5945 resultaten.
Dicht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
966 Omarm me liefste met heel je hart
Je nam de weg naar mijn gedachten
Het begin was mooi en vol van groen
Maar nu staat de winter te wachten
Geef de koude in mij geen kans
Fluister woorden sterker dan ijs
Verwarm mij liefste met je ogen
Maak in mijn hoofd jouw paradijs
Omarm me liefste met heel je hart
Je nam de bochten van mijn geest
Ze…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 wees mijn bruid
als de avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even…
Gezondheidsraad
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.320 Dat de klant op het achterend kauwt
van een zwijn, laat de vleeshouwer koud.
't Gaat om economie.
't Is de vleesindustrie,
die de mens voor het baklapje houdt.
Hoe kan bij een feest, dat we vieren
het eten van lijken plezieren?
Dat snapt toch geen hond,
want het is ongezond
voor de mens maar vooral voor de dieren.…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
864 Hoeveel tranen heb ik niet gelaten
Ik heb 't niet eens meer in de gaten
Overdag stromen ze wanneer ik zit
's Nachts gaat het door terwijl ik pit
Het verdriet grijpt me toch wel erg aan
Eigenlijk moet ik er boven staan
In de moderne maatschappij is toch bekend
Dat je eigenlijk alleen op deze wereld bent
De wereld is koud, kil en commercieel…
jonge moeder
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.398 steeds gebonden
haar hart te veel bezeerd
de weg nooit goed gevonden
geen antwoorden geleerd
het kind niet mogen zijn
dat zij toch echt moest wezen
haar wereld veel te klein
haar blad nog ongelezen
haar woorden onbegrepen
emoties in de knoop
haar liefde ongeslepen
haar dagen te veel soap
geen warmte kunnen geven
zij heeft het zelf zo koud…
stil op straat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.071 Verkeerslichten staan op groen
Ik kan zomaar doorlopen
Maar al had ik een miljoen
Kan ik niet spenderen
Tralies bederven het zicht
Spullen zijn verdwenen
In de etalage brandt wat licht
Mijn reis maar weer vervolgd
Op weg naar het feest
De trap weer opgelopen
Ik ben in de stad geweest
Zonder mensen lijken gebouwen
Verlaten en koud…
Gek
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
4.313 Ik geloof dat ik je wel geloof
In je ogen hopeloos verdwaald
Als jij met mij gek wil zijn
Samen knettergek wil zijn
Dan samen echt te gek te zijn
Gewoon jij en mij te zijn
We blazen roze bellen
En lopen over knalgeel gras
We hoeven niets meer te vertellen
Over hoe het eerder met ons was
We gooien sneeuw door een ruit
Een grote koude…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 de veerman bracht me zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen…
Vrij voelen !!!
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.845 Voorheen voelde het als een koude steen.
Ik voel me weer blij en gelukkig.
Ik kan het leven, denk ik, wel weer aan.
Mijn slechte periode probeer ik te vergeten
en ga nu alleen nog om met mensen die mij "echt" zien staan.…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 nooit gedoofd
je bleef de sarong steeds volhardend dragen
je lachte wanneer ik weer op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots volbracht
nu heeft de koude…
goudijs
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.004 blinkend goud kroontje
boven op je hoofd
liefde en lusten
verdriet in ruste
door ijs verdoofd
koningskroon
balancerend op mijn hand
licht en bevet
lastig parket
schoppend in het zand
nu hier graag
voor even of altijd
oppervlakkig en diep
statig schiep
de tijd vermijd
scherpend metaal
oorpiepende kras
koud en kil
de individuele…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 Hij straalt intens zijn koude macht.
Als speldenprikken zilver, zonnen in het klein,
vriezen sterren met venijn, in stralen glitterfijn,
water in een strenge nacht tot kracht.…
De tandarts
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.002 't Was koud buiten,
dat kon er ook nog bij,
maar uiteindelijk zit er
een nieuwe vulling in,
dus ik ook weer blij.
Waarmee ik maar beklemtonen wil
dat aan alles
ook een goeie kant zit, zeker wel.
't Was gewoon een kwestie van snelheid,
dus tandarts, dank je wel!…
Het Zilveren Kruis
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.159 Knopjes parelen erover
als ongelijke druppels koud.…
AdaMelk
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
988 De koude messen snijden kil door een gestolde melk
Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt
Stil, doch week geknepen
Dril de verse room – drink uit de moederkelk
Gespeende verlangens sijpelen over
De buik als gouden boterberg
Bedekkend de bron van zuivelheid
Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit:
Och arme mocht gij…
liefde op het eerste schrijven
gedicht
3.9 met 90 stemmen
39.203 in zijn
latere gedichten
toont hij
zoveel gezichten
-maakt haar bang-
zij heeft hem met
haar tranen geschreven
sindsdien
is hij stil gebleven
-al weer zo lang-
het was liefde
tot het laatste schrijven
zij voelt
haar schrijfspieren verstijven
-het maakt haar oud-
zijn woorden
nu inktzwart
verduisteren
haar hart
-voelt zo koud…
Winter
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.718 Ijselfjes, glinsterend van de pret,
schaatsten sierlijk over 't koude glas
en alsof het gisteren nog zomer was
dansten in vluchtige nevelzeeën
schaars geklede winterfeeën.
