3975 resultaten.
Innerlijke schoonheid
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.759 Blank, wit, bruin, zwart of een ander gekleurde huid,
Mij maakt het niets uit.
Jood, Christen, Hindoe, Moslim, een ander of geen geloof...
Waarom is er toch zo'n grote kloof?
Lang, kort, dik of dun...
Liefde! Dat is wat ik je gun.
Ieder mens is uniek in zijn doen en laten...
Onwetenheid leidt tot haten.…
Zonder je
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.604 Ik weet niet waar ik heen moet gaan
Elke dag voel ik dat je naast me bent
Elke dag wordt je gezicht een deel van mijn lichaam
En wordt mijn leeftijd meer vruchtbaar
En de wijzen krijgen een nieuwe vorm
En ze sluipt als een druppel van de dauw in mijn huid weg
Het geduld om op je te wachten, wordt steeds moeilijker
En je aanwezigheid is…
Kust de Kust
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.924 Sneeuwvlokjes dwarrelen
Kou snijdt door mijn huid
Het strand stil en verlaten
Enkel golven breken luid
Meeuwen dansen rondjes
Krijsen kreten in de lucht
Zout de geur van schelpen
Wind welke zachtjes zucht
Mijn voeten lopen meters
In het harde gouden zand
Rust lijkt zo onwerkelijk
Gewaand in niemandsland
Lucht in pastel groenblauw…
dan doden ogen in een eerste blik
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
906 striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant onzichtbaar te bekleden
mensen stappen zonder zicht
als zombies met sociaal verplichte
afkeer van contact, het zijn er veel
te veel, ze vlammen vaak te licht
dan blinkt het mes en kerft privacy
agressie in de huid…
In erotiek gehuld
hartenkreet
3.7 met 65 stemmen
6.235 Geruisloos loop je om mij heen
Achter mijn rug sta je stil
Je armen buigen zich langzaam
Om mij zachtjes te omsluiten
Intens strelen je handen
Mijn roomwitte huid
Vingers sluiten om mijn borsten
De passie rilt in mijn lijf
Je vingers voelen zacht
Steeds dieper afdalend
Tasten in puurheid
Vol sensuele aanrakingen
Geruisloos neem je mij…
Je Ideale Lijf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
938 weet te overstemmen
Elke keer weer even heftig
Alsof ik er eigenlijk niet aan wil wennen
Ik zou echt niet kunnen weten
Hoe iemand zo ontzettend dichtbij
Lichamelijke perfectie kan komen
Maar mijn eerste keus ben jij
Je lijf perfect om vast te houden
Je zwarte haren gedragen door de wind
Bedwelmd worden door je lichaamsgeur
Je zachte huid…
IJstijd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.214 ik voel de levenstromen opbloeien
door je vingertoppen vloeien
nadat je in mijn ogen nadenkend las
dat ik de gloeiende hitte
van je hartstocht miste
toen jij heel langzaam van me dreef
vandaar mijn roep in de kou
mijn radeloze schreeuw naar jou
verdrijf de winter waarin ik leef
De dwarrelende vlokken
vanuit de grauwe lucht
geven mijn huid…
Coast
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.277 De wind liefkoost de rozenblaadjes
zacht de hand strelend door het spinnenhaar
scheidend de huid met zijn peinsplooien
die zij voortbrengt
De streling verveelt nooit
mits gedachtenloos smorend
de wortels rood verdwijnend
trekkebenend in de zee van
grijs wijs geslagen onbekommerd
alomvattend spat de honingzachte
gedachte uiteen
Als een…
Pijn
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
3.140 Er is geen druppeltje te ontdekken,
maar ook duizend blauwe plekken
komen niet door mijn huid naar buiten;
mijn lichaam probeert ze in te sluiten.…
NON
poëzie
3.2 met 10 stemmen
4.691 zij had haast geen tand meer in haar mond,
haar huid was geel, haar blik ongezond,
zij was niet wijs en niet gek.…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 twee zeewaardige karvelen
een kraak met vierkant getuigde mast
varen uit de haven van de Zilvervloot
een landtong nabij de zuilen van Hercules
hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek
om de matrozen niet van hun moed te beroven
op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid
waant zich op het grote oosterse schiereiland
maar…
Avondrood
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.633 Bij het afscheid van de kist
nog door het glas gekeken
naar iemand die is weggegrist,
het deed mijn huid verbleken.
Want wie een ander ooit begraaft,
staat oog in oog met eigen dood;
in rouwkleding snel opgedraafd,
verschijnt het laatste avondrood.…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Je huid zo wit, dit bezit,
Moe gedaan en moegestreden.
Afscheid neem ik nu van jou,
Het einde heb je niet beleefd zoals ik het beleven zou.
Nu sta ik hier in het duister,
Met enig licht dat niemand ziet.
Enkel in gefluister hoort men mijn verdriet.
