6208 resultaten.
Samen gaan
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.002 Laten we gaan
Een andere weg inslaan
Samen hier weg van lopen
Het steile het pad van de hoop
omhooggekropen
Uitgeput ten einde raad aangekomen
op de berg waar de eewige liefde gevonden wordt
De gitzwarte onweerswolken van pijn en verdriet
worden opgelost door oneindig veel stralen van warmte en licht
Liefde is ook werken, elkaar over…
mijn dagen als hond
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
572 het zij aan zij lopen het was het
dragen van de eindigheid op een
drafje, God kan niet sneller meer
verdragen op deze technologische
paden, Hij vreest het eind van zijn
dagen de straatplaveien gevlochten
mensen vaag in hun onbestemdheid
van lange dagen en bevruchting onder
de tegels, mijn hond en ik ingebeeld
hij behoedt me niet van het…
Een oude dag
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
806 zo laat nog in de avond
zeker
deze dag nadert zijn einde
prevelt mijn stem onderwijl
het gebed
van wat was
over vandaag
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar
reeds zwevend
op weg naar boven
en verguld
een balsem van rust
stilte rond de ziel
al raak ik door de jaren
immer…
Jouw vlekkerige dood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
759 handicap
en stierf jij de wraak die onbezonnen
de strepen aan de horizon bedonderde
salvo’s uit klankgitaren priemden
door het as waaruit jij kwam om
tenslotte als een trotse bombardon
te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed
onkundige tranen die als desperado’s
op de vlucht de tekenen van sterren
trachten te volgen, vernamen
aan het eind…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Het pad in de bloeiende tuin
is een rode loper, die aan het einde
opklimt en vervloeit met het huis,
het huis van rode aarde. Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de dood.
Een vredig droombeeld, het huis dat
staat als een Chinees kamerscherm.…
Het wiegen van de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 je schemerde verdriet
een smal figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
je pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
hij overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze hij gebiedt…
Ik zwijg in belofte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
517 Laat me zwijgen wanneer ik
mag spreken van schijn en bedrog
en haak mijn wiel aan het einde
van jouw stem
alwaar ik mag wezen
zonder jou aan te raken terwijl
ik weet dat liefde ons zoet zal smaken
in hebbigheden waar ’t geluk
onze voorspoed zal ontbinden
want voor elkander geschapen
maakt van de morgen nog geen nieuwe dag
doch ik…
Uitzichtloos
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.404 uitzichtloos
en kun je vaak niet denken
dat liefde toch nog echt bestaat
weet dat er ergens iemand is
die het je eens zal schenken
Vergeet wat er geweest is, en
zet je stappen in een nieuwe morgen
zie en voel de zon verwarmen
en laat mij voor je zorgen
Ik kan en wil je niet zien lijden
het doet me pijn je zo te zien
aan alles zal een einde…
Je stem wist nog niet van sterven
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
758 Ik las boeken
en hun einde. Ik trad binnen
en weer buiten.
Halverwege.
Droefheid
veroorzaakte een geloof
in klaverblaadjes; een onuitgewerkte uitgave.
“Bomen kraken.
Ik hoor ze elkander strelen. Ik heb hen
en hun wereld lief. Het omhoog dwalen van een enkele vogel
tussen het wisselen van de stemmen.”…
vechter
hartenkreet
3.0 met 36 stemmen
3.665 Vanaf een afstand
Zie ik je pijn
Het verdriet in je ogen
Omdat het zo moet zijn
Ik zie je vechten
Ik zie je gaan
En voel me machteloos
Aan de zijlijn staan
Met kleine stapjes
Die je zelf niet ziet
Kom je lichamelijk verder
Maar niet met je verdriet
De weg van accepteren
Is nog een heel eind te gaan
De tijd heelt veel wonden
Maar…
Koffie of thee?
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.455 die zo mooi naar je lachte,
dat was ik,
de glimlach die ik niet terug verwachte,
dat was jij;
jij ging naar links,
ik ging naar rechts,
elk onze eigen weg;
de gedachte die blijft nog steeds,
ooit hoop ik je weer te ontmoeten,
ik beloof dat ik terug naar je zal lachen,
jij gaat dan naar rechts,
ik deze keer naar links;
maar op het einde…
Al de rest wel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
764 het is soms moeilijk dingen los te laten
al weet je dat ze niet meer weerkeren
nooit meer
je blijft je immers vasthouden
aan een laatste restje hoop
nog even omkijken naar wat reeds
tot het verleden hoort
een laatste diepe ademtocht
de afstand wordt al groot
wat doet het ook terzake
het is het eind van de wereld niet
al werd de laatste…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Witte duif in 't blinkend licht
op weg naar verzoening
gedragen door gesterkte vleugels
strijdend eind in zicht!…
Gedoemd ?
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Verdort die éne fiere roos
in het bonte geheel om zich
moeilijk staande te kunnen
houden in een broos gekrakeel,
wat een einde maakt aan z’n
uitdagend bloeien, is het hele
rozenperk gedoemd tot snoeien?…
- De uitverkoop der dingen -
netgedicht
3.6 met 55 stemmen
858 Citytrips nemen een einde,
ontdekken promoties en kiezen
lastminute liever een ander hotel.
