177341 resultaten.
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Traag stroomt het water deze zomermorgen
droogte hogerop heeft de rivier zijn kracht ontnomen
en zoekt in het ondiepe, resten van verloren krachten.
Laag vliegt een zwaluw over 't water wat duidt op regen
een vis met lef, hapt naar de zelfde prooi
wie zal het zijn die nipt de smaak van 't v...
Stoute papa, stoute mama!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
899 Stoute papa, stoute mama!
Nee, ik wil niet in den hoek!
Néé, ik ga niet in den hoek!
‘k Wil een koek met chocolade
en geen melkje van de koe,
maar zo’n blikje als bij oma
en dan in de zetel springen,
liedjes van K3 meezingen
Stoute mama, stoute papa!
Ik wil in de regen lopen,
want...
Schrijvers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Er bestaan mensen die denken,
dat ze bio-grafen of bio-logen zijn.
Ze beschrijven levens en leven.
Toch, zijn ze veel méér dan dat.
Biologen en biografen zijn schrijvers,
die over hun eigen levens schrijven,
op nog ongeschreven bladeren.
Op een onbeschreven blad.
Buurtschappelijk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
493 Verblijd
de wereld
begin
bij je
buren!
De dode rat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
478 Langs de begraafplaats, daar, op het fietspad
lag ie, de dode rat,
een vreemde plek om heen te gaan,
maar ja je zul maar oversteken, daar:
op dat fietspad.
Iets verder licht een bord op, een matrix zeg maar:
de tekst laat niets te wensen over:
voer geen vogels, want je voert ratten,
is dui...
Drenkeling
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
469 Vanmorgen vroeg werd
je gevonden door
wandelaars langs de
zee.
Er is een einde gekomen
aan een zoektocht.
Het is zeer verdrietig als
je zo jong bent en het
leven moet laten.
De zee is prachtig maar
zo sterk daar is geen
mens tegen
opgewassen.
De zee heeft jou tot zich
genomen, ...
Wat kan ik doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Opnieuw ziek. Paniek
in mijn eigen huid
in stukken te vallen
Uit alle macht proberen
mezelf vast te houden
Naar wapens zoeken
en van listen dromen
Wakker worden zonder
Het probleem de deur uit
lopen, ergens in het gras
moeten rusten, bloed zien
wellen uit een schaafwond
Verbijsterd...
TOEKOMSTVISIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 ‘Zeg mol hoe zie
jij de toekomst?’
‘Eerlijk gezegd zag
ik haar altijd donker in
en ik zie haar nog immer
zo – ik draag nog steeds
dezelfde bril.’
‘Maar jij dan wijze uil in welk
licht zie jij de toekomst?’
‘Heel licht, zelfs in
het donker zie ik licht.
Jij bent e...
Ter Wupping
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 in Ter Wupping loop je
fiets je
door puur natuur
langs het oude loopje
van de Ruiten Aa
bosjes, een schuur
je kunt rondstruinen
bij oude rivierduinen
Ruige berg, Kieberg
is avontuur
prehistorie
landschap uit voorbije tijd
boerderijen
grasland, beekdal
en al met al
beleef je puur
hoe ...
Leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
411 zwaar valt het ademen
waar de onenigheid
alom zich breidt
een zee van onrust
steekt de nachtwind op
in 't kinderhart
't teder beven
mensen smart
wat de ziel tot ziel
niet uit kon spreken
stil in 't gebed
Gods blijde gloed
komt binnen
kinderen
genezen naar 't nieuw
van morgenrood
Flinterdun
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
422 ik wilde je schrijven
op flinterdun papier
maar mijn lichtgewicht
woorden wilden niet
beklijven op wit a-vier
schreef zonder
schaduw met
mijn witte stift het
contrast was te lezen
als je dat tenminste zag
ik wist dat je
vingers langs letters
gingen om warmte
en emoties te vangen ...
Onbegrijpelijk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
761 F en D
twee mannen
verliefd op
elkaar
slechtdenkende mensen
bespugen en
slaan hen
vernederend raar
als de
tijd komt
mijn gedachten
staat de
hemelpoort open
kroonjuwelen zoals
jullie beiden
zijn kunnen
jubelend naar
binnen lopen
al zingend
een vredeslied
...
De zomerdag
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.174 De zomerdag, onder zijn dak
van licht, en met zijne uren,
die onafzienbaar diep en strak
in de uitgestrektheid duren,
staat hoog over de kalme zee,
over die koele, zilte
bezonkenheid, van ree tot ree
vol zonneschijn, vol stilte.
Het water, in de middag zwaar
...
Eenzame gronden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 Zie hoe hij de groene levensboom omhelst
waar hij vroeger ingeklommen
dacht dat hij kon vliegen
teruggekeerd naar eenzame gronden
heimwee naar de natuur van zijn jeugd
verleden uit een verborgen wereld
naar een schuilplek achter de horizon
luister hoe hij tegen de vogels praat
verhalen ...
