3973 resultaten.
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Zowaar verloren
de herfst staat op en groet mij
melancholie vloeit
De mist streelt kale
kromme takken, herinneringen
glijden teder over mijn tere huid, ik voel elke
schaduw, elk lichtpunt, en vraag me af welke ik mag vasthouden.…
NIET MEKKEREN
snelsonnet
3.9 met 28 stemmen
2.136 Nee, ditmaal was ’t geen wissel die kapot ging,
geen manke rails, geen pech door blikseminslag,
geen staking die nog duren zou tot dinsdag,
maar omdat men op geitenjacht slechts bot ving.
Een kleiniggeitje, zegt u ? Zulks gebiedt
dat ik u toevoeg: “Nou, dan spoort u niet !”…
Slim
snelsonnet
5.0 met 3 stemmen
779 De girodienst was van de PTT
Die leegde ook de rode brievenbussen
En deed in kleine tentjes kabelklussen
Wat is dat staatsbedrijf al lang passé!
De KPN is daarvan slechts een schim
Terugziend was de sloop toch niet zo slim…
Voornaam
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
1.032 De korte namen blijven maar hoog scoren
Al vijf jaar lang staat Sem in de top-drie
En bij de meisjes geldt dat voor Sophie
Wel zijn er te veel Hendrikken geboren
Waarom was mij een lager aantal liever?
Mijn mede-sonnetteurs zijn exclusiever…
Niet Koersvast
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
686 ‘We gaan niet om’ liet Heerema ons weten
De naam die blijft, ondanks massaal verzet
Maar door een oude commerciële wet
Gaat toch het schip niet Pieter Schelte heten
Want Shell, straks verreweg de grootste klant,
Heeft echt geen zin in nog meer trammelant…
Lintjesregen
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
998 “Zeg schat trek iets fatsoenlijks aan we gaan
op pad”. Ik dacht meteen: hoera een lintje!
En zei terloops: “Schat, deze stropdas vind je
die bij dit blauwe overhemd wel staan?”
Een lintje kreeg ik niet...maar daarentegen
werd ik verblijd met heel veel kou...en regen!…
Het mag niet gebeuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Als het tijd is
dat mijn klok, mijn pendule
(nog van de schoorsteen van mijn oma),
opgewonden moet worden,
als het daarvoor tijd is geworden,
raak ik gespannen. Vrees kruipt
in mij omhoog. Het mag niet gebeuren,
dat – voordat mijn hand de sleutel heeft benut-
de veren slap zijn geraakt, er stilte valt, er zonder
zacht getik levenloosheid is…
aanroep
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
604 na elke oorlog
moet iemand
opruimen
de demonen
de laatste kogel
het heilige gelijk
het opperste kwaad
de muren
het prikkeldraad
na elke oorlog
moet iemand
blijven
op verstikkende
zwarte grond
om plaats te maken
voor het rouwen
om verdwenen geliefden
de dood van het kind
na elke oorlog
moet iemand
zich vasthouden…
WIE VORST ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 In de boeiende Tom Poesverhalen
komt steeds een vereerd iemand naar voren,
laat zich, ofschoon overleden, graag horen,
mag sterke bewondering behalen.
Zijn beschouwen en goedvinden stralen
bij elke beleving, gaan nooit verloren,
zullen alle avonturen bekoren,
geven raad tijdens moeite en dwalen.
Heer Bommel is trots op het uitdagen
van…
Tepelstreeltje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.562 Ze boog in een torenkamer voorover
De vlecht viel als een geknoopt laken
Voor de ontsnapte die terug wil
Dan klimt de kikkerprins naar haar hals
Op karakter en zwemvliespoten
De haarwortels houden het nipt
Maar haar grimas getuigt
Ter hoogte van de vensterbank
Knipt ze de streng door
De ballast valt met een ijselijke gil
Zo blijft…
echt de man gaat voor
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.829 betoasten welriekend
bestuiven in een pannetje
in duin
bij avondzon
als honnepon
z’n eigen duinmargriet
----------------------------------------------------------------
*De ‘Bloedberg’ was in de jaren dertig vorige eeuw een werkverschaffingsproject, uitkijkpost over en aan te leggen bos, eerst tientallen meters hoog bij het Schelpenpad, tussen Ter…
Vera’s glimlach
netgedicht
4.1 met 174 stemmen
50.641 En de ClinicClown pakt zijn gitaar
speelt voor haar alleen een wiegelied
vol zoete strelende akkoorden
die teer liefde voor haar verwoorden
en klagend huilen van verdriet
Ongeschminkt las hij in de krant
zwart omrand en klein geschreven:
“Vera`s glimlach is gebleven
als glans voor elke nieuwe dag
wij vergeten nooit haar lach”…
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.023 Rust
Klein bloemetje kwetsbaar en teer
Je staat daar zo eenzaam in het bos
Korenblauw met roze gekleurd
Jij maakt zoveel emoties in me los
Rode krullen dansend in de storm
Slanke handen teder en zo fijn
Een trui onhandig omgeslagen
Trieste ogen vervuld met pijn
De rust van de natuur zo mooi en zacht
Het gefluister van de wind in mijn…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Voorgoed bij helder weer
Van droefnis teer
Aan overzij van zeeëruisend klagen,
Ligt nu verklaard doods donkre schijn
Als eng ravijn
Van zomernacht doorzichtig tussen zomerdagen.…
zandloper
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.310 mijn kind, mijn kind, in rafelige vodden
snijd je met een smal, scherp mes
tere, naar liefde geurende jasmijn,
lang voor de ochtend zich opent
je heldere, donkere ogen kijken
maar je vraagt me niets,
je snijdt met dat scherpe, kleine mes
en legt de jasmijn in een rieten korf
