45183 resultaten.
Ik droomde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
454 Ik droomde
en droomde
en droomde
totdat ik een dag
zonder droom
leven kon…
het dichten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 opgezet
waren de mede-dienaars waar strofes als maangruis
oplosten in de welvaart van het telkens herontdekken
nachtelijke waarheden werden in den morgen ontrafeld
en gewist door een ter persoonlijke schaamte
dewelke mij ontbood aan de tafelen die het verstrijken
van de dag aan me opdiende al was het vis en aal
nooit was ik ontgoocheld, het leven…
Het blauwe water
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
652 Ik droomde dat ik rustte op de maan.
M’n armen omhelsden de bol van licht.
Kijkend naar omlaag
zag ik mezelf,
liggend in het water
als een zeemeermin.
En even leek het alsof jij het was
waarmee ik me omringde.
Je had me omgeven met blauw
en het was veilig, warm en goed.…
Liefde is II.......er niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
636 Liefde kan je maken en breken
liefde kan je van binnen en buiten leven.
Ik voel me nu een niemand meer een niets
en het lijkt nu dat er niemand voor mij kiest.
Alleen en moedeloos en verlaten
tot niets in staat en verslagen.
Nu kan ik alleen nog maar me leven bij elkaar rapen
en wachten tot ik me weer met liefde bewapend.…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Wij hebben waarden
Wat in ons is
Heeft voor ons betekenis
We zwijgen
Over de stemmen in het land
Wij zijn niet links niet rechts
Wij staan aan de kant
We leven in een cirkel
Die we hebben gebouwd om ons heen
Wij geloven in liefde
In het leven als fenomeen
Wij hebben de aarde
Zijn uit de klei
Wij geloven in waarde
dragen
En stellen vragen…
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 mijn ogen lachen
handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat intens plezier voelen
wij in het leven hier
zo…
levensstijl
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 We proeven het leven
Eten het brood
En drinken de wijn
Het is om het even
Goud of lood
Of hoe ‘t na ons zal zijn
We vieren het feest
’t leven duurt kort
Zijn niet bevreesd
Hoe ’t morgen wordt…
Toneel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Op de bühne voel ik mij thuis
daar speel ik een rol
en iedereen applaudisseert
dien mijn tegenspeler van repliek
laat hem droevig of blij
en buig netjes voor het publiek
daar voel ik mij geëerd
alleen omdat ik de tekst volgens verwachting
heb geleerd
daarbuiten ben ik naakt
kwetsbaar onvolmaakt
ik ken de regels niet
en niemand…
we kunnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 maar wel dansend de nieuwe dag beginnen
met uitgestrekte rituelen
we kunnen onze obsessies uitvinken
en samen schreiend het bed bevlekken
met de lust die in ons nog telkens
de evenaar hervindt
we kunnen vechten tegen de grote woorden
die ons trachten uit elkaar te drijven, ze ontkrachten
van hun vrijbrief, maar bovenal kunnen we
dit leven…
Waardigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Als ze gevangen zit
in het niet meer weten
schemer haar omsluit
helderheid verdringt
laat haar dan in
haar eigen beleving
zodat ze met waardigheid
haar leven kan leven.
Paula Hagenaars…
Het uit zichzelf bestaande
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 De kosmische reeks van het leven
Terug te vinden in de kleinste zaken
Komt zonder zes niet bij de zeven
Kent zonder tong geen smaken
Waarachtig onzichtbaar voor het oog
Bevat einde noch begin
Gelijk een ongrijpbare regenboog
Is de weerkaatsing des levens er middenin...…
Tijdens alle jaargetijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Wellicht heeft iets van echt en waarheid de mooiste glans
samen innig door het leven dansen steeds de beste kans.
Voel je dan het innerlijke geluk zonder steeds een vraag
gewoon allesoverheersend als een fraaie liefdeshaag.…
Af en toe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 beetje wegdromen
zo af en toe
aangenaam moe
een eigen paradijsje
licht, stilte, liefde
begin van de dag
bloemen wiegen een lach
naar mijn hart
beetje zweven
mijmeren, vergeten
niet alles willen weten
wonden dichten
-
schrijven van woorden
op duizend vellen
omdat ik wil vertellen
hoeveel ik om het leven geef!…
Al stel ik mij een mond vol stilte voor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Je spreekt vaak over de complexiteit
van het leven dat ons is gegeven,
over hoe de mensheid ontnuchterend
van geluk mag spreken dat er kinderen
onbevangen registrerende pennen zijn.