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.770 De zomer kan me gestolen worden.
Fris groen verschrompelt zinderend tot as.
Mijn vader die vurig gelooft
Dat God zijn goudreinetten stooft
In zonlicht van miljarden jaren oud.
De larf vreet zich tot worm des verderfs,
Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot,
Het klokhuis wordt een tongewe...
Sprookje (3) Zeven zussen
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
1.085 De zeven zussen hadden ook een broertje
Een broertje dood aan het onschuldig ventje
Dat speelde in z’n indianententje
en in die wigwam liet hij vaak een boertje
dat lachte daar hij erge kiespijn had
Met zeven zussen is het altijd wat
Geen bloed, geen angst?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
503 Ontboezeming van mijn
twijfels als stoffelijk wezen
leg ons in een glazen kist,
waarin we samen waker worden
om ook weer te worden herbegraven
aanschouw de transparantie
om ons heen waarin de
natuur zijn gang gaat en niets
aan het toeval overlaat, geaardheid
getoetst aan de grootste ge...
stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 je bent er niet meer
ik weet het wel
toch ontmoet ik je
nog overal
in zoveel kleine
dingen
de grote klok
hij tikt niet meer
nu jij hem niet
op gaat winden
de stilte nu vertelt
herinneringen
de leven gevende
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 eva de hoedster
van verworpen juwelen
uit de prullenbak
Haiku reeks
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
430 Op een hoge tak
beklemtoont nu de stilte
dit wonderlijke.
Een mens oogt engel
als een handvol confetti
hier plots neerdalend.
Met mijn mond open
teken ik wat ik hier zie
als voorstelbare.
Wijze Homo's
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
503 Het is gezellig in onze mensenkast.
De kast waarin de mensheid woont.
De kast van Homo sapiens.
Het geslacht van wijze mensen.
Iedereen bezit hier het dierenrecht
om in onze kast te mogen leven.
Mensen die van mensen houden
zijn natuurlijk Homofiel!
Daarom ben ik buitenzinnig blij
dat ik ...
Zilte adem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
414 Op mijn zwarte hengst
over de stille landwegen
naar de eindeloze kust
aan zee waar zilte adem
uit jouw lichaam ontsnapt
op de vleugels van een zwaluw
verder mee de zomer in
en je spreidt jouw benen
als een rivierenlandschap
laat mijn beekje binnen
aan de buitenkant
op mijn donkere ...
Ochtend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
382 Als de avond valt denk
ik al aan de volgende
dag, want dan zal ik in
de vroege morgen een
wandeling maken in de
natuur, bos en prachtige
weilanden.
Je hoopt dan op
onverwachte dingen.
Vooral dieren komen
dan vaak heel
verrassend tevoorschijn.
Fraai is het 's morgens
vroeg in de n...
in het begin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
479 Veel was het niet, maar we kregen
toch iets van ons leven terug.
Een stukje horeca.
Het verlangen naar een domme pint
met schuim, werd almaar groter.
Zelf lukt die mooie kraag ons niet.
En er was nog iets anders:
De horeca staat voor gezamenlijkheid.
Daar waren we wel aan toe
na die autori...
Ik treur om de liefde...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
642 Ik treur om onze zomer die is vervlogen
en trotse bloemenharten die zijn vergaan
Ik treur om de liefde die mij heeft belogen
en diepe littekens in mijn hart liet staan
de lente kwam opnieuw, vol nieuw leven
bloesemknoppen sprongen prachtig open
ik had je ook vernieuwde liefde willen geven
...
Kiezelwier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 is een microscopisch
ééncellig dier
in zout en zoet water
leeft het hier
als een heel klein mosseltje
doet het dier
zijn schelp op een kier
om voedsel
uit het water
te filteren
diatomie
is een andere naam
voor kiezelwier
is het water schoon
zoals de Beetserplas
dan vermeerderen
kie...
VOORBIJ DE LIEFDE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 liefde was een feest
seks de drank – de kater zegt
hoe het is geweest
Late veertigers
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 Het waren late veertigers
die zich nestelden op een terras.
Hun ogen kregen iets glazigs
toen ze praatten over hoe het vroeger was.
Hun vrouwen waren fijn en strak
daarmee werden ze graag gezien.
Nu zijn hun levens zurig en brak,
hun begeerte werd clandestien.
Ze dronken teveel maar we...
[ Borden met codes ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Borden met codes
wijzen het bouwverkeer: daar –
was eerst de heide.
De hand uit de hel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
389 ik sta voor het open raam,
en zie daar
rondom sterren de halve maan
in de kobaltblauwe
hemel staan
onder de lelijkheid van
steden en dorpen
mensen met pijnlijke gedachten
en grimassen, waar de blijde toeten
moeten boeten
kwam de hand uit de hel
greep naar mij
scheurde mijn klede...