Ashamir, met zijn kreupele been,
schreeuwt wat schorre bevelen…
redundantie bij fruit
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.053 zij springt van levensvreugd in het rond
zingt van radijsjes mirabellen en bananen
knijpt in perzik cox conference pompoenen
vruchten zacht aan steeltjes om te zoenen
ziet haar mango's teer omzichtig wegen
die de stagiaire op schaal los vasthoudt
om te verstillen ze mogen niet bewegen
daar zij anders de uitkomst niet vertrouwt
hij denkt…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 op het balkon
van mijn fantasie
aanschouw ik
heimelijk
van achter mijn
mannelijk masker
het groeiend genot
puilend en buigend,
zacht rustend
op haar dijen
scheppen
haar borsten een brug
met tere pijlers
het hoofd
met lang getouwd haar
neigt voorwaarts
de spreidende draden
verbergen deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende…
Door ’t kreupelbos
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.802 Wie in zijn jeugd op gladde baan
Te lang aan moeders handje stapt;
Geen strobreed hoeft ter zij te gaan
Of op geen steentje trapt,
Wijl hij zich nimmer voorwaarts waagt,
Eer ’t pad voor hem is schoon gevaagd, —
Hij heeft het zeker kalm en goed,
Maar blijft, bij ’t minst verlet, een bloed.…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Boomgaarden heropenen hun blad
bassen ter ere van goedertieren hoop een lied
aan hun voeten ligt de kosmos het bos leeft
op, niet meer, nog hogerop, daar
plakt het de sterren vast voor nog een jaar
en geeft zweverige zoenen aan
de rokende daken onderaan
de stad, geen kat ziet dat
er iets gebeurt, men denkt het
regent buiten, we kennen dat…
OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
2.378 Jeruzalem, stad Gods die komen zal,
fonteinen zullen vol in U ontspringen,
geen macht ter wereld kan de tong bedwingen
tot lof, bij reidans en trompetgeschal,
Drieënig God geprezen,
de schepping zal genezen.…
De verse melk, gestreeld uit volle prammen
poëzie
2.3 met 12 stemmen
3.303 De verse melk, gestreeld uit volle prammen
Stremt, door een stadiglijk geroer,
Tot gele boter, die de Boer
Ter marte veilt, waar stedelingen op vlammen.…
Couveuse
hartenkreet
2.6 met 23 stemmen
2.550 Daar lag je
zo klein zo teer.
Je was, van was.
Breekbaar was je.
En wij mama en papa
totaal geen ervaring
met zorgen, keken uit
naar elke dag.
Naar elke morgen
Huisje van glas
dat is bij ons
gebleven.
God wat
was je ver weg
voor ons!
Maar dat glas
hield jou in leven.
Het was niet jouw
of onze keuze.…
Stille Vlinder
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
941 ach, mijn lieve, blonde, wonderschone vlinder,
op broze vleugels van papier, dwarrel je in onschuld
door mijn gedachten en verwart mijn hart en zinnen
ik voel me oud en jong tegelijk, terwijl ik
in het trillen van je sterke vleugels voel,
hoe je hevig vlinderend van kelk naar kelk,
je tere onschuld toont, je naakte onschuld
jouw naakte onschuld…
Mandelabrug
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
821 Het practisch nut van veel idolen
ligt erin dat ze breed inzetbaar zijn
ter bescherming van het publiek domein
tuig heeft schrik voor aureolen
Plus dat bij wie ze echt werken
men een hogere zin aan leven ziet gegeven
met een verlicht hoofd dat wordt geheven
gelijk vroeger in de kerken
In Zoetermeer zit op de Mandelabrug
de ene helft amechtig…
Tussen hemel en zand
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
881 niet waarheen
tussen hemel en zand
botst het ongevoelige met het overgevoelige
ogen die niet weten waar te kijken
niet verder zien dan zichzelf
of het zicht op de vage horizon
tussen hemel en zand
ben ik niet meer dan een korrel
tussen alle anderen
niet meer of minder
niet groter noch kleiner
tussen hemel en zand
warmt zon mijn tere…
De hazelaar
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.027 Hij vlamt in de nijpende wintertijd
Met zijn bloemetjes klein en teer,
En gans een schare katjes vlijt
Zich op zijn naakte leden neer.
En als zijn eigen vuur is geblust,
Dan steekt de struik zich diep in ‘t groen,
En lokt met nootjes tot vreugd en lust.
Tot minnegekoos of verlovingszoen.…
Verlegen en broos
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
1.613 Ik leer weer duiken
in de meren van mijn hart,
vindend het kostbaarste kleinood
de parel van Liefde,
teer, broos, breekbaar
en toch in haar zachte volle Kracht!…
Door 't Kreupelbos
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.502 Wie in zijn jeugd op gladde baan
Te lang aan moeders handje stapt:
Geen strobreed hoeft ter zij te gaan,
Of op een steentje trapt,
Wijl hij zich nimmer voorwaarts waagt,
Eer 't pad voor hem is schoon gevaagd -
Hij heeft het zeker kalm en goed,
Maar blijft, bij 't minst verlet, een bloed.…
GETIJLOZE MAANDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
734 Het tere speenkruid
bloeit krachtig en vergaat snel
tussen de wortels
van de oude, zwakke boom,
die -levensmoe- blijft bestaan.
In de stadstuinen
bloeien veel krentenboompjes.
We gaan naar het bos,
zoeken heel lang, overal,
één zo'n witte bloesemkruin.…
- Bloemenbundel -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
586 dan griefde mijn pijnlijk hart, aangeraakt,
en alle dichte purperrode bloemenbundels
neigden hun hoofd
waarschijnlijk ter later ure
..tot in de diepe rijke nacht.…