Daar vervaagt de laatste traan,
Weet niet hoe ik het kan geven;
Deze liefde die is vergaan.…
Zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
978 Zee
drinkt mij
schuurt me aan haar huid
eeuwige beweging
heen en weer
ergens doemt iets op
en niemand ziet het gaan
een enkele meeuw
Voor dit ben ik gebouwd
onthoudt dat
meer is er niet
oneindigheid
Gewiegd
word ik in droom en slaap
In armen van
Zee
Zij murmelt ik kreun
Op drift zijn wij
niets openbaart zich
dag en nacht
gehuld…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 Plots
sta ik buiten
het weer stormt me intiem
ik was net heel hard
over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 terug van de oorlog
met een barst in het hoofd
waaronder hij veel had vergeten
toch vond hij de weg naar huis
Zijn lief herkende hij niet meer
zij snikte, hij groette haar beleefd
Hij werd een kind van mijn jeugd
van verbazing vervuld over
een vlieg kruipend op een hand
een spin gevangen in mijn haar
In de winter werd hij mager
de huid…
dagen van nostalgie en op een nagenieten van het vrijen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
686 keren
en af en toe neem je de baan
terug uit een richting die nog
verder van je afstaat, zomaar
soms zijn het gewoon demonen
die het verleden willen inhalen
jij liet je haren knippen
en ik liet het gewoon wapperen
zelfs mijn handen wou ik wel
eens fictief branden
zonder al te veel pijn achteraf
want het land is vruchtbaar
op een huid…
Bramenjam.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
854 Mijn regenboog beschijnt je blanke huid,
ik zie je nu als nooit tevoren
er zullen nog veel inspanningen voor nodig zijn
en broze angsten worden overwonnen,
heus, ik zal het je allemaal vertellen mijn kind,
maar alleen als het moment daar is.…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 Vanuit een trage schoep
van lentewinden staan de
bomen slapend, gras groeit
in bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden…
Trouwens
gedicht
2.5 met 22 stemmen
9.898 mijn vingers tegen licht gehouden
weten al van hun sterfelijkheid
straks liggen ze gevouwen
in mijn schoot - nog strelen ze
uw zachte huid, nog willen ze
om nieuw leven te planten
in dezelfde aarde wroeten
die hen verderop bedekken zal
het einde kent u wel uit uw
zorgvuldig weggestopte dromen
ik neem die trein en u blijft achter
op dat kolkende…
EEN ZUCHTJE WIND
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.100 Een zuchtje wind gaat langs me heen
aangevoeld de streling van je huid
een lichte blos, je stribbelt nu niet tegen
de jeugd verdwijnt, een vrouw beweegt
op paden zonnig licht
kronkelig oneindig
je adem gaat soms zwaar
waarom?…
Kindertijd
hartenkreet
1.8 met 17 stemmen
2.078 Weet je in haar witsatijnen huid
luisterend naar feeëriek en lieflijk slaapgeluid
kon je liggen, veilig opgeborgen,
Maar je vluchtte.
De avond ruikt niet meer
naar kinderspelen en muziek,
enkel naar melancholiek
en de angst voor morgen.…
Opgedroogde bronnen,
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
677 De vreemdeling werd naakt
geboren, de huid en broek
zaten hem te wijd, de riem te
strak, muilkorf van discriminatie
stak over beide oren, bij voorbaat
een verloren strijd, achtervolgd
door gesmoorde stemmen, die de
wereld in bezit namen, kon het
denken niet remmen, bleef daarin
trouw, respect naar zichzelf is
niet te temmen, gebrand…
Jij
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.240 Jouw warme huid blijft mij lokken
nog steeds satijnig zacht
en liefdevol vlij ik me tegen je aan.
Nog even wegdromen,
terug naar de stilte van de nacht.
Nog even genieten voordat
jij straks weer op zal staan.…
in deze doolhof van letters
gedicht
3.3 met 17 stemmen
9.077 grijpen
apodictisch conferencier is de dichter
een mol die 's nachts uw land openwroet
en 's morgens staat u veranderd en bevreemd
naar zijn nagelaten werk te staren
het is geen kunst
als stilstaand water diepe gronden te hebben
de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen
maar onder de oppervlakte stromend
steeds weer nieuwe huid…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 Het heeft mij verslonden,
veroverd met huid en haar,
geketend sleep je mij naar de
spelonken van meedogenloze
melodieën, waaraan niet te
ontsnappen is, laat me branden
in je vlammen, die dansen op
akkoorden en waar ik niet vanaf
wil vallen, behalve als deze
breken, dat is uitgesloten, ik
blijf met jou verbonden, de tijd
was kort, die…
Hotel Berlin Lützowplatz
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
846 van verveling
aan de bar van Hotel Berlin
als elke avond krabbel ik
wat ik zie en voel
op bierviltjes
op visitekaartjes
en knik als de barman
de fles omhoog houdt
hij die piano speelt
wiegt zijn hoofd
nipt van bier tussendoor
en laveert verder over de toetsen
naar de vrouw die danst
al maar nader danst
haar geur bedwelmt mijn huid…
Doortrapt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 voorstelling is ten einde
Het doek is gevallen
De tekst verbleekt, het decor vervaagd
Al wat bleef is het applaus
Een recensie in een onbeduidend blaadje
Jij viel uit je rol, schreef een ander einde
Met andere hoofdrolspelers
Je liet mij hopeloos achter
Verdwaast, verloren en eindig
Ik zie je nog op elke hoek, in elke straat
Hoe mooi de huid…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 De huid is warm, die een rijp bloed doorvloeit.
Het sterft, zo weinig nog vermoeid?
Maar 't raadsel dat het in zich sloot
Was de nabije dood.
Gevallen in de chaos als een vonk,
Heeft haar gestalte ons kort bekoord.
Een vonk - die weer verslonk.
Nu tasten wij naar verf en woord
En voeden onze herinnering
Met een gedicht of tekening.…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 De vochtige ochtendkoude
laat zich voelen tot op mijn huid,
een rilling.
Ver weg op d' achtergrond
geroezemoes van verkeersgeluid.
Ik filter mijn horen
en beleef het traag vallend geluid van herfstblad,
van vleugelslag van een in V-vorm voorbij trekkende ganzengroep.…