5956 resultaten.
Beediging van Pieter Omtzigt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 om te slaan
Hij kent ook Hem
En zijn Hosanna
Maar vooral ook het krijsende volk:
Kruisig Hem, ja kruisig Hem
Zonder hapering spreekt hij
“Zo waarlijk helpe mij God almachtig”
Hij is gelovig en geloofwaardig
Bij hem staat altijd Go(e)d aan
Hij vertrekt niet naar elders
Hij gaat naar huis
Hij gaat naar bed
Ik wens hem
Goede nacht en morgen…
Principessa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Een heel ontnuchterende
Goede morgen middag avond
Mijn woordenwijze Sara Thustra
Liaison très dangereuse
Mijn lief, dierbare Sheherezade
Van duizend sproken min een nacht
Op wie de dichter op jouw portrait
Langer niet dan nodig wacht
Ons wachten is geen smachten Maar respectvol mededogen
Als ik u zie, mijn poetessa Principessa…
De dag...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 De tijd die voor mij blijft,
ik ken hem niet
Vandaag gaat weer voorbij
en morgen zal ik wel weer zien.…
B-film
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
658 leven is meegolven
op veel soorten zee
al houd ik liever mijn
schaapjes op het droge
lente juicht zonder pauze
de tuin kent geen heimwee
zijn kleuren glanzen
in voorjaarslust
ik hoor en voel de hoefslag
het hart nu rustelozer
meer dan ooit op zoek naar
licht gewillige woorden
en morgen zullen er
liedjes zijn waarop lijf en…
Morgen: onbewolkt, 20 graden, lekker weer!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 december 2023
Vertrek Amsterdam-Airport
Wateroverschot, al 6 weken regen
Aankomst Malaga, Zuid-Spanje
Waterschaarste, al 6 weken droogte
Het lijkt wel de omgekeerde wereld
Of dichter bij huis: een omgekeerd Europa
Het meest verrassende aan het weer is
het weer zelf en dat keer op keer op keer
En in toenemende mate meer en meer, maar
Morgen…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Want een boom weet niet hoe laat het is
Tijdloos waaien de takken in de wind
Aan de stoeprand is het zaterdag
Maandag begint bij de voordeur
Aan het eind van de straat is het al overmorgen
Achter de horizon is het kwart over drie
Achter het ochtendlicht begint de schemering
Alleen als wij ontwaken
vroeg in de morgen
krijgen de…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
521 hoe ouder je wordt
hoe meer je beseft
dat tijd tijdelijk is
gisteren wordt vandaag
en daarna morgen
vervlogen jaren
worden momenten
die belangrijk waren
gebruik je toegemeten tijd
om je daden te testen
op belangrijkheid
neem de tijd
om naar jezelf
en naar anderen
te luisteren
wanneer je voor een ander
al was het maar één moment…
Zal jij mijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
577 vol venijn
Ik wil het enigma verklaren
Woorden die zich openbaren
Puzzelen tot het past
Desnoods op de tast
Drie letters, twee horizontaal
Klaarheid in opgelegde wartaal
Angstvallig zoekt mijn pen
Met elk woord dat ik ken
Moeilijkheidsgraad vier kan ik aan
Een test die we allebei doorstaan
Uitzonderlijk de Zweedse variant
Oplossing, morgen…
GEWOON
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
575 Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en in woelige tijden
van neerslag en tegenwind
omkijken naar de zon achter ons
die morgen alweer vóór ons oprijst.…
Elevato
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.239 Zal ik morgen nog mijn woorden verstaan?
Dus waan ik mij telkens op de Olympus,
blijkt er iets in hemelsnaam gedaan...!
Je schrijft het op en staat versteld.
Je hebt de hemel omlaaggebeld.
Al stond je op aardse voeten.
Nu staat het op een site vermeld.
'Dank, redactie, voor uw tolerantie.
Dichters zullen hier tóch iets mee moeten.'…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere morgen opnieuw
bewonder ik de wijde horizon
de smaragd groene velden.
Iedere dag adem ik weer
de frisse ochtend geuren
van weide en bloemen.
Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.…
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Uitgespreid ligt in de vroege morgen
onaangeraakt en gaaf een laagje wit.
Later wordt het betreden, nu nog niet.
Vanachter zijn zolderraam een dichter,
in woorden denkend, schetsend, hem
ingegeven uit werelden van zijn poëzie.
Het onbeschreven wit van buiten waant
hij een groot te bekrabbelen vel papier.…
EVEN ZIJN IN HET ZIJN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 Even zijn in het zijn
liever niet even
maar even langer
geen gisteren
geen morgen
laat staan overmorgen
zelfs geen vandaag
gewoon zijn in het zijn
als een vanzelfsprekendheid
zonder te spreken, te praten
laat staan peinzen, piekeren, puzzelen
gewoon zijn in het zijn:
"to be or not to be"
natuurlijk zo vanzelfsprekend
"to be into…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Madame Bofeery
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
321 Of krijgen we morgen weer
de zoveelste variatie
op het gemankeerde leven
van bezemsteelheksen
en bruingele kattenpis
gemiste levensloopkansen
zonder opgepoetste diplomaloze cv's en verveelde nausée
in een stroomloze bouwval...
waar de immateriële geest
wordt verkwanseld?…
Toeval bestaat niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
307 Haalt preventief het avondeten van morgen uit de vriezer.
Bedenkt alvast namen van onze ongeboren opvolgers.