Verdwaald in duizend dromen
zag ik vannacht de winter komen.
En toch sta ik versteld
nu de oude torenklok mij wakker telt.…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 van haar tranen
woedt de storm in haar hoofd
blijft haar ziel zich in het donker wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar lichaam koud…
Alles...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.079 In de vlucht van mijn bestaan
sloegen daar mijn vleugels lam,
adem stokte, beweging verstilde,
alsof de bliksem binnen kwam
Donkere wolk , koude regen,
kilte omarmde mijn gevoel,
nutteloos, ontroostbaar,
zonder ook maar enig doel
Op het ene volgde het ander,
hield me nauwelijks tot staan,
enkel enige verantwoording,
geboden me om door…
Twijfel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.303 Snelle schimmen vullen de ruimte
Verstrengeld vergeten zij aldaar
Zij horen niet bij elkaar
Niet loslaten, zij wachten al een jaar
Aanrakingen zijn lieflijk zo samen
De passie lijkt heel vertrouwd
Een rilling trekt over de lichamen
Al is het zeker niet koud
De klank van muziek tracht pijn te verlichten
Blikken kruisen en tonen schuld
Nog…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 Er ligt een heideveld in het bos
dat gul haar paarse weelde bloeit
waarin insecten diep verzinken
als zij verzot het lokken drinken
dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met…
die gepunt mijn wellust dorsten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.926 ik plak je poster
op een kale muur
in neonlicht je lijnen
maar krab je ogen uit
ze keken in mijn ziel
ontdekten mijn geheimen
je lichaam voelt koud aan
ik laat mijn handen gaan
langs neus en lippen die
zich vochtig in rood plooien
je ranke borsten die
gepunt mijn wellust dorsten
ik scheur de benen
van je lijf omdat je die
genomen…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Ik ben nu verder koud voor mijn aards lot:
Der aarde vreugden sterven, maar ik druk
Mij-zelf aan mijne borst, en lach noch snik.…
Offerlam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.874 De begeerte stokt in mijn stem
De honing van mijn ijl geblaat
Lieten haar twijfelend achter
Een meisje nog
Dat haar voddenpop martelt
En niet maalt om mijn hoofs gezwets
Ze wet het mes en dartelt
Ongenadig om haar prooi
Drijft het diep in de strot
Het lam ligt spartelend op het offerblok
Haar greep wordt slapper
Door mijn ader gaat een koude…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 Voorzichtig woelt de advent met zachte hand
de beelden los, uit een ver verleden,
van alle pijn gezuiverd door de tand
des tijds: verlangen naar het heden
van die hoogtijdagen met het tere kaarslicht
in van koude ineengekrompen dagen.…
Mijmering
poëzie
3.8 met 26 stemmen
2.843 Vóór ik haar had gezien, was dof en koud
De zomerse natuur, zo warm en licht, -
In 't beekgeruis hoorde ik geen stille kout,
Voor mij was bloem noch star een zoet gedicht;
Haar lief te hebben, werd mij tot een plicht,
Toen ik haar 't eerst en lang had aangeschouwd, -
Elke ademtocht was slechts aan háar gericht, -
Zij scheen me éen enkel wezen…
ik moet je wat zeggen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.494 in donkere dagen is het zo koud en kil
niemand zegt wat tegen me, het is zo stil
ik voel me zo alleen, ook als er mensen langs me gaan
ik ben bang en verdrietig, niemand ziet me staan.....…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 Zachtjes trilt de aarde
De stilte voor de storm
De natuur gaat flippen
De ravage wordt enorm
De zon zal verdwijnen
Bloemen verliezen geur
Door droogte geteisterd
Het leven verliest kleur
De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door…
verliefd
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.377 jou en mij
we zochten bei' de warmte op
in de luwte van voorwinters nacht
waar de zon in kim verdronk
de herfst nog werkte aan haar pracht
van talrijk' duizendkleurige bladeren
lichtend als parel'n in schuwe zon
die bij dageraad steeds lager stond
waar onze liefde aan kracht won
groeiend, regen en storm doorstaand
overwinterend koude…