Sommige uitspraken van je zijn als een liedje
een bijzondere versregel of persoonlijke brief.…
de ploert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 de zon een onophoudelijke aanzezigheid…
tussen twee eeuwigheden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
553 zou de verte
plots dichterbij
de dag wonen
het woord
waardevoller de
liefde dieper zijn
als je gaandeweg
begrijpt dat leven
een schitterende
lichtflits is tussen
twee eeuwigheden
van duisternis…
Hun familiegebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 zo was ik niet alleen
wist dat leven
alles had te geven
maar ontvangen
bleef altijd in gebreken
zij waren mijn wereld
in alles verenigd
zij deelden en ik mocht
in alles met hen bestaan…
De oude boom
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
547 Haar wereld is
als een oude boom
diep geworteld
door het leven
de bloesem allang
voorbij
maar nog niet
helemaal uitgebloeid
er zijn perioden
dat de takken
meebuigen
met de stormen
in plaats
dat ze knakken
hier en daar wordt
wel gesnoeid
geestelijk voedsel
is haar behoud
als krachtvoer
voor het oude hout…
[ Wachtend op later ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 Wachtend op later
besefte ik: dit is het –
dit is alles al.…
Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Uitgestrekt
tussen schelpen en
aangespoeld zeewier,
drijfhout
beweegt zich mee
met de zee.
Zon vraagt:
‘Zou je vlees zich hechten
aan je beenderen,
als je ‘nee’ zei
tegen mijn zomer?’
drijfhout drogend
Maan trekt aan
mijn water,
maakt vloed
en ebt weg
drijfhout neemt gewicht
Sterren banen zich
stil
een weg van licht.…
Zintuigt gevoel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 ik zag gezichten
haren ogen en oren
fragmentjes lachten
mij geluidloos toe in
herkennend begroeten
hoorde woorden
bewegen in monden
uit talen die er
niet meer toe deden
in hartelijk ontmoeten
waar elkaar
raken verbinden is
van hart tot hart
zintuigt gevoel op
heel eigen wijze apart
in archaïsche
beelden deelden
wij geschiedenis…
Ik ben een ballon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Ik ben een ballon
aan een tros mensen
met touwtjes zwaartekracht
bijeengebonden in een knoop
van navelstrengen:
de aarde
Mijn opgeblazen hoofd denkt
zelfstandig te zijn, waaiend
in een eigen stukje hemel
(een fantastisch bestaan
..boven alle verwikkelingen
..in de knoop)
zo vervuld van alle sensaties
dat ik ze niet door wil prikken…
[ Het echte wonder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Het echte wonder
van het leven is juist dát –
het geen wonder is.…
Gelijkmoedigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Je weet leven is gegeven bewegen, tijden mee beleven.
Dus ik adem en word weer rustig, adem in en weer uit,
onrust leeft vast in velerlei hoofden, in ieder besluit
geboren worden, dag en knijp ook jij er ooit tussen uit.…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
714 adem van de zee
streelde het lichaam en de ziel
je gaf je over met ontroering
de euforie van geluksvervoering
heelde door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdween de grens die ik verzon
in eindeloosheid
wenkte stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
daar aan de zee
vloeide liefde tomeloos in een…
cirkels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 onder een luifel van
bamboebladeren rekt de
tijd zich uit als elastiek
vanuit het schemerduister
vindt zij het bleke
licht daarbuiten
ze gist naar diffuse
geuren in de koele
ochtendlucht
een mens verzamelt
verhalen de arend tekent
cirkels in de lucht…
binnenskamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 er scheen een zacht licht binnenskamers die nacht
wakend over het restje droom
voordat dekens en doeken zouden lichten
en de naderende dag die het vale schijnsel bracht
was het geestesuur in dagzoom
waarvoor het lichaam in stilte zou zwichten…
goudsbloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 hemelpoorten gaan open
de geesten van de gestorven
angelitos komen thuis
vanuit zijn tuinstoeltje
gebaart een oude man: méér
leg er méér goudsbloemen op
flor de muerto bloem van de dood
je lijkt op de zon je kleur en
geur wijzen de doden de weg
de weg terug naar de aarde
om dit etmaal één te zijn
in herinneringen en verhalen
het leven…
De kwellende eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Ik kan niet verder gaan, levenloos leven
Er is geen oplossing die mij redden kan,
Mijn leven geef ik terug, die ik heb gekregen
Ik was nooit of te nimmer, een beste vakman.…
Verdwalen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Laat me
verdwalen
in dit mysterie
van verwarring,
totdat ik niets
meer weet
over niets weten,
totdat dit ik
verdronken is
in deze rivier,
en het enige
dat blijft
het leven zelf is.…