Zet alvast een flesje koud.
Stuurt exen weg die het opnieuw willen proberen.
Het universum weet allang wat voor ons nog een verassing is.…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 als ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten
morgen…
Sneeuwengelen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
160 Morgen weer keiharde onderhandelingen,
vergaderingen
en die eindeloze dead lines.
Let it snow.
Let it snow.…
constante
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
132 wederkerend
als onvergankelijke noodzaak
-natuurgetrouw beschreven
hoe de laatste weken
eruit gaan zien weet niemand
wel dat steen zich niet laat roosteren
in de middernachtzon
alle deelgenoten, stroomdraden
dwarsliggers en bovenbazen
allen onderhevig, lijdend voorwerp
van staal, weefsel en aderen
ingegraven in beton op een morgen…
nu en dan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
268 we hakken hazelnoten
koesteren rozijnen en dadels
roosteren rogge, tarwe en haver
lopen in de vroegte van de morgen
de meer dan dorstige tuin binnen
met onze goedgevulde gieters
nu en dan vallen, knakken, breken we
zoeken een legerstede
wikkelen ons in zachte doeken
pogen ongeduldige uren
en/of dagen te koesteren
zorgen goed…
Einde der dagen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
53 Wanneer
mijn toekomst niet meer denkbaar is
morgen een herhaling van vandaag
uur na uur dezelfde dag
wanneer
wanneren eigenlijk niet meer
bestaan, alles nog een keer
gedaan moet worden
wanneer
mijn adem zwakker
mijn bloed langzaam
mijn darmen van slag
wanneer de allerlaatste vraag
is waarom
blijf ik verlangen
naar wat ik niet meer…
OPruimen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 bank: ruimte in huis
frisse lucht in de kamers
Ik moest nodig eens opruimen
Het was propvol
Niet zozeer de planten
die ik op straat heb gered
het kattenvoer of de berg
medicijnen, maar de gewone spullen:
stapels kleren, dat ene spijkerjasje
van de foto, mijn duikerspak
opa's gereedschap en een bed
Ik heb het op de stoep gezet
Morgen…
Hard hoofd......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.427 Soms heb ik er een hard hoofd in
in het ouder worden
het ‘krakkemikkerige’
het onhandige
het afwijkende van wat gewent
Maar vooral de stevige pijn
het pijnigen van de hersenen en
van het hoofd, de maag, rug, handen,
voeten, benen, ogen en oren
alles aan het verslijten
richting 'over en uit'
Maar vooral niet van weer doorgaan
we zullen…
6 G
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 6 G
zes g
ik zit er niet mee
ook niet op te wachten
maar in 2030 'n feit
dan wordt ik 78 jaar
dan gaat digitaal alles nog sneller
en met 85 jaar (2037)
dan zit ik er ook niet mee
maar zeker weten, zit ik er nog bovenop!!…
Ja dan ...
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.318 Tik mij even op mijn schouder
laat mij nimmer wakend slapen
geef de nacht haar rust terug
sluit mijn ogen niet meer voor
de mist in de morgen, schenk mij
de lach weer in mijn hese stem,
toe laat mijn ogen stralen, zie
mijn zand, zon en zee, laat het
zout verwaaien op kleine golfjes
van de wind, waar jij gedragen
wordt tot het einde…
slapeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
983 ’t Is bijna vijf uur in de morgen
Nog dekt het zwart de sluimer zacht
En weet zich in haar veilig geborgen
Die zich liet wiegen door de nacht
Ik sliep de slaap der rustelozen
Niet meer dan enk’le korte uren
Waarin ik even mocht verpozen
Een droom, hoe kort slechts zou zij duren
O, mocht ik toch eens langer blijven
Waar vredig dromen mensen…
de sterfelijkheid houdt aan
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.455 De sterfelijkheid houdt aan, deze morgen
ontwaakte er een in mijn slaap, en vanavond
vraagt het nuchtere glas om genade, men ademt
zich uit als een inzicht, men is, ik herhaal me
spel hoe men zich weervindt in dit haast vervleesde
voortdurend kortstondige zelvige grondstuk, lijf
lijk als weefsel, ik zijnde, wijn wikkend, zeker
de nachten…
Waar is ze, mijn ijskoningin?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
993 een scherpe wind van
winters wit
Mijn hart slaat over
bij 't zien van haar blik
Haar lippen zal ik voelen
als pegels die snijden
door m'n toch al
zo koude bloed
ze zal mij vinden
waar ik me ook verstop
De ijskoningin is overal
waar de schaduw kruipt
en de nacht vallen gaat
Zij is waar de stilte
ruzie veroorzaakt en de oorlog
morgen…