwam ik het verleden tegen stond leunend tegen ’t verroeste hek hier schoof een oude grens mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen met een zucht liet ik met weemoed los dat wij nog samen waren voelde oude pijn van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…

Exodus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
sterven doe je heel alleen niemand nog die naast je staat als de poort uiteindelijk opengaat met het voetlicht in de ogen aan de grote podiumrand stil en donker is de zaal het doek gaat dicht je bent nu aan de overkant…