8758 resultaten.
Loden last
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
926 Ik probeer het weg te stoppen
Heel erg diep en heel ver weg
Probeer het het begrijpen
Te respecteren
Dat ik stil ben en niets zeg…
Ruis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
521 Zo verzwijgen wij vol spijt
van een wereld stil en doods,
zingend van een engel
die tussen beer en eend
ongeschonden bleef.…
SCHEMERLIEDJE
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.014 Schemerliedje, tintel-fijn,
mocht ik met uw wijsje klein,
geven stil verblijden
wie lijden.…
taboe
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
724 waarom
sloop je het geluid niet uit de muren
zodat ook het verleden
stil wordt
je hoeft me dan niet meer te omarmen
of nadien, jezelf schoon te vegen
omdat het knakt
binnenin, was ik toch al
het zwakst
tel de slagen, tel de dagen
mijn borsten rusten en nauwelijks
adem
voor toekomst en dezelfde
kamer, planken tot kussens gekist…
Nearer my God, to thee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
671 Er is de vraag gerezen
Te luisteren naar dit lied
Het richt zich op jouw wezen
Eenvoudiger kan het niet
Het pakt je bij je klad
En voert je op haar wil
Zacht als wat
Naar de bron van alle stil
Ergens daarbinnen het daarom van leven
Je huilt van blij
Al duurt het maar heel even
Je was er wel dichtbij
Je kijkt op
Ook de ander heeft…
zoekend achterlaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
914 althans, niet voor diegene die
niet stil zit, niet graag blijft
een plek is slechts een
onderdeel, het doel zelf
is de reis.
en zo kwam deze kamer leeg
al bleef de rest er wel
het meeste is mee in de wind,
door het gras, onder de zon.…
Wispelturig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Zwevend
in languit genieten
rustig, op een zonnige dag,
zoals vandaag
door liefde en geluk
ook al werkt de natuur vaak tegen
leven in elke fractie
tegenstrijdige angst
ellende en sloop, eeuwige loer
als het te ver gaat
tot in eeuwigheid
sssssssssssssssst
glijdt alles geruisloos
stiller dan stil der aller stilte
doch uitermate wispelturig…
Bang
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.537 De spijt wordt steeds groter
zelfs als ik stil sta, al is het maar even
en een weekje probeer normaal te leven
wordt de spijt alsmaar groter.…
Rare mensen en verdriet
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.102 Te gewoon om te lang bij stil te staan en toch sta ik dat!…
Mist en moord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
949 Ik droom er een eenhoorn
bij die stil z’n weg zoekt
langs de natte stammen,
als een dag die verglijdt.
Ik verwacht het heil dat mij
zal overkomen; ik vervloek
de ruis die wegneemt wat
ik had gehoopt. En dan
neem ik mijn lot in rauwe
handen om je weke keel.…
Poëtisch intermezzo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 In spinrag schittert zomer na
flarden mist
kondigen herfsttij aan
aarzelend
want de zon
herovert het land en de mensen
late geraniums koesteren zich
in haar licht en de kat
knijpt genietend de ogen dicht
een laatste glas op een terras
stemmen vallen stil
terwijl dorre bladeren
een bed bereiden voor wat komt
heimwee…
Hij kent je
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
927 Omdat de Heer jou heeft gewild
ben je door Hem geschapen
Hij had zijn plan al voor je klaar
zag in de moederschoot jou slapen
opende stil je levensadem daar.…
nu je tachtig telt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
723 ik heb de kieviten gevraagd jouw naam te schrijven
de lucht voelt vrij, helder en het liefst
met storm
want daar hield je van
en dan stil tussen rietkragen
de grootste vissen vangen
aan de wolken hangen tranen
licht doorschoten
met wat zon
ze horen daar al te veel jaren, maar
het mooiste jaar dat kon
de fijnste weefsels baren…
Graf en kruis
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.392 Die iets diers naar 't graf moet brengen,
Plante stil een kruis daarnevens:
Schoon dan de ogen tranen plengen,
In het hart komt hoop des levens.
Waar bij 't kruis de tranen vloeien
Om hetgeen men 't graf moest geven,
Daar gaan schone rozen bloeien,
Rozen, die het kruis omweven.…
De vooruitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 van de huizen
in mijn vertrouwde straat
zijn allemaal vervangen
de nieuwe sluiten beter
naar men zegt, de oude
waren scheef gaan hangen
eenentachtig nieuwe deuren
zijn bij de fabriek besteld
men heeft de maten en de kleuren
keurig doorgebeld
ze sluiten dus, maar passen niet
ik zie de huizen treurig kijken
en proberen in hun stil…
Vrouw onder de Vrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.183 Daarom was ik in mijn liefde stil...
hoe moeilijk!
