8933 resultaten.
De vonkenregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 je smeult
kringelt rook
in speelse vormen
ik blaas zacht
jouw vuur iets aan
je knispert en vonkt rood
ontvlamt daarna
in feller branden
schroeit bijna mijn handen
weer laai je op
tussen grijze as
verdrijft de koude nacht
nog is de vonkenregen
in je ogen niet geblust
als je lach mij plagend kust…
Wandeling.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
701 Dat het koud wordt, is niet erg :
hout is er genoeg en kilte
was er al.…
Verlies vindt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
720 Nauwelijks nog het gezicht
herkennen, verschrompeld
in de dood, bleek en koud
als ijs, lange haren ingekort
Voorbij droefheid en pijn
het lichaam achtergelaten
de ziel vindt zijn plekje
wel tussen hemel en hel
Misschien even terugkomen
als een voor- of achternaam
valt in een gesprek, genoemd
in boek, tijdschrift of krant…
noordwaarts gaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
608 in de zomer is noordwaarts gaan
niet echt een straf
de stroompjes zijn doorwaadbaar
het landschap toegankelijk
en de fjorden te bezeilen
ja zelfs noorderlingen
hebben dan iets menselijks
minder nors(k) vooral
anders is het in de winter
wanneer koude hen omringd
dan tocht het ernstig
door de kieren van hun hart
nee dan toch maar…
De ochtendwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
510 het fladderen
door het leven
lijkt voor jou voorbij
nog kunnen je
vleugels alles geven
is honing heel dichtbij
maar hun kleuren bleken
breken in de zomerzon
de tippen zijn gespleten
een koude nacht zal jou
ongemerkt doen overgaan
je vleugels nog gevouwen
je lijf blijft stilletjes staan
wiegend op de ochtendwind die
in jou zijn…
Warmtebron
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
794 Laat me delen in je warmte
het is zo koud hier in de nacht
er waait een ijswind door m'n hoofd
die meer en meer treurnis belooft
mag ik slapen in je warmte
ik verkil als ik nog langer wacht
er trekt een vrieskou in m'n lichaam
die me langzaam van zinnen berooft
ach kan ik schuilen in je warmte
totdat de zon weer naar me lacht…
Vertellende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
685 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
voor het eerst zijn in aanzet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 waar de wereld alleen zichzelf omvat
vallen laatste vlokken in kleuren grijs
niet gekend in blauwdruk
maar tinten door de pracht van hitte
driften sissende wolken waar zij koude raakt
broeit zij in haar voegen
en laat een eerste legsel te water
waar de dood haar niet deert
kent zij het later niet
er ontbeert haar niets; zij is…
Zwavelstokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
761 slingers
zilveren
takken groenen
rode ballen
in de boom
hoger
pieken nog
de sterren
twinkelen zijn
komst van verre
het lijkt
een droom
in de koude nacht
die warmte van
zwavelstokken bracht
met herdertjes
waar schapen grassen
is zijn geboorte
de bekroning van
een lang verwachten
wil melker
16/12/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
kraai op tak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 de vogel vliegt laag aan
met vleugels zwaar van ijs
in een wiekslag vallen duizend
vlokken van de koude takken
in de bladerloze boom krast
de kraai met schorre keel
de pijnboom gaat gebukt
onder zijn herinneringen
kijk hoe diep zijn takken buigen
geen mens die het ziet
alleen de kraai weet
van de diepe nacht…
Terwijl ze woelde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
589 Terwijl zij woelde en woelde
van rug naar zij en weer terug
sponnen haar hersenen
starre stekende spinsels
de een na de ander
en ze stapelden een hoge
Ijzige ondoordringbare brij
toen sprong de kat op ‘t bed
perste natte neus tegen
haar koude arm en
legde zachte voorpootjes
midden op die grote zere plek…
solus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 ik val als een blok
voor de afgelegen
Rockall rots in de
Atlantische Oceaan
solitaire granieten
top van een
gedoofde vulkaan
rots van stavast
rots in de branding
als opgezweepte
golven in de storm
haar overspoelen
de hebzucht zwemt
krioelend onder haar
het laat haar koud ze
blijft wat ze altijd was:
Rockall rots
niemandsland…
evenwicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Ik voelde de koude
en vergat de warmte.
Ik zag de dorre vlakte
maar vergat de oase.
Ik beleefde oorlog
maar vergat de vrede.
