7557 resultaten.
Recht zo
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
916 Van jou en mij een foto
in zwart/wit omdat het beter
blijft dan onbetrouwbare kleur…
een lage hemel
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
686 vandaag gebeurde het
in één ogenblik
buiten op straat
lag huid
te sterven en jij zag opnieuw
haar stilstaand gezicht
vogels in zwart
vlogen door vlinders heen
en keerden weer
over wintervelden, uit het einde
geboren
niemand merkte het sneeuwen
op je vingertoppen of het zorgzame gebed
dat je achterliet
tussen de…
Zellef doen!
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
986 flieder, fladder, faldera
weg met die zwarte bril
daar word ik toch zo somber van
ik breek hem nu in twee
tiepie, tappie, tokolo
ik kijk door roze glazen
alles lijkt veel vrolijker
de dag krijgt opeens kleur
dikkie, dakkie, doremi
voortaan ga ik kiezen
voor groen, geel, goud of paars
dat doe ik lekker zellef…
Nooit meer dezelfde
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
798 De slag komt uit het niets naar voren
een mes dwingt mij,
ik weet mij verloren
Ruwe handen trekken,
naaktheid wordt onthuld
Dan dringt het diep in mij
vermoordt het wreed mijn onschuld
Het flonkeren der sterren zie ik met mij sterven
maanlicht dooft
zwart wordt mij de nacht
Door afgrijzen pijn angst
bezwijk ik dankbaar
Stinkend grauw…
De bestemming
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.347 Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot,
en toch staat het hier zwart op wit.
Wij denken alles in eigen hand te hebben,
onze eigen keuzes te kunnen maken
maar we hebben het fout.
Anderen komen met hun mening, met adviezen.
Deze zouden ons kunnen beïnvloeden.
Maar doen ze dat ook?
Dat maakt niet uit.…
dertien was ze
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
764 winter stopte
sneeuwvlokken in haar mond
elke avond
opnieuw wanneer ze
ijzig dun
naar haar woorden liep
zonder te weten of tijd voltooid
was
in nestkoude
en in de vierde nachtwee
waaruit geen kind viel
of een arm, zonder verraad
aan vingers
Louise schreef de aarde zwart
en perste een wereld
uit haar lijf
trad haar koninkrijk…
Een punt er achter
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
957 ik zet een punt
zomaar
zwart van tint
het blijkt meer dan een stip
die is minder ruimte gegund
doch wordt vaker
in de verste verte bemind
zo toon ik enkel
soberheid
met een pen
en wordt dit teken
vaak als onbeduidend
beschouwd
maar ook getuigt
het van een einde
soms onverwacht
men had dan liever aan
een verwachtingsvolle…
Dagen.....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
878 Soms zijn er van die dagen, zo donker en zo zwart,
die stemmen je zo somber, zo weerloos maar ook hard
Soms zijn er van die dagen...je durft niet op te staan,
ja die bekende dagen...waar komen ze vandaan!…
roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.013 koud is het
door en door koud
alleen
met de smalle maan
half verscholen
achter de wolken
ben ik
verlaten
door en door koud
alleen
in mijn dromen
jouw stem
die me vraagt
lief, kom hier
in mijn armen
laat me je hart,
je lijf
eeuwig warmen
verschuivende wolken
zwart
doen me ontwaken
ik schreeuw
blijf
geeuw
ben al wakker…
Baby boomer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.122 Baby boomer,ontspring de dans
van een rituele dood
ontsnap aan grauwe lauwerkrans
en wees redder in de nood
verdruk alle grijze duiven
tot vervlogen verenpracht
om elkaar mee uit te wuiven,
waaiers in de zwarte nacht
deel het lot van kinderlozen
uit onze rijke schare
wij zijn vruchteloos gekozen,
bejaarden in fanfare.…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 toen haar witte dood verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld…
Wezen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 pigment ontnomen
evenals je onschuld
sinds 'n worgengel
aan je bed verscheen
angst realiteit werd
toen je zus is vermoord
in het zwart van de nacht
bleef de hemel sterrenloos
overdag verstoten
uitgekotst paria
totdat de avond valt
het donker vreest
brandende zon
verzengt de huid
het gat in de ziel
lijkt onheelbaar…
vanwege een uitdaging:
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
621 uitkomen
al wat vuil in ogen kwam huil ik zwart
mijn schreeuw begeleidt ze
in het speeksel van dat wurgende geluid
er stapte iets naar binnen dat niet buiten wil
de gril van kunnen spreken
via ongeschoolde normen, als een worm
in drakenhuid
hoeveel geluid maakt een indruk?…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Met wortel en tak
gedicht
3.5 met 10 stemmen
9.331 Twee handen
de polsen gebonden
steken zwart biddend
uit de aarde omhoog.