De uitverkoop der dingen,
verblijft karaktervol tot het soldeneinde.…
voor een verre vriend
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.117 Ver weg en toch zo na
mijn hart straalt dank zij jou
schijnt als een heldere ster
en sprankelt als ochtenddauw
dromend over duizend armen
die jou en mij verwarmen,
koesteren, beschermen, behoeden,
wordt het mij al lichter te moede
"want alles heeft een begin en een eind"
ook dit verre wachten
en…
Lissabon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 zeelucht
net als overal
de vissersboot doet dansen
mijn nacht zich op
vergeten dromen
drijven laat
hoe dichtbij is het licht
dat lijkt van ver te komen
over het plein daar waar
de vrome menigte de dag ervoor
en nu mijn schaduw nog
de zegen krijgt
hoe vrij lijkt hier het ademen
het leven in de smalle straten
te argeloos ben ik
aan het einde…
Carlton (Ghost Town, Texas)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 de dag is zwijgen opgelegd
verstomd door zonnevuur
alleen een krekelpaar
prevelt zachtjes, uur na uur
stof kleurt de vlakte
van een stille straat
die na het spiegelende einde
mogelijk nog verder gaat
een huizenrij, leeg, in vale kleuren
kaatst het zonlicht terug, stil
alsof zij ook deze gast
niet langer noden wil
de leegte, de hitte…
Trouwe tijd
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 Naast mij een vorm die zich strekt
wanneer ik naast haar lig en haar
perfectie bemin in een film die
op mijn netvlies voortbewoog,
zich schikt, verwekt, wikt, naar
eigen naar ziel en zin, was geschapen
voor mijn oog, een gracieusheid
die er niet om loog, rekt de nacht
van het einde en begin met alle
innigheid daar tussenin, werden…
De ommuurde hof
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.264 Eerst is het dromen
Daarna krijgt het vorm
We leven liefde
Genieten enorm
Als de avond
Glijdt in de nacht
Is het tijd voor
Mooie dromen
Wij dromen de
Nacht in daden
Het einde voorbij
Beide in een
Heerlijke roes
Als onz' liefde
Het wíl en wácht
Wordt tijd van gaan
Tijd van kómen
Eenheid nabij
Op ruim 74 graden
We leven…
DROMENDANS
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
698 dansvloer
van mijn dromen
met muziek sereen en zacht
neemt me mee
naar stille verten
waar jij vol verlangen wacht
Hand in hand zweven we samen
van alle last en druk bevrijd
langs het licht
van duizend sterren
door de grenzen van de tijd
Begeleid door zang van koren
ijl van zuiverheid en pracht
dansen wij
langs zilveren golven
naar het einde…
Tijdregistratie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
771 Weet dat leven werken is;
altijd wordt er wel ergens aan gewerkt:
werken zul je
tot het einde der tijden
totdat de klok zegt:
stop
en het effect van je leven is verwerkt.…
Meditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
763 Mijn lichaam is toch ontspannen
ik schrijf alsof het een veertje is
licht en gemakkelijk
ik probeer te voelen wat ik voel
ik baal want ik heb keelpijn
dus slikken gaat wat moeilijker
en ik heb het gevoel dat mijn neus weer
begint
er komt geen einde aan…
ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeeld avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van de appels
voor straks op de vroege markt
de boekjes met verboden plaatjes
maakten een eind…
MIJN MEISJE LIEF
hartenkreet
2.0 met 57 stemmen
4.679 Als ik enkel aan haar denk
stroomt warmte in mijn hart
Zij is mij een godsgeschenk
aan ‘t einde van mijn smart
Nu ik even van haar droom
vlieg ik dra in vuur en vlam
Ja van liefde hèt symptoom
daar ‘t bij ons samenkwam
Als ik haar alleen maar zie
slaat mijn hart direct op hol
Zij, deze uitgekomen illusie
benevelt mij, gelijk alcohol…
Zinnen in as
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Ogen vol
Vuur
Emotionele toestand door
Teleurstelling
't Vuur leidt zinnen in as
van opening tot slot
Puntige stenen in handen
vol woede
Verbeten gezichten
Gegrimasseerd
Behandel elkaars overtuiging
Met
Begrip en nog veel meer respect
Van laaiend vuur
Naar vurige passie
Van begin tot het eind
Laat wapens en stenen liggen…
stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Ze hadden aan het eind der dag,
veel stof om te bespreken.
Genesis 3:19…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt je beeld
en is er weer dat ijle
laat ik je los en laat ik je gaan
is dit het einde…
Twijfel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
788 Een einde komt aan z'n dilemma:
ze wijzen 'm allebei af.…
Ouderdom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.068 overglijden
wij kunnen ons niet meer voorbereiden
en kopen de wollen trui als het kwik plots daalt
buiten de regen in sneeuw is vertaald
plots wensen wij elkaar
het allerbeste en een gelukkig nieuwjaar
dit alles laten wij ons ondergaan
sneller als wij de ladder langer beklimmen
en gefeliciteerd niet meer willen of kunnen verstaan
het einde…