Als ik jou zag, dacht ik: ik houd zóveel van hem...
dat ik hem zijn eigen weg laat bewandelen...
Ik was en ben al trots aan zijn wijze zijde:
deel uit te maken!
... Maar wát was ik graag:
de vrouw onder zijn vrouwen...
van wie hij het meest zou houden...…
Zomer of lente
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.044 Bomen bewegen sierlijk door de wind
Maar de wind is gruwel, straf en luid
Fietsers staan stil en takken wapperen als een lint
Ook een brommer komt bijna niet vooruit
Druppels beginnen uit de lucht te komen
Plassen komen te voorschijn op straat
Van de zomer kan ik nu alleen nog dromen
Maar die komt dit jaar waarschijnlijk weer te laat…
Ochtend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.879 Zo stil is ’t overal om mij heen
Op donkere wegen...
Alleen het troosteloos geween
Van regen...
----------------------------------------------
uit: Gedichten en gedachten (1882)…
Verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Nog slechts schor en zacht gefluister
van stil gemis
om wat nooit gevonden werd...…
dit is de laatste avond dat wij spreken
gedicht
4.0 met 1 stemmen
23.495 verhevig het bewegen
en leg het spreken stil
tot alles is verzwegen.
vervang het woord door een gebaar
en spreek niet meer want wat
gesproken is, is niet meer waar.…
Zichtbare ijsvogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Met op de
takken een laagje ijs
Sneeuw dwarrelt of
valt met vaart naar
benee
De ijsvogel is zichtbaar
Voelt onraad en vliegt weg
De sneeuw knispert
Onder onze passen
't Is stil in 't wit en het blijft
gestaag, zeker vallen
Onze schoenen
vormen een spoor
Ga mee…
STILLE WITTE ZATERDAG 2013
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Tussen dood & leven
ligt
de stilte van het wit
Ijzig stil valt de sneeuw
uit de hemel
op Stille Zaterdag 2013
Maar de grote witte vlokken
zijn aan de verliezende hand
zoals ook
steeds de dood van het leven
Nog een nachtje slapen en dan
is de Heer waarlijk opgestaan!
nog wat meer nachtjes slapen
en het weer gaat zeker omslaan!…
kathedraal in Italië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
592 geroezemoes
en ingehouden stemmen
de rij is lang
zeker een uur
wat zoeken wij
wij afgedwaalde mensen
ik kijk omhoog
gouden gewelven
verhalen van profeten
en een spiedend oog
pas waar de kaarsen branden
daar wordt het stil
twee mannen naast me, jongens nog
sluiten hun ogen
leggen hun zorgen neer…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
continue
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 geef me mijn hart terug
de pijn die er bij hoort met mijn tranen
langs mijn rug
geef me
de tijd, in wederkerige momenten
ergens daar waar jij nog bent
ik mis je
dag voor dag en zoveel stappen in die tijd
edoch, ik ben je kwijt
maar ook weer niet
in mijn kamer hangt een stil portret
met sprekende ogen en mijn schietgebed
om ooit…
Als Absalom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Als Absalom hang ik met mijn
Lange haren in de doornige
Struiken van mijn verleden -
Verder wil ik, verder moet ik,
Ik weet het, om niet oneindig
Stil te blijven staan -
Vastgehouden door de tentakels
Van de oude tijd zit ik gevangen
In alles dat mijn bestaan bezwaart;
En toch zie ik licht, daarginder,
Daar in de verte, daar wil…
Opzij opzij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 Opzij, opzij
Men wil mij voorbij
Maar ik kan niet weg
Luister nu wat ik zeg
Mijn benen doen niet wat ik wil
En staan gewoon even stil
Maar er is geen begrip
Omdat mijn lichaam plotseling vast zit
Gevangen in mijn eigen lijf
De reuma maakt mij eventjes stijf
Ik kom ook wel weer opgang
Maar soms maakt het mij wel bang
Want er is…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
Ingekleurde vlokjes sneeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 we moeten zijn terugkeer vieren
er een feest van maken
zijn er voldoende slingers in huis
voor als hij straks thuiskomt
en zijn driften weer voor even
heeft beteugeld
confetti, die we omhoog werpen
en dan als stuifsneeuw
op zijn dronken harses
zien neerdalen
een bedwelmde man valt om
ligt stil, bedolven onder
olijke vlokjes sneeuw…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…