--------------------------
uit: Wolftoon, 1986…
balans
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
674 de avond nu prevelt over de akkers
zwart licht schijnt nu door de vensters
onze gedachten zijn lang
in de dagen die nu korter zijn
nergens hoeven wij te zijn
we zijn gelukkig in de warmte
van onze kamer
in trance gedreven
voelen we de kleuren
van onze innerlijke wereld
we zoeken de kracht van binnen
in de balans van geven en nemen…
ademnood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 de badjas ademt dons, rond
roosjes op een oud gezicht
ze lacht
het wrange dat voor ogen stond verzacht
als zonlicht rond een schaduwrand
met in haar handen
slechts nog dat
wat niet meer verder ligt dan wat
de morgen haar zal brengen
het tijdspad is vermist, hij ziet haar oude ogen
rond zijn handen op haar hart
ligt het zwarte onvermogen…
Rollen zonder protocollen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 jij wist het land te vinden
uit de golven van de zee
groeide op in schaduw van de zon
met eigen licht
bouwde jij je koninkrijk
in rollen zonder protocollen
jou overkwam
de witte wereld met fatale kracht
beschadigde verbindingen tot zwarte nacht
nog dool je op nietszeggend land
maar de golven roepen je naar huis
met hun al gekrulde…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 Hoe vaak in zwart doorwaakte nachten
de dood ook kalm zijn troost aanprees,
steeds overwon (uit hoop of vrees?)
het ongewetene dat wachtte.
Wat alles nog voor mij beschoren
zo in de schoot der goden lag,
ik strekte naar de nieuwe dag
opdat het mij zou toebehoren.…
Naast jouw schaduw staan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
681 ik probeer in de schaduw
jouw donker te kruipen
uit het licht van de sterren
om iets te kunnen ontrafelen
van de woorden, dat te voelen
waarin jij gevangen zit
*
ik wil in jouw wereld wonen
de plekjes leren kennen
waar de zon de diepte raakt
samen ademhalen in het blauw
vechten tegen het zwart
zuchten onder de maan
naast jouw…
Tweevlak in Rood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Rood raakt niet elkaar
opgelijnd in orde
houden ze afstand
zuiver zijn ze niet
beiden
zwartigheid laat sporen na
ingegroefd de
onuitwisbare tekens
van ander leven
Rood wordt vloeibaar
bloed dat stroomt
zwartgalligheid
zuiver zevend
De satellieten in Crème
wachten
als engelen voor de poort
te worden toegelaten
om Zwart te verzachten…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
kranslegging
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
473 schimmelgeurend zucht de weg
een lange gang rond oude buitenwacht
de nacht verduurt de maan niet meer
als het raam geen uitzicht biedt
geniet zijn zwarte gat van alle boze dingen
kenteringen in een plas
brand een kaars tussen de was
schroei diens oude luister weg
en zwaarte zal van daar verdwijnen
als ik
witte bloemen leg…
reizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 reizen voorbij de vleugelslag
van overvliegende ganzen
tot de rand van het bevroren
meer waar de sneeuw de stilte
onderstreept als zij
van de takken glijdt
reizen naar de ijsgrens
waar loodzware leegte
de ruimte ondoordringbaar
bedekt met zwarte dekens
reizen onder de verzengende zon
die het hallucinerende leven
meedogenloos smoort…
Donkerrood gelakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 de hand
was licht en droog
vingers lang en slank
je nagels
donkerrood gelakt
in subtiele kracht
je opende
terwijl de ogen telden
met een ontspannen lach
in wit en zwart
toucheerde jij
de sterren van de hemel
vergaten mensen
dat jij het was
die aan de vleugel zat
stilte eindigde
jouw concert men voelde
hoe de wereld anders…
Niet deugen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
459 Tijd die nooit
Nutteloos voorbij
Mag gaan -
Niet zo maar lezen,
Zachtjes voor me
Uitstaren of
Genieten van alles
Dat er is
Of niet is -
Vroeger was ik er
Bang van, bang van
Mezelf, bang dat
Ik tijd zou verspillen
Wat me door mijn ouders
Ernstig ontraden was
Nu weet ik dat ook
Ik wat rafelranden
Mag hebben, een
Zwart…
Zoals je thuis tikt
gedicht
2.4 met 7 stemmen
4.259 Geduld, als je op snelheid
komt, een hoger ritme
dat het hart kalmeert
en alles - bomen groeien
door het raam, de glasgordijnen
ademen als een dier -
wordt daarin opgenomen:
je handen, snel als wolken
in september, tikkend
op een zwart klavier.
-----------------------------
uit: 'Kaneelvinger', 2005.…
Sleen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 die naam
denk ik aan
lijkt een soort langzaam
verdriet en lang verleden
maar loop je daar wat
te wandelen als toerist
en je ziet wat ponnies
in die bossen in de buurt
zwarte wolken
en een kleine maan
zagen we terwijl we
wat praatten over de toekomst
ik hou nu van Sleen
dat dorp in Drenthe
maar hoe kort
zijn we er geweest…
Verloren hun fysiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
441 zwart donkerde
het verre blauw
in ijle muziek
jouw hoogste tonen
verloren hun fysiek
in de oneindige ruimte
ioniseerden samen
in golvende banen
rond sterren en planeten
lichten af en toe op
speels als een kind
stralend in de zonnewind
nooit zal jouw geluid
verdwijnen maar in deeltjes
en golfjes overal verschijnen…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…