Ik zag de dood
en vergat te leven.…
Vertellende stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
476 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
Nachtgedachten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
604 Herinneringen malen door het hoofd
in het midden van de nacht
Wie had dit ooit geloofd
Dit had ik niet verwacht
Hij had het mij beloofd
we worden samen oud
Hij is toch weggegaan
het is hier stil en koud
De lente doet haar best
en maakt een kleurenpracht
De roodborst maakt zijn nest
ik zie de grote macht
Ik denk en .... op het lest
zie…
Deur
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
662 Elk moment is een deur
die openstaat of dicht valt
sommige deuren staan op een kier
daar is meestal iets mee
Draaideuren zwaaien
koude mensen naar binnen
schuifdeuren lopen op rolletjes
klapdeur in je gezicht
De ochtend opent haar deur
de middag duurt zo lang
de avond is voor liegfde
de nacht sluit haar dijen.…
Geef me de ruimte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
590 Geef me de ruimte
Ik krijg geen lucht
Al die verwachtingen
Al die verlangens
Die constante zucht
Geef me de ruimte
Ik krijg het benauwd
Het ongeduld
De schuld
Het laat me niet koud
Geef me de ruimte
Doe een stapje terug
Laat het even zijn
Laat mij even zijn
Ga van mijn rug
Geef me de ruimte
Om te bouwen
Dan bouwen we een brug…
Mensheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Generalisaties vieren weer hoogtij
mannen zijn mannen, vrouwen zijn vrouwen
in dit ooit zo koude groene kikkerland
van verliefde dieren en mensenhanden
mensheid heeft tijd nodig om na te denken
maar muren blijven muren, deuren zijn deuren
bedrog blijft bedrog, mensen liegen, stelen
zijn niet te vertrouwen, zoals zovelen.…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
263 IJzig koud
voelt de wind
in mijn hart.
Mijn bevroren
handen willen
't hart verwarmen.
Mijn ogen
kijken zonder zicht.
Mijn voeten gaan
stap voor stap
nergens naartoe.
Mijn tong proeft
mijn zoute lippen
van stille tranen.
De zon verwarmt
de regenboog
in mijn tranen.
Veelkleurige welving
herinnert aan
wat was,
wil zijn.…
Voor het Vaderland
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.792 Wij zijn gedaald, de hoogten afgegleden
Onder de gronden, naar het klein geboeft' -
Dat, om te leven, stoot en moord behoeft -
Zo ver, zo ver, en daar nog diep beneden.…
Geest (sonnet + vrije versie)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 Geest borrelt klanken door mijn gedachten
hij vloeit leven in dode gronden
zingt liefde door beken van roeste zonden
klotst stromen door ruige ravijnen, schachten
vol kolkend geklater, watert grachten
blaast zalvend adem door oude wonden
gorgelt tonen op uit droge monden
ontmantelt met zwier de weeë klachten
Geest buitelt kaskades van krachtwoorden…
Pesten
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
2.503 is
Dat iedereen die zich eraan waagt
Met de grond gelijkgemaakt moet worden
En ik weet dat is een verkeerde instelling
Ik weet dat is niet goed
Maar een andere oplossing weet ik ook niet
Dan met gelijke munt terugbetalen misschien?…
Groninger Hogeland
gedicht
3.6 met 29 stemmen
13.987 Geef ons door uw trouw verbond
hoge luchten, zware grond.
En als ik hier dan weer sta,
naast U door de kluiten ga,
knijp ik in uw Vaderhand:
dank voor dit oneindig land.…
Verstoord geluk
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.381 't Vleugelde in zijn groengeel pakje
Vrolijk in de bomen rond,
Van het takje op de grond,
Van de grond weer op het takje.
In het nestje zat zijn schat,
Die drie jonge sijsjes had.…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 De wind gaat in cirkels over water heen
als fluisteren uit de grond,
roept de aarde dat ze stervende is.
Gevoelloos als kwade dampen
stroomt water troebel in beken
langst weidebloemen in de natuur,
alles deelt dezelfde kostbare vieze lucht.…
Lente.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
753 Ik opende het even en toen zag ik een foto van de eerste albinomol van Nederland op zijn buikje liggend op de grond en een beetje zijn roze graafpootjes krabbend naar de grond.
Zijn bestaantje maakt ons blij.
Dat zijn de wondertjes voor de wonderlijke oogjes van ons.
Lente is een groot wonder.
Joke de tandartsassistente was op vakantie.…
Hoog in mijn boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 Dacht alleen te zijn
hoog in een boom
met slechts de wind
rond mijn volle hoofd
maar op een tak vlakbij
streek een vogel neer
zij zei: wat doe jij hier
zo ver van de grond
onder je voeten?…
Lente Liedje.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.573 Waar gij uwe ogen slaat,
Pronkt de grond, pronkt de grond
Met bevallig bloemsieraad.
's Winters strenge heerschappij,
Die veld en hof deed kwijnen,
Die veld en hof deed kwijnen,
Is dan eindelijk voorbij.
Men ziet u weer verschijnen!
Bar was het op het veld;
Maar uw komst, maar uw komst,
Heeft het alles reeds hersteld.…
Verstoord geluk.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.127 't Vleugelde in zijn groengeel pakje
Vrolijk in de bomen rond,
Van het takje op de grond,
Van de grond weer op het takje.
In het nestje zat zijn schat,
Die drie jonge sijsjes had.…
Sinterklaaspaard
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.109 Zij zijn nog nooit door Sint geselecteerd
en vinden dat hij hen discrimineert,
en louter en alleen op grond van kleur.
Hun klachten kunnen leiden tot gezeur
dat Sint maar altijd op een schimmel zit,
zij willen ook een beurt, al zijn ze dan niet wit.…